Vasek Pospisil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vasek Pospisil
Vasek Pospisil in Nice, 2012
Vasek Pospisil in Nice, 2012
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Canada Canadese
Geboorteplaats Vlag van Canada Vernon
Geboortedatum 23 juni 1990
Woonplaats Vlag van Bahama's Freeport
Lengte 1,93 m
Gewicht 88 kg
Profdebuut 2007
Slaghand Rechts, tweehandig backhand
Totaal prijzengeld 5.832.744 US dollar
Coach Dirk Hordorff
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 113–147
Titels 0
Hoogste positie 25e (27 januari 2014)
Olympische Spelen 1e ronde (2012, 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2014, 2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon kwartfinale (2015)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 4e ronde (2020)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 106–79
Titels 7
Hoogste positie 4e (27 april 2015)
Olympische Spelen 2e ronde (2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (2016)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2015)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (2014)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3e ronde (2013, 2014)
Laatst bijgewerkt op: 23 februari 2020
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Vasek Pospisil (Vernon, 23 juni 1990) is een Canadese tennisser. Hij heeft nog geen enkel ATP toernooi gewonnen in het enkelspel. Toch stond hij al twee keer in de finale. Daarnaast heeft hij zeven titels in het dubbelspel gewonnen, waaronder Wimbledon in 2014. Hij heeft ook zeven keer in de finale gestaan. Zowel in het enkelspel als in het dubbelspel heeft hij al deelgenomen aan enkele Grand Slams. Hij heeft zeven challengers in het enkelspel en zeven challengers in het dubbelspel op zijn naam staan.

Jaarverslagen[bewerken | brontekst bewerken]

2010[bewerken | brontekst bewerken]

Hij won vier futures toernooien.

2011[bewerken | brontekst bewerken]

Hij won twee futures toernooien voorafgaand aan de twee challengers waar hij de halve finales bereikte. Hij bereikte de tweede ronde van de US Open. Versloeg Lukáš Rosol in de eerste ronde. Hielp Canada in de Davis Cup, door twee overwinningen, één in het enkelspel en één in het dubbelspel (zijn partner: Daniel Nestor). Dit deed hij in september opnieuw, ditmaal door drie matches te winnen. Won zijn eerste match op niveau van het ATP op het ATP-toernooi van Montréal/Toronto (versloeg: Juan Ignacio Chela).

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Verloren finales
1. 3 augustus 2014 Vlag van de Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Canada Milos Raonic 1-6, 4-6 Details
2. 9 februari 2020 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 5-7, 3-6 Details
Gewonnen challengers
1. 19 maart 2012 Vlag van Canada Rimouski Hardcourt (I) Vlag van België Maxime Authom 7-66, 6-4
2. 16 juli 2012 Vlag van Canada Granby Hardcourt Vlag van Nederland Igor Sijsling 7-62, 6-4
3. 29 april 2013 Vlag van Zuid-Afrika Johannesburg Hardcourt Vlag van Polen Michal Przysiężny 6-7(7), 6-0, 4-1(r)
4. 4 augustus 2013 Vlag van Canada Vancouver Hardcourt Vlag van het Verenigd Koninkrijk Daniel Evans 6-0, 1-6, 7-5
5. 21 mei 2017 Vlag van Zuid-Korea Busan Hardcourt Vlag van Japan Go Soeda 6-1, 6-2
6. 28 januari 2018 Vlag van Frankrijk Rennes Hardcourt (i) Vlag van Litouwen Ricardas Berankis 6-1, 6-2
7. 11 februari 2018 Vlag van Hongarije Boedapest Hardcourt (i) Vlag van Spanje Nicola Kuhn 7-6(3), 3-6, 6-3

