KRC Genk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Voor de bijna-gelijknamige club in het vrouwenvoetbal, zie KRC Genk Ladies.
KRC Genk
KRC Genk
Naam Koninklijke Racing Club Genk
Stamnummer 322
Opgericht 1 juli 1988 (fusie)
Plaats Genk
Stadion Luminus Arena
Capaciteit 24.995
Voorzitter Vlag van België Peter Croonen
Algemeen directeur Vlag van België Erik Gerits
Technisch directeur Vlag van België Dimitri de Condé
Trainer Vlag van België Philippe Clement
(Hoofd)sponsor Beobank
Competitie Eerste klasse A
Prijzen Landskampioen (3): 1999 - 2002 - 2011
Bekerwinnaar (4): 1998 - 2000 - 2009 - 2013
Supercup (1): 2011
Trofee Jules Pappaert (2): 1996 - 2002
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2018/19
Icoontje huidige resultaten 2018/19
Icoontje historische resultaten 2017/18
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Koninklijke Racing Club Genk (KRC Genk) is een Belgische voetbalclub uit Genk, die bij de KBVB aangesloten is met stamnummer 322, voordien het nummer van KFC Winterslag. De club, met als clubkleuren blauw en wit, speelt haar thuiswedstrijden in de Luminus Arena te Waterschei. De club ontstond in 1988 uit de fusie van Thor Waterschei en KFC Winterslag. Genk is qua aantal toeschouwers en qua budget een van de 'Grote Vijf' in het Belgische voetbal.

Stadion[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Luminus Arena voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het stadion van KRC Genk is de Luminus Arena in Waterschei, vernoemd naar de sponsor, energieleverancier Luminus. Voorheen droeg het stadion de naam Cristal Arena en Fenixstadion.[1]

Het stadion werd op 28 augustus 1999 in bijzijn van 15.000 supporters officieel geopend. Het eerste seizoen in het nieuwe stadion was meteen een succes, elke wedstrijd was het stadion met 20 000 man tot de nok gevuld. Daarom besloot Genk de capaciteit op te trekken tot zo'n 22.989 plaatsen om aan de vraag te kunnen blijven voldoen. Samen met deze eerste uitbreiding werd er aan de achterkant van het stadion een tribune gebouwd voor het B-plein en ook werd er een gloednieuw jeugdcomplex gebouwd. Uiteindelijk kwam er nog een derde uitbreiding, deze hield in dat de oude staantribune vervangen werd door een nieuwe met daarboven op nog een zittribune. Zo werd het stadion volledig dicht en waren er ongeveer 25.000 plaatsen. Later daalde de capaciteit licht, voornamelijk door aanpassingen om veiligheidsredenen.

In de zomer van 2007 werd de hoofdtribune volledig verbouwd.

Geschiedenis[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

KRC Genk ontstond uit de fusie in 1988 van KFC Winterslag (stamnummer 322) en Waterschei SV Thor (stamnummer 553), allebei Genkse clubs.

KFC Winterslag[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie KFC Winterslag voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

KFC Winterslag was opgericht als FC Winterslag in 1923 met stamnummer 322. In 1957 kreeg de clubnaam de vermelding "Koninklijk", en werd het in 1958 KFC Winterslag. Deze club speelde in rood-zwart. De thuiswedstrijden werden afgewerkt aan de Noordlaan. De bijnaam van de spelers was de Vieze Mannen.

KFC Winterslag speelde negen seizoenen in de eerste klasse. In het seizoen 1981/82 speelde Winterslag in de UEFA Cup, en schakelde daarin Bryne FK uit Noorwegen en vervolgens het grote Engelse Arsenal FC uit, alvorens in de dichte mist zelf te worden gewipt door Dundee United uit Schotland.[2]

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Harelbeke-Genk (16 mei 1999), waarin de Limburgers zich verzekerden van hun eerste titel.

Waterschei SV Thor[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Waterschei SV Thor voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

K. Waterschei SV Thor Genk werd opgericht in 1919, bij de KBVB aangesloten in 1925 met stamnummer 553. De club zou in zijn geschiedenis in totaal 15 jaar in Eerste Klasse doorbrengen, namelijk een periode rond 1960 en een periode in de jaren 80.

Thor stond officieel voor 'Tot Herstel Onzer Rechten', als aanklacht tegen de Franstalige overheersing van het mijnbestuur. De clubkleuren waren dan ook niet toevallig geel en zwart. De politieke slogan, die de voetbalbond liever niet zag, veranderde men later naar 'Tot Heil Onzer Ribbenkast'.

De club won de Beker van België in 1980 en 1982. In 1980/81 en 1982/83 speelde Waterschei dan ook de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar het in 1983 na een memorabele wedstrijd thuis tegen Paris Saint-Germain de halve finale bereikte, maar verloor tegen de latere winnaar Aberdeen. In 1986 degradeerde de ploeg opnieuw naar Tweede Klasse.

Fusie en de beginjaren[bewerken]

De nieuwe club werd opgericht als KRC Genk in 1988 met stamnummer 322. De club speelt sindsdien haar thuiswedstrijden in het Thyl Gheyselinck Stadion van en in Waterschei, vandaag de Luminus Arena. De Noordlaan geraakte uiteindelijk in verval en werd platgelegd.

De fusie werd niet meteen een succesverhaal. Na amper één seizoen degradeerde de jonge club naar de tweede afdeling. Na haar tweede promotie in 1996 begon KRC Genk echter aan een indrukwekkende opmars. Onder Aimé Anthuenis won de club in 1998 voor het eerst de Beker van België en werd ze in 1999 voor het eerst landskampioen.

2000-2010[bewerken]

Wesley Sonck (de Belgische Gouden Schoen 2001) scoorde 81 keer in 118 wedstrijden in 3 seizoenen. Sonck werd met Racing Genk Landskampioen in 2002.

Rond 2000 behaalde de club haar beste resultaten. Zij won in 2000 voor de tweede keer de beker onder Johan Boskamp en werd ook voor de tweede keer landskampioen in 2002 onder Sef Vergoossen. Dit leverde in 2002/03 deelname aan de Champions League op, waarin Genk in een zware groep met Real Madrid, AS Roma en AEK Athene laatste werd met vier gelijke spelen en twee nederlagen.

