Nicolas Mahut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nicolas Mahut
Wimbledon 2015
Wimbledon 2015
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Franse
Geboorteplaats Vlag van Frankrijk Angers
Geboortedatum 21 januari 1982
Woonplaats Vlag van Frankrijk Boulogne-Billancourt, Frankrijk
Lengte 1,91 m
Gewicht 80 kg
Profdebuut 2000
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 6.472.926
Coach Thierry Ascione/Nicolas Escudé
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 147 - 186
Titels 4
Hoogste positie 37e (5 mei 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2012)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2012, 2015)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2006)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2006, 2011, 2015)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 227 - 166
Titels 14
Hoogste positie 1e (6 juni 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Finale (2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Finale (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Halve finale (2014)
Vlag van Verenigde Staten US Open Winnaar (2015)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Nicolas Pierre Armand Mahut (Angers, 21 januari 1982) is een Franse tennisser. Mahut is rechtshandig en speelt professioneel tennis sinds 2000. De Fransman is het meest succesvol in het dubbelspel, hij won tot 2013 zes dubbeltitels en twee enkeltitels in ATP-toernooien. Hij bereikte tevens tweemaal de halve finale van het dubbeltoernooi van de US Open. In 2013 verloor hij de dubbelfinale van Roland Garros.

Langste partij[bewerken]

Op 22 tot 24 juni 2010 speelde Mahut in de eerste ronde van Wimbledon tegen de Amerikaan John Isner de langste professionele tennispartij ooit. Op 23 juni was de stand 59-59 in de vijfde set, toen de partij wegens invallende duisternis moest worden afgebroken. Een dag eerder was de partij ook al afgebroken vanwege de duisternis. Op 24 juni ging de partij verder. Mahut verloor uiteindelijk met 4-6, 6-3, 7-6, 6-7, 68-70. In totaal duurde de wedstrijd 11 uur en 5 minuten.

Behalve langste wedstrijd ooit was het ook de wedstrijd met de meeste aces ooit. Beide spelers verbraken het record van Ivo Karlović, die in één partij 78 aces had geslagen. Isner sloeg er 113, Mahut 103.

Mahut houdt van het spelen op grasbanen. In 2006 maakte hij zijn debuut op Wimbledon. Hij haalde er gemakkelijk de 3e ronde, waarin hij verloor van de uiteindelijke winnaar Roger Federer. Dit is tevens tot op heden zijn beste resultaat in het enkelspel op een grandslamtoernooi. Een jaar later haalde Mahut de finales van Queen's (het ATP-toernooi van Londen), door onder anderen Jonas Björkman, Ivan Ljubičić en Rafael Nadal te verslaan, om vervolgens in de finale van meervoudig toernooiwinnaar Andy Roddick te verliezen.

In 2013 won Mahut zijn eerste titel door het ATP-toernooi van Rosmalen te winnen. In de finale versloeg hij de Zwitser Stanislas Wawrinka. Een week na Wimbledon 2013 haalde hij de finale van het ATP-toernooi van Newport, waarvan hij in 2007 verliezend finalist was. Hij versloeg de grasspecialist Lleyton Hewitt. Na het winnen van het enkelspeltoernooi won hij enkele uren later ook het dubbelspel in Newport. In 2004 was hij al eens verliezend finalist in het dubbelspeltoernooi op het Amerikaanse gras. In 2015 won hij weer het ATP-toernooi van Rosmalen en net als in 2013 deed hij dit als qualifier.

In 2015 wist hij zich voor het eerst voor de ATP Finals te kwalificeren. In 2016 won Mahut (ATP-49) voor de derde keer het grastoernooi van Rosmalen. In de finale klopte de 34-jarige Fransman de Luxemburger Gilles Muller (ATP-44): 6-4 en 6-4. Op zondag werd de partij bij een stand van 6-4 in het voordeel van de als achtste geplaatste wildcardhouder Mahut onderbroken door regen, waarna voor het eerst in de toernooigeschiedenis een finalepartij op maandag uitgespeeld moest worden.

