Dries Mertens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dries Mertens
Mertens spelend op het WK 2018.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Dries Mertens
Bijnaam Ciro[1][2]
Geboortedatum 6 mei 1987
Geboorteplaats Leuven, Vlag van België België
Lengte 169[3] cm
Been Rechts
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië SSC Napoli
Rugnummer 14
Contract tot 30 juni 2022
Jeugd
1996–1998
1998–2003
2003–2005
Vlag van België Stade Leuven
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van België KAA Gent
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2005–2007
2005–2006
2006–2007
2007–2009
2009–2011
2011–2013
2013–
Vlag van België KAA Gent
Vlag van België Eendracht Aalst
Vlag van Nederland AGOVV
Vlag van Nederland AGOVV
Vlag van Nederland FC Utrecht
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Italië SSC Napoli
0(0)
14(4)
35(2)
73(28)
65(16)
62(37)
266(104)
Interlands **
2004
2011–
Vlag van België België -17
Vlag van België België
4(0)
102(21)
Erelijst
2008–2009
2009–2010
2009–2010
Gouden Stier
David di Tommaso-trofee
Zilveren Schoen

* Bijgewerkt op 13 juni 2021
** Bijgewerkt op 13 juni 2021
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Dries Mertens (Leuven, 6 mei 1987) is een Belgische voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij verruilde in 2013 PSV voor SSC Napoli, waar hij anno 2020 een cultstatus bereikt heeft.[1][2] In maart 2011 maakte Mertens zijn debuut in het Belgische nationale elftal.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Mertens is de zoon van Herman en Marijke Mertens. Zijn vader was zelf een ex-topturner en sportleerkracht in het secundair onderwijs. Hij is zelfs Belgisch kampioen geweest.[4]

Dries Mertens maakte eerst deel uit van de jeugdopleiding van Stade Leuven (nu Oud-Heverlee Leuven). Als vierjarige ging hij mee met zijn oudere broer Jeroen, die eveneens bij Leuven speelde. Daarna speelde hij van zijn elfde tot zijn achttiende voor RSC Anderlecht. Hij speelde er onder meer samen met Sven Kums. Bij die laatste club werd hij weggestuurd omdat hij niet goed genoeg was en te klein werd bevonden. Hij zocht in 2005 zijn heil dan maar in de jeugd van KAA Gent, waar hij onder de vleugels van Etienne De Wispelaere terecht kwam. Hij speelde er bij de tweede ploeg. Bij Gent twijfelden ze ook aan hem, door zijn gestalte en gebrek aan fysieke kracht.[5]

Mertens is goed bevriend met voetballer en streekgenoot Denis Odoi, met wie hij samen bij Stade Leuven en RSC Anderlecht speelde. In Landen speelde hij bij een zaalvoetbalploegje samen met onder andere Odoi en Mirallas. Toen ze vijftien waren, mochten ze niet meer van hun club bij dit clubje spelen.

Verhuur aan Eendracht Aalst[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 2005/06 werd na nieuwjaar De Wispelaere (zijn coach van bij de Gentse beloften) hoofdcoach bij Eendracht Aalst. Mertens werd op voorspraak van de nieuwe coach door KAA Gent voor een half jaar verhuurd aan Aalst, op dat moment een derdeklasser. Ook de beloftevolle jongeren Steve De Ridder en Ludovic Buysens werden overgeheveld van Gent naar Aalst. Bij Aalst is Mertens pas sterker beginnen te worden.[6] Hij kwam voor het eerst in zijn nog jonge carrière in het eerste elftal. In veertien wedstrijden scoorde hij daar vier keer. Tevens werd hij verkozen tot beste speler dat seizoen bij Eendracht Aalst.[7]

Verhuur aan AGOVV Apeldoorn[bewerken | brontekst bewerken]

Na een halfjaar bij Aalst ging hij terug naar KAA Gent. Daar gaven ze de indruk dat het allemaal voor niets was geweest. Hij ging terug naar af: het tweede elftal. Trainer Georges Leekens zag het niet in Dries Mertens. Ze haalden onder andere zijn lengte aan, terwijl er met Boussoufa iemand rondliep die ongeveer even groot was als hij. Hij moest zijn geluk ergens anders beproeven. Als jonge speler moet je spelen om stappen te kunnen zetten. Zijn makelaar Gunther Jacob ging op zoek in Nederland. Gent verhuurde Mertens aan de Nederlandse tweedeklasser AGOVV Apeldoorn, dit op voorspraak van technisch manager Ted van Leeuwen.[8] In Apeldoorn kwam hij Sherjill Mac-Donald tegen, die hij nog kende van bij Anderlecht. Het voetbal in Nederland is er meer gemaakt voor lichtvoetigen, en er worden kansen gegeven aan de jeugd. Mertens zette er een stap achteruit om er later twee vooruit te zetten.[9]

In zijn eerste seizoen werd de destijds 19-jarige middenvelder annex aanvaller een van de smaakmakers. Hij wist twee maal het net te vinden in 35 wedstrijden. Mertens groeide in Apeldoorn uit tot een publiekslieveling. Het publiek genoot van zijn creativiteit en lichtvoetigheid.

AGOVV Apeldoorn[bewerken | brontekst bewerken]

Na de huurperiode was AGOVV Apeldoorn overtuigd en besloot Mertens te contracteren. Hij kreeg er een contract tot medio 2010 bij de club van coach John Van Den Brom. Apeldoorn nam hem over voor slechts €46.000,-.[10] In het seizoen 2007/08 werd Mertens steeds beter. Hij werd een van de populairste spelers uit de Eerste divisie. Snel daarop werd Mertens, op 21-jarige leeftijd aanvoerder bij de club uit Apeldoorn. Hij scoorde dat seizoen vijftien keer in 38 wedstrijden. Bij Apeldoorn speelde hij samen met de Belgen Nacer Chadli en Christian Kabeya. Kabeya werd gezien als het grootste talent, daarna Chadli en vervolgens Mertens. Mertens speelde hoofdzakelijk op links, Chadli op rechts.[11]

In het daaropvolgende seizoen, seizoen 2008/09, was Mertens wederom de smaakmaker bij AGOVV Apeldoorn. Hij viel op door zijn passes, acties en schoten. In dat seizoen scoorde hij dertien keer in 35 wedstrijden. Aan het einde van dat seizoen won Mertens de 'Gouden Stier' (Beste talent uit de Eerste divisie). Hét moment was misschien wel die goal vanop 45 meter.[12] Op 25 mei 2009 kondigde Mertens aan te willen vertrekken. Er was voldoende interesse uit de eredivisie. In totaal scoorde Mertens in drie seizoenen voor AGOVV dertig keer in 108 wedstrijden.