Genk eindigde het seizoen 2004/05 op een gedeelde derde plaats met Standard Luik. Voor het eerst moest een beslissingsduel gespeeld worden om te bepalen wie derde zou worden en naar de UEFA Cup zou mogen. Genk haalde het van Standard, maar de Europese campagne zou een ontgoocheling worden: na twee wedstrijden werd Genk door het Bulgaarse Liteks Lovetsj uit het toernooi gezet. Trainer Hugo Broos kon de goede resultaten van zijn voorganger René Vandereycken niet doortrekken.

Eind seizoen 2005/06 ontstond ophef rond jong talent en publiekslieveling Steven Defour, die een transfer naar het Nederlandse Ajax zag mislopen. Hij beschuldigde het bestuur van Genk ervan een overdreven transfersom te hebben geëist en pleegde contractbreuk. Volgens Genk was deze illegitiem, maar het water tussen club en speler was nu wel erg diep geworden. Genk zag zich genoodzaakt Defour te verkopen aan aartsrivaal Standard. Defour werd vervolgens persona non grata bij de supporters van zijn ex-club, mede door enkele uitspraken aan het adres van de ploeg. De hele soap werd voorzitter Jos Vaessen te veel. Hij stapte op en liet zijn functie aan Harry Lemmens. Ook sterspeler Koen Daerden maakte voor een mooi transferbedrag de overstap naar Club Brugge. Ondanks deze onrust begon Genk goed aan het seizoen en bezette de club na enkele speeldagen de eerste plaats. De leidersplaats werd niet meer afgegeven in de heenronde en bijgevolg kroonde Genk zich voor het eerst in de clubgeschiedenis tot herfstkampioen. In de terugronde kwam Anderlecht echter langszij, en ook in de Beker van België werd Genk door Anderlecht uitgeschakeld. Op de voorlaatste speeldag verloor Genk na anderhalf jaar nog eens in eigen huis, met 0-2 van Charleroi en moest zo definitief de titel aan Anderlecht laten.

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Westerlo-Genk (28 april 2002), waarin de Limburgers zich verzekerden van zijn tweede titel.

Het seizoen 2007/08 startte meteen slecht. Genk werd onverwacht al in de tweede voorronde van de Champions League uitgeschakeld door FK Sarajevo. In de competitie begon Genk goed maar verloor op KAA Gent met 5-0 op de derde competitiespeeldag. Ook de beker werd niet echt een succes en Genk werd al vroeg (1/8ste finales) uitgeschakeld door Standard. Later zou een 2 op 21 tot het ontslag van trainer Hugo Broos leiden. Genk en Broos zouden met onderling overleg uit elkaar gaan. Beloftetrainer Ronny Van Geneugden zou het tot het einde van het seizoen 2007/08 overnemen, maar bleef uiteindelijk tot in maart 2009 hoofdcoach van Genk, waarna Pierre Denier overnam en Genk naar zijn derde bekeroverwinning leidde.

Na twee mindere seizoenen werd besloten de club deels de herstructureren. Met Hein Vanhaezebrouck werd een nieuwe coach gehaald, Dirk Degraen werd algemeen directeur en Sef Vergoossen kwam tijdelijk als technisch directeur. Ook de scouting en het bestuur werden herschikt. De wijzigingen leidden echter niet tot succes en eind november 2009 werd Hein Vanhaezebrouck ontslagen. Hij werd opgevolgd door Frank Vercauteren. Onder Vercauteren verbeterde het spel van Racing Genk. De ploeg eindigde de reguliere competitie op de elfde plaats met 34 punten. Genk speelde hierdoor in Play-Off II, waar het zijn groep won. In de finale werd VC Westerlo verslagen, waardoor Genk mocht strijden om een ticket voor de Europa League tegen aartsrivaal Sint-Truiden VV. Genk won beide wedstrijden en mocht zo via deze achterpoort naar Europa.

2010-2015[bewerken]

Het seizoen 2010/11 begon met een 1-5-zege in en tegen FC Inter Turku in de voorronde van de Europa League. Ook thuis versloeg Racing Genk de Finse voetbalclub, waardoor Genk in de vierde ronde aan de slag moest tegen de Portugese topclub FC Porto; maar Genk verloor beide wedstrijden. Jelle Vossen kwam dit seizoen terug na een uitleenbeurt bij Cercle Brugge. Vossen scoorde vier maal in Europa en verloor in de reguliere competitie pas op de laatste speeldag de titel van topschutter aan Ivan Perisic. In de reguliere competitie kende Genk een sterke start. De ploeg verloor pas op de twaalfde speeldag in en tegen KV Kortrijk en kroonde zich op de 15de speeldag tot herfstkampioen.[3] Op 30 januari 2010 maakte KRC Genk bekend dat de vernieuwde overeenkomst met coach Frank Vercauteren liep tot juni 2013. Hij kreeg naast de functie van hoofdcoach ook die van technisch directeur.[4] KRC Genk begon Play-Off 1 als tweede, na RSC Anderlecht, en werd later leider. De laatste speeldag bepaalde wie kampioen werd: Genk behaalde dankzij een 1-1-gelijkspel zijn derde landstitel.

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Genk-Standard (17 mei 2011), waarin de Limburgers zich verzekerden van de titel.

