Daniel Van Buyten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Daniel Van Buyten
Van Buyten in 2013
Persoonlijke informatie
Volledige naam Daniel Van Buyten
Bijnaam Big Dan"
Geboortedatum 7 februari 1978
Geboorteplaats Chimay, Vlag van België België
Lengte 197 cm
Been Rechts
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2014
Jeugd
1986–1989
1989–1990
1990–1991
1991–1993
1993–1994
1994–1997
1997–1998
Vlag van België JS Froidchapelle
Vlag van België JSG Lammetal
Vlag van België JS Froidchapelle
Vlag van België Olympic Charleroi
Vlag van België UBS Auvelais
Vlag van België FC Somzée
Vlag van België RCS Charleroi
Senioren
Seizoen Club W (G)
1998–1999
1999–2001
2001–2004
2004
2004–2006
2006–2014
Vlag van België RCS Charleroi
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
Vlag van Engeland Manchester City
Vlag van Duitsland Hamburger SV
Vlag van Duitsland Bayern München
19(1)
57(7)
76(12)
5(0)
61(7)
158(20)
Interlands
1999
2000
2001–2014
Vlag van België België –18
Vlag van België België –21
Vlag van België België
1(0)
6(1)
85(10)
Getrainde clubs
2015–2017
2015–2017
2015–2017
Vlag van België Standard Luik (adviseur)
Vlag van België Standard Luik (vicepresident)
Vlag van België Standard Luik (assistent directie)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Daniel Van Buyten (Chimay, 7 februari 1978) is een Belgisch voormalig betaald voetballer die speelde als centrale verdediger en huidig voetbalbestuurder. Hij tekende in 2006 bij Bayern München, dat hem overnam van Hamburger SV. Verder speelde hij voor RCS Charleroi, Standard Luik, Olympique Marseille en Manchester City.

Van Buyten was een grote, kopsterke verdediger die regelmatig scoorde. Hij debuteerde eind jaren negentig bij RCS Charleroi en verdiende daar een transfer naar Standard Luik. Daarna belandde hij via Olympique Marseille en Manchester City in Duitsland. Eerst verdedigde hij twee seizoenen de kleuren van Hamburger SV en vertrok daarna naar Bayern München, met wie hij in 2008 en 2010 kampioen werd. In 2010 werd hij ook de eerste Belg die de finale van de UEFA Champions League bereikte. Twee jaar later stond hij opnieuw in de finale en in 2013 werd hij de eerste Belg die het kampioenenbal wist te winnen. Van Buyten was tussen 2001 en 2014 ook Belgisch international en speelde vijfentachtig interlands.[1] Hij was de meest ervaren Belgische international van de selectie die in 2014 aan het WK in Brazilië deelnam. Hij sleepte de titel van beste verdediger van dat WK in ontvangst. Na dat WK stopte Van Buyten met voetballen voor de nationale ploeg.[2] Kort daarna werd bekend dat hij ook definitief stopte met voetballen, ondanks een aanbod van RSC Anderlecht voor twee seizoenen.[1]

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Daniel Van Buyten werd geboren in Chimay, een stad vlak bij de Franse grens in Henegouwen, als de zoon van Francis Van Buyten, een bekende Belgische professioneel worstelaar en gewezen doelman. Zijn moeder Renate is een Duitse en is afkomstig van Hannover. Op achtjarige leeftijd sloot Daniel zich aan bij het plaatselijke JS Froidchapelle, hoewel hij als kind ook droomde van een carrière als worstelaar. Hij werd er in 1991 weggehaald door Olympic Charleroi. Na twee seizoenen belandde Van Buyten bij UBS Auvelais alvorens in 1994 de overstap te maken naar FC Somzée, een club uit de tweede provinciale. Ook zijn oudere broer Alain belandde bij Somzée. De jongste Van Buyten was in die dagen een middenvelder en viel vooral op door zijn lengte en stevig schot. Dat hij fysiek sterk was, was een gevolg van zijn sportieve opvoeding.

