Andrej Roebljov (tennisser)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Andrej Roebljov
Andrej Roebljov
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Rusland Russische
Geboorteplaats Moskou, Rusland
Geboortedatum 20 oktober 1997
Woonplaats Moskou, Rusland
Lengte 1,88 m
Gewicht 65 kg
Profdebuut 2014
Slaghand rechts, backhand 2-handig
Totaal prijzengeld 8.042.395 US dollar
Coach Sergej Tarasevitsj
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 156–94
Titels 8
Hoogste positie 8e (19 oktober 2020)
Olympische Spelen 1e ronde (2020)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2020)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2020)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2017, 2019)
Vlag van de Verenigde Staten US Open kwartfinale (2018, 2020)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 38–43
Titels 2
Hoogste positie 74e (6 januari 2020)
Olympische Spelen 1e ronde (2021)
Gemengd dubbelspel
Titels 1
Olympische Spelen Goud Goud (2021)
Laatst bijgewerkt op: 23 augustus 2021
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Andrej Roebljov (Russisch: Андре́й Андре́евич Рублёв) (Moskou, 20 oktober 1997) is een Russisch tennisser. In 2014 won hij het juniorentoernooi van Roland Garros. Hetzelfde jaar werd hij ook prof.

In 2017 won hij op het ATP-toernooi van Umag 2017 ten koste van de Italiaan Paolo Lorenzi zijn eerste titel. Pas in 2019 won hij in eigen land op het ATP-toernooi van Moskou 2019 zijn tweede hoofdprijs.

Het jaar 2020 gold als het jaar van de grote doorbraak. Hij won maar liefst 5 ATP-titels en reikte zowel op de US Open 2020 (tennis, mannen) als op Roland Garros 2020 (mannen) tot de kwartfinale. In 2021 zette hij deze sterke lijn door, door met Rusland de tweede editie van de ATP Cup 2021 te winnen. Op de Australian Open 2021 (mannen) reikte hij wederom tot de kwartfinale van een grandslamtoernooi. Op het ATP-toernooi van Rotterdam 2021 won hij zijn vierde toernooi op rij op het niveau ATP-500. Een maand later bereikte Roebljov op het ATP-toernooi van Monte Carlo 2021 voor de eerste maal in zijn carrière de finale van een masterstoernooi. Na onder meer een zege in de kwartfinale op elfvoudig winnaar Rafael Nadal verloor hij in de eindstrijd van de Griek Stéfanos Tsitsipás.

In 2021 behaalde hij met zijn dubbelpartner Anastasija Pavljoetsjenkova de gouden medaille op de Olympische Spelen 2020.

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 23 juli 2017 Vlag van Kroatië ATP Umag Gravel Vlag van Italië Paolo Lorenzi 6-4, 6-2 Details
2. 20 oktober 2019 Vlag van Rusland ATP Moskou Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Adrian Mannarino 6-4, 6-0 Details
3. 11 januari 2020 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Frankrijk Corentin Moutet 6-2, 7-6(3) Details
4. 18 januari 2020 Vlag van Australië ATP Adelaide Hardcourt Vlag van Zuid-Afrika Lloyd Harris 6-3, 6-0 Details
5. 27 september 2020 Vlag van Duitsland ATP Hamburg Gravel Vlag van Griekenland Stéfanos Tsitsipás 6-4, 3-6, 7-5 Details
6. 18 oktober 2020 Vlag van Rusland ATP Sint-Petersburg Hardcourt (i) Vlag van Kroatië Borna Ćorić 7-6(5), 6-4 Details
7. 1 november 2020 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt (i) Vlag van Italië Lorenzo Sonego 6-4, 6-4 Details
8. 7 maart 2021 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Hongarije Márton Fucsovics 7-6(4), 6-4 Details
Verloren finales
1. 6 januari 2018 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 2-6, 3-6 Details
2. 28 juli 2019 Vlag van Duitsland ATP Hamburg Gravel Vlag van Georgië Nikoloz Basilasjvili 5-7, 6-4, 3-6 Details
3. 18 april 2021 Vlag van Monaco ATP Monte Carlo Gravel Vlag van Griekenland Stéfanos Tsitsipás 3-6, 3-6 Details
4. 20 juni 2021 Vlag van Duitsland ATP Halle Gras Vlag van Frankrijk Ugo Humbert 3-6, 6-7(4) Details
5. 22 augustus 2021 Vlag van de Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van Duitsland Alexander Zverev 2-6, 3-6 details
Gewonnen challengers
1. 6 maart 2016 Vlag van Frankrijk Quimper Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Paul-Henri Mathieu 6-7(6), 6-4, 6-4

