Nicolas Mahut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nicolas Mahut
Mahut tijdens het ATP-toernooi van Montréal/Toronto in 2008
Mahut tijdens het ATP-toernooi van Montréal/Toronto in 2008
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Franse
Geboorteplaats Vlag van Frankrijk Angers
Geboortedatum 21 januari 1982
Woonplaats Vlag van Frankrijk Boulogne-Billancourt, Frankrijk
Lengte 1,91 m
Gewicht 80 kg
Profdebuut 2000
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 4.906.309
Coach Thierry Ascione/Nicolas Escude
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 130 - 168
Titels 3
Hoogste positie 37e (5 mei 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2012)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2012, 2015)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2006)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2006, 2011)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 190 - 154
Titels 9
Hoogste positie 10e (28 april 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Finale (2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Finale (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Halve finale (2014)
Vlag van Verenigde Staten US Open Halve finale (2004, 2007)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Nicolas Pierre Armand Mahut (Angers, 21 januari 1982) is een Franse tennisser. Mahut is rechtshandig en speelt professioneel tennis sinds 2000. De Fransman is het meest succesvol in het dubbelspel, hij won tot 2013 zes dubbeltitels en twee enkeltitels in ATP-toernooien. Hij bereikte tevens tweemaal de halve finale van het dubbeltoernooi van de US Open. In 2013 verloor hij de dubbelfinale van Roland Garros.

Langste partij[bewerken]

Op 22 tot 24 juni 2010 speelde Mahut in de eerste ronde van Wimbledon tegen de Amerikaan John Isner de langste professionele tennispartij ooit. Op 23 juni was de stand 59-59 in de vijfde set, toen de partij wegens invallende duisternis moest worden afgebroken. Een dag eerder was de partij ook al afgebroken vanwege de duisternis. Op 24 juni ging de partij verder. Mahut verloor uiteindelijk met 4-6, 6-3, 7-6, 6-7, 68-70. In totaal duurde de wedstrijd 11 uur en 5 minuten.

Behalve langste wedstrijd ooit was het ook de wedstrijd met de meeste aces ooit. Beide spelers verbraken het record van Ivo Karlović, die in één partij 78 aces had geslagen. Isner sloeg er 113, Mahut 103.

Mahut houdt van het spelen op grasbanen. In 2006 maakte hij zijn debuut op Wimbledon. Hij haalde er gemakkelijk de 3e ronde, waarin hij verloor van de uiteindelijke winnaar Roger Federer. Dit is tevens tot op heden zijn beste resultaat in het enkelspel op een Grand-Slam toernooi. Een jaar later haalde Mahut de finales van Queen's (het ATP-toernooi van Londen), door onder anderen Jonas Björkman, Ivan Ljubicic en Rafael Nadal te verslaan, om vervolgens in de finale van meervoudig toernooiwinnaar Andy Roddick te verliezen.

In 2013 won Mahut zijn eerste titel door het ATP-toernooi van Rosmalen te winnen. In de finale versloeg hij de Zwitser Stanislas Wawrinka. Een week na Wimbledon 2013 haalde hij de finale van het ATP-toernooi van Newport, waarvan hij in 2007 verliezend finalist was. Hij versloeg de grasspecialist Lleyton Hewitt. Na het winnen van het enkelspeltoernooi won hij enkele uren later ook het dubbelspel in Newport. In 2004 was hij al eens verliezend finalist in het dubbelspeltoernooi op het Amerikaanse gras. In 2015 won hij weer het ATP-toernooi van Rosmalen en net als in 2013 deed hij dit als qualifier.