Het seizoen 2011/12 begon voor KRC Genk met het behalen de Belgische Supercup na een 1-0-overwinning tegen rivaal Standard Liège. Op 26 juli speelde KRC Genk zijn eerste Europese wedstrijd in de derde voorronde van de UEFA Champions League 2011/12. Na een 2-1-thuiszege tegen Partizan Belgrado en een 1-1-gelijkspel in Belgrado, stootte Genk door naar de play-off-ronde tegen Maccabi Haifa. Op 8 augustus 2011 lekte het nieuws uit dat trainer Frank Vercauteren Genk verliet voor Al-Jazira Club, een club uit Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten. Na een 2-1-nederlaag in Israël tegen Maccabi Haifa (tevens de laatste match onder leiding van Frank Vercauteren) was de stand in de terugronde eveneens 2-1 na 90 minuten. Na verlengingen eindigde de strafschoppenreeks op 4-1 voor Racing Genk, dat zich zo voor de tweede keer in de clubgeschiedenis plaatste voor de groepsfase van de Champions League. KRC Genk werd in groep E geloot, samen met Chelsea FC, Valencia CF en Bayer 04 Leverkusen. Op 30 augustus werd Mario Been voorgesteld als nieuwe hoofdcoach. Genk eindigde zijn eerste thuiswedstrijd in de Champions League, tegen Valencia, op 0-0. Alle uitwedstrijden werden verloren: tegen Leverkusen met 2-0 verlies, op Chelsea met 5-0 verloren en op Valencia zelfs met 7-0. Net als tegen Chelsea kon Genk tegen Leverkusen thuis een gelijkspel afdwingen. Beide wedstrijden eindigden op 1-1. Op de laatste speeldag van de reguliere nationale competitie kon Genk zich verzekeren van een plaats in Play-Off 1 na 3-1-winst tegen AA Gent. In de Play-Offs haalde Genk uiteindelijk wel de gewenste resultaten en het klom het op naar een derde plaats, waarmee het zich verzekerde van een Europees voetbal.

In het seizoen 2012/13 deed de club het goed. Vooral in de Europa League behaalde men goede resultaten. Dankzij een 0-1-zege in het Hongaarse Videoton FC kon men zich plaatsen voor de tweede ronde van de Europa League. KRC Genk eindigde eerste in zijn groep na zes gespeelde wedstrijden en kon voor het eerst Europees overwinteren. Vossen werd Genks Europese topschutter aller tijden met 13 doelpunten. In de volgende ronde tegen het Duitse VfB Stuttgart speelden men eerst buitenshuis gelijk (1-1), maar een week later verloor Genk thuis met 0-2. In de bekercompetitie schakelde KRC Genk eerst Royale Union Saint-Gilloise uit en vervolgens ook Standard de Liège en Zulte-Waregem. In de halve finale verloor KRC Genk eerst met 1-0 op het veld van RSC Anderlecht en won het thuis met dezelfde cijfers. Na de verlengingen waren 20 strafschoppen nodig om een winnaar te kennen. Doelman László Köteles trapte de beslissende strafschop binnen, nadat Anderlecht doelman Silvio Proto zijn strafschop over trapte, en Genk won de strafschoppenreeks met 7-6. Op 9 mei 2013 won Genk de bekerfinale met 0-2 tegen Cercle Brugge.

Kevin De Bruyne vertrok voor € 8 miljoen naar Chelsea FC. In het seizoen 2010-2011 speelde hij met KRC Genk kampioen, voor de club de derde landstitel in de geschiedenis.

Op vrijdag 28 juni 2013 raakte bekend dat Mario Been zijn contract, dat in juni 2014 afliep, met KRC Genk voor 2 jaar verlengde tot in juni 2016.[5] Op 29 augustus 2013 plaatste Genk zich voor de poules van de Europa League na een 5-2-overwinning tegen FH Hafnarfjörður. De wedstrijd om de Belgische Supercup werd met 1-0 verloren van titelhouder Anderlecht. De competitie begon voortvarend; Genk bleef zeventien matchen ongeslagen. Daarna liep het minder en Genk won niet in zeven competitiematchen, met een 0-3 thuisnederlaag tegen Charleroi als dieptepunt voor de winterstop, waar Genk met een flink teleurstellend 6de plaats in ging. In Europa bleef Genk wél winnen. Het eindigde na onder meer twee zeges tegen Dynamo Kiev als eerste in de poule. Ook in de Beker van België drong Genk door tot de kwartfinale. Na de winterstop hoopte men op een ommekeer, maar die kwam niet. Coach Mario Been werd ontslagen na een 0-2-nederlaag tegen Waasland Beveren en opgevolgd door Emilio Ferrera. Onder hem ging het niet beter en met moeite haalde Genk Play-Off I, maar daar won Genk slechts twee keer. Genk sloot af als zesde.

In de voorbereiding op 2014/15 haalde Genk enkele nieuwe krachten, waaronder doelman Marco Bizot. De eerste competitiewedstrijd werd al meteen verloren op het veld van KV Mechelen met 3-1. Coach Emilio Ferrera werd na deze eerste speeldag ontslagen, vanwege de teleurstellende resultaten die onder zijn leiding niet zouden verbeteren. Op 22 augustus 2014 werd de Schot Alex McLeish aangesteld als nieuwe trainer. Enkele dagen later, op 25 augustus 2014, werd voormalig politicus Patrick Janssens aangesteld als algemeen directeur en volgde daarbij Dirk Degraen op.

2015-heden[bewerken]

Voor het seizoen 2015-2016 werd Peter Maes aangesteld als hoofdtrainer. Hij loodste de ploeg naar een vierde plaats in het eindklassement. De ploeg won over twee duels van Sporting Charleroi met als inzet een Europees ticket.
In het seizoen 2016/17 behaalt de club in de competitie een achtste plaats. in de UEFA Europa League 2016/17 doet Racing Genk het bijzonder goed, ze spelen uiteindelijk de kwartfinale die ze verliezen van Celta de Vigo.

Sinds 27 december 2016 was Albert Stuivenberg de T1 van Racing Genk. Dit nadat Peter Maes ontslagen werd na een periode van tegenvallende resultaten.
Onder meer door de goede Europese resultaten speelde KRC Genk maar liefst 65 wedstrijden. Geen enkele Europese ploeg speelde dat seizoen meer wedstrijden. In het volgende seizoen werd Play-Off 1 niet behaald. De ploeg won Play-Off 2, maar verloor het barrageduel voor Europees voetbal tegen KV Oostende.

In het seizoen 2017-2018 werd Albert Stuivenberg in de kerstperiode ontslagen na tegenvallende resultaten. De ploeg stond op dat moment op de achtste plaats. Philippe Clement nam het roer over. De club verloor in maart nog de bekerfinale, maar met een vijfde plaats na de reguliere competitie werd wel Play-Off 1 behaald. Na tien speeldagen stonden ze vijfde, waardoor er een barrageduel volgde tegen de winnaar van Play-Off 2 Zulte-Waregem. Dankzij een 2-0 winst plaatste Genk zich voor de voorrondes van de Europa League.

