3e legerkorps (Wehrmacht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Duitse 3e Legerkorps (Duits: 3. Armeekorps) was een Duits legerkorps van de Wehrmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Symbool van het 3de pantserkorps

3e legerkorps[bewerken]

Het 3e legerkorps werd gevormd op 1 oktober 1934 uit de Reichswehr. Het korps nam deel aan de bezetting van Sudetenland. Tijdens de Poolse campagne vocht het korps als deel van het 4e leger in West-Pruisen en nam deel aan de slag bij de Bzura. In oktober 1939 werd het korps in de Eifel gelegerd. Tijdens de aanval op Frankrijk vormde het 3e korps samen met het 6e korps en het 18e korps het 12de leger. De korpsen rukten op in het spoor van de pantserdivisies. Op het einde van de veldtocht bevond het korps zich ten zuiden van de Loire. Eind juli 1940 werd het korps terug naar Polen overgeplaatst.

Op 21 maart 1941 veranderde de naam van het korps in 3de gemotoriseerde korps.

Op 22 juni 1941 vormde het 3e gemotoriseerde korps samen met het 48ste gemotoriseerde korps en het 14de gemotoriseerde korps het 1ste pantserleger. Bij het begin van operatie Barbarossa, de inval in de Sovjet-Unie, vormde het 1ste pantserleger de voorhoede van Legergroep Zuid. Vanuit Galicië rukte het korps op naar de Dnjepr en daarna verder naar Maripol en Rostov, dat eind november 1941 werd bereikt. Gedurende de winter moest het korps zich terugtrekken naar de Mius, maar tijdens het Tweede Charkov offensief vormde het korps de zuidelijke tangbeweging, die de Sovjettroepen omsingelden. Op 21 juni 1942 werd het 3e korps omgevormd naar het 3de pantserkorps.

Commandanten[bewerken]

Rang Naam Begin Eind
Generaal der Infanterie Erwin von Witzleben 1 oktober 1935 9 november 1938
Generaal der Artillerie Curt Haase 10 november 1938 13 november 1940
Generaal der Infanterie Kurt von Greiff 14 november 1940 15 januari 1941
Generaal der Cavalerie Eberhard von Mackensen 16 januari 1941 20 juni 1942

Generaal Von Greiff voerde tijdelijk het bevel.

3e pantserkorps[bewerken]

Tijdens het Duitse zomeroffensief van 1942 vormde het 3e pantserkorps een deel van het 1ste pantserleger. Eenheden van het korps bereikten de uitlopers van de Kaukasus, maar na de vernietiging van het 6e leger bij Stalingrad moesten ze zich terugtrekken. Na de overwinning bij Charkov werd het korps in reserve geplaatst. Nadat de verliezen waren aangevuld, werd het korps toegevoegd aan het 4de pantserleger. Met drie pantserdivisies en één gemotoriseerde divisie was het korps een sterke strijdmacht. Tijdens operatie Citadel vormde het korps de rechterflank van de zuidelijke tangbeweging. Na het mislukte offensief moest het korps zich terugtrekken naar de Dnjepr en na het Sovjet zomeroffensief van 1944 trok het zich tot aan de Weichsel terug. In de loop van augustus 1944 was het betrokken bij gevechten rond Baranow.

In september 1944 kreeg het korps opdracht om zich naar Hongarije te begeven. Als onderdeel van het 6de leger vocht het in december bij Debrecen, in januari bij Boedapest en nam het in maart deel aan het laatste offensief van de Wehrmacht. Tenslotte trok het korps zich naar Oostenrijk terug en op 8 mei capituleerde het korps bij Gleisdorf.

Commandanten[bewerken]

Rang Naam Begin Eind
Generaal der Cavalerie Eberhard von Mackensen 21 juni 1942 21 november 1942
SS-Gruppenführer Felix Steiner 22 november 1942 3 januari 1943
Generaal der Pantsertroepen Hermann Breith 4 januari 1943 20 oktober 1943
Luitenant-generaal Hans Ziegler 21 oktober 1943 28 november 1943
Luitenant-generaal Friedrich Schulz 27 november 1943 31 december 1943
Generaal der Infanterie Hermann Breith 1 januari 1944 30 mei 1944
Luitenant-generaal Dietrich von Saucken 31 mei 1944 27 juni 1944
Generaal der Pantsertroepen Hermann Breith 28 juni 1944 8 mei 1945

SS-Gruppenführer Felix Steiner kreeg tijdens de slag bij Charkov tijdelijk het bevel over het 3de pantserkorps. De luitenant-generaals Ziegler, Schulz en von Saucken voerden tijdelijk het bevel.

Bronnen[bewerken]

  • George Nipe - Decision in the Ukraine
  • Robert Kirchubel - Atlas of the Eastern Front
  • Earl F Ziemke – Moscow to Stalingrad: Decision in the East
  • Samuel Mitcham - The German Defeat in the East