Next generation ATP Finals[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Verloren finales
1. 11 november 2017 Vlag van Italië Next Generation ATP Finals Hardcourt (i) Vlag van Zuid-Korea Chung Hyeon 4-3(5), 3-4(2), 2-4, 2-4 Details

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 25 oktober 2015 Vlag van Rusland ATP Moskou Hardcourt (i) Vlag van Rusland Dmitri Toersoenov Vlag van Moldavië Radu Albot
Vlag van Tsjechië František Čermák
2-6, 6-1, [10-6] Details
2. 12 maart 2021 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Rusland Aslan Karatsev Vlag van Nieuw-Zeeland Marcus Daniell
Vlag van Oostenrijk Philipp Oswald
7-5, 6-4 Details
Verloren finales herendubbel
1. 31 maart 2018 Vlag van de Verenigde Staten ATP Miami Hardcourt Vlag van Rusland Karen Chatsjanov Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
6-4, 6-7(5), [4-10] Details
2. 3 november 2019 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Hardcourt (i) Vlag van Rusland Karen Chatsjanov Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert
Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
4-6, 1-6 Details
Gewonnen finales gemengddubbel
1. 1 augustus 2021 Vlag van Japan Olympische Spelen Hardcourt Russian Olympic Committee flag.svg Anastasija Pavljoetsjenkova Russian Olympic Committee flag.svg Jelena Vesnina
Russian Olympic Committee flag.svg Aslan Karatsev
6-3, 6-7(5), [13-11] Details
Gewonnen challengers
1. 7 februari 2015 Vlag van de Verenigde Staten Dallas Hardcourt (i) Vlag van Oekraïne Denis Moltsjanov Vlag van Mexico Hans Hach Verdugo
Vlag van Mexico Luis Patino
6-4, 7-6 (5)
2. 5 juli 2015 Vlag van Italië Padova Gravel Vlag van Rusland Michail Jelgin Vlag van Italië Alessandro Giannessi
Vlag van Italië Federico Galo
6-4, 7-6 (4)

Landencompetities[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner(s) Tegenstanders Score Ref.
Gewonnen finales
1. 7 januari 2021 Vlag van Australië ATP Cup Hardcourt Vlag van Rusland Daniil Medvedev
Vlag van Rusland Jevgeni Donskoj
Vlag van Rusland Aslan Karatsev
Vlag van Italië Matteo Berrettini
Vlag van Italië Fabio Fognini
Vlag van Italië Simone Bolelli
Vlag van Italië Andrea Vavassori
2-0 (2 wedstrijden) Details

Resultaten grote toernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 2R 3R 1R 4R KF
Roland Garros 1R KF
Wimbledon 2R 2R g.t.
US Open 1R KF 1R 4R KF
ATP Finals
ATP Finals G
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R 3R g.t. g.t.
Miami 2R 1R 2R 2R 3R g.t. HF
Monte Carlo 1R 1R g.t. F
Madrid g.t. 3R
Rome 2R KF
Montreal/Toronto 1R g.t.
Cincinnati 1R KF 1R F
Shanghai 2R 1R 3R g.t.
Parijs 1R 1R 3R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t.
statistieken
titels per jaar 0 0 1 0 1 5 1
eindejaarsranking 185 156 39 68 23 8

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 1R
Roland Garros
Wimbledon g.t.
US Open 3R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells g.t.
Miami 1R F g.t.
Monte Carlo g.t.
Madrid g.t.
Rome 1R
Montreal/Toronto KF g.t.
Cincinnati 1R
Shanghai 1R g.t.
Parijs 1R F
olympisch
Olympische Spelen g.t.
statistieken
titels per jaar 0 0 0 0 1
eindejaarsranking 316 127 75 81

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Andrey Rublev (tennis).