In 1997 werden beide Van Buytens door Michel Bertinchamps, conditietrainer van eersteklasser RCS Charleroi, ontdekt. Daniel was in het verleden al eens getest bij RCS Charleroi, maar toen zonder succes. In zijn eerste jaar werd hij ondergebracht bij de reserves, waar hij zich met meer dan dertig doelpunten meteen in de kijker speelde. Een jaar later mocht hij zich aansluiten bij de A-kern.

RCS Charleroi[bewerken | brontekst bewerken]

Het was toenmalig trainer Robert Waseige die de 20-jarige Van Buyten liet debuteren op het hoogste niveau. Hij werd bij de Zebra's een ploeggenoot van onder meer Dante Brogno, Alexandre Teklak, Frédéric Peiremans en Roch Gérard. In totaal kreeg hij negentien speelkansen van Waseige. Het bleek voldoende om een transfer naar de grote concurrent uit Luik af te dwingen.

Standard Luik[bewerken | brontekst bewerken]

Van Buyten ruilde in de zomer van 1999 RCS Charleroi in voor Standard Luik. De Waal werd bij de Rouches omgevormd tot verdediger, maar kende er geen makkelijk seizoen. Eerst werd trainer Tomislav Ivić opzij gezet, wat later was het de beurt aan zijn landgenoot Zvletko Mijać, die uiteindelijk vervangen werd door oud-speler Jean Thissen. Bovendien vond Van Buyten als rechtsachter zijn draai niet. Het seizoenbegin werd een flop voor de jonge Waal, die door Sport/Voetbalmagazine verkozen werd tot Loden Schoen. Pas als centrale verdediger, aan de zijde van ploeggenoot Liviu Ciobotariu, ontpopte hij. Na de winterstop werd Van Buyten een sterkhouder bij Standard en werd hij door de Franstalige pers vergeleken met oud-international Philippe Albert. In zijn tweede seizoen in de Vurige Stede volgde de bevestiging. Voortaan werd hij bij elke sterke prestatie aan de nationale ploeg gelinkt. In januari 2002 werd hij veertiende in de einduitslag van de Gouden Schoen.

Olympique Marseille[bewerken | brontekst bewerken]

In 2001 zette Van Buyten opnieuw een stap hogerop. Hij trok samen met Joseph Yobo en doelman Vedran Runje naar Olympique Marseille, een zusterclub van Standard. Na de winterstop maakte ook Jurgen Cavens de overstap van Standard naar Marseille. De Franse club betaalde omgerekend ongeveer twaalf miljoen euro voor de transfer van Van Buyten. Het was toen de duurste transfer in de geschiedenis van het Belgisch voetbal.[3]

In Marseille werd hij gezien als een défenseur-buteur, een verdediger en doelpuntenmaker. Een rol die tot enkele jaren daarvoor vervuld werd door Laurent Blanc. Dat hij door zijn sprongkracht en uitstekende timing regelmatig met het hoofd scoorde, was ook de Fransen niet ontgaan. Van Buyten, die bij Olympique Marseille het nummer 4 droeg, speelde in het zuiden van Frankrijk samen met verdedigers als Frank Lebœuf en Loris Reina. De kwaliteiten van de inmiddels Belgische international werden zelfs in de toonaangevende krant L'Equipe geprezen. In het seizoen 2002/03 werd hij gelinkt aan buitenlandse clubs als Manchester United, Newcastle United en Juventus.[4] In 2003 maakte hij ook deel uit van het elftal van het seizoen.

Enkele jaren na Van Buytens overstap naar Marseille kwam zijn transfer in opspraak.[5][6] De verscheidene transfers van Standard naar Marseille aan het begin van de 21e eeuw maakten volgens een gerechtelijk onderzoek deel uit van een witwasoperatie.[7]

In het seizoen 2003/04 speelde Van Buyten met Marseille in de UEFA Champions League. Trainer José Anigo volgde in de loop van het seizoen zijn landgenoot Alain Perrin op. Anigo maakte de Belgische verdediger duidelijk dat hij geen plaats meer had in het elftal. Na de winterstop pakte een teleurgestelde Van Buyten zijn koffers.

