Nick Kyrgios

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nick Kyrgios
Nick Kyrgios
Persoonlijke informatie
Bijnaam Kygs
Nationaliteit Vlag van Australië Australië
Geboorteplaats Canberra
Geboortedatum 27 april 1995
Woonplaats Nassau, Bahama's
Lengte 1,93 m
Profdebuut 2013
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 9.905.710 US dollar
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 184–109
Titels 6
Hoogste positie 13e (24 oktober 2016)
Huidige positie 47e (25 juli 2022)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2015, 2016)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (2022)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3e ronde (2014, 2016, 2018, 2019)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 55–52
Titels 1
Hoogste positie 68e (19 juni 2017)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (2022)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2017)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3e ronde (2016)
Laatst bijgewerkt op: 5 augustus 2019
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Nicholas (Nick) Hilmy Kyrgios (Canberra, 27 april 1995) is een Australisch tennisspeler.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Op 3 maart 2013 won hij in Sydney zijn eerste challengertoernooi. Daarna won hij er nog drie. Op 21 februari 2016 won hij in Marseille zijn eerste ATP-toernooi, na al eerder een finale in Estoril verloren te hebben.

In totaal won hij zes ATP-toernooien in het enkelspel en één in het dubbelspel. In het enkelspel was hij ook driemaal verliezend finalist.

Op het Australian Open 2022 won hij de dubbelspeltitel, samen met landgenoot Thanasi Kokkinakis. Op Wimbledon 2022 bereikte hij de finale in het enkelspel – hij verloor de eindstrijd van Novak Djokovic.

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009 vanaf 2009
Tennis Masters Cup ATP Finals
ATP Masters Series ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold ATP Tour 500
ATP International Series ATP Tour 250

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
gewonnen finales
1. 21 februari 2016 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt (i) Vlag van Kroatië Marin Čilić 6-2, 7-6(3) details
2. 7 augustus 2016 Vlag van de Verenigde Staten ATP Atlanta Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten John Isner 7-6(3), 7-6(4) details
3. 9 oktober 2016 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van België David Goffin 4-6, 6-3, 7-5 details
4. 7 januari 2018 Vlag van Australië ATP Brisbane Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Ryan Harrison 6-4, 6-2 details
5. 2 maart 2019 Vlag van Mexico ATP Acapulco Hardcourt Vlag van Duitsland Alexander Zverev 6-3, 6-4 details
6. 4 augustus 2019 Vlag van de Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Rusland Daniil Medvedev 7-6(6), 7-6(4) details
verloren finales
1. 3 mei 2015 Vlag van Portugal ATP Estoril Gravel Vlag van Frankrijk Richard Gasquet 3-6, 2-6 details
2. 20 augustus 2017 Vlag van de Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov 3-6, 5-7 details
3. 8 oktober 2017 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van Spanje Rafael Nadal 2-6, 1-6 details
4. 10 juli 2022 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van Servië Novak Djokovic 6-4, 3-6, 4-6, 6(3)-7 details
gewonnen challengers
1. 25 februari 2013 Vlag van Australië Sydney Hardcourt Vlag van Australië Matt Reid 6-3, 6-2
2. 20 april 2014 Vlag van de Verenigde Staten Sarasota Gravel Vlag van Servië Filip Krajinović 7-6(10), 6-4
3. 27 april 2014 Vlag van de Verenigde Staten Savannah Gravel Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock 2-6, 7-6(4), 6-4
4. 15 juni 2014 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nottingham Gras Vlag van Australië Samuel Groth 7-6(3), 7-6(7)

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstander in finale Score
gewonnen finales mannendubbelspel
1. 26 mei 2018 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Gravel Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van Tsjechië Roman Jebavý
Vlag van Nederland Matwé Middelkoop
7-5, 2-6, [11-9] details