Palmares[bewerken]

Enkelspel ATP-toernooien[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 22 juni 2013 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Zwitserland Stanislas Wawrinka 6-3, 6-4 Details
2. 8 juli 2013 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Australië Lleyton Hewitt 5-7 7-5 6-3 Details
3. 14 juni 2015 Vlag van Nederland ATP Rosmalen (1) Gras Vlag van België David Goffin 7-6, 6-1 Details
4. 13 juni 2016 Vlag van Nederland ATP Rosmalen (2) Gras Vlag van Luxemburg Gilles Müller 6-4, 6-4 Details
Verloren finales
1 17 juni 2007 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Verenigde Staten Andy Roddick 6-4, 6-7(9), 6-7(2) Details
2 15 juli 2007 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Verenigde Staten Sam Querrey 4-6, 4-6 Details
Gewonnen finales challengers
1. 20 maart 2003 Vlag van Verenigd Koninkrijk Manchester Gras Vlag van België Gilles Elseneer 6-3, 7-6(5)
2. 25 juli 2004 Vlag van Spanje Valladolid Hardcourt Vlag van Frankrijk Jean-Michel Pequery 6-3, 3-6, 6-5, opgave
3. 26 februari 2006 Vlag van Frankrijk Besançon Hardcourt (i) Vlag van Canada Frank Dancevic 6-3, 6-4
4. 5 maart 2006 Vlag van Frankrijk Cherbourg Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Jean-Christophe Faurel 6-2, 6-4
5. 19 maart 2006 Vlag van Japan Kyoto Tapijt (i) Vlag van Taiwan Yen-Hsun Lu 6-4, 6-1
6. 14 september 2008 Vlag van Frankrijk Orléans Hardcourt (i) Vlag van België Christophe Rochus 5-7, 6-1, 7-6(2)
7. 7 maart 2010 Vlag van Frankrijk Cherbourg Hardcourt (i) Vlag van Luxemburg Gilles Müller 6-4, 6-3
8. 24 oktober 2010 Vlag van Frankrijk Orléans Hardcourt (i) Vlag van Bulgarije Grigor Dimitrov 2-6, 7-6(6), 7-6(4)
9. 6 februari 2011 Vlag van Italië Courmayeur Hardcourt (i) Vlag van Luxemburg Gilles Müller 7-6(4), 6-4
10. 13 oktober 2013 Vlag van Frankrijk Rennes Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Kenny De Schepper 6-3, 7-6(3)
11. 7 september 2014 Vlag van Frankrijk Saint Remy Hardcourt Vlag van Frankrijk Vincent Millot 6-7(3), 6-4, 6-3
12. 12 april 2015 Vlag van Frankrijk Saint-Brieuc Hardcourt (i) Vlag van Japan Yuichi Sugita 3-6, 7-6(3), 6-4

