Viva la vida (single)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Viva la Vida
Single van:
Coldplay
Van het album:
Viva la Vida or Death and All His Friends
Uitgebracht 7 mei 2008
Soort drager Muziekdownload, CD-Single
Opname 2007-2008
Genre Alternatieve, pop, barokpop
Duur 04:04
Label Parlophone, Capitol
Schrijver(s) G. Berryman, J. Buckland, W. Champion, C. Martin
Producent(en) Coldplay, Brian Eno, Markus Dravs, Rik Simpson
Status Platina (RIAA)
Positie(s) in de hitlijsten
Coldplay
2008
Violet Hill
(2008)
  2008
Viva la Vida
(2008)
  2008
Lost!
(2008)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Viva la Vida (Spaans voor "Leve het Leven") is de tweede single van het vierde studioalbum van de Britse groep Coldplay, Viva la Vida or Death and All His Friends. Het nummer kwam eerst uit als download via iTunes, maar werd later ook op single uitgebracht.

Ongewoon aan een Coldplay nummer worden de piano en/of gitaar niet nadrukkelijk gebruikt in Viva la Vida. In plaats daarvan is er plaats voor snaarinstrumenten, basgitaar en de stem van zanger Chris Martin.

Een alternatieve videoclip werd gemaakt in Den Haag en geregisseerd door Anton Corbijn.

Oorsprong[bewerken]

Het Engelse muziekblad Q magazine vroeg Chris Martin naar de betekenis van de zin I know Saint Peter won't call my name, gezongen in Viva la vida. Martin antwoordde als volgt:

"It's about… You're not on the list. I was a naughty boy. It's always fascinated me that idea of finishing your life and then being analyzed on it. And it's that runs through most religions. That's why people blow up buildings. Because they think they're going to get lots of virgins. I always feel like saying, Just join a band (lacht). That is the most frightening thing you could possibly say to somebody. Eternal damnation. I know about this stuff because I studied it. I was into it all. I know it. It's still mildly terrifying to me. And this is serious."

Beschuldiging van plagiaat[bewerken]

De band werd aangeklaagd door de Amerikaanse band Creaky Boards. Coldplay zou in Viva la Vida een deel van het nummer The Songs I Didn't Write hebben gebruikt als melodie van hun nummer. De leadzanger van Creaky Boards claimde dat Chris Martin het nummer gehoord zou hebben tijdens één van hun optredens. Coldplay ontkende de beschuldiging. De woordvoerder van de band, Murray Chambers, vertelde dat Martin aan het werk was in de AIR Studio's in Londen op het moment dat het concert bezig was.

Ook werd Coldplay aangeklaagd door gitaarlegende Joe Satriani. Delen uit zijn nummer If I Could Fly zouden zijn gebruikt in Viva la Vida. Coldplay ontkende deze aanklacht. In 2009 werd bekend dat Satriani zijn aanklacht liet vallen. De twee partijen troffen buiten de rechtbank een minnelijke schikking.[1]

Tracklist[bewerken]

Muziekdownload
Nr. Titel Duur
1. Viva la Vida (New edit) 4:04
CD Single
Nr. Titel Duur
1. Viva la Vida   4:01
2. Death Will Never Conquer   1:18
Promotional CD Single
Nr. Titel Duur
1. Viva la Vida (Radio edit) 3:45
2. Viva la Vida (Album version) 4:01

Commerciële ontvangst[bewerken]

Viva la Vida is één van de succesvolste nummers van Coldplay. In Nederland werd Viva la vida een succes. Het nummer werd in juli 2008 verkozen tot Alarmschijf op Radio 538, en stond vervolgens maar liefst 22 weken in de top 10 van de Nederlandse Top 40, waarvan drie weken op nummer 1. Het nummer heeft in totaal 31 weken in de Nederlandse Top 40 gestaan, meer dan een half jaar. Daarmee neemt het de zevende plaats in van de meest succesvolle top 40 hits aller tijden. De laatste single die zo'n groot succes boekte, was Que si que no van Jody Bernal in 2000.

In de Single Top 100 en voorgangers (sinds 1969) is het met 47 weken de op zeven na langst genoteerde single, hoewel het niet verder dan de vierde positie kan.

Het werd hun eerste nummer 1-hit in zowel de Verenigde Staten als het Verenigd Koninkrijk. In de Verenigde Staten was het de eerste nummer 1-hit voor een Britse groep sinds de Spice Girls in 1997 met Wannabe op nummer 1 stonden.

Ook in andere landen was Viva la vida een succes. In onder meer Ierland, Australië, Noorwegen, Zweden, Canada en Japan werd de top 10 van de hitlijsten gehaald. In de United World Chart stond het nummer in de zomer van 2008 vier weken op nummer 1.

In 2009 won het de Grammy Award voor Song of the Year.

"Viva la vida" in de Nederlandse Top 40 - binnen: 19-07-2008
Week 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Nummer 10 7 7 9 6 7 8 9 9 5 2 1 1 1 3 3 3 5 7 7 9 10 12 13 14 14 15 19 19 30 36 uit
"Viva la vida" in de Nederlandse Single Top 100 - binnen: 19-07-2008
Week 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
Nummer 16 10 12 8 9 6 7 7 5 5 9 10 6 6 5 6 5 4 7 19 12 15 18 13
Week 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47
Nummer 12 11 23 32 26 31 26 21 15 21 26 23 43 38 33 59 56 52 57 66 72 74 90 uit
"Viva la Vida" in de Vlaamse Ultratop 50 - binnen: 05-07-2008
Week 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
Nummer 25 uit 38 21 21 8 14 12 7 9 6 6 5 6 4 5 7 6 6 8 8
Week 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38
Nummer 12 10 11 12 14 9 10 19 26 34 40 45 31 35 39 uit 28 uit 48 48 uit

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Viva La Vida - - - - - - - - - - 11 7 9 16 15 23

Mijlpalen en gebruik in cultuur[bewerken]

Het nummer stond op nummer 1 in de Top 1000 van Q-Music in 2008 en 2010, in 2009 eindigde het nummer op de 2e plek. Ook het op de eerste positie in de Q-Music Top 500 van deze eeuw in 2010. Het bereikte de nummer 1 positie in de Top 1000 allertijden van Radio Veronica in 2011. Het nummer wordt op 3FM als eerste automatisch ingestart bij storingen in de radiostudio. Ook wordt het regelmatig gebruikt door de VVD tijdens campagnes en congressen.

Voorganger:
"I Kissed a Girl" door Katy Perry
Nummer 1-hit in de Nederlandse Top 40
4 oktober 2008 - 24 oktober 2008
3 weken
Opvolger:
"Show Me Love 2008" door Robin S
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Coldplay treft regeling met Joe Satriani De Standaard Online, 24 september 2009