Marieke Vervoort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marieke Vervoort
Marieke Vervoort tijdens het Run to walk again-event te Tongerlo, september 2012
Marieke Vervoort tijdens het Run to walk again-event te Tongerlo, september 2012
Persoonlijke informatie
Volledige naam Marieke Vervoort
Bijnaam Wielemie
Geboortedatum 10 mei 1979
Geboorteplaats Diest
Nationaliteit Vlag van België België
Sportieve informatie
Discipline atletiek, triatlon, blokarten
Onderde(e)l(en) hardlopen (wheelen) 100 m en 200 m T52
Trainer/coach Ineke Boekelman
Paralympische Spelen Londen 2012
Rio 2016
Debuut Triatlon 2004
Atletiek 2010
Blokarten 2009
Carrière-einde Triatlon 2008
Belangrijkste prestaties
Londen 2012 Zilver & Goud
Rio 2016 Zilver & Brons
Portaal:  Sport

Marieke Vervoort (Diest, 10 mei 1979) is een Belgische sportster. Zij beoefent atletiek, zeilwagenrijden en deed eerder aan triatlon.[1] Zij nam tweemaal deel aan de Paralympische Spelen en veroverde bij die gelegenheid een gouden en een zilveren medaille in Londen. In Rio behaalde ze een zilveren medaille op de 400m en op de 100m won ze een bronzen medaille.

Sportcarrière[bewerken]

Vervoort werd in 2006 wereldkampioene kwart afstand AWAD in de categorie handcycle in het Zwitserse Lausanne; in 2007 werd ze opnieuw wereldkampioene in het Duitse Hamburg. Datzelfde jaar nam zij op 13 oktober 2007 deel aan de Ironman Hawaï 2007 en een maand later werd ze geëerd als Trots van Vlaanderen als doorzetter van het jaar. Door haar aandoening werd in 2008 duidelijk, dat triatlon niet meer mogelijk was. Ze schreef een boek “Wielemie Sporten voor het leven”[2] en nam deel aan het Europees kampioenschap blokarten in Denemarken. In 2010 nam Vervoort deel aan het WK blokarten en aan marathons wheelen. In 2011 werd ze op het EK blokarten tweede in de categorie Fly en ook in de wheelersport haalde ze podiumplaatsen.[3]

Op 5 en 6 mei 2012 verbrak Marieke Vervoort in Zagreb drie Europese records op de Croatian Open, een IPC-wedstrijd. Ze werd recordhouder op de 100, 200 (38,18) en 400 m (1.10,50) in de klasse T52 en behaalde de paralympische minima voor de 100 en 200 m.[4] Op 20 mei 2012 vestigde ze in een meeting in Zele een Europees record met 20,40 op de 100 m.

Op 27 juli 2012 verbrak Vervoort bij de Belgische kampioenschappen voor atleten met een handicap in Lier, georganiseerd door AC Lyra, nogmaals haar Europese records op de 100, 200 en 400 m met tijden van respectievelijk 19,19, 35,67 en 1.05,59. Op de 800 m brak ze met 2.13,49 het zeven jaar oude wereldrecord van 2.16,71 dat sinds 20 mei 2005, op naam stond van Lisa Franks uit Canada.[5]

In de finale van de 200 m wheelen T52 voor vrouwen op 1 september 2012, tijdens de Paralympische Spelen van 2012 in Londen, haalde ze zilver met een tijd van 34,83, opnieuw een Europese recordtijd. Ze eindigde na de Canadese Michelle Stilwell, maar voor de Amerikaanse Kerry Morgan. In de finale van de 100 m sprint T52 voor vrouwen in Londen op 5 september 2012 haalde ze goud met een tijd van 19,69, een paralympisch kampioenschapsrecord. Ze eindigde voor de Canadese Michelle Stilwell en de Amerikaanse Kerry Morgan.

Op het WK atletiek voor paralympiers in 2015 te Doha (Qatar) werd ze wereldkampioen. Ze legde de 200 meter af in 35,91; twee seconden boven haar Europees record (33"65).[6] Ook de 100 meter en 400 meter schreef ze op haar naam en behaalde ze goud. Op de paralympiers van 2016 haalde ze zilver.

Marieke Vervoort traint bij Atletiekclub Lyra met de Nederlandse trainster Ineke Boekelman.

Publicaties[bewerken]

Vervoort schreef het boek "Wielemie. Sporten voor het leven" dat uitkwam in 2012 (Houtekiet) en "De andere kant van de medaille" over haar ziekte en de impact op haar leven dat in 2017 uitkwam.

Levenseinde[bewerken]

Eind 2017 kondigde Marieke aan[7] dat de pijn ondraaglijk werd en dat ze niet langer meer wou afzien. Ze had in haar boek "De andere kant van de medaille" al aangekondigd dat als medicatie niet meer voldoende zou zijn, ze zou kiezen voor euthanasie.

Onderscheiding[bewerken]