Robert Van de Walle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Robert Van de Walle
Robert Van de Walle (tweede van links)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Robert Van de Walle
Geboortedatum 20 mei 1954
Geboorteplaats Oostende
Lengte 1,87 m
Gewicht 95 kg
Sportieve informatie
Discipline Judo pictogram.svg Judo
Olympische Spelen 1980, 1984, 1988, 1992
Portaal  Portaalicoon   Sport

Robert Van de Walle (Oostende, 20 mei 1954) is een voormalige Belgische judoka. Hij nam vijfmaal deel aan de Olympische Spelen en won hierbij in totaal twee medailles.

Op het einde van de jaren '70 bereikt het Belgische judo de wereldtop dankzij Robert Van de Walle, en even later, ook door Ingrid Berghmans. In de finale van de Olympische Spelen van 1980 in Moskou, haalde Van de Walle het van de Georgiër Khouboulouri in de categorie -95 kg. Vier jaar later in Los Angeles verloor hij in de eerste ronde van de Amerikaan Leo White, door een scheidsrechterlijke dwaling. In 1988 (Seoel) haalde hij een bronzen medaille. In 1992 (Barcelona) nam hij nog deel, maar zonder groot succes.

Daarna was Van de Walle actief als mental coach voor bedrijven, nadat hij eerder in het seizoen 1992-1993 al eens mental coach was bij Sporting Lokeren.

Op 10 juni 2007 behaalde hij de 8ste dan-graad, en in 2021 accepteerde hij zijn promotie tot 9de dan door de Internationale Judo Federatie. Daarmee was hij de derde Vlaming en de zesde Belg die deze graad behaalde; in Vlaanderen gingen enkel Roland Cambier (2015) en Valère Steegmans (2017) hem hierin vooraf.

Robert Van de Walle is peter van de 24 uur van Snaaskerke, een benefiet ten voordele van revaliderende verkeersslachtoffers.

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Olympische Spelen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1976: 17e Montréal - klasse tot 95 kg
  • 1980: Goud Moskou - klasse tot 95 kg
  • 1980: 10e Moskou - open klasse
  • 1984: 18e Los Angeles - klasse tot 95 kg
  • 1988: Brons Seoel - klasse tot 95 kg
  • 1992: 7e Barcelona - klasse tot 95 kg

Wereldkampioenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1979: Zilver Parijs - klasse tot 95 kg
  • 1979: 5e Parijs - klasse open klasse
  • 1981: Zilver Maastricht - klasse tot 95 kg
  • 1981: Brons Maastricht - open klasse
  • 1983: Brons Moskou - klasse tot 95 kg
  • 1983: Brons Moskou - open klasse
  • 1985: Brons Seoel - klasse tot 95 kg
  • 1989: Brons Belgrado - klasse tot 95 kg

Europese kampioenschappen

  • 1971: Brons Napoli - klasse tot 85 kg (cadet)
  • 1976: Zilver Kiev - klasse tot 93 kg
  • 1977: Zilver Ludwigshafen - klasse tot 95 kg
  • 1977: Brons Ludwigshafen - open klasse
  • 1978: Brons Helsinki - klasse tot 95 kg
  • 1979: Brons Brussel - open klasse
  • 1979: Zilver Brussel - klasse tot 95 kg
  • 1980: Brons Wenen - klasse tot 95 kg
  • 1980: Goud Wenen - open klasse
  • 1981: Brons Debrecen - klasse tot 95 kg
  • 1981: 5e Debrecen - open klasse
  • 1983: Brons Parijs - klasse tot 95 kg
  • 1983: Zilver Parijs - open klasse
  • 1984: Zilver Luik - klasse tot 95 kg
  • 1984: Brons Luik - open klasse
  • 1985: Goud Hamar - klasse tot 95 kg
  • 1986: Goud Belgrado - klasse tot 95 kg
  • 1987: Brons Parijs - klasse tot 95 kg
  • 1988: Brons Pamplona - klasse tot 95 kg

1982 Annie Lambrechts · 1983 Eddy Annys · 1984 Ingrid Berghmans · 1985 niet uitgereikt · 1986 William Van Dijck · 1987 Wim Van Belleghem · 1988 Robert Van de Walle · 1989 niet uitgereikt · 1990 Ulla Werbrouck · 1991 Sabine Appelmans · 1992 Annelies Bredael · 1993 Gella Vandecaveye · 1994 Brigitte Becue · 1995 Fred Deburghgraeve · 1996 Luc Van Lierde · 1997 Stefan Everts · 1998 Sven Nys · 1999 Marleen Renders · 2000 Filip Meirhaeghe · 2001 Kim Clijsters · 2002 Kim Gevaert · 2003 Benny Vansteelant · 2004 Gino De Keersmaeker · 2005 Kathleen Smet · 2006 Tia Hellebaut · 2007 estafetteploeg 4x100m dames · 2008 Kenny De Ketele · 2009 Tom Goegebuer · 2010 Cédric Van Branteghem · 2011 Evi Van Acker · 2012 Hans Van Alphen and Marieke Vervoort · 2013 Frederik Van Lierde · 2014 Bart Swings · 2015 Jaouad Achab · 2016 Peter Genyn · 2017 Seppe Smits · 2018 Nina Derwael · 2019 Emma Meesseman · 2020 niet uitgereikt