FC Utrecht[bewerken | brontekst bewerken]

Nadat Mertens bekend had gemaakt dat hij ging vertrekken bij AGOVV Apeldoorn, werd bekend dat FC Utrecht de Belg contracteerde voor €600.000,-. Mertens tekende een contract in de Domstad tot medio 2014, met een optie voor nog twee bijkomende jaren.[13] Hij verkoos Utrecht boven AZ omdat hij daar meer speelminuten kon krijgen.

Een flinke stap, maar Mertens ging in Stadion Galgenwaard vrolijk verder met het maken van doelpunten en het geven van assists. Hij paste zich moeiteloos aan. Op 1 augustus 2009 debuteerde Mertens bij FC Utrecht én tevens in de Eredivisie tegen RKC Waalwijk. Zijn eerste doelpunten maakte hij op 16 augustus 2009 tegen VVV-Venlo. De wedstrijd eindigde op 2-2, twee goals van Dries. Tijdens zijn eerste seizoen bij FC Utrecht maakte hij deel uit van de ploeg die na vier jaar weer Europees voetbal haalde. Hij scoorde zes keer en was 34 keer basisspeler. Mertens kreeg aan het eind van het seizoen de David di Tommaso-trofee, voor FC Utrechts meest waardevolle speler van het seizoen in de ogen van de supporters. Dries Mertens eindigde op de tweede plek, na Luis Suárez (Ajax) in de verkiezing Nederlands voetballer van het jaar. Hiervoor ontving hij de Zilveren Schoen. Hij maakte indruk met technische hoogstandjes en een pak assists. Het podium werd afgesloten met Demy De Zeeuw als derde.[14]

In augustus 2010 verlengde hij zijn contract tot aan de zomer van 2014.[15] In het seizoen 2010/11 was Mertens wederom een sleutelspeler bij FC Utrecht. Hij scoorde tien goals in 31 wedstrijden. Op 29 januari 2011 werd bekend dat Ajax, na het vertrek van Luis Suárez, interesse in Dries Mertens had. Een dag later wees FC Utrecht een eerste bod van Ajax op zijn sterspeler af.[16]

In de zomer waren zowel Ajax als zijn jeugdclub RSC Anderlecht geïnteresseerd, maar ze waren niet bereid de hoge transfersom te betalen. Later meldde PSV zich voor Mertens. FC Utrecht wees het eerste bod van ruim €10.000.000,- voor het duo Dries Mertens en Kevin Strootman af.

PSV Eindhoven[bewerken | brontekst bewerken]

Mertens in het shirt van PSV in 2012.

Op 28 juni 2011 bereikte PSV een akkoord met FC Utrecht. Mertens ging net als ploeggenoot Kevin Strootman naar PSV.[17] De transfersom voor de twee spelers samen werd door de NOS geschat op ongeveer €13.000.000,-. Het talentvolle duo was al snel uitgeleerd bij FC Utrecht. Beide spelers waren op dat ogenblik internationals. Mertens tekende net als Strootman een contract voor 5 jaar bij PSV. Hij krijgt er het rugnummer 14. Mertens moest de naar Rusland vertrokken Balázs Dzsudzsák vervangen.

Hij debuteerde op 5 juli 2011 in het shirt van PSV. Hij viel in de tweede helft in tijdens een oefenwedstrijd uit bij RKSV Halsteren, die PSV met 0-10 won. Mertens scoorde zelf de 0-8 en de 0-9.[18] Zijn officiële debuut voor PSV maakte hij 7 augustus 2011 in een met 3-1 verloren competitiewedstrijd, uit bij AZ. Mertens scoorde bij een achterstand van 2-0 PSV's enige doelpunt. Tijdens de wedstrijd PSV-Excelsior (6-1 winst) exact drie weken later scoorde hij voor het eerst drie keer in één wedstrijd en gaf hij één assist. In zijn eerste 5 competitiewedstrijden vond Mertens 7 maal het net. Mertens scoorde op 24 september 2011 (dit was de zevende speeldag) tijdens een 7-1-overwinning op Roda JC liefst vier keer in één wedstrijd.[19] Met elf doelpunten in de eerste zeven competitieduels had Mertens zijn totaal van vorig seizoen bij FC Utrecht al overtroffen. Dat gaf zijn razendsnelle ontwikkeling en aanpassing in Eindhoven aan. Hij werd als speler gekenmerkt door iemand die niet alleen voetbalt voor zichzelf, maar ook voor zijn club en zijn medespelers. Hij mocht zich halverwege het seizoen de meest waardevolle speler in de Eredivisie noemen. In 33 competitiewedstrijden samen maakte hij 21 doelpunten. Hiermee werd hij vierde in de topschuttersstand. In de top van de Eredivisie kwam Mertens dus helemaal los.

Mertens maakte op donderdag 15 september 2011 zijn eerste 'Europese' doelpunt voor PSV. In een thuiswedstrijd tegen Legia Warschau in het kader van de UEFA Europa League scoorde hij na 21 minuten de enige goal van de wedstrijd. In 11 Europese wedstrijden was hij goed voor drie doelpunten.

De Spaanse sportkrant Marca had op 27 december 2011 een lijst gepubliceerd met de twintig grootste revelaties van de eerste seizoenshelft. Daarbij was er plaats voor één Belg: Dries Mertens. Hij was in het gezelschap van onder andere Toni Kroos (Bayern München), Robert Lewandowski (Borussia Dortmund) en Olivier Giroud (Montpellier).[20]

Op 8 april 2012 speelde PSV de finale van de TOTO KNVB Beker (Beker van Nederland) tegen Heracles Almelo in de De Kuip van Rotterdam. De wedstrijd werd met 3-0 in het voordeel van PSV beslecht. Dries Mertens begon in de basis en scoorde de 2-0. Hij verloor bij het scoren van dit doelpunt in een duel met doelman Remko Pasveer twee voortanden.[21] Een maand later vond Pasveer een van de tanden terug onder de hechtingen, die hij gekregen had na de aanvaring met Mertens.[22] Mertens werd net voor het einde van de wedstrijd vervangen door Memphis Depay. In de gehele bekercompetitie was hij belangrijk met drie goals in vijf wedstrijden.

