WebDAV
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
WebDAV is een protocol op het Internet dat een uitbreiding is van het HTTP-protocol. De afkorting staat voor Web-based Distributed Authoring and Versioning.
Inhoud |
[bewerken] Werkwijze
De bedoeling van het WebDAV-protocol is ervoor te zorgen dat het World Wide Web een leesbaar en schrijfbaar medium wordt. Daarom voorziet het in de mogelijkheid om op afstand documenten aan te maken, te veranderen en te verplaatsen op een server (meestal een webserver). Hierdoor kunnen documenten op een website bijgewerkt worden, maar bestanden kunnen ook bewaard worden via het web, en ze kunnen daarna weer geopend worden. De meeste moderne besturingssystemen ondersteunen WebDAV, waardoor de gebruiker bestanden op een WebDAV-server kan gebruiken alsof ze lokaal op de computer staan. Ook veel software als Apache, KDE Desktop, Microsoft Exchange, IIS, Microsoft SharePoint, Gnome Desktop, Plone, SAP en Subversion wordt ondersteund.
[bewerken] Beschrijving
Het protocol bestaat uit een verzameling nieuwe methodes en headers voor gebruik met HTTP, en het is zeer waarschijnlijk ook het eerste protocol geweest dat XML gebruikte.
WebDAV voegt de volgende methodes toe aan HTTP:
- PROPFIND - gebruikt om eigenschappen op te vragen onder de vorm van XML vanaf een bron.
- PROPPATCH - gebruikt om meerdere eigenschappen tegelijk te veranderen of te verwijderen.
- MKCOL - Gebruikt om verzamelingen aan te maken (denk aan een directory)
- COPY - gebruikt om een bron van de ene URI naar de andere te kopiëren
- MOVE - gebruikt om een bron van de ene URI naar de andere te verplaatsen
- LOCK - gebruikt om een bron te vergrendelen
- UNLOCK - gebruikt om een bron te ontgrendelen