Manchester City[bewerken | brontekst bewerken]

Op Anigo's aanraden belandde hij op huurbasis in de Premier League. In theorie leek de fysiek sterke competitie op het lijf geschreven van Van Buyten, maar een blessure aan de adductoren gooide roet in het eten. Hij kon zich niet op korte tijd in de ploeg werken en kwam slechts vijf keer in actie voor The Citizens. Van Buyten, die liever in Marseille was gebleven, zocht na het seizoen weer andere oorden op.[8]

HSV[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2004 tekende Van Buyten een contract voor vier seizoenen bij Hamburger SV. Trainer Klaus Toppmöller haalde hem binnen als vervanger van de Nederlander Nico-Jan Hoogma.[9] De toen 26-jarige Van Buyten werd bij HSV een ploeggenoot van Émile Mpenza.

Voor Van Buyten voelde de transfer naar HSV een beetje aan als thuiskomen, zijn moeder is immers uit Duitsland afkomstig. In oktober 2004 werd Thomas Doll aangeduid als Toppmöllers opvolger. De oud-speler van HSV loodste de club in 2006 naar een derde plaats en promoveerde Van Buyten tot aanvoerder van het team.

Bayern München[bewerken | brontekst bewerken]

De opstellingen van de Champions Leaguefinale van 2010.

Na twee seizoenen werd Van Buyten getransfereerd naar de Duitse topclub Bayern München en tekende voor vier seizoenen.[10] HSV trok zijn landgenoot Vincent Kompany aan als zijn vervanger.

Bij Bayern mocht Big Dan de concurrentie aangaan met Lúcio, Martín Demichelis en Valérien Ismaël. Hij werd samen met de Braziliaan Lúcio het centrale duo onder trainer Ottmar Hitzfeld. Het duurde niet lang alvorens Van Buyten ook bij Bayern zijn waarde toonde. Zo maakte hij in zijn eerste seizoen twee belangrijke uitdoelpunten in de kwartfinale van de UEFA Champions League. Tegenstander AC Milan kwam in de heenwedstrijd twee keer op voorsprong, maar Van Buyten zorgde twee keer voor de gelijkmaker. De terugwedstrijd verloren de Duitsers met 0–2. Milan won later ook de finale. In 2008 won Van Buyten zijn eerste landstitel en beker met Bayern.

Onder Jürgen Klinsmann kwam Van Buyten minder aan spelen toe. De gewezen wereldkampioen plaatste hem vaak op de bank. Op een gegeven moment lag Van Buyten met zijn trainer in de clinch.[11] Klinsmann maakte het seizoen echter niet af en werd vervangen door succestrainer Jupp Heynckes.

In 2009 nam Louis van Gaal het roer over. Onder de Nederlander werd Van Buyten opnieuw een vaste waarde. Met spelers als Arjen Robben, Thomas Müller, Franck Ribery en Bastian Schweinsteiger won Bayern dat seizoen de dubbel. Het bereikte ook de finale van de UEFA Champions League, maar verloor daarin met 2–0 van Internazionale. Van Buyten was in de finale de rechtstreekse tegenstander van doelpuntenmaker Diego Milito, die hem bij zijn tweede treffer passeerde.[12]

Voor het seizoen 2011/12 keerde Heynckes terug als trainer. De 34-jarige Van Buyten moet zich dan tevreden stellen met een rol als invaller. Maar desondanks een moeizame start begon Van Buyten meer basisplaatsen te krijgen, gekoppeld aan sterke prestaties. In december 2011 kreeg Van Buyten een blessure aan de voet waardoor hij 6 tot 8 weken buiten strijd was. Ondanks de interesse van enkele clubs verlengde hij in april 2012 zijn contract tot 2013.[13]

In mei 2012 werd een geblesseerde Van Buyten in allerijl klaargestoomd voor de Champions Leaguefinale tegen Chelsea. Hij mocht in de zevenentachtigste minuut invallen voor doelpuntenmaker Thomas Müller, het stond toen 1–0. Nog geen minuut na zijn invalbeurt maakte zijn ex-ploegmaat Didier Drogba gelijk. Chelsea won de finale uiteindelijk na strafschoppen. De finale ging door in het stadion van Bayern.

Op 6 april 2013 pakte Bayern zijn drieëntwintigste landstitel. Nog nooit eerder won een club zo vroeg in het seizoen de Bundesliga. In de titelwedstrijd tegen Eintracht Frankfurt zat Van Buyten op de bank. Op 25 mei 2013 werd hij de eerste Belgische speler ooit die de UEFA Champions League won. In de 2-1 gewonnen finale tegen Borussia Dortmund bleef Van Buyten negentig minuten lang op de bank.