Embleem[bewerken]

Sponsors[bewerken]

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
1988-1994 Diadora Kärcher
1994-1997 Olympic Hago schoonmaak
1997-1999 Olympic
1999-2004 Kappa Nitto
2004-2006 Euphony
2006-2009 Airness
2009-2014 Nike
2014- Beobank

Erelijst[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie het artikel Waterschei SV Thor voor het palmares van Waterschei
1rightarrow blue.svg Zie het artikel KFC Winterslag voor het palmares van Winterslag

Trofeeën KRC Genk

Competitie Aantal Jaren
Belgisch landskampioen winnaar 1999, 2002, 2011
Belgisch eindrondewinnaar tweede klasse winnaar 1990
Beker van België winnaar 1998, 2000, 2009, 2013
Belgische Super Cup winnaar 2011
Belgische Super Cup finalist 1998, 1999, 2000, 2002, 2009, 2011, 2013
Trofee Jules Pappaert winnaar 1996, 2002

Individuele trofeeën

Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de club speelden:
Topscorer (3)
1998 (Branko Strupar), 2002 en 2003 (Wesley Sonck)
Gouden Schoen (2)
1998 (Branko Strupar), 2001 (Wesley Sonck)
Ebbenhouten Schoen (2)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Moumouni Dagano)
Profvoetballer van het Jaar (2)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Wesley Sonck)
Trainer van het jaar (4)
1999 (Aimé Antheunis), 2002 (Sef Vergoossen), 2007 (Hugo Broos), 2011 (Frank Vercauteren)
Doelman van het jaar (1)
2011 (Thibaut Courtois)
Jonge Profvoetballer van het Jaar (2)
2002 (Koen Daerden), 2016 (Leon Bailey)

Resultaten[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen Beker Europa
  I II III IV P.I
1988/89 18         Eerste klasse 15 1/16
1989/90   4       Tweede klasse 36 winnaar eindronde met 8 punten 1/4
1990/91 14         Eerste klasse 26 1/8
1991/92 16         Eerste klasse 26 1/16
1992/93 15         Eerste klasse 27 1/16
1993/94 18         Eerste klasse 18 1/16
1994/95   3       Tweede klasse 50 tweede in eindronde met 9 punten (evenveel als winnaar KRC Harelbeke) 1/16
1995/96   2       Tweede klasse 73 rechtstreekse promotie door verdwijnen van eersteklasser RFC Seraing 1/8
1996/97 8         Eerste klasse 48 1/16
1997/98 2         Eerste klasse 66 Verlies in Supercup 1998 winst IC: P
1998/99 1         Eerste klasse 73 Verlies in Supercup 1999 1/2 EC2: II
1999/00 8         Eerste klasse 54 Verlies in Supercup 2000 winst CL: voor
2000/01 11         Eerste klasse 42 1/2 UC: II
2001/02 1         Eerste klasse 72 Verlies in Supercup 2002 1/4
2002/03 6         Eerste klasse 55 1/8 CL: P
2003/04 4         Eerste klasse 59 1/16
2004/05 3         Eerste klasse 70 3e na beslissingswedstrijden tegen Standard de Liège 1/4 IC: 1/2
2005/06 5         Eerste klasse 57 1/8 UC: I
2006/07 2         Eerste klasse 72 1/4
2007/08 10         Eerste klasse 45 1/8
2008/09 8         Eerste klasse 50 Verlies in Supercup 2009 winst
2009/10 11         Eerste klasse 34 Genk veroverde als winnaar van play-off II het laatste Europese ticket 1/8
2010/11 1         Eerste klasse 51 na de reguliere competitie stond Genk op de 2e plaats met 64 punten, Supercupwinnaar 2011 1/8
2011/12 3         Eerste klasse 46 na de reguliere competitie stond Genk op de 5e plaats met 46 punten 1/8 CL: Groep
2012/13 5         Eerste klasse 40 na de reguliere competitie stond Genk op de 3e plaats met 55 punten, verlies in Supercup 2013 winst EL: 1/16
2013/14 6         Eerste klasse 32 na de reguliere competitie stond Genk op de 6e plaats met 45 punten 1/4 EL: 1/16
2014/15 7         Eerste klasse 49 In play-off II A eindigde Genk op de 2e plaats 1/16
2015/16 4         Eerste klasse 40 na de reguliere competitie stond Genk op de 5e plaats met 48 punten 1/2
  1A 1B 1Am 2Am 3Am P.I Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus Beker Europa
2016/17 8           Eerste klasse A 48
1rightarrow blue.svg Zie KRC Genk in het seizoen 2016/17 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1/2 EL: 1/4
2017/18 5           Eerste klasse A 38
1rightarrow blue.svg Zie KRC Genk in het seizoen 2017/18 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
finalist

Grafiek eindstanden in de competitie sinds 1989[bewerken]

18
4
14
16
15
18
3
2
8
2
1
8
11
1
6
4
3
5
2
10
8
11
1
3
5
6
7
4
8
5
89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18

competitie 18 ploegen zonder play-offs van 1989-2009, competitie 16 ploegen met play-offs (PO1, PO2A en PO2B, PO3) vanaf 2010

Legende
1ste klasse
2de klasse

Resultaten in de beker sinds 1988-1989[bewerken]

16
4
8
16
16
16
16
8
16
W
2
W
2
4
8
16
4
8
4
8
W
8
8
8
W
4
16
2
2
F
89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18

16 betekent 1/16 de finale, idem voor 8, 4 en 2
F betekent bekerfinalist, W betekent winnaar

Bekerwedstrijden[bewerken]

