Zugot
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Zugot (Hebreeuws: תְּקוּפָת) הַזוּגוֹת)) ((təqūphāth) hazZūghôth) verwijst naar de periode van de Tweede Tempel (515 v.Chr. - 70 n.Chr.) waarin het spirituele leiderschap van het Joodse volk in handen was van vijf opeenvolgende generaties van zugot ("paren") religieuze leraren.
Lijst van zugot[bewerken]
Er waren vijf paren leraren:
- Jose ben Joezer en Jose ben Johanan
die tijdens de periode van de Makkabeïsche onafhankelijkheidsoorlogen bloeiden - Joshua ben Perachjah en Nittai van Arbela
in de periode van Johannes Hyrkanus - Juda ben Tabbai en Simeon ben Sjetach
in de periode van Alexander Janneüs en koningin Salome Alexandra - Sj'maja en Abtalion
in de periode van Hyrkanus II - Hillel en Sjammai
in de periode van koning Herodes de Grote