In juni 2013 verlengde hij zijn contract met een jaar waardoor hij tot 2014 verbonden bleef aan Bayern.[14]

Na het seizoen 2013/14 kondigde hij zijn vertrek bij Bayern aan. Het was niet meteen duidelijk of hij volledig zou stoppen met voetballen of dat hij bij een andere ploeg aan de slag zou gaan.[15] Begin augustus 2014 deed RSC Anderlecht hem een voorstel voor twee seizoenen. Het bleek een moeilijke beslissing voor Van Buyten, die ruim de tijd nam om de knoop door te hakken.[16] Uiteindelijk besloot de 36-jarige verdediger dan toch om definitief te stoppen met voetballen en niet op het voorstel van RSC Anderlecht in te gaan.[1] In een emotionele afscheidsbrief gaf hij aan dat zijn lichaam topsport niet meer aankon en dat hij meer tijd wilde doorbrengen met zijn vrouw en kinderen.[17]

Nationale ploeg[bewerken | brontekst bewerken]

Op 28 februari 2001 debuteerde Daniel Van Buyten bij de Rode Duivels. Hij mocht toen van bondscoach Robert Waseige, die hij nog kende van zijn periode bij RSC Charleroi, meespelen in de gewonnen wedstrijd tegen San Marino. Uitslag 10–1, meteen de grootste zege ooit van de Rode Duivels.

Vanaf dan werd Van Buyten regelmatig opgeroepen voor de nationale ploeg. De Waalse verdediger mocht in 2002 ook mee naar het WK in Japan en Zuid-Korea. De nationale ploeg leefde tijdens het toernooi voortdurend in onmin met de pers, maar slaagde er toch in om de achtste finale te bereiken. De Rode Duivels werden uiteindelijk uitgeschakeld door de latere wereldkampioen Brazilië.

Hoewel Van Buyten in de nationale ploeg een vaste waarde werd, kon in hij Vlaanderen nooit op veel steun rekenen. Enkele cruciale blunders bij de nationale ploeg bezorgden hem in de loop der jaren een slechte reputatie bij de Nederlandstalige pers.[18][19]

Toen Van Buyten op 3 september 2010 in de fout ging tegen Duitsland werd hij door de pers opnieuw verworpen. Van Buyten nam enkele dagen later sportieve revanche met twee doelpunten tegen Turkije. Nadien bekritiseerde hij de pers in een open brief.[20]

Van Buyten speelde daarna nog regelmatig in het hart van de defensie, mede door blessures van Vincent Kompany en Thomas Vermaelen. Als deze twee spelers fit waren, vormden zij het hart van de defensie en zat Van Buyten meestal op de bank. Toch werd hij nog steeds opgeroepen en was hij eerste keuze indien er geblesseerden waren, centraal achterin. Ook werd hij door bondscoach Marc Wilmots gezien als een ervaren speler die de jonge getalenteerde groep nog veel kon bijbrengen.

Van Buyten speelde uiteindelijk vijfentachtig interlands voor de nationale ploeg en maakte daarin tien doelpunten. Hierdoor staat hij qua aantal interlands in de Belgische top tien aller tijden. Hij was de meest ervaren speler van de groep die deelnam aan het WK 2014 in Brazilië. Op dit WK haalde België de kwartfinale, waarin ze verloren van Argentinië.

Interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Interlands van Daniel Van Buyten
Nr. Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Goals
Als speler van Vlag van België Standard Luik
1. 28 februari 2001 Vlag van België België - San Marino Vlag van San Marino 10-1 WK Kwalificatie 2002 -
2. 24 maart 2001 Vlag van Schotland Schotland - België Vlag van België 2-2 WK Kwalificatie 2002 Goal 90'
Als speler van Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
3. 13 februari 2002 Vlag van België België - Noorwegen Vlag van Noorwegen 1-0 Vriendschappelijk -
4. 27 maart 2002 Vlag van Griekenland Griekenland - België Vlag van België 3-2 Vriendschappelijk -
5. 14 mei 2002 Vlag van België België - Algerije Vlag van Algerije 0-0 Vriendschappelijk -
6. 18 mei 2002 Vlag van Frankrijk Frankrijk - België Vlag van België 1-2 Vriendschappelijk -
7. 26 mei 2002 Vlag van België België - Costa Rica Vlag van Costa Rica 1-0 Vriendschappelijk -
8. 4 juni 2002 Vlag van Japan Japan - België Vlag van België 1-0 WK-eindronde -
9. 10 juni 2002 Vlag van Tunesië Tunesië - België Vlag van België 1-1 WK-eindronde -
10. 14 juni 2002 Vlag van België België - Rusland Vlag van Rusland 3-2 WK-eindronde -
11. 17 juni 2002 Vlag van Brazilië Brazilië - België Vlag van België 2-0 WK-eindronde -
12. 21 augustus 2002 Vlag van Polen Polen - België Vlag van België 1-0 Vriendschappelijk -
13. 7 september 2002 Vlag van België België - Bulgarije Vlag van Bulgarije 0-2 EK Kwalificatie 2004 -
14. 12 februari 2003 Vlag van Algerije Algerije - België Vlag van België 1-3 Vriendschappelijk -
15. 29 maart 2003 Vlag van Kroatië Kroatië - België Vlag van België 4-0 EK Kwalificatie 2004 -
16. 30 april 2003 Vlag van België België - Polen Vlag van Polen 3-1 EK Kwalificatie 2004 -
17. 7 juni 2003 Vlag van Bulgarije Bulgarije - België Vlag van België 4-0 EK Kwalificatie 2004 -
18. 11 juni 2003 Vlag van België België - Bulgarije Vlag van Bulgarije 2-2 EK Kwalificatie 2004 -
19. 20 augustus 2003 Vlag van België België - Nederland Vlag van Nederland 1-1 Vriendschappelijk -
20. 10 september 2003 Vlag van België België - Kroatië Vlag van Kroatië 2-2 EK Kwalificatie 2004 -
21. 11 oktober 2003 Vlag van België België - Estland Vlag van Estland 2-2 EK Kwalificatie 2004 -
Als speler van Vlag van Duitsland Hamburger SV
22. 18 augustus 2004 Vlag van Noorwegen Noorwegen - België Vlag van België 2-2 Vriendschappelijk -
23. 04 september 2004 Vlag van België België - Litouwen Vlag van Litouwen 1-1 WK Kwalificatie 2006 -
24. 09 oktober 2004 Vlag van Spanje Spanje - België Vlag van België 2-0 WK Kwalificatie 2006 -
25. 26 maart 2005 Vlag van België België - Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina 4-1 WK Kwalificatie 2006 -
26. 30 maart 2005 Vlag van San Marino San Marino - België Vlag van België 1-2 WK Kwalificatie 2006 Goal 65'
27. 4 juni 2005 Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro - België Vlag van België 1-2 WK Kwalificatie 2006 -
28. 17 augustus 2005 Vlag van België België - Griekenland Vlag van Griekenland 2-0 Vriendschappelijk -
29. 03 september 2005 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina - België Vlag van België 1-0 EK Kwalificatie 2008 -
30. 07 september 2005 Vlag van België België - San Marino Vlag van San Marino 8-0 EK Kwalificatie 2008 Goal 83'
31. 8 oktober 2005 Vlag van België België - Spanje Vlag van Spanje 0-2 EK Kwalificatie 2008 -
Als speler van Vlag van Duitsland Bayern Munchen
32. 16 augustus 2006 Vlag van België België - Kazachstan Vlag van Kazachstan 0-0 EK Kwalificatie 2008 -
33. 6 september 2006 Vlag van Armenië Armenië - België Vlag van België 0-1 EK Kwalificatie 2008 Goal 41'
34. 07 oktober 2006 Vlag van Servië Servië - België Vlag van België 1-0 EK Kwalificatie 2008 -
35. 11 oktober 2006 Vlag van België België - Azerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan 3-0 EK Kwalificatie 2008 -
36. 15 november 2006 Vlag van België België - Polen Vlag van Polen 0-1 EK Kwalificatie 2008 -
37. 7 februari 2007 Vlag van België België - Tsjechië Vlag van Tsjechië 0-2 Vriendschappelijk -
38. 24 maart 2007 Aanvoerder Vlag van Portugal Portugal - België Vlag van België 4-0 EK Kwalificatie 2008 -
39. 13 oktober 2007 Vlag van België België - Finland Vlag van Finland 0-0 EK Kwalificatie 2008 -
40. 17 oktober 2007 Vlag van België België - Armenië Vlag van Armenië 3-0 EK Kwalificatie 2008 -
41. 17 november 2007 Aanvoerder Vlag van Polen Polen - België Vlag van België 2-0 EK Kwalificatie 2008 -