Op 5 augustus 2012 wint PSV de Johan Cruijff Schaal (Nederlandse supercup) tegen Ajax met 4-2. Mertens speelde de volledige wedstrijd, gaf een assist voor het eerste doelpunt, maar scoorde zelf niet.

In het seizoen 2012/13 was Mertens weer belangrijk voor PSV. Op 30 september 2013 scoorde Mertens opnieuw 3 keer in de 0-6 overwinning op het veld van VVV-Venlo. Eredivisie-debutant Jürgen Locadia nam de 3 andere doelpunten voor zijn rekening. Hij speelde dat seizoen 29 competitiewedstrijden waarin hij 16 keer de netten deed trillen.[23] In alle competities samen scoorde hij dat seizoen 18 keer voor de "lampenclub", waardoor hij minder productief was dan zijn eerste seizoen in Eindhoven. Op 9 mei 2013 speelde PSV, met Dries Mertens in de basis, opnieuw de Bekerfinale. Ditmaal werd de finale uitgevochten tegen AZ. De wedstrijd ging met 2-1 verloren.

Bij PSV groeide Mertens in twee seizoenen uit tot een zeer productieve speler, die zowel belangrijk was qua gescoorde doelpunten als assists.[24] In zijn twee seizoenen bij PSV was Mertens een basisspeler. Hij speelde veelal als aanvaller op de linkerflank. Hij maakte zijn opwachting in 88 officiële wedstrijden. Hierin wist hij 45 maal te scoren en was hij goed was voor 43 assists.[25] In het tweede jaar van zijn Eindhovense periode diende Memphis Depay zich steeds nadrukkelijker aan als concurrent op de linksbuiten.[26]

SSC Napoli[bewerken | brontekst bewerken]

Op 24 juni 2013 werd bekend dat Napoli €9.500.000,- had betaald om Mertens van PSV over te nemen, een relatief laag bedrag gezien zijn prestaties in Eindhoven (ter vergelijking: Strootman vertrok die zomer voor het dubbele naar AS Roma). Het bedrag kon door prestatiebonussen oplopen tot €10.000.000,-.[27] Mertens tekende een 5-jarig contract bij de Italiaanse topclub, waar hij ging spelen onder de nieuwe Spaanse trainer Rafael Benítez. Naast Mertens werden onder meer José Callejón, Pablo Armero, Gonzalo Higuaín en Raúl Albiol aangetrokken door voorzitter Aurelio De Laurentiis, dit om een gooi naar de eerste Scudetto sinds het Maradonna tijdperk eind jaren tachtig.

Mertens begon, net als bij PSV, ook bij Napoli op de linkerflank, in het 4-2-3-1 systeem van de Spaanse tacticus Rafael Benítez. Op 25 augustus 2013 debuteerde hij als invaller in een thuiswedstrijd tegen Bologna. De wedstrijd werd met 3-0 gewonnen. In de herfst van 2013 lijkt Mertens met drie basisplaatsen op rij zijn draai te vinden bij de Italianen. Op speeldag tien, op 30 oktober 2013 maakte hij zijn eerste doelpunt voor Napoli in de Serie A, dit tegen Fiorentina. Hij scoorde de beslissende 1-2 die voor de drie punten zorgde. Het was pas de vijfde keer dat hij in de basis mocht beginnen. Op 6 januari 2014 scoorde hij voor het eerst twee goals in één wedstrijd tegen Sampdoria, een wedstrijd die gewonnen werd met 2-0. Hij scoorde op 30 maart 2014 het tweede doelpunt in de 2-0 overwinning tegen competitieleider Juventus.[28] Op de laatste speeldag scoorde hij terug twee keer tegen Hellas Verona. Hij gaf toen ook twee assists in de 5-1 overwinning. Omdat de spelerskern zo ruim was werd er veel geroteerd onder de Spaanse coach. Toch was hij in zijn eerste seizoen in Italiaanse loondienst goed voor 33 competitiewedstrijden waarin hij 11 doelpunten wist te scoren. Zijn goals wist hij telkens te vieren met een hartje, zijn handelsmerk. Met ook nog eens 12 assists had Mertens een stevig aandeel in de derde plaats van Napoli. Mertens werd meestal uitgespeeld als linksbuiten, maar soms ook als schaduwspits. Opmerkelijk was dat Mertens nauwelijks hele wedstrijden speelde. Gemiddeld stond hij tijdens dat eerste seizoen in de Serie A 55 minuten per wedstrijd op het veld.

Op 3 mei 2014 werd de finale van de Coppa Italia (Italiaanse Bekerfinale) gespeeld tussen Napoli en Fiorentina in het Stadio Olimpico in Rome. De wedstrijd werd ontsierd door een schietpartij met dodelijke afloop. Mertens begon de wedstrijd als bankzitter, maar mocht het laatste halfuur invallen voor Marek Hamsik. Hij verzekerde de bekerwinst door in de toegevoegde tijd de 3-1 einduitslag op het bord te zetten.[29] Voor Mertens was dit meteen zijn eerste prijs in Italiaanse loondienst. In de bekercompetitie was Mertens belangrijk met twee goals in vier wedstrijden.

De wedstrijd om de Supercoppa (Italiaanse Supercup) tussen landskampioen Juventus en bekerwinnaar Napels werd op 22 december 2014 beslecht in het Jassim Bin Hamad-stadion in de Qatarese hoofdstad Doha. Zo is het in Italië wel meer de gewoonte dat deze wedstrijd in het buitenland afgewerkt werd. Na 90 minuten stond er 1-1 op het scorebord in de Qatarese hoofdstad. Mertens mocht in de 79e minuut invallen voor aanvoerder en draaischijf Marek Hamsik. Na 120 minuten was de partij op 2-2 geëindigd. Gonzalo Higuain deed twee maal de netten trillen voor de Zuid-Italianen. Napoli haalde het in de bloedstollende strafschoppenreeks met 6-5. Mertens zag zijn strafschop in deze reeks gestopt worden door Gianluigi Buffon die goed de hoek in dook. Het was uiteindelijk Kalidou Koulibaly (ex-Genk) die de beslissende strafschop binnenschoot.[30]