  • de 1/64 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 4de ronde genoemd
  • de 1/32 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 5de ronde genoemd
Seizoen Ronde Club Score
1988-89 1/32 Germinal Ekeren 5-3
1/16 Zwarte Leeuw 1-3
1989-90 1/32 Looi Sport 5-0
1/16 Stade Leuven 2-1
1/8 KSV Waregem 0-1, 3-2
1/4 KSC Lokeren 1-0, 0-1 (pen 4-5)
1990-91 1/32 AS Eupen 3-1
1/16 Germinal Ekeren 2-0
1/8 RFC Luik 1-3
1991-92 1/32 SK Deinze 3-0
1/16 RWD Molenbeek 0-3
1992-93 1/16 Boom FC 0-2
1993-94 1/16 KSC Lokeren 2-3
1994-95 1/64 Sterrebeek 8-0
1/32 Racing Mechelen 3-1
1/16 AA Gent 2-2 (pen 4-5)
1995-96 1/64 Eendracht Hekelgem 3-0
1/32 Atlas Brussel 3-1
1/16 FC Denderleeuw 2-1
1/8 RSC Anderlecht 0-3 (n.v.)
1996-97 1/16 KV Kortrijk 0-1
1997-98 1/16 Rapid Lebbeke 2-1
1/8 K. Lierse SK 3-1
1/4 Sint-Truiden (STVV) 3-1
1/2 Germinal Ekeren 2-2, 0-0
Winst Club Brugge 4-0
1998-99 1/16 Zultse VV 6-2
1/8 Excelsior Moeskroen 4-3
1/4 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/2 K. Lierse SK 2-4, 1-1
1999-00 1/16 SK Tongeren 3-0
1/8 SV Ingelmunster 8-1
1/4 AA Gent 3-0
1/2 Sint-Truiden (STVV) 0-0, 0-1
Winst Standard Luik 4-1
2000-01 1/16 Excelsior Moeskroen 2-1
1/8 Verbroedering Geel 4-0
1/4 Cercle Brugge 4-4, 2-1
1/2 SK Lommel 1-2, 1-1
2001-02 1/16 Standard Luik 3-2
1/8 KVC Westerlo 2-1
1/4 Excelsior Moeskroen 2-5
2002-03 1/16 RE Virton 3-1
1/8 La Louvière 1-1 (pen 3-4)
2003-04 1/16 K Heusden-Zolder SK 0-2
2004-05 1/16 Kermt-Hasselt 5-0
1/8 RSC Anderlecht 2-1
1/4 Germinal Beerschot (GBA) 1-1, 1-3
2005-06 1/16 FC Doornik 2-1
1/8 Sint-Truiden (STVV) 1-2
2006-07 1/16 Verbroedering Geel 3-2
1/8 Excelsior Moeskroen 1-0
1/4 RSC Anderlecht 0-1, 0-6
2007-08 1/16 Olympic Charleroi 4-2
1/8 Standard Luik 0-2
2008-09 1/16 RFC Sérésien 6-0
1/8 KSC Lokeren 1-0
1/4 AA Gent 0-1, 2-0 (n.v.)
1/2 K. Lierse SK 2-2, 4-1
Winst KV Mechelen 2-0
2009-10 1/16 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/8 KSV Roeselare 1-2
2010-11 1/16 KVV Coxyde (Koksijde) 3-0
1/8 Standard Luik 1-2
2011-12 1/16 SK Deinze 6-2
1/8 SK Lierse 0-2
2012-13 1/16 Union Sint-Gillis 6-0
1/8 Standard Luik 1-0
1/4 SV Zulte Waregem 5-0, 0-1
1/2 RSC Anderlecht 0-1, 1-0 (pen 7-6)
Winst Cercle Brugge 2-0
2013-14 1/16 FC Tubeke 3-1
1/8 KV Mechelen 2-1
1/4 KV Oostende 0-0, 0-1
2014-15 1/16 KRC Mechelen 0-1
2015-16 1/16 Dessel Sport 5-2
1/8 Sporting Charleroi 1-1 (pen 5-4)
1/4 Moeksroen-Péruwelz 2-1
1/2 Standard Luik 0-2, 1-1
2016-17 1/16 Eendracht Aalst 4-0
1/8 Waasland-Beveren 3-1
1/4 Sporting Charleroi 3-1
1/2 KV Oostende 1-1, 0-1
2017/18 1/16 Cercle Brugge 1-0
1/8 KV Mechelen 1-1 (pen 5-4)
1/4 Waasland-Beveren 3-3 (pen 4-2)
1/2 KV Kortrijk 3-2, 0-1
FINALIST Standard Luik 1-0 nv

Supercup[bewerken]

Seizoen Club Score
1998 Club Brugge KV 1-2
1999 K. Lierse S.K. 1-3
2000 RSC Anderlecht 1-3
2002 Club Brugge KV 0-2
2009 Standard Luik 0-2
2011 Standard Luik 1-0 Winst
2013 RSC Anderlecht 0-1

Resultaten in Europese competities sinds 1997[bewerken]

Champions League[bewerken]

2Q
G
2Q
G
99
00
02
03
07
08
11
12

2Q = 2de kwalificatieronde, G = Groepsfase

Europe League / Uefa Cup[bewerken]

2R
1R
4Q
4Q
16
16
4
00
01
05
06
09
10
10
11
12
13
13
14
16
17

4Q = 4de kwalificatieronde, 1R (2R) = 1ste (2de) ronde, 16 = 1/16 de finale, 4 = 1/4 de finale

De huidige 4de kwalificatieronde van de Europe League komt ongeveer overeen met de 1ste ronde uit de Uefa Cup (2005/2006) aangezien het de 6de laatste ronde is die voor de finale komt. De huidige groepsfase van de Europe League komt in hetzelfde opzicht overeen met de 2de ronde uit de Uefa Cup (2000/2001).

Europa Cup II en Intertoto Cup[bewerken]

Links: Europa Cup II, rechts: Intertoto Cup

2R
98
99

2R = 2de ronde (1/8ste finale) |

G
H
97 04

G = groepsfase, H = halve finale

Europese wedstrijden[bewerken]

1rightarrow blue.svg 'Zie het artikel Waterschei SV Thor voor Europese resultaten van Waterschei'
1rightarrow blue.svg 'Zie het artikel KFC Winterslag voor Europese resultaten van Winterslag'
  • Q = voorronde
  • R = ronde
  • Groep = groepsfase
  • 1/8 = achtste finale

KRC Genk[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

KRC Genk speelt sinds 1997 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam (voorrondes inbegrepen):

1999/00, 2002/03, 2007/08, 2011/12
2009/10, 2010/11, 2012/13, 2013/14, 2016/17, 2018/19
1998/99
2000/01, 2005/06
1997, 2004

