Wateruurwerk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een wateruurwerk of waterklok, ook wel clepsydra genoemd, is een klok die de tijd meet door middel van stromend water.

Als tijdmeter werd oorspronkelijk in de gehele wereld de zonnewijzer gebruikt. Maar die was 's nachts en bij bewolkt weer onbruikbaar. De uitvinding van het wateruurwerk, was dus een belangrijke vooruitgang. Dit uurwerk bestond uit een reservoir, waarin door toevoer of afvoer veranderende hoogte van de waterspiegel op een schaal werd gemeten. Wateruurwerken met korte afvoertijd werden bij rechtbanken in Attika en Rome gebruikt om de aangeklaagde, de verdediger en getuigen een vaste beperkte spreektijd te geven. Ook in het parlement perkte men de marathondebatten op die manier in. Belangrijke vooruitgang werd omstreeks 250 v.Chr. geboekt door Ktesibios van Alexandrië met zijn geraffineerd wateruurwerk.

Ancient Persian clock.Kariz.zibad
Ancient Persian clock
Waterklok in Peking

Bestaande waterklokken[bewerken]

In Peking is in de drum toren een waterklok te zien, waar een mannetje elk kwartier op zijn bekkens slaat. Daarnaast heeft de klok een lange staaf met chinese tekens, waarop de dagen van het jaar zijn af te lezen. Is er geen water dan werkt de waterklok niet.