42. 21 november 2007 Aanvoerder Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan - België Vlag van België 0-1 EK Kwalificatie 2008 -
43. 26 maart 2008 Vlag van België België - Marokko Vlag van Marokko 1-4 Vriendschappelijk -
44. 20 augustus 2008 Vlag van Duitsland Duitsland - België Vlag van België 2-0 Vriendschappelijk -
45. 06 september 2008 Vlag van België België - Estland Vlag van Estland 3-2 WK Kwalificatie 2010 -
46. 15 oktober 2008 Vlag van België België - Spanje Vlag van Spanje 1-2 WK Kwalificatie 2010 -
47. 19 november 2008 Vlag van Luxemburg Luxemburg - België Vlag van België 1-1 Vriendschappelijk -
48. 11 februari 2009 Vlag van België België - Slovenië Vlag van Slovenië 2-0 WK Kwalificatie 2010 Goal 20' Goal 85'
49. 12 augustus 2009 Aanvoerder Vlag van Tsjechië Tsjechië - België Vlag van België 3-1 Vriendschappelijk -
50. 5 september 2009 Vlag van Spanje Spanje - België Vlag van België 5-0 WK Kwalificatie 2010 -
51. 9 september 2009 Vlag van Armenië Armenië - België Vlag van België 2-1 WK Kwalificatie 2010 Goal 90+2'
52. 10 oktober 2009 Vlag van België België - Turkije Vlag van Turkije 2-1 WK Kwalificatie 2010 -
53. 14 oktober 2009 Vlag van Estland Estland - België Vlag van België 2-0 WK Kwalificatie 2010 -
54. 14 november 2009 Vlag van België België - Hongarije Vlag van Hongarije 3-0 Vriendschappelijk -
55. 19 november 2009 Vlag van Qatar Qatar - België Vlag van België 0-2 Vriendschappelijk -
56. 03 september 2010 Vlag van België België - Duitsland Vlag van Duitsland 0-1 EK Kwalificatie 2012 -
57. 07 september 2010 Vlag van Turkije Turkije - België Vlag van België 3-2 EK Kwalificatie 2012 Goal 28' Goal 69'
58. 08 oktober 2010 Vlag van Kazachstan Kazachstan - België Vlag van België 0-2 EK Kwalificatie 2012 -
59. 17 november 2010 Aanvoerder Vlag van Rusland Rusland - België Vlag van België 0-2 Vriendschappelijk -
60. 09 februari 2011 Aanvoerder Vlag van België België - Finland Vlag van Finland 1-1 Vriendschappelijk -
61. 25 maart 2011 Aanvoerder Vlag van Oostenrijk Oostenrijk - België Vlag van België 0-2 EK Kwalificatie 2012 -
62. 29 maart 2011 Aanvoerder Vlag van België België - Azerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan 4-1 EK Kwalificatie 2012 -
63. 10 augustus 2011 Vlag van Slowakije Slowakije - België Vlag van België 0-0 Vriendschappelijk -
64. 07 oktober 2011 Vlag van België België - Kazachstan Vlag van Kazachstan 4-1 EK Kwalificatie 2012 -
65. 11 november 2011 Vlag van België België - Roemenië Vlag van Roemenië 2-1 Vriendschappelijk Goal 10'
66. 15 november 2011 Vlag van Frankrijk Frankrijk - België Vlag van België 0-0 Vriendschappelijk -
67. 15 augustus 2012 Vlag van België België - Nederland Vlag van Nederland 4-2 Vriendschappelijk -
68. 14 november 2012 Vlag van Roemenië Roemenië - België Vlag van België 2-1 Vriendschappelijk -
69. 6 februari 2013 Vlag van België België - Slowakije Vlag van Slowakije 2-1 Vriendschappelijk -
70. 26 maart 2013 Vlag van België België - Macedonië Vlag van Macedonië 1-0 WK Kwalificatie 2014 -
71. 07 juni 2013 Vlag van België België - Servië Vlag van Servië 2-1 WK Kwalificatie 2014 -
72. 14 augustus 2013 Vlag van België België - Frankrijk Vlag van Frankrijk 0-0 Vriendschappelijk -
73. 6 september 2013 Vlag van Schotland SchotlandVlag van België België 0 – 2 WK-kwalificatie 2014 -
74. 11 oktober 2013 Vlag van Kroatië KroatiëBelgië Vlag van België 1 – 2 WK-kwalificatie 2014 -
75. 15 oktober 2013 Vlag van België BelgiëWales Vlag van Wales 1 – 1 WK-Kwalificatie 2014 -
76. 19 november 2013 Vlag van België BelgiëJapan Vlag van Japan 2 – 3 Vriendschappelijk -
77. 05 maart 2014 Vlag van België België - Ivoorkust Vlag van Ivoorkust 2-2 Vriendschappelijk -
78. 26 mei 2014 Vlag van België België - Luxemburg Vlag van Luxemburg 5-1 Vriendschappelijk -
79. 01 juni 2014 Vlag van Zweden Zweden - België Vlag van België 0-2 Vriendschappelijk -
80. 07 juni 2014 Vlag van België België - Tunesië Vlag van Tunesië 1-0 Vriendschappelijk -
81. 17 juni 2014 Vlag van Algerije Algerije - België Vlag van België 2-1 WK 2014 -
82. 22 juni 2014 Vlag van België België - Rusland Vlag van Rusland 1-0 WK 2014 -
83. 27 juni 2014 Vlag van Zuid-Korea Zuid-KoreaBelgië Vlag van België 0 – 1 WK 2014 -
84. 01 juli 2014 Vlag van België België - Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 1-2 WK 2014 -
85. 05 juli 2014 Vlag van Argentinië Argentinië - België Vlag van België 1-0 WK 2014 -
Totaal 10