Spelerskern 18/19[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie KRC Genk in het seizoen 2018/19 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Nr. Naam Nationaliteit Geboortedatum Vorige club
Keepers
30 Nordin Jackers Vlag van België België 05-09-1997 eigen jeugd
26 Maarten Vandevoordt Vlag van België België 16-02-2002 eigen jeugd
1 Danny Vuković Vlag van Australië Australië 27-03-1985 Vlag van Australië Sydney FC
Verdedigers
3 Bojan Nastić Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina 06-07-1994 Vlag van Servië FK Vojvodina
6 Sébastien Dewaest Vlag van België België 27-05-1991 Vlag van België Sporting Charleroi
21 Jere Uronen Vlag van Finland Finland 13-06-1994 Vlag van Zweden Helsingborgs IF
45 Joseph Aidoo Vlag van Ghana Ghana 29-09-1995 Vlag van Zweden Hammarby IF
23 Rubin Seigers Vlag van België België 11-01-1998 eigen jeugd
31 Joakim Mæhle Vlag van Denemarken Denemarken 20-05-1997 Vlag van Denemarken Aalborg BK
33 Jhon Lucumí Vlag van Colombia Colombia 26-06-1998 Vlag van Colombia Deportivo Cali
54 Vladimir Screciu Vlag van Roemenië Roemenië 13-01-2000 Vlag van Roemenië Universitatea Craiova
Middenvelders
4 Dries Wouters Vlag van België België 28-01-1997 eigen jeugd
28 Bryan Heynen Vlag van België België 06-02-1997 eigen jeugd
24 Alejandro Pozuelo Aanvoerder Vlag van Spanje Spanje 20-09-1991 Vlag van Spanje Rayo Vallecano
18 Ruslan Malinovskyi Vlag van Oekraïne Oekraïne 04-05-1994 Vlag van Oekraïne Shakhtar Donetsk
25 Sander Berge Vlag van Noorwegen Noorwegen 14-02-1998 Vlag van Noorwegen Vålerenga IF
17 Ibrahima Seck Vlag van Senegal Senegal 10-08-1989 Vlag van België Waasland-Beveren
11 Joseph Paintsil Vlag van Ghana Ghana 01-02-1998 Vlag van Hongarije Ferencvárosi TC
19 Jakub Piotrowski Vlag van Polen Polen 04-10-1997 Vlag van Polen Pogoń Szczecin
20 Ivan Fiolić Vlag van Kroatië Kroatië 20-04-1996 Vlag van Kroatië Dinamo Zagreb
Aanvallers
10 Mbwana Samatta Vlag van Tanzania Tanzania 23-12-1992 Vlag van Congo-Kinshasa TP Mazembe
8 Edon Zhegrova Vlag van Kosovo Kosovo 31-03-1999 Vlag van België STVV
14 Leandro Trossard Vlag van België België 04-12-1994 eigen jeugd
93 Zinho Gano Vlag van België België 13-10-1993 Vlag van België Waasland-Beveren
77 Dieumerci Ndongala Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa 14-06-1991 Vlag van België Standard Luik
9 Marcus Ingvartsen Vlag van Denemarken Denemarken 04-01-1996 Vlag van Denemarken FC Nordsjælland
  • Aanvoerder Aanvoerder

Technische staf[bewerken]

Functie Naam Nationaliteit
Coach Philippe Clement Vlag van België België
Assistent-coach Jos Daerden Vlag van België België
Assistent-coach Domenico Olivieri Vlag van België België
Assistent-coach Johan Van Rumst Vlag van België België
Keeperstrainer Guy Martens Vlag van België België
Physical-coach Ruben Peeters Vlag van België België
Videoanalist Peter Persoons Vlag van België België
Teammanager Pierre Denier Vlag van België België

Uitgeleende spelers[bewerken]

Naam Nationaliteit Geboortedatum Uitgeleend aan
Keepers
Gaëtan Coucke Vlag van België België 02-12-1998 Vlag van België Lommel SK
Verdedigers
Jakub Brabec Vlag van Tsjechië Tsjechië 06-08-1992 Vlag van Turkije Çaykur Rizespor
Amine Khammas Vlag van België België 06-04-1999 Vlag van Nederland FC Den Bosch
Middenvelders
Pierre Zebli Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 06-12-1997 Vlag van Italië Ascoli
Aanvallers
Dante Vanzeir Vlag van België België 16-04-1998 Vlag van België KFCO Beerschot Wilrijk
Manuel Benson Vlag van België België 28-03-1997 Vlag van België Royal Excel Moeskroen
Nikos Karelis Vlag van Griekenland Griekenland 24-02-1992 Vlag van Griekenland PAOK Saloniki

Bekende oud-spelers[bewerken]

De belangrijkste bekende ex-spelers van KRC Genk:

1rightarrow blue.svg Zie ook: de lijst van spelers van KRC Genk voor een uitgebreider overzicht met spelers

Transfers[bewerken]

Top 10 inkomende transfers[bewerken]

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit betaald heeft voor een speler.

Naam speler Van club Prijs (milj. EUR) Jaar
1 Vlag van Denemarken Marcus Ingvartsen Vlag van Denemarken FC Kopenhagen 4,95 2017
2 Vlag van België Ilombe Mboyo Vlag van België AA Gent 4,50 2013
3 Vlag van Congo-Kinshasa Neeskens Kebano Vlag van België Sporting Charleroi 4,0 2015
4 Vlag van België Benjamin De Ceulaer Vlag van België KSC Lokeren 3,0 2012
5 Vlag van Brazilië João Carlos Vlag van België KSC Lokeren 3,0 2008
6 Vlag van Noorwegen Sander Berge Vlag van Noorwegen Vålerenga IF 3,0 2017
7 Vlag van Ghana Joseph Paintsil Vlag van Ghana Tema Youth F.C. 3,0 2018
7 Vlag van Griekenland Nikolaos Karelis Vlag van Griekenland Panathinaikos FC 2,5 2016
8 Vlag van België Katuku Tshimanga Vlag van België KSC Lokeren 2,5 2012
10 Vlag van Colombia Jhon Lucumí Vlag van Colombia Deportivo Cali 2,5 2018

Bron: transfermarkt.be

Top 10 uitgaande transfers[bewerken]

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit gekregen heeft voor een speler.