Palmares[bewerken]

Enkelspel ATP-toernooien[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 22 juni 2013 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Zwitserland Stanislas Wawrinka 6-3, 6-4 Details
2. 8 juli 2013 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Australië Lleyton Hewitt 5-7 7-5 6-3 Details
3. 14 juni 2015 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van België David Goffin 7-6, 6-1 Details
Verloren finales
1 17 juni 2007 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Verenigde Staten Andy Roddick 6-4, 6-7(9), 6-7(2) Details
2 15 juli 2007 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Verenigde Staten Sam Querrey 4-6, 4-6 Details

Dubbelspel ATP-toernooien[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1 29 september 2003 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
7–6(2), 6–3 Details
2 16 oktober 2004 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Arnaud Clément Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić
Vlag van Italië Uros Vico
6–2, 7–6(8) Details
3 31 oktober 2009 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean
6–4, 7–6(6) Details
4 5 februari 2012 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jamie Murray
6–4, 7–6(4) Details
5 25 februari 2012 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Duitsland Dustin Brown
Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga
3–6, 6–3, [10–6] Details
6 23 september 2012 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Zweden Johan Brunström
Vlag van Denemarken Frederik Nielsen
7–6(3), 6–4 Details
7 14 juli 2013 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Frankrijk Edouard Roger-Vasselin Vlag van Verenigde Staten Rhyne Williams
Vlag van Verenigde Staten Rhyne Williams
6-7, 6-2, [10-5] Details
8 16 februari 2014 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt Vlag van Frankrijk Michael Llodra Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
Vlag van Rusland Horia Tecau
6-2, 7-6 Details
9 21 juni 2015 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP London Gras Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Polen Marcin Matkowski
Vlag van Servië Nenad Zimonjic
6-2, 6-2 Details
Verloren finales herendubbel
1 6 oktober 2003 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Tapijt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Israël Jonathan Erlich
Vlag van Israël Andy Ram
1–6, 3–6 Details
2 10 juli 2004 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Frankrijk Gregory Carraz Vlag van Australië Jordan Kerr
Vlag van Verenigde Staten Jim Thomas
3–6, 7–6(5), 3–6 Details
3 29 september 2007 Vlag van Thailand ATP Bangkok Hardcourt Vlag van Frankrijk Michaël Llodra Vlag van Thailand Sanchai Ratiwatana
Vlag van Thailand Sonchat Ratiwatana
6–3, 5–7, [7–10] Details
4 13 november 2011 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van India Rohan Bopanna
Vlag van Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
2–6, 4–6 Details
5 8 juni 2013 Vlag van Frankrijk Roland Garros Gravel Vlag van Frankrijk Michael Llodra Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
4-6, 6-4, 6-7 Details
6 22 september 2013 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt(i) Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga Vlag van Noorwegen Johan Brunstrom
Vlag van Saoedi-Arabië Raven Klaasen
4-6, 6-7 Details
7 9 februari 2014 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt Vlag van Frankrijk Marc Gicquel Vlag van Rusland Nikolay Davydenko
Vlag van Oezbekistan Denis Istomin
4-6, 6-1, [7-10] Details
8 31 januari 2015 Vlag van Australië Australian Open Hardcourt Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Italië Simone Bolelli
Vlag van Italië Fabio Fognini
4-6, 4-6 Details
9 14 juni 2015 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Kroatië Ivo Karlovic
Vlag van Polen Lukasz Kubot
2-6, 6-7 Details

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Vlag van Australië Australian Open - 1R - - 1R - - 2R 2R - - 2R 3R - 1R -
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R - 1R 1R - 1R 1R 1R - 2R 1R 3R 1R 1R 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - - - - - - 3R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 1R 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open - - - 1R 1R - 2R 1R 1R - - 2R 1R 1R

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Vlag van Australië Australian Open - - - - 3R 2R 1R KF 3R - - - 1R 1R HF F
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 1R 1R 2R 1R 1R KF 2R - 3R 1R 3R 2R F 3R 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - - - - 2R 1R 1R 1R 3R - 1R 2R 1R 2R 2HF 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open - - - - HF KF 1R HF 2R 1R 1R - KF 3R 2R

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]