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 6 juli 2014 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon Gras Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
7-6(5), 6-7(3), 6-4, 3-6, 7-5 Details
2. 27 juli 2014 Vlag van de Verenigde Staten ATP Atlanta Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van de Verenigde Staten Steve Johnson
Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey
6-3, 5-7, [10-5] Details
3. 26 oktober 2014 Vlag van Zwitserland ATP Bazel Hardcourt (I) Vlag van Servië Nenad Zimonjić Vlag van Kroatië Marin Draganja
Vlag van Finland Henri Kontinen
7-6(13), 1-6, [10-5] Details
4. 22 maart 2015 Vlag van de Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van Italië Simone Bolelli
Vlag van Italië Fabio Fognini
6-4, 6-7(3), [10-7] Details
5. 11 oktober 2015 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van de Verenigde Staten Daniel Nestor
Vlag van Frankrijk Edouard Roger-Vasselin
3-6, 6-3, [10-6] Details
6. 14 februari 2016 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut Vlag van Oostenrijk Alexander Peya
Vlag van Duitsland Philipp Petzschner
7-6(2), 6-4 Details
7. 23 februari 2020 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut Vlag van Nederland Wesley Koolhof
Vlag van Kroatië Nikola Mektić
6-3, 6-4 Details
Verloren finales herendubbel
1. 17 augustus 2014 Vlag van de Verenigde Staten ATP Cincinnati Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
3-6, 2-6 Details
2. 5 oktober 2014 Vlag van China ATP Peking Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
Vlag van Roemenië Horia Tecău
7-6(6), 5-7, [5-10] Details
3. 5 april 2015 Vlag van de Verenigde Staten ATP Miami Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
3-6, 6-1, [8-10] Details
4. 8 november 2015 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Tapijt (i) Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van Kroatië Ivan Dodig
Vlag van Brazilië Marcelo Melo
6-2, 3-6, [5-10] Details
5. 20 maart 2016 Vlag van de Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert
Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
3-6, 6-7(5) Details
6. 15 mei 2016 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van de Verenigde Staten Jack Sock Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
6-2, 3-6, [7-10] Details
7. 7 januari 2017 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek Vlag van Frankrijk Jeremy Chardy
Vlag van Frankrijk Fabrice Martin
4-6, 6-7(3) Details
Gewonnen challengers
1. 3 november 2008 Vlag van Canada Rimouski Tapijt (I) Vlag van Canada Milos Raonic Vlag van Denemarken Kristian Pless
Vlag van Zweden Michael Ryderstedt
5-7, 6-4, [10-6]
2. 23 november 2009 Vlag van Mexico Puebla Hardcourt Vlag van Canada Adil Shamasdin Vlag van Spanje Guillermo Olaso
Vlag van Spanje Pere Riba
7-67, 6-0
3. 12 april 2010 Vlag van Mexico León Hardcourt Vlag van Mexico Santiago González Vlag van Australië Kaden Hensel
Vlag van Australië Adam Hubble
3-6, 6-3, [10-8]
4. 14 maart 2011 Vlag van Canada Rimouski Hardcourt (I) Vlag van de Filipijnen Treat Huey Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Rice
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Sean Thornley
6-0, 6-1
5. 11 april 2011 Vlag van de Verenigde Staten Tallahassee Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Bobby Reynolds Vlag van Japan Go Soeda
Vlag van het Verenigd Koninkrijk James Ward
6-2, 6-4
6. 20 juni 2011 Vlag van Mexico Guadalajara Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Bobby Reynolds Vlag van Canada Pierre-Ludovic Duclos
Vlag van Slowakije Ivo Klec
6-4, 66-7, [10-6]
7. 16 juli 2012 Vlag van Canada Granby Hardcourt Vlag van Canada Philip Bester Vlag van Japan Yuichi Ito
Vlag van Japan Takuto Niki
6-1, 6-2

Landencompetities[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner(s) Tegenstanders Score Ref.
Verloren finales
1. 18-24 november 2019 Vlag van Spanje Davis Cup Hardcourt (i) Vlag van Canada Félix Auger-Aliassime
Vlag van Canada Denis Shapovalov
Vlag van Spanje Roberto Bautista Agut
Vlag van Spanje Pablo Carreño Busta
Vlag van Spanje Marcel Granollers
Vlag van Spanje Feliciano López
Vlag van Spanje Rafael Nadal
0-2 (2 wedstrijden) Details

Resultaten grote toernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020
grandslamtoernooien
Australian Open 3R 3R 1R 1R 1R
Roland Garros 1R 1R 1R 1R 1R 1R
Wimbledon 1R 2R 1R KF 1R 1R 1R
US Open 2R 1R 1R 1R 2R 1R 2R 2R 4R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 1R 2R 2R 2R 3R 1R
Miami 2R 2R 2R 3R
Monte Carlo 1R
Madrid 1R
Rome 1R 1R
Montreal/Toronto 2R 2R HF 1R 2R 2R 1R 1R 1R
Cincinnati 2R 2R 2R 1R
Shanghai 2R 2R 2R 3R 1R 3R
Parijs 1R 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t. 1R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 119 127 32 57 39 132 109 70

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R KF 1R 1R 1R
Roland Garros 1R KF 2R 1R
Wimbledon 3R W 3R 3R 2R 1R 2R
US Open 3R 3R 1R 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R W F 2R
Miami 1R F 1R
Monte Carlo 1R
Madrid KF KF
Rome 1R F
Montreal/Toronto 2R 1R 1R 1R HF 1R 1R 1R
Cincinnati F 1R HF
Shanghai KF 2R 1R 2R
Parijs 2R F HF
olympisch
Olympische Spelen g.t. 2R g.t. HF g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 3 2 1 0 0 0 1
eindejaarsranking 153 150 305 88 14 21 20 179 633

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Vasek Pospisil.