Dubbelspel ATP-toernooien[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 29 september 2003 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
7–6(2), 6–3 Details
2. 16 oktober 2004 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Arnaud Clément Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić
Vlag van Italië Uros Vico
6–2, 7–6(8) Details
3. 31 oktober 2009 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean
6–4, 7–6(6) Details
4. 5 februari 2012 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jamie Murray
6–4, 7–6(4) Details
5. 25 februari 2012 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Duitsland Dustin Brown
Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga
3–6, 6–3, [10–6] Details
6. 23 september 2012 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Zweden Johan Brunström
Vlag van Denemarken Frederik Nielsen
7–6(3), 6–4 Details
7. 14 juli 2013 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Verenigde Staten Rhyne Williams
Vlag van Verenigde Staten Rhyne Williams
6-7, 6-2, [10-5] Details
8. 16 februari 2014 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt Vlag van Frankrijk Michaël Llodra Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
Vlag van Rusland Horia Tecău
6-2, 7-6 Details
9. 21 juni 2015 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Polen Marcin Matkowski
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
6-2, 6-2 Details
10. 13 september 2015 Vlag van Verenigde Staten US Open Hardcourt Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Verenigd Koninkrijk Jamie Murray
Vlag van Australië John Peers
6-4, 6-4 Details
11. 14 februari 2016 Vlag van Nederland ATP Rotterdam Hardcourt (i) Vlag van Canada Vasek Pospisil Vlag van Oostenrijk Alexander Peya
Vlag van Duitsland Philipp Petzschner
7-6(2), 6-4 Details
12. 20 maart 2016 Vlag van Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Canada Vasek Pospisil
Vlag van Verenigde Staten Jack Sock
6-3, 7-6(5) Details
13. 3 april 2016 Vlag van Verenigde Staten ATP Miami Hardcourt Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Zuid-Afrika Raven Klaasen
Vlag van Verenigde Staten Rajeev Ram
5-7, 6-1, [10-7] Details
14. 17 april 2016 Vlag van Monaco ATP Monte Carlo Gravel Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Verenigd Koninkrijk Jamie Murray
Vlag van Brazilië Bruno Soares
4-6, 6-0, [10-6] Details
Verloren finales herendubbel
1. 6 oktober 2003 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Tapijt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Israël Jonathan Erlich
Vlag van Israël Andy Ram
1–6, 3–6 Details
2. 10 juli 2004 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Frankrijk Gregory Carraz Vlag van Australië Jordan Kerr
Vlag van Verenigde Staten Jim Thomas
3–6, 7–6(5), 3–6 Details
3. 29 september 2007 Vlag van Thailand ATP Bangkok Hardcourt Vlag van Frankrijk Michaël Llodra Vlag van Thailand Sanchai Ratiwatana
Vlag van Thailand Sonchat Ratiwatana
6–3, 5–7, [7–10] Details
4. 13 november 2011 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van India Rohan Bopanna
Vlag van Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
2–6, 4–6 Details
5. 8 juni 2013 Vlag van Frankrijk Roland Garros Gravel Vlag van Frankrijk Michaël Llodra Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
4-6, 6-4, 6-7 Details
6. 22 september 2013 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt(i) Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga Vlag van Noorwegen Johan Brunström
Vlag van Saoedi-Arabië Raven Klaasen
4-6, 6-7 Details
7. 9 februari 2014 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt Vlag van Frankrijk Marc Gicquel Vlag van Rusland Nikolaj Davydenko
Vlag van Oezbekistan Denis Istomin
4-6, 6-1, [7-10] Details
8. 31 januari 2015 Vlag van Australië Australian Open Hardcourt Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Italië Simone Bolelli
Vlag van Italië Fabio Fognini
4-6, 4-6 Details
9. 14 juni 2015 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Kroatië Ivo Karlović
Vlag van Polen Łukasz Kubot
2-6, 6-7 Details
10. 27 september 2015 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Polen Łukasz Kubot
Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin
6-2, 3-6, [7-10] Details
Gewonnen finales challengers
1. 23 juli 2000 Vlag van Frankrijk Contrexéville Gravel Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Monaco Jean-Rene Lisnard
Vlag van Frankrijk Olivier Patience
6-3, 7-6(4)
2. 25 februari 2001 Vlag van Frankrijk Andrezieux Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Israël Noam Behr
Vlag van Israël Jonathan Erlich
6-3, 6-3
3. 3 februari 2002 Vlag van Duitsland Lübeck Tapijt (i) Vlag van Frankrijk Gregory Carraz Vlag van Zwitserland Yves Allagro
Vlag van Rusland Denis Golovanov
4-6, 7-6(7), 6-1
4. 13 juli 2003 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bristol Gras Vlag van Frankrijk Jean-Francois Bachelot Vlag van Verenigd Koninkrijk Daniel Kierman
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Sherwood
7-6(4), 5-7, 7-6(5)
5. 17 augustus 2003 Vlag van Verenigde Staten Bronx Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Argentinië Martín García
Vlag van Verenigde Staten Graydon Oliver
6-3, 6-1
6. 21 september 2003 Vlag van Frankrijk Saint-Jean-de-Luz Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Zweden Johan Landsberg
Vlag van Zuid-Afrika Myles Wakefield
6-4, 6-1
7. 18 juli 2004 Vlag van Verenigd Koninkrijk Manchester Gras Vlag van Frankrijk Jean-Francois Bachelot Vlag van Pakistan Aisam-Ul-Haq Qureshi
Vlag van Kroatië Lovro Zovko
6-2, 6-4
8. 25 juli 2004 Vlag van Spanje Valladolid Hardcourt Vlag van Frankrijk Jean-Francois Bachelot Vlag van Pakistan Aisam-Ul-Haq Qureshi
Vlag van Zweden Michael Ryderstedt
6-3, 6-4
9. 18 september 2005 Vlag van Frankrijk Orléans Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Frankrijk Gregory Carraz
Vlag van Frankrijk Anthony Dupuis
3-6, 6-4, 6-2
10. 2 oktober 2005 Vlag van Frankrijk Grenoble Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Frankrijk Gregory Carraz
Vlag van Frankrijk Nicolas Tourte
4-6, 6-4, 6-3
11. 5 februari 2006 Vlag van Frankrijk Andrézieux-Bouthéon Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Frankrijk Gregory Carraz
Vlag van Frankrijk Anthony Dupuis
6-4, 6-4
12. 21 mei 2006 Vlag van Italië San Remo Gravel Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Italië Flavio Cipolla
Vlag van Italië Francesco Piccari
6-4, 7-6(5)
13. 9 augustus 2009 Vlag van Spanje Segovia Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Oekraïne Sergiy Stakhovsky
Vlag van Kroatië Lovro Zovko
6-7(4), 6-3, [10-8]
14. 7 maart 2010 Vlag van Frankrijk Cherbourg Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van India Harsh Mankad
Vlag van Canada Adil Shamasdin
6-2, 6-4
15. 21 maart 2010 Vlag van Bosnië en Herzegovina Sarajevo Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Kroatië Ivan Dodig
Vlag van Tsjechië Lukáš Rosol
7-6(6), 6-7(7), [10-5]
16. 18 april 2010 Vlag van Zuid-Afrika Johannesburg Hardcourt Vlag van Kroatië Lovro Zovko Vlag van Zuid-Afrika Raven Klaasen
Vlag van Zuid-Afrika Izak van der Merwe
6-2, 6-2
17. 16 mei 2010 Vlag van Frankrijk Bordeaux Gravel Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Slowakije Karol Beck
Vlag van Tsjechië Leoš Friedl
5-7, 6-3, [10-7]
18. 6 februari 2011 Vlag van Italië Courmayeur Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Marc Gicquel Vlag van Frankrijk Olivier Charroin
Vlag van Frankrijk Alexandre Renard
6-3, 6-4
19. 5 oktober 2014 Vlag van België Bergen Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Marc Gicquel Vlag van Duitsland Andre Begemann
Vlag van Oostenrijk Julian Knowle
6-3, 6-4
20. 9 november 2014 Vlag van Frankrijk Mouilleron-le-Captif Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Pierre-Hugues Herbert Vlag van Duitsland Tobias Kamke
Vlag van Duitsland Philipp Marx
6-3, 6-4