Naam speler Naar club Prijs (milj. EUR) Jaar
1 Vlag van Nigeria Wilfred Ndidi Vlag van Engeland Leicester City 21,0 2017
2 Vlag van België Christian Benteke Vlag van Engeland Aston Villa FC 15,25[6] 2013
3 Vlag van Jamaica Leon Bailey Vlag van Duitsland Bayer 04 Leverkusen 13,5 2017
4 Vlag van Servië Sergej Milinković-Savić Vlag van Italië SS Lazio 13,0 2015
5 Vlag van Frankrijk Kalidou Koulibaly Vlag van Italië SSC Napoli 10,0 2014
6 Vlag van België Thibaut Courtois Vlag van Engeland Chelsea FC 9,0 2011
7 Vlag van België Kevin De Bruyne Vlag van Engeland Chelsea FC 9,0 2012
8 Vlag van Gambia Omar Colley Vlag van Italië UC Sampdoria 7,75 2018
9 Vlag van België Christian Kabasele Vlag van Engeland Watford FC 7,0 2016
10 Vlag van België Wesley Sonck Vlag van Nederland AFC Ajax 6,6 2003

Trainers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van trainers van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Aanvoerders[bewerken]

Eerste doelman[bewerken]

Thibaut Courtois vertrok voor € 9 miljoen naar Chelsea FC. Hij speelde kampioen bij KRC Genk in het seizoen 2010-2011, de derde landstitel in de clubgeschiedenis. Maar vertrok in de zomer van 2011 naar Chelsea FC.
Seizoen(en) Eerste doelman Seizoen(en) Eerste doelman Seizoen(en) Eerste doelman
1988/89 Vlag van België Ronny Gaspercic 1999/00 Vlag van Hongarije Istvan Brockhauser 2010/11 Vlag van België Thibaut Courtois¹
1989/90 2000/01 Vlag van België Jan Moons 2011/12 Vlag van Hongarije László Köteles
1990/91 2001/02 2012/13
1991/92 Vlag van België Jacky Mathijssen 2002/03 2013/14
1992/93 2003/04 2014/15
1993/94 2004/05 2015/16 Vlag van Nederland Marco Bizot

Vlag van Australië Mathew Ryan (on loan)

1994/95 Vlag van België Ronny Gaspercic 2005/06 2016/17
1995/96 2006/07 Vlag van België Logan Bailly 2017/18 Vlag van Australië Danny Vukovic
1996/97 Vlag van Hongarije Istvan Brockhauser 2007/08 2018/19
1997/98 2008/09
1998/99 2009/10 Vlag van Hongarije László Köteles
  • ¹ Thibaut Courtois werd in het seizoen 2010/11 eerste doelman nadat er problemen waren met de visumpapieren van László Köteles naar KRC Genk, waardoor László niet voor KRC Genk mocht spelen begin dat seizoen en een definitieve transfer lang nasleepte. Ook Koen Casteels (toen dat seizoen tweede doelman in de rangorde) was geblesseerd.

Spelersrecords[bewerken]

Meeste wedstrijden[bewerken]

Plaats Naam Periode Wedstrijden
1. Vlag van België Thomas Buffel 2009-2018 388
2. Vlag van Zuid-Afrika Anele Ngcongca 2007-2015 274
3. Vlag van België Domenico Olivieri 1988-1990, 1994-2000 272
4. Vlag van België Jelle Vossen 2000-2015 246
5. Vlag van België Wilfried Delbroek 1995-2003 228
6. Vlag van België Jan Moons 2000-2006 225
7. Vlag van Kameroen Eric Matoukou 2002-2011 221
8. Vlag van België Dirk Verwimp 1990-1997 215
9. Vlag van Israël Elyaniv Barda 2007-2013 211
10. Vlag van België Ronny Gaspercic 1988-1996 210

Meeste doelpunten[bewerken]

Plaats Naam Periode Doelpunten
1. Vlag van Kroatië Branko Strupar 1994-1999 131
2. Vlag van België Jelle Vossen 2000-2015 111
3. Vlag van België Wesley Sonck 2000-2003 81
4. Vlag van België Kevin Vandenbergh 2002-2007 75
5. Vlag van Israël Elyaniv Barda 2007-2013 68
6. Vlag van België Souleymane Oulare 1996-1999 59
7. Vlag van Malta Carmel Busuttil 1988-1994 52
8. Vlag van Tanzania Mbwana Samatta 2016- 48
9. Vlag van België Marvin Ogunjimi 2003-2011 38
10. Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano 2001-2003 38

Meeste Europese doelpunten[bewerken]

Plaats Naam Periode Doelpunten
1. Vlag van België Jelle Vossen 2000-2015 18
2. Vlag van Guinee Souleymane Oulare 1996-1999 13
3. Vlag van Tanzania Mbwana Samatta 2015- 12
4. Vlag van België Leandro Trossard 2010- 10
5. Vlag van Senegal Salif Keita 1997-1998 6
6. Vlag van Kroatië Branko Strupar 1994-1999 5
7. Vlag van Israël Elyaniv Barda 2007-2013 5
8. Vlag van België Wesley Sonck 2000-2003 5
9. Vlag van België Koen Daerden 1999-2006 5
10. Vlag van Jamaica Leon Bailey 2015-2017 5

Competitie topschutters per seizoen[bewerken]

Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals
1988/99 Vlag van Engeland Mark Farrington 5 2001/02 Vlag van België Wesley Sonck 30 2013/14 Vlag van België Jelle Vossen 12
1989/90 Vlag van Malta Carmel Busuttil 17 2002/03 Vlag van België Wesley Sonck 27 2014/15 Vlag van België Ilombe Mboyo 8
1990/91 Vlag van Kroatië Frane Bucan 7 2003/04 Vlag van België Cedric Roussel 14 2015/16 Vlag van Griekenland Nikos Karelis 10
1991/92 Vlag van Malta Carmel Busuttil 10 2004/05 Vlag van België Kevin Vandenbergh 17 2016/17 Vlag van Tanzania Mbwana Samatta 11
1992/93 Vlag van Malta Carmel Busuttil 11 2005/06 Vlag van België Kevin Vandenbergh 12 2017/18 Vlag van België Leandro Trossard 8
1993/94 Vlag van België Patrick Goots 13 2006/07 Vlag van België Kevin Vandenbergh 11 Vlag van Tanzania Mbwana Samatta
1994/95 Vlag van Kroatië Branko Strupar 32 Vlag van Kroatië Goran Ljubojevic 2018/19 Vlag van België Leandro Trossard 8
1995/96 Vlag van Kroatië Branko Strupar 18 2007/08 Vlag van Israël Elyaniv Barda 16
1996/97 Vlag van België Bart Goor 18 2008/09 Vlag van Brazilië João Carlos 7
1997/98 Vlag van Kroatië Branko Strupar 25 2009/10 Vlag van België Marvin Ogunjimi 12
1998/99 Vlag van Kroatië Branko Strupar 28 2010/11 Vlag van België Jelle Vossen 20
1999/00 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson 18 2011/12 Vlag van België Jelle Vossen 20
2000/01 Vlag van België Wesley Sonck 17 2012/13 Vlag van België Jelle Vossen 17