In zijn tweede seizoen (het seizoen 2014/15) moest hij veelal genoegen nemen met een rol als invaller. Lorenzo Insigne, een echte Napolitaan, speelde meestal op zijn geliefkoosde positie. Beide spelers hebben hetzelfde uiterlijk en dezelfde speelstijl. Op het einde van het seizoen begon Mertens belangrijker te worden voor het team met vier basisplaatsen en drie goals. Uiteindelijk kreeg hij in de competitie slechts 17 keer basisplaatsen en mocht hij 14 keer invallen. Hij maakte hierin zes competitiegoals. Napoli eindigde dat seizoen bovendien teleurstellend als vijfde in de Serie A, terwijl de club na een jarenlange crisis weer titelaspiraties had. Tijdens de zomer van 2015 werd Mertens nadrukkelijk gelinkt met een transfer naar Internazionale, waar hij de naar Stoke vertrokken Xherdan Shaqiri zou moeten opvolgen. Napels wou hem echter niet verkopen.[31]

Ondanks dat bij Napels coach Rafael Benítez vervangen werd door Maurizio Sarri werd Mertens in zijn derde seizoen bij Napoli weer voornamelijk gebruikt als invaller. In de Europa League wedstrijden kreeg hij meestal wel de kans om zich te tonen. Hier scoorde hij dan ook vijf doelpunten in zes wedstrijden. In de Serie A kwam hij slechts tot zes keer aan de aftrap en mocht hij 28 keer invallen. Hierin scoorde hij 5 goals en gaf hij 5 assists. Volgens Sarri was Mertens uniek in die rol als joker omwille van zijn goede invalbeurten. Mertens stond op de linkerflank vooral in de schaduw van de Argentijnse topspits Gonzalo Higuaín, die dat seizoen liefst 36 keer scoorde in 35 competitieduels in de Serie A. Napoli eindigde in het eerste seizoen onder Sarri als tweede.

In het vierde seizoen werd Mertens regelmatiger een vaste waarde van het team. Door het vertrek van Higuaín naar Juventus F.C. en een langdurige blessure van diens opvolger Arkadiusz Milik werd Mertens op 19 oktober 2016 door Sarri als spits gebombardeerd. Een verrassende keuze, want de Rode Duivel speelde nooit eerder op die positie. Sarri geloofde in de kwaliteiten: beweeglijkheid, snelheid en doelgerichtheid. In zijn eerste wedstrijd als ‘nummer 9’ scoort Mertens meteen en lokte hij een strafschop uit in de met 2-3 verloren wedstrijd tegen Beşiktaş. Op 26 oktober 2016 stond hij voor het eerst in het punt in de competitie tegen Empoli. Hij scoorde de 1-0. De weken daarna had hij het moeilijk in de spits. Mertens moest wennen aan zijn nieuwe rol, waarin hij niet meer het overzicht en de tijd had zoals hij al die jaren gewend was aan de linkerkant. In december kwam hij pas echt los. Op 11 december 2016 maakte hij direct zijn eerste hattrick in de Serie A in een 0-5 uitoverwinning tegen Cagliari. Dit werd gevolgd door een vierklapper tegen Torino (5-2 overwinning), waaronder een hattrick in negen minuten. Vanaf dan werd Mertens anders bekeken in Italië.[32] Een doelpuntenmachine was geboren. Op 19 april 2016 scoorde hij zijn derde hattrick van het seizoen in de Serie A in een 1-7 uitoverwinning tegen Bologna. Tegen deze ploeg maakte Mertens bijna 3 jaar eerder zijn debuut bij Napoli. Ook Marek Hamšík maakte een hattrick in deze wedstrijd. Dries werd vice-topschutter in de Serie A met 28 doelpunten achter zijn naam. Dit was slechts één doelpunt minder dan de Bosnische spits Edin Džeko van AS Roma. Mertens had echter twee wedstrijden minder gespeeld. Dries Mertens tekende na een fantastisch seizoen een contractverlenging met 2 seizoenen tot medio 2020. In de nieuwe overeenkomst zou een loonsverhoging tot €4.000.000,- per jaar zijn opgenomen, net als een transferclausule van minder dan €30.000.000,-, die pas in werking kon treden na het komende seizoen.[33] Hij stond in de belangstelling van Chelsea en Inter. Door zijn contractverlenging moest men daar op zoek naar nieuwe targets.

Op 25 oktober 2017 viert Mertens zijn eerste verjaardag als diepe spits. Sinds hij als op die positie speelt, is hij op dat ogenblik de meest beslissende ‘nummer 9’ van Europa. Om de 66 minuten zorgde hij voor een doelpunt of een assist. Daarmee deed hij in die periode beter dan toppers als Kane (74 minuten) en Cavani (76 minuten). Sinds zijn positiewissel scoorde Mertens in totaal 41 doelpunten en strooide hij met 19 assists. In de drie seizoenen als flankaanvaller kwam hij tot ‘slechts’ 38 goals.[34] Hij wordt sinds zijn transformatie van linksbuiten tot spits bijna nooit meer voortijdig van het veld gehaald door zijn trainer.[35]

In november 2018 veegde Dries Mertens het 82 jaar oud record van tabellen van "de best scorende Belg ooit in buitenlandse loondienst in competitieverband". Dit record stond al decennia lang op naam van Raymond Braine. En zeggen dat de Rode Duivel op dat ogenblik pas twee jaar spits was. Braine haalde zijn record bij Sparta Praag.[36]