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 2R 2R 2R 3R 1R 2R 6-8
Roland Garros 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 2R 1R 3R 1R 1R 3R 2R 6-14
Wimbledon 3R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 1R 2R 4R 9-11
US Open 1R 1R 2R 1R 1R 2R 1R 1R 1R 2R 3R 5-11
Winst-verlies 0-1 0-2 0-0 0-2 0-3 0-0 3-3 2-4 1-4 0-1 1-2 2-4 5-4 1-3 0-4 4-3 7-4 26-44
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells 3R 3R 2R 1R 1R 5-4
Miami 1R 2R 2R 1R 1R 2-5
Monte Carlo 1R 1R 1R 2R 1R 1-5
Madrid l.c. 1R 1R 0-2
Rome 2R 1R 2R 2-3
Hamburg 1R l.c. 0-1
Montréal/Toronto 1R 1R 2R 1R 1R 1-5
Cincinnati 1R 1R 1R 0-3
Stuttgart l.c. 0-0
Shanghai l.c. 0-0
Parijs 1R 2R 1R 1R 2R 1R 2R 2R 1R 4-9
Olympische Spelen
Olympische Spelen geen toernooi geen toernooi geen toernooi geen toernooi 0-0
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2 0 1 0 3
Totaal winst-verlies 0-2 1-4 0-1 3-6 3-10 1-5 11-19 22-20 16-26 4-4 3-7 11-11 16-18 17-7 14-23 11-11 14-13 147-187
Eindejaarsranking 388 216 269 94 131 134 66 45 94 214 132 80 108 50 117 71

Prestatietabel dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open 3R 2R 1R KF 3R 1R 1R HF F 2R 18-10
Roland Garros 2R 1R 1R 2R 1R 1R KF 2R 3R 1R 3R 2R F 3R 3R 3R 22-16
Wimbledon 2R 1R 1R 1R 3R 1R 2R 1R 2R HF 3R W 17-11
US Open HF KF 1R HF 2R 1R 1R KF 3R 2R W 24-9
Winst-verlies 1-1 0-1 0-1 1-1 7-4 4-4 3-4 8-4 5-3 2-2 0-3 3-2 4-4 8-4 11-4 15-3 9-2 81-46
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals G 1-2
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 1R KF W 7-3
Miami 1R 1R HF 2R W 9-4
Monte Carlo 2R 1R 2R 1R 2R KF W 7-6
Hamburg 1R l.c. 0-1
Rome 1R 2R 0-2
Madrid l.c. 2R 2R HF 2-3
Montréal/Toronto 1R 2R 2R 0-3
Cincinnati 1R 2R 1-2
Stuttgart l.c. 0-0
Shanghai l.c. KF 1-0
Parijs 1R 1R 1R HF KF 1R 1R F 1R 1R 2R 7-11
Olympische Spelen
Olympische Spelen geen toernooi geen toernooi 1R geen toernooi geen toernooi 0-0
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 1 1 0 0 0 0 1 0 0 3 1 1 2 1 11
Totaal winst-verlies 2-3 0-4 0-1 6-3 21-10 9-10 9-13 19-14 14-23 7-4 6-9 9-6 18-13 22-14 28-17 33-17 28-5 231-166
Eindejaarsranking 207 279 290 75 27 57 83 38 81 98 97 59 51 32 19 12

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]