Overall topschutters per seizoen[bewerken]

Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals
1988/89 Vlag van Engeland Mark Farrington 5 2001/02 Vlag van België Wesley Sonck 30 2011/12 Vlag van België Jelle Vossen 27
1989/90 Vlag van Malta Carmel Busuttil 17 2002/03 Vlag van België Wesley Sonck 27 2012/13 Vlag van België Jelle Vossen 25
1990/91 Vlag van Kroatië Frane Bucan 7 2003/04 Vlag van België Cedric Roussel 14 2013/14 Vlag van België Jelle Vossen 19
1991/92 Vlag van Malta Carmel Busuttil 10 2004/05 Vlag van België Kevin Vandenbergh 17 2014/15 Vlag van België Ilombe Mboyo 8
1992/93 Vlag van Malta Carmel Busuttil 11 2005/06 Vlag van België Kevin Vandenbergh 12 2015/16 Vlag van Griekenland Nikos Karelis 18
1993/94 Vlag van België Patrick Goots 13 2006/07 Vlag van België Kevin Vandenbergh 11 2016/17 Vlag van Tanzania Mbwana Samatta 21
1994/95 Vlag van Kroatië Branko Strupar 32 Vlag van Kroatië Goran Ljubojevic 2017/18 Vlag van België Leandro Trossard 8
1995/96 Vlag van Kroatië Branko Strupar 18 2007/08 Vlag van Israël Elyaniv Barda 16 Vlag van Tanzania Mbwana Samatta
1996/97 Vlag van België Bart Goor 18 2008/09 Vlag van Brazilië João Carlos 7 2018/19 Vlag van België Leandro Trossard 15
1997/98 Vlag van Kroatië Branko Strupar 25 Vlag van Slowakije Adam Nemec
1998/99 Vlag van Kroatië Branko Strupar 28 Vlag van België Tom De Mul
1999/00 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson 18 2009/10 Vlag van België Marvin Ogunjimi 13
2000/01 Vlag van België Wesley Sonck 17 2010/11 Vlag van België Jelle Vossen 24

OSV Gouden Schoen[bewerken]

Jaar Gouden schoen Zilveren schoen Bronzen schoen
2007 Vlag van België Logan Bailly Vlag van België Sebastien Pocognoli Vlag van België Wim De Decker
2008 Vlag van Israël Elyaniv Barda Vlag van Hongarije Balázs Tóth Vlag van Ivoorkust Igor Lolo
2009 Vlag van Brazilië João Carlos niet bekend niet bekend
2010 Vlag van België Thomas Buffel niet bekend niet bekend
2011 Vlag van België Thibaut Courtois Vlag van België Jelle Vossen Vlag van België Kevin De Bruyne
2012 Vlag van België Jelle Vossen Vlag van België Kevin De Bruyne Vlag van België Thomas Buffel
2013 Vlag van België Thomas Buffel Vlag van België Jelle Vossen Vlag van België Benjamin De Ceulaer
2014 Vlag van België Jelle Vossen Vlag van België Thomas Buffel Vlag van Hongarije László Köteles
2015 Vlag van België Thomas Buffel Vlag van Hongarije László Köteles Vlag van België Timothy Castagne
2016 Vlag van België Christian Kabasele Vlag van België Thomas Buffel Vlag van Jamaica Leon Bailey
2017 Vlag van Spanje Alejandro Pozuelo Vlag van België Leandro Trossard Vlag van België Timothy Castagne
2018 Vlag van Australië Danny Vukovic Vlag van Ghana Joseph Aidoo Vlag van Oekraïne Ruslan Malinovskyi

Genkse selecties Rode Duivels[bewerken]

Alle Genkse spelers die een selectie hebben ontvangen voor de Rode Duivels.

Naam speler Datum selectie Totaal caps Totaal doelpunten
Vlag van België Davy Oyen 22-04-1998 3 0
Vlag van België Daniel Kimoni 03-02-1999 3 0
Vlag van België Wilfried Delbroek 03-02-1999 5 0
Vlag van België Jan Moons 10-11-2001 0 0
Vlag van België Wesley Sonck 02-06-2001 55 24
Vlag van België Bernd Thijs 02-06-2001 7 0
Vlag van België Koen Daerden 21-08-2002 9 3
Vlag van België Cédric Roussel 11-10-2003 3 0
Vlag van België Thomas Chatelle 8-02-2004 3 0
Vlag van België Kevin Vandenbergh 29-05-2004 13 3
Vlag van België Tom Soetaers 09-02-2005 8 1
Vlag van België Wim De Decker 11-05-2006 2 0
Vlag van België Steven Defour 11-05-2006 52 2
Vlag van België Logan Bailly 02-06-2007 8 0
Vlag van België Faris Haroun 06-06-2007 6 0
Vlag van België Jelle Vossen 29-05-2009 12 2
Vlag van België Thomas Buffel 10-10-2009 35 6
Vlag van België Kevin De Bruyne 19-05-2010 68 15
Vlag van België Marvin Ogunjimi 08-10-2010 7 5
Vlag van België Anthony Vanden Borre 25-03-2011 29 1
Vlag van België David Hubert 10-08-2011 2 0
Vlag van België Christian Benteke 25-05-2012 34 12
Vlag van België Christian Kabasele 01-06-2016 2 0
Vlag van België Leandro Trossard 07-09-2018 0 0

Voorzitters[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Externe link[bewerken]