Zelfkastijding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Middeleeuwse tekening van zelfkastijding

Zelfkastijding is het zichzelf pijn doen. Dit wordt vaak gedaan uit religieuze overtuiging, dit wordt ook ascese genoemd.

De Rooms-katholieke Kerk kent onder andere het cilicium; dit is een band van metalen ringen, voorzien van haakjes die naar binnen gekeerd zijn. Deze band wordt om het bovenbeen gedaan en veroorzaakt pijn. Deze pijn is een soort boetedoening voor de kruisiging van Jezus.

Daarnaast kent de kerk onder andere de gesel ook om zichzelf op de rug te kastijden en een boetehemd. Paus Johannes Paulus II geselde zich bij tijd en wijle. Dit verklaart de Poolse zuster Tobiana Sobodka in het boek Santo subito van de Italiaanse vaticanist Andrea Tornielli. Inmiddels is Paus Johannes Paulus II zalig verklaard. Hieraan voorafgaand kwam de Congregatie voor de Heiligverklaringen tot de conclusie dat hij de christelijke deugden op heldhaftige wijze heeft beoefend. Daartoe bestudeerden zij het dossier van JPII. Het dossier bevat volgens Tornielli ook de getuigenissen van de zelfkastijding.

In sommige landen (vaak de Latijns-Amerikaanse) komt het voor, dat men de kruisloop naar de berg Golgotha naloopt met een kruis en een doornenkroon op het hoofd. Hierbij vloeit ook echt bloed. Sommigen gaan zelfs zover, zich daadwerkelijk te laten kruisigen. Zonder dat dit de dood tot gevolg heeft overigens. Meelopers in deze tocht, kastijden zichzelf vaak tot bloedens toe met gesels (zie flagellant).

Harakiri is een extreme en dodelijke vorm van zelfkastijding. Japanners doen dit om de eer van de familie te redden door zich van het leven te benemen, bijvoorbeeld na een zwaar misdrijf. Men doet dit door zich, gehurkt, voorover in de punt van een vlijmscherp zwaard te laten vallen, of door zichzelf, staand, een steek met een scherpe dolk toe te brengen in de maagstreek en daarna deze dolk omhoog te trekken. De dood is het gevolg.

Er zijn mensen die zichzelf beschadigen zonder dat dat met hun geloof te maken heeft. Dit heeft vaak te maken met psychische problematiek. Door zichzelf pijn te doen, proberen deze mensen meer grip te krijgen op hun gevoel. In dit geval wordt gesproken van automutilatie.

Zie ook[bewerken]