Nationale trofee voor sportverdienste

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Nationale trofee voor sportverdienste is een jaarlijkse Belgische onderscheiding uitgereikt aan een bijzonder verdienstelijke Belgische sporter of sportploeg. Een laureaat kan deze trofee slechts eenmaal ontvangen, wat hem een van de meest prestigieuze onderscheidingen in de Belgische sportwereld maakt. De trofee wordt toegekend door een jury bestaande uit (oud-)sportkampioenen (met in 2004 bijvoorbeeld Paul Van Himst en Ingrid Berghmans), sportbonzen en journalisten, onder voorzitterschap van de burgemeester van Brussel.

De trofee werd in 1928 in het leven geroepen door Alban Collignon, als eerbetoon aan de stichter van de Koninklijke Belgische Aero-Club, Fernand Jacobs. Aanvankelijk heette de trofee daarom de Grote Prijs Fernand Jacobs; na vier jaar werd dit de Nationale Trofee voor Sportverdienste.

Het komt soms voor dat er een sportploeg de prijs wint. Op deze manier zijn er enkele sporters die de prijs twee maal wonnen, ondanks de regel dat men de trofee slechts eenmaal kan winnen. Zo waren Michel Preud'homme en Jan Ceulemans beide speler van de Rode Duivels in 1980 toen de ploeg de trofee won omwille van hun mooie prestatie op het EK voetbal 1980, alvorens ze beide ook individueel de trofee in ontvangst mochten nemen, respectievelijk in 1989 en 1990. Kim Gevaert won de trofee daarentegen eerst individueel, in 2006, waarna ze het jaar erop opnieuw gelauwerd werd met de 4x100m-estafetteploeg. Ook Kevin Borlée won de prijs eerst zelf in 2011, om 4 jaar later samen met zijn collega 400m-lopers van de estafetteploeg op het hoogste schavot te mogen staan.

Winnaars[bewerken]

Grote Prijs Fernand Jacobs[bewerken]

Nationale trofee voor sportverdienste[bewerken]