David Goffin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
David Goffin
Goffin US16 (37) (29569721160).jpg
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van België België
Geboorteplaats Rocourt, België
Geboortedatum 7 december 1990
Woonplaats Luik, België
Lengte 1,80 m
Profdebuut 2009
Slaghand Rechts, dubbele backhand
Totaal prijzengeld $ 5.110.599
Coach Thierry Van Cleemput
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 143-105
Titels 4
Hoogste positie 10e (20 februari 2017)
Huidige positie 10e (20 februari 2017)
ATP World Tour Finals groepsfase (2016)
Olympische ringen Olympische Spelen 3e ronde (2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2015, 2016)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (2017)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 3-17
Titels 0
Hoogste positie 249e (9 mei 2016)
Huidige positie 578e (15 augustus 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2013)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2012)
Laatst bijgewerkt op: 14 januari 2017
Portaal  Portaalicoon   Tennis

David Goffin (Rocourt, 7 december 1990) is een Belgisch tennisser. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste opvolgers van het tijdperk Xavier Malisse en Olivier Rochus en won tot op heden vier ATP-toernooien. In november 2014 werd Goffin door de ATP onderscheiden als "Comeback Player of the Year", voor zijn opmars op de ranglijst na een polsbreuk in september 2013.[1]

Carrière[bewerken]

Op Roland Garros 2012 verloor hij in de derde kwalificatieronde, maar mocht hij alsnog naar de hoofdtabel als lucky loser. In de eerste ronde versloeg hij in vijf sets de als 23ste geplaatste Radek Štěpánek. In de tweede ronde won hij, opnieuw in vijf sets, van de vierendertigjarige Arnaud Clément, die zijn laatste Roland Garros speelde. Ook de derde ronde werd overleefd: een overwinning tegen de Pool Łukasz Kubot in drie sets. Door deze prestaties kwam de Luikenaar zelfs de top-70 binnen. In de vierde ronde verloor Goffin in vier sets van Roger Federer. Door zo ver te geraken in Roland Garros mocht hij deelnemen aan de Olympische Spelen in Londen.

Goffin is de eerste lucky loser die de vierde ronde van een grandslamtoernooi haalde in zeventien jaar. Zijn landgenoot Dick Norman was tijdens Wimbledon 1995 de laatste man die hierin slaagde.

Goffin speelde voor de eerste keer voor België in de Davis Cup in 2012 tegen Groot-Brittannië. Hij verloor er samen met Ruben Bemelmans het dubbelspel, maar won wel een wedstrijd in het enkelspel. Dankzij deze zege won België het duel met Groot-Brittannië.

Vanwege zijn goede prestatie op Roland Garros kende de Wimbledon-organisatie hem een wildcard toe voor Wimbledon 2012. Hier versloeg hij in de eerste ronde het 20ste reekshoofd Bernard Tomic, in de derde ronde werd hij uitgeschakeld door Mardy Fish.

Op 2 augustus 2014 won Goffin zijn eerste ATP-titel in het Oostenrijkse Kitzbühel tegen Dominic Thiem. Het was zijn vierde toernooizege op rij na eerder de challengers van Scheveningen, Poznań en Tampere op zijn naam geschreven te hebben. In september 2014 won hij het toernooi in Metz in Frankrijk. In Bazel, in oktober 2014, bereikte hij de finale, maar die verloor hij van Roger Federer.

Op 8 juni 2015 bereikte Goffin een nieuw hoogtepunt in zijn carrière door de 15de plaats op de ATP-ranking te bekleden, na het behalen van de derde ronde van Roland Garros. Nooit deed een Belgische mannelijke tennisser beter. In augustus werd deze positie verbeterd tot plaats 14. Deze positie verbeterde Goffin opnieuw in maart 2016 door achtereenvolgens zowel de halve finale van het ATP-toernooi van Indian Wells als twee weken later dat van Miami te halen. Hierdoor steeg Goffin naar de 13de plaats.

Op 1 juni 2016 versloeg Goffin Ernests Gulbis in de achtste finales van Roland Garros. Hij bereikte zo voor het eerst in zijn carrière de kwartfinale van een grandslamtoernooi. Daar verloor hij in vier sets tegen de Oostenrijker Dominic Thiem: 4-6, 7-6, 6-4 en 6-1.

Op 20 februari 2017 bereikte Goffin een nieuwe mijlpaal in zijn carrière: hij kwam als eerste Belg ooit de top-10 binnen. Hij bereikte de 10de positie dankzij twee finaleplaatsen op rij. Hij speelde eerst de finale in het ATP-toernooi van Sofia en een week later die van het ATP-toernooi van Rotterdam. Hij verloor beide finales van respectievelijk Grigor Dimitrov en Jo-Wilfried Tsonga. In oktober won hij echter 2 finales op rij: in het ATP-toernooi van Shenzhen (tegen Oleksandr Dolgopolov) en in het ATP-toernooi van Tokio (tegen Adrian Mannarino).