In het tussenseizoen van 2019 besloot Mertens het laatste jaar van zijn contract bij Napoli uit te dienen, ondanks de grote belangstelling van andere clubs voor hem. Het was intussen al zijn zevende seizoen bij Napoli. Hij is op dat ogenblik, na Insigne, de langst dienende speler voor de Zuid-Italianen. Zijn motivatie was all-time topscorer worden bij Napoli, een record dat bij het begin van het seizoen 2019/20 in handen is van de Slowaak Marek Hamšík met 121 doelpunten. Mertens stond in het begin van dat seizoen derde in de eeuwige ranglijst met 109 doelpunten.[37] Op woensdag 23 oktober scoorde Mertens twee maal in de met 2-3 gewonnen Champions League wedstrijd tegen Red Bull Salzburg. Hiermee stak hij clublegende Maradona (115 doelpunten) voorbij en werd hij tweede in de eeuwige topschutter ranglijst bij Napoli.[38] Op 25 februari 2020 maakt Mertens tijdens de zestiende finale van de UEFA Champions League tegen FC Barcelona zijn 121ste doelpunt waardoor hij mederecordhouder wordt samen met Marek Hamšík. Mertens had hiervoor slechts 310 wedstrijden nodig, Hamsik ruim 520.[39] Op 13 juni 2020 scoorde hij de gelijkmaker tegen Inter in de return van de halve finale van de Coppa Italia. De uitbraak van het coronavirus gooide het Italiaanse voetbal op slot, maar in zijn eerste wedstrijd was het meteen raak voor Mertens. Dit was zijn 122e goal en zo werd Mertens alleen topschutter bij Napoli.[40] Op 17 juni 2020 tekende Mertens een nieuw contract voor twee jaar met optie voor een extra jaar bij Napoli. Hij werd er een grootverdiener. Volgens Italiaanse media bedraagt het totale pakket, inclusief prestatiegericht bonussen meer dan €15.000.000,- gespreid over twee jaar. Normaal krijgen spelers van 33 jaar geen nieuw contract van de excentrieke voorzitter Aurelio De Laurentiis, maar voor Mertens werd een uitzondering gemaakt. Wanneer hij een punt achter zijn carrière zet wil de voorzitter Mertens graag bij de club houden in een andere rol. Mertens wees voorstellen van Inter en Chelsea af. Hij volgde zijn hart.[41][42] Dezelfde dag van zijn contractverlening won Mertens met Napoli zijn tweede Coppa Italia. Napels versloeg Juventus na het nemen van strafschoppen. De wedstrijd zelf eindigde op 0-0. Dries Mertens werd na een goed uur vervangen. Hij kon zijn stempel niet echt drukken.[43]

Het seizoen 2019/20 werd goed ingezet. Op de openingsspeeldag werd tegen Parma maakte Dries Mertens meteen zijn eerste goal. Met het openingsdoelpunt iets na het uur leidde hij de 0-2 overwinning in.[44] Op de tweede speeldag tegen Genoa deed hij opnieuw de netten trillen. Op 16 december 2020 raakte Mertens gekwetst aan de enkelband in de topwedstrijd tegen Inter. Hij verstapte zich bij het geven van een voorzet aan de achterlijn. Hierdoor was hij drie weken buiten strijd.

Op 21 maart 2021 bereikte Mertens een nieuwe mijlpaal. Tegen AS Roma was hij goed voor twee doelpunten. Hiermee ging hij de geschiedenis in met 100 goals in de Serie A. De Rode Duivel was pas de derde Napoli-speler die honderd keer weet te scoren in de Italiaanse eerste klasse. Eerder deden Antonio Vojak (102) en Marek Hamšik (100) hem dit voor.[45]

Het seizoen 2021/22 startte in mineur voor Mertens. Na een schouderblessure kreeg hij op 3 oktober 2021 tegen Fiorentina zijn eerste speelminuten sinds het EK.[46] In de Europa League tegen Legia Warschau scoorde Mertens vanop de stip zijn eerste doelpunt in 6,5 maanden.[47] Op 21 november scoorde Mertens tegen Inter zijn eerste competitiegoal van het seizoen en bereikte zo een nieuwe mijlpaal. Zijn late aansluitingstreffer mocht echter niet meer baten: het werd 3-2. Daarmee verbrak de Rode Duivel wel een clubrecord: geen enkele Napoli-speler heeft meer Serie A-doelpunten gemaakt dan Dries Mertens.[48] Eén speeldag later, op 29 november leek Mertens volledig terug. Hij scoorde 2 schitterende goals voor Napoli dat die dag de eerste verjaardag van het overlijden van de gevallen voetbalgod Diego Maradona herdacht met een glansprestatie tegen Lazio. Het werd 4-0.[49] De twee daaropvolgende wedstrijden, tegen Sassuolo en Atalanta stond Mertens weer aan het kanon.

Statistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Ast. Wed. Dlp. Ast. Wed. Dlp. Ast. Wed. Dlp. Ast.
2005/2006 KAA Gent Vlag van België Jupiler League 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Club totaal 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 4 0
2005/2006 Eendracht Aalst Vlag van België Derde klasse 14 4 ? 0 0 ? 14 4 ?
Club totaal 14 4 ? 0 0 ? 14 4 ?
2006/2007 AGOVV Apeldoorn Vlag van Nederland Eerste divisie 35 2 0 1 0 0 36 2 0
2007/2008 AGOVV Apeldoorn 38 15 6 0 0 0 38 15 6
2008/2009 35 13 7 2 1 1 37 14 8
Club totaal 108 30 13 3 1 1 111 31 14
2009/2010 FC Utrecht Vlag van Nederland Eredivisie 38 6 10 1 0 0 39 6 10
2010/2011 31 10 17 4 1 2 12 3 5 47 14 24
Club totaal 69 16 27 5 1 2 12 3 5 86 20 34
2011/2012 PSV Eindhoven Vlag van Nederland Eredivisie 33 21 15 5 3 1 11 3 6 49 27 22
2012/2013 29 16 17 4 1 1 6 1 3 39 18 21
Club totaal 62 37 32 9 4 2 17 4 9 88 45 43
2013/2014 SSC Napoli Vlag van Italië Serie A 33 11 8 4 2 1 10 0 3 47 13 12
2014/2015 31 6 9 5 0 0 15 4 3 51 10 12
2015/2016 33 5 5 2 1 0 5 5 2 40 11 7
2016/2017 35 28 8 3 1 0 8 5 4 46 34 12
2017/2018 38 18 6 2 1 1 8 3 5 48 22 12
2018/2019 35 16 10 1 0 0 11 3 2 47 19 12
2019/2020 31 9 9 3 1 0 8 6 2 42 16 11
2020/2021 29 9 8 2 0 0 7 1 1 34 10 9
2021/2022 18 9 1 1 1 0 4 1 0 22 9 1
Club totaal 279 111 64 23 7 2 75 28 22 383 145 88
TOTAAL 511 192 136 39 14 7 104 34 36 656 241 179

bijgewerkt tot 24 januari 2022

Internationaal[bewerken | brontekst bewerken]

Mertens viert samen met Witsel de gewonnen bronzen medaille op het WK 2018.

