ATP Rankings

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De ATP Rankings, in het Nederlands ook vaak de ATP-wereldranglijst genoemd, zijn een rangschikking die de prestaties van mannelijke tennissers weergeeft. De Association of Tennis Professionals (ATP) begon met de lijst in 1973 en publiceert elke maandag een nieuwe versie. De speler die bovenaan in de ranglijst staat is de ‘nummer 1 van de wereld’.

Spelers kunnen punten verdienen voor de lijst met hun prestaties in toernooien, waarbij voor elk toernooi vooraf is vastgesteld hoeveel punten er te verdelen zijn. De scores op maximaal achttien toernooien in de 52 weken voor publicatie tellen mee.

De reden voor de ATP om de ranglijst in te voeren, was dat deze de plaatsing voor toernooien objectiever zou maken, die tot dan toe vaak afhankelijk was van de persoonlijke voorkeuren van organisatoren of de populariteit van spelers bij het publiek. Van 2000 tot 2008 werden voor de ranglijst ook de namen ATP Entry System en ATP Entry Ranking gebruikt. Naast de bekende ATP Rankings voor enkelspelers zijn er ook rankings voor dubbelspelers en enkele afgeleide lijsten (de ATP Races). Al deze lijsten hebben betrekking op mannen. Vrouwelijke proftennissers hebben hun eigen bond, de Women's Tennis Association (WTA) en hun prestaties worden dan ook bijgehouden in de WTA-ranglijsten.

Regels[bewerken | brontekst bewerken]

Voor de puntentoekenning zijn de tennistoernooien in verschillende categorieën ingedeeld. Binnen een categorie leveren alle toernooien evenveel punten op (zie de tabellen verderop in dit artikel), afhankelijk van het aantal wedstrijden dat een speler wint. Aangezien vrijwel alle tennistoernooien met het knockout-systeem werken, komt dat op hetzelfde neer als de ronde die een speler bereikt (bijvoorbeeld de halve finale).

De ATP Rankings houden geen rekening met de speelsterkte van de tegenstanders, in tegenstelling tot ranglijsten in sommige andere sporten, zoals de Elo-rating. Aanvankelijk kregen spelers bonuspunten als ze een hooggeplaatste tegenstander versloegen, maar dit is later afgeschaft. Wel zal de tegenstand op een toernooi in een hogere categorie gemiddeld zwaarder zijn.

Omdat de ATP Rankings steeds gebaseerd worden op de resultaten in het exacte jaar voor publicatie, vervallen wekelijks de resultaten van precies een jaar eerder. Hierbij wordt geen rekening gehouden met verschuivingen in de wedstrijdkalender. Als een speler goed gescoord heeft in een toernooi, heeft deze een jaar later veel punten te 'verdedigen'. Dit kan soms tot (voor de oningewijde) verrassende verschuivingen leiden, zoals toen Pete Sampras in 1999 de Wimbledonfinale won van Andre Agassi. Op de nieuwe ATP-lijst die de volgende dag werd gepubliceerd, passeerde Agassi juist Sampras en werd hij de nieuwe nummer één. Dit kwam doordat de winst op Wimbledon voor Sampras 'slechts' een herhaling was van het vorige jaar, toen hij er ook al kampioen werd, terwijl de finaleplaats voor Agassi een aanzienlijke verbetering was (in 1998 was hij niet verder gekomen dan de tweede ronde), gevoegd bij uitstekende prestaties in de voorafgaande maanden op andere toernooien, waaronder Roland Garros.

De spelers die in het voorbije jaar in de top-30 geëindigd zijn, verplicht alle vier de grandslamtoernooien en acht ATP World Tour Masters 1000 te spelen. Als toevoeging worden de beste vier ATP World Tour 500-toernooien en de beste 2 overige resultaten daarbij opgeteld. Als een speler op een positie staat waar hij direct toegelaten zou worden tot een verplicht toernooi, maar niet speelt, dan worden 0 punten aan hem toegekend.

Wanneer een speler buiten de top-30 staat, maar zich wel gekwalificeerd heeft voor een verplicht toernooi, geldt hetzelfde als voor spelers binnen de top 30. Als een speler echter niet direct gekwalificeerd is, en een verplicht toernooi niet gespeeld heeft, kan deze vervangen worden door een toernooi van de ATP World Tour 250 of een Challenger. Een speler die langdurig (langer dan 30 dagen) geblesseerd is zal niet gestraft worden voor het niet spelen van verplichte toernooien.

De spelers die aan het eind van het seizoen in de top-8 eindigen, kwalificeren zich voor de ATP World Tour Finals. De punten die behaald worden in dit toernooi worden als 19e extra toernooi in de rankings.

In 1973 is de eerste ranglijst opgesteld, maar sindsdien is er het een en het ander in de puntentelling veranderd. Tot het eind van 2008 bestonden er twee ranglijsten, namelijk de ATP Race en het ATP Entry Ranking. Bij de eerste begon men met tellen vanaf de eerste dag van jaar, terwijl bij de laatste gewoon werd doorgeteld. In 2009 is alleen de laatste manier van tellen doorgegaan, met een andere naam, de ATP Rankings.

