Dustin Brown

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dustin Brown
Brown tijdens de US Open 2016
Brown tijdens de US Open 2016
Persoonlijke informatie
Bijnaam Dreddy
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitse
Geboorteplaats Vlag van Duitsland Celle, West-Duitsland
Geboortedatum 8 december 1984
Woonplaats Vlag van Duitsland Winsen, Duitsland
Lengte 1,96 m
Profdebuut 2002
Slaghand Rechts (dubbelhandige backhand)
Totaal prijzengeld $ 2.417.464
Coach Kim Wittenberg
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 56-88
Titels 0
Hoogste positie 64e (10 oktober 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2011, 2015, 2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2013, 2015)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2010)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 68–82
Titels 2
Hoogste positie 43e (14 mei 2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2011, 2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2011)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2012, 2014, 2016)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2012)
Laatst bijgewerkt op: 6 juli 2017
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Dustin Brown (Celle, 8 december 1984) is een Duits-Jamaicaans tennisspeler. Brown speelt sinds 2002 professioneel tennis en heeft één ATP-toernooi in het dubbelspel op zijn naam staan. Brown kwam tot oktober 2010 uit voor Jamaica en komt sindsdien uit voor Duitsland. Hij leefde tot 2002 in een caravan. In 2015 versloeg hij op Wimbledon als qualifier in de tweede ronde Rafael Nadal.

Palmares[bewerken]

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 26 september 2010 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt (i) Vlag van Nederland Rogier Wassen Vlag van Brazilië Marcelo Melo
Vlag van Brazilië Bruno Soares
6–3, 6–3 Details
2. 14 april 2012 Vlag van Marokko ATP Casablanca Gravel Vlag van Australië Paul Hanley Vlag van Italië Daniele Bracciali
Vlag van Italië Fabio Fognini
7–5, 6–3 Details
Verloren finales herendubbel
1. 26 februari 2012 Vlag van Frankrijk ATP Marseille Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin
6–3, 3–6, [6–10] Details
2. 16 april 2017 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Verenigde Staten Frances Tiafoe Vlag van Chili Julio Peralta
Vlag van Argentinië Horacio Zeballos
6–4, 5–7, [6–10] Details

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R
Roland Garros 1R 1R 2R 1R
Wimbledon 1R 1R 3R 1R 3R 2R 2R
US Open 2R 1R 1R 1R 2R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 1R 1R
Miami 1R
Monte Carlo
Madrid
Rome
Montréal/Toronto
Cincinnati
Shanghai
Parijs
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. 1R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 92 161 167 111 89 118 72

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
grandslamtoernooien
Australian Open 2R 1R 1R 1R 2R 1R 1R
Roland Garros 3R 1R 1R 1R
Wimbledon 1R 2R 1R 2R 1R 2R 1R
US Open 1R 2R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells
Miami
Monte Carlo
Madrid
Rome
Montréal/Toronto
Cincinnati
Shanghai
Parijs
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 1 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 69 56 86 85 82 173

Externe links[bewerken]