Mertens werd op 1 oktober 2010 voor het eerst opgeroepen door bondscoach Georges Leekens voor het Belgisch voetbalelftal, dit voor de EK-kwalificatiewedstrijden tegen Kazachstan en Oostenrijk. Tot een debuut kwam het nog niet, Mertens brak op de training voorafgaand aan de twee wedstrijden zijn middenvoetsbeentje, waardoor hij beide wedstrijden moest missen. Hij debuteerde op 9 februari 2011 in het oefenduel tegen Finland. In de 59ste minuut viel hij in voor Nacer Chadli. Het duel eindigt op 1-1, Witsel maakt het enige Belgische doelpunt. In augustus 2012 scoorde Mertens zijn eerste goal voor de Duivels, in een oefenmatch tegen Nederland. Hij scoorde kort na zijn invalbeurt de 2-2. Hij gaf in die wedstrijd ook nog eens twee assists voor Romelu Lukaku en Jan Vertonghen. Mertens werd man van de match en groeide uit tot een publiekslieveling.[50]

Op 2 juni 2012 raakte Mertens in opspraak toen hij in een oefeninterland tegen Engeland, de Engelse verdediger Gary Cahill tegen de doelman Joe Hart aanduwde. Cahill liep hierdoor een kaakbreuk op, en moest dus een streep door het EK zetten.[51] Mertens kreeg voor deze actie slechts de gele kaart. In de derby der Lage Landen op 15 augustus 2012 viel hij in voor Nacer Chadli in de 67e minuut, op dat moment stond het Belgisch voetbalelftal op een 2-1 achterstand. Hij wist de Belgen in de 75e minuut door een knap doelpunt terug op gelijke hoogte te brengen. 3 en 5 minuten (77' en 80') later bood hij Romelu Lukaku de 3-2 en Jan Vertonghen de 4-2 aan.

WK 2014[bewerken | brontekst bewerken]

Op het WK 2014 in Brazilië viel Mertens in de openingswedstrijd van de Rode Duivels na de rust in voor Nacer Chadli. In de 80ste minuut scoorde hij het winnende doelpunt op aangeven van Eden Hazard. Goed voor een 2-1 zege tegen Algerije. België haalde op dat toernooi de kwartfinale, waar het uitgeschakeld werd door uiteindelijk finalist Argentinië.

EK 2016[bewerken | brontekst bewerken]

In de laatste kwalificatiewedstrijd scoorde Mertens het eerste doelpunt. Mede hierdoor stond België eerste op de FIFA-wereldranglijst in november 2015. Kwalificatie werd afgedwongen door groepswinnaar te worden. Tijdens de EK–kwalificatiewedstrijd op 16 november 2014 tegen Wales werd Mertens geblesseerd van het veld gedragen. Hij liep een hersenschudding op. Hij stond amper 15 minuten op het veld. Mertens was echter bij geen enkel doelpunt betrokken en speelde geen enkele keer een hele wedstrijd uit.

WK 2018[bewerken | brontekst bewerken]

Na het Europees kampioenschap kregen de Belgen een nieuwe bondscoach: Roberto Martínez. Onder hem bleef België ongeslagen in de kwalificatie voor het WK 2018. Mertens hielp hierbij door vijf doelpunten te scoren. Tegen Estland maakt hij er twee in één wedstrijd. In de openingswedstrijd van de Rode Duivels op het WK 2018, tegen Panama was hij trefzeker. Het was meteen het eerste Belgische doelpunt op het WK 2018. Zijn mooie volley werd genomineerd voor ‘doelpunt van het toernooi’. Verder dan nog één assist tegen Tunesië kwam Mertens wel niet meer, nadat hij het slachtoffer werd van het tactische plan van Martínez in de knock-outfase.

EK 2020[bewerken | brontekst bewerken]

Op 17 mei 2021 werd Mertens door Roberto Martínez geselecteerd voor het EK 2020.[52] Zowel in de eerste groepswedstrijd tegen Rusland en in de tweede groepswedstrijd tegen Denemarken kreeg hij een basisplaats. Tegen Denemarken trad hij toe tot een select clubje Duivels die meer dan 100 caps hebben: Jan Vertonghen, Toby Alderweireld, Axel Witsel en Eden Hazard gingen hem voor.[53]

Interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Interlands van Dries Mertens voor Vlag van België België
Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler van Vlag van Nederland FC Utrecht
1. 09 februari 2011 Vlag van België België - Finland Vlag van Finland 1 - 1 Vriendschappelijk -
2. 03 juni 2011 Vlag van België België - Turkije Vlag van Turkije 1 - 1 EK-kwalificatie 2012 -
Als speler van Vlag van Nederland PSV
3. 10 augustus 2011 Vlag van Slovenië Slovenië - België Vlag van België 0 - 0 Vriendschappelijk -
4. 02 september 2011 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan - België Vlag van België 1 - 1 EK-kwalificatie 2012 -
5. 06 september 2011 Vlag van België België - Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 1 - 0 Vriendschappelijk -
6. 07 oktober 2011 Vlag van België België - Kazachstan Vlag van Kazachstan 4 - 1 EK-kwalificatie 2012 -
7. 11 oktober 2011 Vlag van Duitsland Duitsland - België Vlag van België 3 - 1 EK-kwalificatie 2012 -
8. 11 november 2011 Vlag van België België - Roemenië Vlag van Roemenië 2 - 1 Vriendschappelijk -
9. 25 mei 2012 Vlag van België België - Montenegro Vlag van Montenegro 2 - 2 Vriendschappelijk -
10. 02 juni 2012 Vlag van Engeland Engeland - België Vlag van België 1 - 0 Vriendschappelijk -
11. 15 augustus 2012 Vlag van België België - Nederland Vlag van Nederland 4 - 2 Vriendschappelijk Goal 75'
12. 07 september 2012 Vlag van Wales Wales - België Vlag van België 0 - 2 WK-kwalificatie 2014 -
13. 11 september 2012 Vlag van België België - Kroatië Vlag van Kroatië 1 - 1 WK-kwalificatie 2014 -
14. 12 oktober 2012 Vlag van Servië Servië - België Vlag van België 0 - 3 WK-kwalificatie 2014 -
15. 16 oktober 2012 Vlag van België België - Schotland Vlag van Schotland 2 - 0 WK-kwalificatie 2014 -
16. 14 november 2012 Vlag van Roemenië Roemenië - België Vlag van België 2 - 1 Vriendschappelijk -
17. 06 februari 2013 Vlag van België België - Slowakije Vlag van Slowakije 2 - 1 Vriendschappelijk Goal 90'
18. 26 maart 2013 Vlag van België België - Macedonië Vlag van Macedonië 1 - 0 WK-kwalificatie 2014 -
19. 29 mei 2013 Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten - België Vlag van België 2 - 4 Vriendschappelijk -
Als speler van Vlag van Italië SSC Napoli
20. 14 augustus 2013 Vlag van België België - Frankrijk Vlag van Frankrijk 0 - 0 Vriendschappelijk -
21. 14 november 2013 Vlag van België België - Colombia Vlag van Colombia 0 - 2 Vriendschappelijk -
22. 19 november 2013 Vlag van België België - Japan Vlag van Japan 2 - 3 Vriendschappelijk -
23. 05 maart 2014 Vlag van België België - Ivoorkust Vlag van Ivoorkust 2 - 2 Vriendschappelijk -
24. 01 juni 2014 Vlag van Zweden Zweden - België Vlag van België 0 - 2 Vriendschappelijk -
25. 07 juni 2013 Vlag van België België - Tunesië Vlag van Tunesië 1 - 0 Vriendschappelijk Goal 89'
26. 17 juni 2014 Vlag van België België - Algerije Vlag van Algerije 2 - 1 WK 2014 Goal 80'
27. 22 juni 2014 Vlag van België België - Rusland Vlag van Rusland 1 - 0 WK 2014 -
28. 26 juni 2014 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea-België Vlag van België 0 - 1 WK 2014 -
29. 01 juli 2014 Vlag van België België -Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 2-1 WK 2014 -
30 5 juli 2014 Vlag van Argentinië ArgentiniëBelgië Vlag van België 1 – 0 WK 2014 -
31. 4 september 2014 Vlag van België BelgiëAustralië Vlag van Australië 2 – 0 Vriendschappelijk Goal 18'
32. 10 oktober 2014 Vlag van België BelgiëAndorra Vlag van Andorra 6 – 0 EK-kwalificatie 2016 Goal 65' Goal 68'
33. 13 oktober 2014 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaBelgië Vlag van België 1 – 1 EK-kwalificatie 2016 -
34. 12 november 2014 Vlag van België BelgiëIJsland Vlag van IJsland 3 – 1 Vriendschappelijk -
35. 16 november 2014 Vlag van België BelgiëWales Vlag van Wales 0 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
36. 28 maart 2015 Vlag van België BelgiëCyprus Vlag van Cyprus 5 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
37. 7 juni 2015 Vlag van Frankrijk Frankrijk - België Vlag van België 3 - 4 Vriendschappelijk -
38. 12 juni 2015 Vlag van Wales WalesBelgië Vlag van België 1 – 0 Kwalificatie EK 2016 -
39. 3 september 2015 Vlag van België BelgiëBosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina 3 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
40. 6 september 2015 Vlag van Cyprus CyprusBelgië Vlag van België 0 – 1 Kwalificatie EK 2016 -
41. 10 oktober 2015 Vlag van Andorra AndorraBelgië Vlag van België 1 – 4 Kwalificatie EK 2016 -
42. 13 oktober 2015 Vlag van België BelgiëIsraël Vlag van Israël 3 – 1 Kwalificatie EK 2016 Goal 64'
43. 29 maart 2016 Vlag van Portugal PortugalBelgië Vlag van België 2 – 1 Vriendschappelijk -
44. 28 mei 2016 Vlag van Zwitserland ZwitserlandBelgië Vlag van België 1 – 2 Vriendschappelijk -
45. 1 juni 2016 Vlag van België BelgiëFinland Vlag van Finland 1 – 1 Vriendschappelijk -
46. 5 juni 2016 Vlag van België BelgiëNoorwegen Vlag van Noorwegen 3 – 2 Vriendschappelijk -
47. 13 juni 2016 Vlag van België BelgiëItalië Vlag van Italië 0 – 2 Groepsfase EK 2016 -
48. 18 juni 2016 Vlag van België BelgiëIerland Vlag van Ierland 3 – 0 Groepsfase EK 2016 -
49. 22 juni 2016 Vlag van Zweden ZwedenBelgië Vlag van België 0 – 1 Groepsfase EK 2016 -
50. 26 juni 2016 Vlag van Hongarije HongarijeBelgië Vlag van België 0 – 4 1/16 finales EK 2016 -
51. 1 juli 2016 Vlag van Wales WalesBelgië Vlag van België 3 – 1 Kwartfinale EK 2016 -
52. 7 oktober 2016 Vlag van België BelgiëBosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina 4 – 0 Kwalificatie WK 2018 -
53. 10 oktober 2016 Vlag van Gibraltar GibraltarBelgië Vlag van België 0 – 6 Kwalificatie WK 2018 Goal 51'
54. 9 november 2016 Vlag van Nederland NederlandBelgië Vlag van België 1 – 1 Vriendschappelijk -
55. 13 november 2016 Vlag van België BelgiëEstland Vlag van Estland 8 – 1 Kwalificatie WK 2018 Goal 16' Goal 68'