Puntenverdeling en prijzenpot[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende tabel geeft voor de verschillende toernooitypen het prijzengeld en het aantal rankingpunten dat kan worden verdiend, afhankelijk van de prestatie. Ook voor het spelen van de Davis Cup en de Olympische Spelen kunnen punten worden verdiend.

Toernooi Prijzenpot W F 1/2F 1/4F 1/8F 1/16F 1/32F 1/64F Kwal. pnt.
Grand Slam 2000 1200 720 360 180 90 45 10 25
ATP World Tour Finals 200 voor groepsfase, 400 voor halve finale, 500 voor finale (totaal maximaal 1500)
ATP World Tour Masters 1000 1000 600 360 180 90 45 10(25) (10) 251
ATP World Tour 500 500 300 180 90 45 (20) 202
ATP World Tour 250 250 150 90 45 20 (5) 122
Challenger $ 150.000 125 75 45 25 10 5
Challenger $ 150.000 110 65 40 20 9 5
Challenger $ 125.000 100 60 35 18 8 5
Challenger $ 100.000 90 55 33 17 8 5
Challenger $ 75.000 80 48 29 15 8 5
Challenger $ 50.000 75 45 27 13 6 3
Challenger $ 35.000 75 45 27 13 5 3
Futures $ 15.000 33 19 9 4 1
Futures $ 15.000 25 14 7 3 1
Futures $ 10.000 17 9 5 2 1

1 enkel indien meer dan 56 spelers in hoofdtabel

2 enkel indien meer dan 32 spelers in hoofdtabel

Een recente ranglijst[bewerken | brontekst bewerken]

Association of Tennis Professionals (ATP)
Top 20 herenenkelspel per 26 juli 2021
Speler Punten Verandering
1 Vlag van Servië Novak Đoković 12113 Stabiel
2 Vlag van Rusland Daniil Medvedev 10370 Stabiel
3 Vlag van Spanje Rafael Nadal 8270 Stabiel
4 Vlag van Griekenland Stéfanos Tsitsipás 8030 Stabiel
5 Vlag van Duitsland Alexander Zverev 7340 Stabiel
6 Vlag van Oostenrijk Dominic Thiem 7340 Stabiel
7 Vlag van Rusland Andrej Roebljov 6005 Stabiel
8 Vlag van Italië Matteo Berrettini 5488 Stabiel
9 Vlag van Zwitserland Roger Federer 4215 Stabiel
10 Vlag van Canada Denis Shapovalov 3625 Stabiel
11 Vlag van Spanje Pablo Carreño Busta 3260 Stabiel
12 Vlag van Polen Hubert Hurkacz 3163 Stabiel
13 Vlag van Argentinië Diego Schwartzman 3060 Stabiel
14 Vlag van Noorwegen Casper Ruud 3045 Stabiel
15 Vlag van Canada Félix Auger-Aliassime 2738 Stabiel
16 Vlag van Spanje Roberto Bautista Agut 2720 Stabiel
17 Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 2603 Stabiel
18 Vlag van Australië Alex de Minaur 2565 Stabiel
19 Vlag van Chili Cristian Garin 2520 Stabiel
20 Vlag van België David Goffin 2500 Stabiel

Lijst van nummers 1[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Lijst van nummers 1 in het herentennis voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Prijzengeld[bewerken | brontekst bewerken]

Ook het prijzengeld dat proftennissers verdienen, wordt bijgehouden. Na het spelen van een toernooi ontvangt een tennisser een prijs in de vorm van een som geld. De grootte ervan hangt af van het soort toernooi dat gespeeld is en de ronde die de speler bereikt heeft. Wanneer een speler ver in een toernooi komt, zal ook het gewonnen geldbedrag groter zijn. Hieronder volgt een overzicht van de twintig spelers die het meest verdiend hebben in hun carrière.

# Speler Prijzengeld
1 Vlag van Servië Novak Djokovic $ 143.630.000
2 Vlag van Zwitserland Roger Federer $ 129.950.000
3 Vlag van Spanje Rafael Nadal $ 120.960.000
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray $ 61.540.000
5 Vlag van de Verenigde Staten Pete Sampras $ 43.280.000
6 Vlag van Zwitserland Stan Wawrinka $ 34.280.000
7 Vlag van Spanje David Ferrer $ 31.480.000
8 Vlag van de Verenigde Staten Andre Agassi $ 31.150.000
9 Vlag van Tsjechië Tomas Berdych $ 29.490.000
10 Vlag van Kroatië Marin Cilic $ 27.860.000
11 Vlag van Argentinië Juan Martin del Potro $ 25.890.000
12 Vlag van Duitsland Boris Becker $ 25.080.000
13 Vlag van Rusland Yevgeny Kafelnikov $ 23.880.000
14 Vlag van Oostenrijk Dominic Thiem $ 23.870.000
15 Vlag van Japan Kei Nishikori $ 23.850.000
16 Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga $ 22.160.000
17 Vlag van Tsjechië Ivan Lendl $ 21.160.000
18 Vlag van Duitsland Alexander Zverev $ 21.010.000
19 Vlag van Australië Lleyton Hewitt $ 20.890.000
20 Vlag van de Verenigde Staten Andy Roddick $ 20.640.000

Spelers die nog actief zijn zijn vet weergegeven.
[1]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]