Landencompetities[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner(s) Tegenstanders in finale Score
verloren finales
1. 22-24 september 2017 Vlag van Tsjechië Laver Cup Hardcourt (i) Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey
Vlag van de Verenigde Staten John Isner
Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock
Vlag van Canada Denis Shapovalov
Vlag van de Verenigde Staten Frances Tiafoe
Vlag van Spanje Rafael Nadal
Vlag van Zwitserland Roger Federer
Vlag van Duitsland Alexander Zverev
Vlag van Kroatië Marin Čilić
Vlag van Oostenrijk Dominic Thiem
Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych
9-15 (12 wedstrijden) details
2. 21-23 september 2018 Vlag van de Verenigde Staten Laver Cup Hardcourt (i) Vlag van Zuid-Afrika Kevin Anderson
Vlag van de Verenigde Staten John Isner
Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock
Vlag van Argentinië Diego Schwartzman
Vlag van de Verenigde Staten Frances Tiafoe
Vlag van Zwitserland Roger Federer
Vlag van Servië Novak Đoković
Vlag van Duitsland Alexander Zverev
Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov
Vlag van België David Goffin
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Kyle Edmund
8-13 (11 wedstrijden) details
3. 20-22 september 2019 Vlag van Zwitserland Laver Cup Hardcourt (i) Vlag van de Verenigde Staten John Isner
Vlag van Canada Milos Raonic
Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock
Vlag van Canada Denis Shapovalov
Vlag van de Verenigde Staten Taylor Fritz
Vlag van Spanje Rafael Nadal
Vlag van Zwitserland Roger Federer
Vlag van Oostenrijk Dominic Thiem
Vlag van Duitsland Alexander Zverev
Vlag van Griekenland Stéfanos Tsitsipás
Vlag van Italië Fabio Fognini
11-13 (12 wedstrijden) details
4. 20-22 september 2021 Vlag van de Verenigde Staten Laver Cup Hardcourt (i) Vlag van Canada Félix Auger-Aliassime
Vlag van Canada Denis Shapovalov
Vlag van Argentinië Diego Schwartzman
Vlag van de Verenigde Staten Reilly Opelka
Vlag van de Verenigde Staten John Isner
Vlag van Rusland Daniil Medvedev
Vlag van Griekenland Stéfanos Tsitsipás
Vlag van Duitsland Alexander Zverev
Vlag van Rusland Andrej Roebljov
Vlag van Italië Matteo Berrettini
Vlag van Noorwegen Casper Ruud
1-14 (9 wedstrijden) details

Resultaten grote toernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
g.t. geen toernooi gehouden
l.c. lagere categorie
niet deelgenomen
G uitgeschakeld in de groepsfase
1R uitgeschakeld in de eerste ronde
2R uitgeschakeld in de tweede ronde
3R uitgeschakeld in de derde ronde
4R uitgeschakeld in de vierde ronde
KF uitgeschakeld in de kwartfinale
HF uitgeschakeld in de halve finale
F de finale verloren
W het toernooi gewonnen
w-v winst/verlies-balans

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022
grandslamtoernooien
Australian Open 2R KF 3R 2R 4R 1R 4R 3R 2R
Roland Garros 2R 1R 3R 3R 2R
Wimbledon KF 4R 4R 1R 3R 2R g.t. 3R F
US Open 1R 3R 1R 3R 1R 3R 3R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R 2R KF 2R g.t.
Miami HF HF 4R 4R g.t.
Monte Carlo g.t.
Madrid 3R KF 3R 1R g.t.
Rome 1R 3R 2R
Montreal/Toronto 2R 3R 1R 3R 1R 1R g.t.
Cincinnati 1R 2R F 3R 2R
Shanghai 2R 2R 1R 1R g.t.
Parijs
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t.
Statistieken
titels per jaar 0 0 0 3 0 1 2 0 0
eindejaarsranking 186 52 30 13 21 35 30 45

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R 2R 1R 2R W
Roland Garros 1R 1R 3R
Wimbledon g.t.
US Open 1R 3R 2R 2R
ATP Masters 1000
Indian Wells KF 2R g.t.
Miami 2R 1R 1R g.t.
Monte Carlo g.t.
Madrid 1R HF 1R g.t.
Rome HF
Montreal/Toronto 1R 2R 1R g.t.
Cincinnati 1R
Shanghai 2R 2R g.t.
Parijs
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t.
statistieken
titels per jaar 0 0 0 0 0 1 0 0 0
eindejaarsranking 483 1207 167 231 75 139 238 255

Persoonljk[bewerken | brontekst bewerken]

Kyrgios volgt een veganistisch dieet sinds begin 2020 toen er hevige natuurbranden waren in Australië.[1]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Nick Kyrgios.