Zugot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Acharonim Rishonim Geonim Savoraim Amoraim Tannaim

Zugot (Hebreeuws: תְּקוּפָת) הַזוּגוֹת)) ((təqūphāth) hazZūghôth) verwijst naar de periode van de Tweede Tempel (515 v.Chr. - 70 n.Chr.) waarin het spirituele leiderschap van het Joodse volk in handen was van vijf opeenvolgende generaties van zugot ("paren") religieuze leraren.

Lijst van zugot[bewerken]

Er waren vijf paren leraren:

  1. Jose ben Joezer en Jose ben Johanan
    die tijdens de periode van de Makkabeïsche onafhankelijkheidsoorlogen bloeiden
  2. Joshua ben Perachjah en Nittai van Arbela
    in de periode van Johannes Hyrkanus
  3. Juda ben Tabbai en Simeon ben Sjetach
    in de periode van Alexander Janneüs en koningin Salome Alexandra
  4. Sj'maja en Abtalion
    in de periode van Hyrkanus II
  5. Hillel en Sjammai
    in de periode van koning Herodes de Grote