Wereldkampioenschap zijspancross

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Motorsport
motorcoureur - motorfietsmerken
Wegrace
Wereldkampioenschap wegrace
wereldkampioenen wegrace
MotoGP · Moto2 · Moto3
Superbike
Wereldkampioenschap Supersport
Motorcross
WK motorcross · WK zijspan
MX1 · MX2 · MX3 · Zijspan
Sportfederaties
FIM · KNMV

Het Wereldkampioenschap zijspancross wordt sinds 1980 jaarlijks georganiseerd door de Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM).

Het kampioenschap verving het Europees kampioenschap dat van 1975-1979 werd georganiseerd en op zijn beurt de FIM Cup verving waarom van 1971-1974 werd gestreden. De sport is voornamelijk amateur, met slechts een paar topsporters als Daniël Willemsen en de Belgische neven Jan en Joris Hendrickx.[1]

De regerend kampioenen zijn de Nederlander Daniël Willemsen en zijn Belgische bakkenist Sven Verbrugge (seizoen 2011).

Geschiedenis[bewerken]

De geschiedenis van de internationale wedstrijd begon met de FIM Cup in 1971, een soort van officieus Europees kampioenschap, georganiseerd door de FIM. De allereerste race werd gehouden op 25 april 1971 in Pernes-les-Fontaines, Frankrijk. Vanaf 1975 werd de wedstrijd officieel het Europees kampioenschap genoemd. Vanaf het seizoen van 1980, droeg het de titel World Championship, hoewel in de praktijk vrijwel alle bestuurders en passagiers van Europese afkomst waren, met uitzondering van een klein aantal racers uit de VS en Australië. Ook werden alle wedstrijden tot nu toe gehouden op het Europese continent. Door de verschijning van enkele sterke Letse racers zijn de afgelopen tijd enkele races gehouden in de Baltische regio.

De deelnemers aan het wereldkampioenschap zijn meestal amateurs.

Kampioenen[bewerken]

Het recordaantal kampioenschappen staat op naam van Daniël Willemsen met negen titels. Hij is ook de regerend kampioen. Hij behaalde dit aantal met vijf verschillende bakkenisten. De meest succesvolle combinatie is Kristers Sergis en Artis Rasmanis uit Letland met vijf titels bij elkaar. De twee misten net aan een zesde titel, toen ze in 1999 slechts met één punt achter Daniël Willemsen eindigden in de eindstand.

De bakkenist is cursief weergegeven.
FIM Cup
Jaar Kampioen Land
1971 Rikus Lubbers / Bart Notten Vlag van Nederland Nederland
1972 Robert Grogg / Gerhard Martinez Vlag van Zwitserland Zwitserland
1973 Lorenz Haller / Samuel Haller Vlag van Zwitserland Zwitserland
1974 Robert Grogg / Andreas Grabner Vlag van Zwitserland Zwitserland
Europees kampioenschap
Jaar Kampioen Land
1975 Ton van Heugten / Dick Steenbergen Vlag van Nederland Nederland
1976 Robert Grogg / Andreas Hüsser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1977 Robert Grogg / Andreas Hüsser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1978 Robert Grogg / Andreas Hüsser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1979 Emil Bollhalder / Roland Bollhalder Vlag van Zwitserland Zwitserland
Wereldkampioenschap
Jaar Kampioen Land
1980 Reinhard Böhler / Siegfried Müller Vlag van Duitsland Duitsland
1981 Ton van Heugten / Frits Kiggen Vlag van Nederland Nederland
1982 Emil Bollhalder / Karl Büsser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1983 Emil Bollhalder / Karl Büsser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1984 Hansi Bächtold / Fritz Fuß Vlag van Zwitserland Zwitserland
1985 Hansi Bächtold / Fritz Fuß Vlag van Zwitserland Zwitserland
1986 Hansi Bächtold / Fritz Fuß Vlag van Zwitserland Zwitserland
1987 Hansi Bächtold / Fritz Fuß Vlag van Zwitserland Zwitserland
1988 Christoph Hüsser / Andreas Hüsser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1989 Christoph Hüsser / Andreas Hüsser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1990 Benny Janssen / Tiny Janssen Vlag van Nederland Nederland
1991 Eimbert Timmermans / Eric Verhagen Vlag van Nederland Nederland
1992 Eimbert Timmermans / Eric Verhagen Vlag van Nederland Nederland
1993 Andreas Fuhrer / Adrian Käser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1994 Andreas Fuhrer / Adrian Käser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1995 Andreas Fuhrer / Adrian Käser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1996 Andreas Fuhrer / Adrian Käser Vlag van Zwitserland Zwitserland
1997 Kristers Sergis / Artis Rasmanis Vlag van Letland Letland
1998 Kristers Sergis / Artis Rasmanis Vlag van Letland Letland
1999 Daniël Willemsen / Marcel Willemsen Vlag van Nederland Nederland
2000 Kristers Sergis / Artis Rasmanis Vlag van Letland Letland
2001 Kristers Sergis / Artis Rasmanis Vlag van Letland Letland
2002 Kristers Sergis / Artis Rasmanis Vlag van Letland Letland
2003 Daniël Willemsen / Kaspars Stupelis Vlag van Nederland Nederland / Vlag van Letland Letland
2004 Daniël Willemsen / Kaspars Stupelis Vlag van Nederland Nederland / Vlag van Letland Letland
2005 Daniël Willemsen / Sven Verbrugge Vlag van Nederland Nederland / Vlag van België België
2006 Daniël Willemsen / Sven Verbrugge Vlag van Nederland Nederland / Vlag van België België
2007 Daniël Willemsen / Reto Grütter Vlag van Nederland Nederland / Vlag van Zwitserland Zwitserland
2008 Daniël Willemsen / Reto Grütter Vlag van Nederland Nederland / Vlag van Zwitserland Zwitserland
2009 Joris Hendrickx / Kaspars Liepins Vlag van België België / Vlag van Letland Letland
2010 Daniël Willemsen / Gertie Eggink Vlag van Nederland Nederland
2011 Daniël Willemsen / Sven Verbrugge Vlag van Nederland Nederland / Vlag van België België
2012 Daniël Willemsen / Kenny van Gaalen Vlag van Nederland Nederland
2013 Ben Adriaenssen / Ben van de Bogaart Vlag van België België / Vlag van Nederland Nederland
2014 Ben Adriaenssen / Ben van de Bogaart Vlag van België België / Vlag van Nederland Nederland

Financiering[bewerken]

Het prijsgeld en de reiskostenvergoeding bij deze kampioenschappen is niet groot, aangezien het zijspancross meestal wordt opgevat als amateursport. Een goed voorbeeld hiervan is het seizoen 2009. Elk team kreeg 500 euro als reiskostenvergoeding wanneer ze gekwalificeerd werden voor het raceweekend. De winnaar verdiende 300 euro en de tweede plaats kreeg 250 euro.

Bronnen, noten en/of referenties