ATD Vierde Wereld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

ATD Vierde Wereld is een door de Franse priester Joseph Wresinski in 1957 opgerichte internationale beweging tegen armoede en uitsluiting in de wereld.

Geschiedenis[bewerken]

ATD Vierde Wereld heeft vestigingen in 26 landen in Azië, Europa, Afrika, en Amerika. ATD staat voor Agir Tous pour la Dignité (vrij vertaald: allen samen in de weer voor waardigheid). De beweging werd opgericht onder de naam Aide à Toute Détresse (= Hulp bij iedere nood), maar de algemene vergadering van de internationale Beweging ATD Vierde Wereld wijzigde dit in 2009.

In 1971 werd de Belgische vestiging van ATD Vierde Wereld gesticht en in het jaar daarop de Nederlandse vestiging. Een belangrijke rol bij de oprichting van beide vestigingen speelde mevrouw Alwine barones de Vos van Steenwijk;[1] zij was jarenlang de voorzitter van de internationale beweging ATD Vierde Wereld. In België was de mede-oprichtster Francine Didisheim (1933-2011), zus van Michel Didisheim en echtgenote van dokter Bernard de la Gorce. Zij was jarenlang de onder-voorzitster van de internationale beweging.

De naam "vierde wereld" is gekozen naar analogie van de "derde wereld" (de ontwikkelingslanden). Met "vierde wereld" wordt hier bedoeld alle armen in zowel de rijke als in de ontwikkelingslanden.

ATD Vierde wereld heeft een raadgevende status bij de Verenigde Naties, de ILO en de Raad van Europa.[2]

De beweging slaagde erin om 17 oktober te doen uitroepen tot Internationale dag voor de uitroeiing van armoede (ook: Werelddag van verzet tegen extreme armoede), een dag die in 1992 erkend werd door de Verenigde Naties. [3]

Een van de presidenten van de organisatie was de invloedrijke Franse verzetsstrijdster Geneviève de Gaulle-Anthonioz, een nichtje van Charles de Gaulle en overlevende van Ravensbrück.

ATD Vierde Wereld (in België en Nederland)[bewerken]

  • In Nederland exploiteert de beweging een recreatieboerderij ‘t Zwervel in Wijhe, waar arme gezinnen voor een vakantieperiode worden opgevangen.
  • In Nederland en in België worden met enige regelmaat acties gevoerd om het armoedeprobleem onder de aandacht van politici en bestuurders te brengen.
  • Door het organiseren van lokale groepen trachten de medewerkers van de beweging contact te houden met de armste delen van de bevolking.
  • In 2001 is het initiatief genomen om de geschiedenis van de armsten in Europa te beschrijven (project Fonto)[4].

Externe links[bewerken]