William Hyde Wollaston

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Hyde Wollaston

William Hyde Wollaston (East Dereham (Norfolk), 6 augustus 1766Londen, 22 december 1828) was een Engelse chemicus en natuurkundige en werd bekend door de ontdekking van de elementen rhodium en palladium en door het ontwikkelen van een proces om platina-erts te bewerken.

Biografie[bewerken]

Wollaston werd geboren in East Dereham, Norfolk en in 1793 verkreeg hij een doctorstitel in de medicijnenleer aan de universiteit van Cambridge. Tijdens zijn studie raakte hij geïnteresseerd in scheikunde, kristallografie, metallurgie en natuurkunde. Het mineraal wollastoniet is naar hem vernoemd. Rond 1800 stopte hij met waar hij voor gestudeerd had en ging hij verder met z'n ware interesses. Met de door hem ontwikkelde methode om platina-erts te bewerken werd hij rijk en ontdekte hij tevens de twee toen nog onbekende elementen rhodium (in 1803) en palladium (in 1803).

Tijdens de laatste jaren van zijn leven voerde hij experimenten uit die uiteindelijk zouden leiden tot de elektromotor. Toen Michael Faraday later daadwerkelijk de eerste elektromotor ontwikkelde, weigerde hij om de eer zelfs voor een deel aan Wollaston te gunnen.

In 1802 kreeg Wollaston de Copley Medal, de wetenschapsprijs van de Royal Society, de Britse academie van wetenschappen. De Wollastonmedaille van de Geological Society, ingesteld in 1831, is naar hem genoemd.