56. 25 maart 2017 Vlag van België BelgiëGriekenland Vlag van Griekenland 1 – 1 Kwalificatie WK 2018 -
57. 28 maart 2017 Vlag van Rusland RuslandBelgië Vlag van België 3 – 3 Vriendschappelijk -
58. 5 juni 2017 Vlag van België BelgiëTsjechië Vlag van Tsjechië 2 – 1 Vriendschappelijk -
59. 9 juni 2017 Vlag van Estland EstlandBelgië Vlag van België 0 – 2 Kwalificatie WK 2018 Goal 31'
60. 31 augustus 2017 Vlag van België BelgiëGibraltar Vlag van Gibraltar 9 – 0 Kwalificatie WK 2018 Goal 15'
61. 3 september 2017 Vlag van Griekenland GriekenlandBelgië Vlag van België 1 – 2 Kwalificatie WK 2018 -
62. 7 oktober 2017 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaBelgië Vlag van België 3 – 4 Kwalificatie WK 2018 -
63. 10 oktober 2017 Vlag van België BelgiëCyprus Vlag van Cyprus 4 – 0 Kwalificatie WK 2018 -
64. 10 november 2017 Vlag van België BelgiëMexico Vlag van Mexico 3 – 3 Vriendschappelijk -
65. 14 november 2017 Vlag van België BelgiëJapan Vlag van Japan 1 – 0 Vriendschappelijk -
66. 27 maart 2018 Vlag van België BelgiëSaoedi-Arabië Vlag van Saoedi-Arabië 4 – 0 Vriendschappelijk -
67. 2 juni 2018 Vlag van België BelgiëPortugal Vlag van Portugal 0 – 0 Vriendschappelijk -
68. 6 juni 2018 Vlag van België BelgiëEgypte Vlag van Egypte 3 – 0 Vriendschappelijk -
69. 11 juni 2018 Vlag van België BelgiëCosta Rica Vlag van Costa Rica 4 – 1 Vriendschappelijk Goal 31'
70. 18 juni 2018 Vlag van België BelgiëPanama Vlag van Panama 3 – 0 WK 2018 groepsfase Goal 47'
71. 23 juni 2018 Vlag van België BelgiëTunesië Vlag van Tunesië 5 – 2 WK 2018 groepsfase -
72. 28 juni 2018 Vlag van Engeland EngelandBelgië Vlag van België 0 – 1 WK 2018 groepsfase -
73. 2 juli 2018 Vlag van België BelgiëJapan Vlag van Japan 3 – 2 WK 2018 achtste finale -
74. 10 juli 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkBelgië Vlag van België 1 – 0 WK 2018 halve finale -
75. 14 juli 2018 Vlag van België BelgiëEngeland Vlag van Engeland 2 – 0 WK 2018 troostfinale -
76. 7 september 2018 Vlag van Schotland SchotlandBelgië Vlag van België 0 – 4 Vriendschappelijk -
77. 11 september 2018 Vlag van IJsland IJslandBelgië Vlag van België 0 – 3 UEFA Nations League 2018/19 -
78. 12 oktober 2018 Vlag van België BelgiëZwitserland Vlag van Zwitserland 2 – 1 UEFA Nations League 2018/19 -
79. 16 oktober 2018 Vlag van België BelgiëNederland Vlag van Nederland 1 – 1 Vriendschappelijk Goal 5'
80. 15 november 2018 Vlag van België BelgiëIJsland Vlag van IJsland 2 – 0 UEFA Nations League 2018/19 -
81. 18 november 2018 Vlag van Zwitserland ZwitserlandBelgië Vlag van België 5 – 2 UEFA Nations League 2018/19 -
82. 21 maart 2019 Vlag van België BelgiëRusland Vlag van Rusland 3 – 1 EK Kwalificatie 2020 -
83. 24 maart 2019 Vlag van Cyprus CyprusBelgië Vlag van België 0 –2 EK Kwalificatie 2020 -
84. 8 juni 2019 Vlag van België BelgiëKazachstan Vlag van Kazachstan 3 – 0 EK Kwalificatie 2020 Goal 11'
85. 11 juni 2019 Vlag van België BelgiëSchotland Vlag van Schotland 3 – 0 EK Kwalificatie 2020 -
86. 6 september 2019 Vlag van San Marino San MarinoBelgië Vlag van België 0 – 4 EK Kwalificatie 2020 Goal 57'
87. 9 september 2019 Vlag van Schotland SchotlandBelgië Vlag van België 0 – 4 EK Kwalificatie 2020 -
88. 10 oktober 2019 Vlag van België BelgiëSan Marino Vlag van San Marino 9 – 0 EK Kwalificatie 2020 -
89. 13 oktober 2019 Vlag van Kazachstan KazachstanBelgië Vlag van België 0 – 2 EK Kwalificatie 2020 -
90. 16 november 2019 Vlag van Rusland RuslandBelgië Vlag van België 1 – 4 EK Kwalificatie 2020 -
91. 5 september 2020 Vlag van Denemarken DenemarkenBelgië Vlag van België 0 – 2 UEFA Nations League 2020/21 Goal 77'
92. 8 september 2020 Vlag van België BelgiëIJsland Vlag van IJsland 5 – 1 UEFA Nations League 2020/21 Goal 50'
93. 15 november 2020 Vlag van België BelgiëEngeland Vlag van Engeland 2 – 0 UEFA Nations League 2020/21 Goal 24'
94. 18 november 2020 Vlag van België BelgiëDenemarken Vlag van Denemarken 4 – 2 UEFA Nations League 2020/21
95. 24 maart 2021 Vlag van België BelgiëWales Vlag van Wales 3 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
96. 27 maart 2021 Vlag van Tsjechië TsjechiëBelgië Vlag van België 1 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
97. 3 juni 2021 Vlag van België BelgiëGriekenland Vlag van Griekenland 1 – 1 Vriendschappelijk -
98. 6 juni 2021 Vlag van België BelgiëKroatië Vlag van Kroatië 1 – 0 Vriendschappelijk -
99. 12 juni 2021 Vlag van België België - Rusland Vlag van Rusland 3 – 0 EK 2020 groepsfase -
100. 17 juni 2021 Vlag van Denemarken Denemarken - België Vlag van België 1 – 2 EK 2020 groepsfase -
101. 27 juni 2021 Vlag van België België - Portugal Vlag van Portugal 1 – 0 EK 2020 achtste finale -
102. 10 oktober 2021 Vlag van Italië ItaliëBelgië Vlag van België 1 – 2 UEFA Nations League 2020/21 troostfinale -
103. 13 november 2021 Vlag van België België - Estland Vlag van Estland 3 – 1 Kwalificatie WK 2022 -
Totaal 21

Bijgewerkt t/m 13 november 2021.[54]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland PSV
KNVB beker 1x 2011/12
Johan Cruijff Schaal 1x 2012
Vlag van Italië Napoli
Coppa Italia 2x 2013/14, 2019/20
Supercoppa Italiana 1x 2014
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van België België
Wereldkampioenschap voetbal 1x Brons 2018
Individueel
2009 (in dienst van AGOVV)
2020 meeste goals aller tijden bij napoli

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Mertens trouwde in 2015 met Katrin Kerkhofs.[55] Samen hebben ze een zoon genaamd Ciro Romeo (2022).[56]

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Anna Trieste, een bekende Napolitaanse, gaf Mertens de bijnaam "Ciro", een populaire lokale naam, omdat ze vond dat hij qua gestalte, karakter en grinta erg lijkt op Napolitaanse straatjongens.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Dries Mertens van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.