Bijgewerkt t/m 5 juli 2014[21]

Statistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Internationaal* Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1998/99 Sporting Charleroi Vlag van België Eerste Klasse 19 1 0 0 0 0 19 1
Club Totaal 19 1 0 0 0 0 19 1
1999/00 Standard Luik Vlag van België Eerste Klasse 28 3 0 0 0 0 28 3
2000/01 26 3 0 0 2 1 28 4
Club Totaal 54 6 0 0 2 1 56 7
2001/02 Olympique Marseille Vlag van Frankrijk Ligue 1 23 2 0 0 0 0 23 2
2002/03 35 8 0 0 0 0 35 8
2003/04 18 2 0 0 8 1 26 3
Club Totaal 76 12 0 0 8 1 84 13
2003/04 Manchester City Vlag van Engeland Premier League 5 0 1 0 0 0 6 0
Club Totaal 5 0 1 0 0 0 6 0
2004/05 Hamburger SV Vlag van Duitsland Bundesliga 34 5 1 0 2 0 37 5
2005/06 27 2 3 1 15 2 45 5
Club Totaal 61 7 4 1 17 2 82 10
2006/07 Bayern München Vlag van Duitsland Bundesliga 31 3 5 0 10 2 46 5
2007/08 19 1 5 1 3 1 27 3
2008/09 18 3 2 0 5 1 25 4
2009/10 31 6 5 2 12 1 48 9
2010/11 21 2 3 0 5 0 29 2
2011/12 13 4 2 0 7 0 23 4
2012/13 13 1 4 0 6 0 23 1
2013/14 12 1 4 0 3 0 19 1
Club Totaal 158 21 30 3 51 5 239 29
TOTAAL 373 47 35 4 78 9 486 60

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Vlag van Duitsland Hamburger SV
Vlag van Duitsland Bayern München

Individueel

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

  • Van Buyten is getrouwd met Céline en is vader van een zoon en twee dochters.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Daniel Van Buyten.