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen ATP-finales
1. 2 augustus 2014 Vlag van Oostenrijk ATP Kitzbühel Gravel Vlag van Oostenrijk Dominic Thiem 4-6, 6-1, 6-3 Details
2. 21 september 2014 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt (i) Vlag van Portugal João Sousa 6-4, 6-3 Details
3. 1 oktober 2017 Vlag van China ATP Shenzhen Hardcourt Vlag van Oekraïne Oleksandr Dolgopolov 6-4, 6-7(5), 6-3 Details
4. 8 oktober 2017 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Frankrijk Adrian Mannarino 6-3, 7-5 Details
Verloren ATP-finales
1. 20 oktober 2014 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Hardcourt (i) Vlag van Zwitserland Roger Federer 2-6, 2-6 Details
2. 14 juni 2015 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut 6-7(1), 1-6 Details
3. 2 augustus 2015 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Oostenrijk Dominic Thiem 5-7, 2-6 Details
4. 9 oktober 2016 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Australië Nick Kyrgios 6-4, 3-6, 5-7 Details
5. 12 februari 2017 Vlag van Bulgarije ATP Sofia Hardcourt (i) Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov 5-7, 4-6 Details
6. 19 februari 2017 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga 6-4, 4-6, 1-6 Details
Gewonnen challengers
1. 1 april 2012 Vlag van Frankrijk Le Gosier Hardcourt Vlag van Duitsland Mischa Zverev 6-2, 6-2
2. 24 september 2012 Vlag van Frankrijk Orléans Hardcourt (i) Vlag van België Ruben Bemelmans 6-4, 3-6, 6-3
3. 21 juli 2013 Vlag van Turkije Eskişehir Hardcourt Vlag van Turkije Marsel Ilhan 4-6, 7-5, 6-2
4. 13 juli 2014 Vlag van Nederland Scheveningen Gravel Vlag van Duitsland Andreas Beck 6-3, 6-2
5. 20 juli 2014 Vlag van Polen Poznań Gravel Vlag van Tsjechië Blaz Rola 6-4, 6-2
6. 27 juli 2014 Vlag van Finland Tampere Gravel Vlag van Finland Jarkko Nieminen 7-6(3), 6-3
7. 5 oktober 2014 Vlag van België Bergen Hardcourt (i) Vlag van België Steve Darcis 6-3, 6-3
Gewonnen futures
1. 15 september 2008 Vlag van Griekenland Kefalonia Hardcourt Vlag van België Germain Gigounon 6-1, 6-2
2. 5 juli 2010 Vlag van Duitsland Römerberg Gravel Vlag van Frankrijk Éric Prodon Walk-over
3. 9 augustus 2010 Vlag van België Eupen Gravel Vlag van Duitsland Peter Torebko 6-3, 4-6, 6-3
4. 11 oktober 2010 Vlag van Frankrijk Saint-Dizier Hardcourt (i) Vlag van Zwitserland Adrien Bossel 6-4, 7-5
5. 23 oktober 2011 Vlag van Frankrijk La Roche-sur-Yon Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Peter Torebko 6-2, 1-6, 7-6(4)
6. 30 oktober 2011 Vlag van Frankrijk Rodez Hardcourt (i) Vlag van Spanje Adrián Menéndez Maceiras 6-3, 6-2
Gewonnen exhibitietoernooien
1. 15 januari 2016 Vlag van Australië Kooyong Classic Hardcourt Vlag van Spanje Feliciano López 6-4, 6-2
2. 13 januari 2017 Vlag van Australië Kooyong Classic Hardcourt Vlag van Kroatië Ivo Karlović 7-6(2)

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 4R KF
Roland Garros 4R 1R 1R 3R KF 3R
Wimbledon 3R 1R 1R 4R 4R
US Open 1R 1R 3R 3R 1R 4R
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals G
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R 1R HF 4R
Miami 2R 3R 1R 4R HF 4R
Monte Carlo 1R 1R 2R 3R HF
Madrid 1R 2R 1R KF
Rome KF KF 3R
Montréal/Toronto 1R 3R 3R 2R
Cincinnati 3R 3R 2R 1R
Shanghai 2R KF 2R
Parijs 2R 3R 3R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t. 3R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 2 0 0 2
eindejaarsranking 174 46 110 22 16 11

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open 1R
Roland Garros
Wimbledon
US Open 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R
Miami
Monte Carlo
Madrid
Rome
Montreal/Toronto 1R
Cincinnati 1R
Shanghai 2R
Parijs
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 966 1289 378 578

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. "Goffin onderscheiden als 'Comeback Player of The Year'", hln.be, 5 november 2014. Geraadpleegd op 9 november 2014.