Zwarte humor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hinkelbaan naar de vergetelheid (de dood) in Barcelona

Zwarte humor is een vorm van humor, gebaseerd op het leed van anderen met als doel te spotten en te amuseren. Hierbij is er een zekere overeenkomst met het (psychologisch) cynisme, waarbij een negatieve houding tegenover (een deel van) de maatschappij tot uiting komt. Vaak wordt deze, meestal overdreven, vorm van humor gebruikt om het leed te relativeren of een reactie bij de toeschouwer te ontlokken.

Zwarte humor draait vaak rond taboe-onderwerpen die over het algemeen erg gevoelig liggen bij de meeste mensen, zoals dood, geweld, ziekte, moord, zelfmoord, natuurrampen, ongevallen, handicaps, drugs, mishandeling, hongersnood, armoede, kindermisbruik, verkrachting, racisme, discriminatie, genocide, de holocaust, de Tweede Wereldoorlog ... In normale omstandigheden wordt humor rond deze deprimerende thema's afgekeurd of bijzonder smakeloos gevonden. Veel mensen die gebruik maken van zwarte humor proberen hun publiek hiermee dan ook ongemakkelijk te maken of te choqueren. Op het juiste moment en in de juiste omstandigheden kan deze vorm van humor echter ook helpen als een manier om spanningen weg te nemen of het leed te relativeren. Doordat echter elk individu zijn eigen morele en ethische grenzen heeft is de reactie bij het publiek niet altijd in te schatten.

[bewerken] Voorbeelden van zwarte humor

Een zwarte komedie gaat doorgaans niet over het leed van anderen. Het zijn komische verhalen (boeken, films of toneelstukken) met een duistere of beklemmende ondertoon. Een bekend voorbeeld is Stanley Kubrick's Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb.

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen