KRC Genk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
KRC Genk
Naam KRC Genk
Stamnummer 322
Opgericht 1923 (oprichting)
1 juli 1988 (fusie)
Plaats Genk
Stadion Cristal Arena
Capaciteit 24.956
Voorzitter Vlag van België Herbert Houben
Algemeen directeur Vlag van België Patrick Janssens
Technisch directeur Vlag van België Dimitri De Condé
Trainer Vlag van België Peter Maes
Assistent Vlag van België Pierre Denier
Vlag van België Peter Balette
(Hoofd)sponsor Beobank
Competitie Eerste klasse
Prijzen Landskampioen (3): 1999 - 2002 - 2011
Bekerwinnaar (4): 1998 - 2000 - 2009 - 2013
Supercup (1): 2011
Trofee Jules Pappaert (2): 1996 - 2002
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2015/16
Icoontje huidige resultaten 2015/16
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Koninklijke Racing Club Genk (KRC Genk) is een Belgische voetbalclub uit Genk. De clubkleuren zijn blauw-wit. De ploeg speelt zijn thuiswedstrijden in de Cristal Arena te Waterschei, een stadion met ruim 20.000 zitplaatsen en 5.000 staanplaatsen.

KRC Genk staat bekend als Limburgse familieclub. Het is één van de Belgische clubs met het grootste aantal toeschouwers en behoort qua budget tot de top vijf van Belgische profclubs.

De club ontstond in 1988 uit de fusie van Thor Waterschei en KFC Winterslag. Zij is bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond aangesloten met stamnummer 322, het nummer van KFC Winterslag. De officiële naam van de club in de Kruispuntbank van Ondernemingen luidt "Koninklijke Racing Club Genk 322".

Stadion[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Cristal Arena voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het stadion van KRC Genk is de Cristal Arena in Waterschei, vernoemd naar de sponsor, bierbrouwer Cristal Alken. Vóór juni 2007 droeg de Cristal Arena de naam Fenixstadion.[1]

Het stadion werd op 28 augustus 1999 in bijzijn van 15.000 supporters officieel geopend. Het eerste seizoen in het nieuwe stadion was meteen een succes, elke wedstrijd was het stadion met 20 000 man tot de nok gevuld. Daarom besloot Genk de capaciteit op te trekken tot zo'n 22.989 plaatsen om aan de vraag te kunnen blijven voldoen. Samen met deze eerste uitbreiding werd er aan de achterkant van het stadion een tribune gebouwd voor het B-plein en ook werd er een gloednieuw jeugdcomplex gebouwd. Uiteindelijk kwam er nog een derde uitbreiding, deze hield in dat de oude staantribune vervangen werd door een nieuwe met daarboven op nog een zittribune. Zo werd het stadion volledig dicht en waren er ongeveer 25.000 plaatsen.

In de zomer van 2007 werd de hoofdtribune volledig verbouwd.

Geschiedenis[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

KRC Genk ontstond uit de fusie in 1988 van KFC Winterslag (stamnummer 322) met Waterschei SV Thor (stamnummer 533), een andere Genkse club uit eerste nationale.

KFC Winterslag[bewerken]

Uitrusting KFC Winterslag
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
thuiskleuren

KFC Winterslag was opgericht als FC Winterslag in 1923 met stamnummer 322. In 1957 kreeg de clubnaam de vermelding "Koninklijk", en werd het in 1958 KFC Winterslag. Deze club speelde in rood-zwart. De thuiswedstrijden werden afgewerkt aan de Noordlaan. De bijnaam van de spelers was de Vieze Mannen.

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Harelbeke-Genk (16 mei 1999), waarin de Limburgers zich verzekerden van zijn eerste titel.

Winterslag verscheen tijdens de Tweede Wereldoorlog voor het eerst in de nationale bevorderingsreeksen, toen de Derde Klasse. In 1946 won de club zijn reeks en promoveerde zo voor het eerst naar de Tweede Klasse. KFCW hield het daar drie seizoenen vol, maar zakte toen weer weg. Na vier seizoenen Derde Klasse viel Winterslag in 1954 zelfs terug naar Vierde Klasse. De club zou echter weer heropleven in de jaren 60. Na het winnen van haar reeks promoveerde Winterslag in 1964 terug naar Derde Klasse.

De grote opgang kwam er in de jaren 70. In 1971 won de ploeg zijn reeks in Derde en keerde zo terug naar Tweede Nationale. Twee seizoenen later, in 1974, stootte Winterslag voor het eerst door naar het hoogste niveau, naar Eerste Klasse. De club zakte meteen nog één seizoen terug naar Tweede, maar kon zich vanaf 1976 echt handhaven in Eerste.

In het seizoen 1981/82 speelde Winterslag in de UEFA Cup, en schakelde daarin Bryne FK uit Noorwegen en vervolgens het grote Engelse Arsenal FC[2] uit, alvorens in de dichte mist zelf te worden gewipt door Dundee United uit Schotland. In 1983 degradeerde Winterslag weer, tot men in 1987 opnieuw de promotie naar Eerste maakte, na een eindronde aan de Noordlaan. Een jaar later bleef Winterslag in eerste en zou Waterschei naar derde zakken.De club zou in zijn geschiedenis in totaal 10 jaar in Eerste Klasse doorbrengen. In 1988 fusioneerde Winterslag met Waterschei SV Thor tot KRC Genk. Het stamnummer 533 van Waterschei verdween, de fusieclub ging verder met het nummer 322 van Winterslag.

Een bekende speler van KFC Winterslag was Pierre Denier.

Waterschei SV Thor[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Waterschei SV Thor voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

K. Waterschei SV Thor Genk werd opgericht in 1919, bij de KBVB aangesloten in 1925 met stamnummer 533. De club zou in zijn geschiedenis in totaal 15 jaar in Eerste Klasse doorbrengen, namelijk een periode rond 1960 en een periode in de jaren 80.

Thor stond officieel voor 'Tot Herstel Onzer Rechten', als aanklacht tegen de Franstalige overheersing van het mijnbestuur. De clubkleuren waren dan ook niet toevallig geel en zwart. De politieke slogan, die de voetbalbond liever niet zag, veranderde men later naar 'Tot Heil Onzer Ribbenkast'.

De club won de Beker van België in 1980 en 1982. In 1980/81 en 1982/83 speelde Waterschei dan ook de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar het in 1983 na een memorabele wedstrijd thuis tegen Paris Saint-Germain de halve finale bereikte, maar verloor tegen de latere winnaar Aberdeen. In 1986 degradeerde de ploeg opnieuw naar Tweede Klasse.

Fusie en de beginjaren[bewerken]

De nieuwe club werd opgericht als KRC Genk in 1988 met stamnummer 322. De club speelt sindsdien haar thuiswedstrijden in het Thyl Gheyselinck Stadion van en in Waterschei, vandaag de Cristal Arena. De Noordlaan geraakte uiteindelijk in verval en werd platgelegd.

De fusie werd niet meteen een succesverhaal. Na amper één seizoen degradeerde de jonge club naar de Tweede Afdeling. Na haar tweede promotie in 1996 begon KRC Genk echter aan een indrukwekkende opmars. Onder Aimé Anthuenis won de club in 1998 voor het eerst de Beker van België en werd ze in 1999 voor het eerst landskampioen.

2000-2010[bewerken]

Wesley Sonck (de Belgische Gouden Schoen 2001) scoorde 81 keer in 118 wedstrijden in 3 seizoenen. Sonck werd met Racing Genk Landskampioen in 2002.

Rond 2000 behaalde de club haar beste resultaten. Zij won in 2000 voor de tweede keer de beker onder Johan Boskamp en werd ook voor de tweede keer landskampioen in 2002 onder Sef Vergoossen. Dit leverde in 2002/03 deelname aan de Champions League op, waarin Genk in een zware groep met Real Madrid, AS Roma en AEK Athene laatste werd met vier gelijke spelen en twee nederlagen.

Genk eindigde het seizoen 2004/05 op een gedeelde derde plaats met Standard Luik. Voor het eerst moest een beslissingsduel gespeeld worden om te bepalen wie derde zou worden en naar de UEFA Cup zou mogen. Genk haalde het van Standard, maar de Europese campagne zou een ontgoocheling worden: na twee wedstrijden werd Genk door het Bulgaarse Liteks Lovetsj uit het toernooi gezet. Trainer Hugo Broos kon de goede resultaten van zijn voorganger René Vandereycken niet doortrekken.

Eind seizoen 2005/06 ontstond ophef rond jong talent en publiekslieveling Steven Defour, die een transfer naar het Nederlandse Ajax zag mislopen. Hij beschuldigde het bestuur van Genk ervan een overdreven transfersom te hebben geëist en pleegde contractbreuk. Volgens Genk was deze illegitiem, maar het water tussen club en speler was nu wel erg diep geworden. Genk zag zich genoodzaakt Defour te verkopen aan aartsrivaal Standard. Defour werd vervolgens persona non grata bij de supporters van zijn ex-club, mede door enkele uitspraken aan het adres van de ploeg. De hele soap werd voorzitter Jos Vaessen te veel. Hij stapte op en liet zijn functie aan Harry Lemmens. Ook sterspeler Koen Daerden maakte voor een mooi transferbedrag de overstap naar Club Brugge. Ondanks deze onrust begon Genk goed aan het seizoen en bezette de club na enkele speeldagen de eerste plaats. De leidersplaats werd niet meer afgegeven in de heenronde en bijgevolg kroonde Genk zich voor het eerst in de clubgeschiedenis tot herfstkampioen. In de terugronde kwam Anderlecht echter langszij, en ook in de Beker van België werd Genk door Anderlecht uitgeschakeld. Op de voorlaatste speeldag verloor Genk na anderhalf jaar nog eens in eigen huis, met 0-2 van Charleroi en moest zo definitief de titel aan Anderlecht laten.

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Westerlo-Genk (28 april 2002), waarin de Limburgers zich verzekerden van zijn tweede titel.

Het seizoen 2007/08 startte meteen slecht. Genk werd onverwacht al in de tweede voorronde van de Champions League uitgeschakeld door FK Sarajevo. In de competitie begon Genk goed maar verloor op KAA Gent met 5-0 op de derde competitiespeeldag. Ook de beker werd niet echt een succes en Genk werd al vroeg (1/8ste finales) uitgeschakeld door Standard. Later zou een 2 op 21 tot het ontslag van trainer Hugo Broos leiden. Genk en Broos zouden met onderling overleg uit elkaar gaan. Beloftetrainer Ronny Van Geneugden zou het tot het einde van het seizoen 2007/08 overnemen, maar bleef uiteindelijk tot in maart 2009 hoofdcoach van Genk, waarna Pierre Denier overnam en Genk naar zijn derde bekeroverwinning leidde.

Na twee mindere seizoenen werd besloten de club deels de herstructureren. Met Hein Vanhaezebrouck werd een nieuwe coach gehaald, Dirk Degraen werd algemeen directeur en Sef Vergoossen kwam tijdelijk als technisch directeur. Ook de scouting en het bestuur werden herschikt. De wijzigingen leidden echter niet tot succes en eind november 2009 werd Hein Vanhaezebrouck ontslagen. Hij werd opgevolgd door Frank Vercauteren. Onder Vercauteren verbeterde het spel van Racing Genk. De ploeg eindigde de reguliere competitie op de elfde plaats met 34 punten. Genk speelde hierdoor in Play-Off II, waar het zijn groep won. In de finale werd VC Westerlo verslagen, waardoor Genk mocht strijden om een ticket voor de Europa League tegen aartsrivaal Sint-Truiden VV. Genk won beide wedstrijden en mocht zo via deze achterpoort naar Europa.

2010-2015[bewerken]

Het seizoen 2010/11 begon met een 1-5-zege in en tegen FC Inter Turku in de voorronde van de Europa League. Ook thuis versloeg Racing Genk de Finse voetbalclub, waardoor Genk in de vierde ronde aan de slag moest tegen de Portugese topclub FC Porto; maar Genk verloor beide wedstrijden. Jelle Vossen kwam dit seizoen terug na een uitleenbeurt bij Cercle Brugge. Vossen scoorde vier maal in Europa en verloor in de reguliere competitie pas op de laatste speeldag de titel van topschutter aan Ivan Perisic. In de reguliere competitie kende Genk een sterke start. De ploeg verloor pas op de twaalfde speeldag in en tegen KV Kortrijk en kroonde zich op de 15de speeldag tot herfstkampioen.[3] Op 30 januari 2010 maakte KRC Genk bekend dat de vernieuwde overeenkomst met coach Frank Vercauteren liep tot juni 2013. Hij kreeg naast de functie van hoofdcoach ook die van technisch directeur.[4] KRC Genk begon Play-Off 1 als tweede, na RSC Anderlecht, en werd later leider. De laatste speeldag bepaalde wie kampioen werd: Genk behaalde dankzij een 1-1-gelijkspel zijn derde landstitel.

De opstelling van KRC Genk in de wedstrijd Genk-Standard (17 mei 2011), waarin de Limburgers zich verzekerden van de titel.

Het seizoen 2011/12 begon voor KRC Genk met het behalen de Belgische Supercup na een 1-0-overwinning tegen rivaal Standard Liège. Op 26 juli speelde KRC Genk zijn eerste Europese wedstrijd in de derde voorronde van de UEFA Champions League 2011/12. Na een 2-1-thuiszege tegen Partizan Belgrado en een 1-1-gelijkspel in Belgrado, stootte Genk door naar de play-off-ronde tegen Maccabi Haifa. Op 8 augustus 2011 lekte het nieuws uit dat trainer Frank Vercauteren Genk verliet voor Al-Jazira Club, een club uit Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten. Na een 2-1-nederlaag in Israël tegen Maccabi Haifa (tevens de laatste match onder leiding van Frank Vercauteren) was de stand in de terugronde eveneens 2-1 na 90 minuten. Na verlengingen eindigde de strafschoppenreeks op 4-1 voor Racing Genk, dat zich zo voor de tweede keer in de clubgeschiedenis plaatste voor de groepsfase van de Champions League. KRC Genk werd in groep E geloot, samen met Chelsea FC, Valencia CF en Bayer 04 Leverkusen. Op 30 augustus werd Mario Been voorgesteld als nieuwe hoofdcoach. Genk eindigde zijn eerste thuiswedstrijd in de Champions League, tegen Valencia, op 0-0. Alle uitwedstrijden werden verloren: tegen Leverkusen met 2-0 verlies, op Chelsea met 5-0 verloren en op Valencia zelfs met 7-0. Net als tegen Chelsea kon Genk tegen Leverkusen thuis een gelijkspel afdwingen. Beide wedstrijden eindigden op 1-1. Op de laatste speeldag van de reguliere nationale competitie kon Genk zich verzekeren van een plaats in Play-Off 1 na 3-1-winst tegen AA Gent. In de Play-Offs haalde Genk uiteindelijk wel de gewenste resultaten en het klom het op naar een derde plaats, waarmee het zich verzekerde van een Europees voetbal.

In het seizoen 2012/13 deed de club het goed. Vooral in de Europa League behaalde men goede resultaten. Dankzij een 0-1-zege in het Hongaarse Videoton FC kon men zich plaatsen voor de tweede ronde van de Europa League. KRC Genk eindigde eerste in zijn groep na zes gespeelde wedstrijden en kon voor het eerst Europees overwinteren. Vossen werd Genks Europese topschutter aller tijden met 13 doelpunten. In de volgende ronde tegen het Duitse VfB Stuttgart speelden men eerst buitenshuis gelijk (1-1), maar een week later verloor Genk thuis met 0-2. In de bekercompetitie schakelde KRC Genk eerst Royale Union Saint-Gilloise uit en vervolgens ook Standard de Liège en Zulte-Waregem. In de halve finale verloor KRC Genk eerst met 1-0 op het veld van RSC Anderlecht en won het thuis met dezelfde cijfers. Na de verlengingen waren waren 20 strafschoppen nodig om een winnaar te kennen. Doelman László Köteles trapte de beslissende strafschop binnen, nadat Anderlecht doelman Silvio Proto zijn strafschop over trapte, en Genk won de strafschoppenreeks met 7-6. Op 9 mei 2013 won Genk de bekerfinale met 0-2 tegen Cercle Brugge.

Kevin De Bruyne vertrok voor €8 miljoen naar Chelsea FC. In het seizoen 2010-2011 speelde hij met KRC Genk kampioen, voor de club de derde landstitel in de geschiedenis.

Op vrijdag 28 juni 2013 raakte bekend dat Mario Been zijn contract, dat in juni 2014 afliep, met KRC Genk voor 2 jaar verlengde tot in juni 2016. [5] Op 29 augustus 2013 plaatste Genk zich voor de poules van de Europa League na een 5-2-overwinning tegen FH Hafnarfjörður. De wedstrijd om de Belgische Supercup werd met 1-0 verloren van titelhouder Anderlecht. De competitie begon voortvarend; Genk bleef zeventien matchen ongeslagen. Daarna liep het minder en Genk won niet in zeven competitiematchen, met een 0-3 thuisnederlaag tegen Charleroi als dieptepunt voor de winterstop, waar Genk met een flink teleurstellend 6de plaats in ging. In Europa bleef Genk wél winnen. Het eindigde na onder meer twee zeges tegen Dynamo Kiev als eerste in de poule. Ook in de Beker van België drong Genk door tot de kwartfinale. Na de winterstop hoopte men op een ommekeer, maar die kwam niet. Coach Mario Been werd ontslagen na een 0-2-nederlaag tegen Waasland Beveren en opgevolgd door Emilio Ferrera. Onder hem ging het niet beter en met moeite haalde Genk Play-Off I, maar daar won Genk slechts twee keer. Genk sloot af als zesde.

In de voorbereiding op 2014/15 haalde Genk enkele nieuwe krachten, waaronder doelman Marco Bizot. De eerste competitiewedstrijd werd al meteen verloren op het veld van KV Mechelen met 3-1. Coach Emilio Ferrera werd na deze eerste speeldag ontslagen, vanwege de teleurstellende resultaten die onder zijn leiding niet zouden verbeteren. Op 22 augustus 2014 werd de Schot Alex Mcleish aangesteld als nieuwe trainer. Enkele dagen later, op 25 augustus 2014, werd voormalig politicus Patrick Janssens aangesteld als algemeen directeur en volgde daarbij Dirk Degraen op.

Erelijst[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie het artikel Waterschei SV Thor voor het palmares van Waterschei

KRC Genk draagt het stamnummer 322 van Winterslag, en is dus de voortzetting van deze club. Genk kan zo enkel aanspraak maken op het palmares van Winterslag, niet dat van Waterschei (stamnummer 533).

Trofeeën KRC Genk

Competitie Aantal Jaren
Belgisch landskampioen winnaar 3x 1999, 2002, 2011
Belgisch vice-kampioen tweede 2x 1998, 2007
Belgisch eindrondewinnaar tweede klasse winnaar 1x 1990
Belgisch vice-kampioen tweede klasse tweede 1x 1996
Beker van België winnaar 4x 1998, 2000, 2009, 2013
Belgische Super Cup winnaar 1x 2011
Belgische Super Cup finalist 6x 1998, 1999, 2000, 2002, 2009, 2013
Trofee Jules Pappaert winnaar 2x 1996, 2002

Individuele trofeeën

Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de club speelden:
Topscorer (3)
1998 (Branko Strupar), 2002 en 2003 (Wesley Sonck)
Gouden Schoen (2)
1998 (Branko Strupar), 2001 (Wesley Sonck)
Ebbenhouten Schoen (2)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Moumouni Dagano)
Profvoetballer van het Jaar (2)
1999 (Souleymane Oulare), 2002 (Wesley Sonck)
Trainer van het jaar (4)
1999 (Aimé Antheunis), 2002 (Sef Vergoossen), 2007 (Hugo Broos), 2011 (Frank Vercauteren)
Doelman van het jaar (1)
2011 (Thibaut Courtois)
Jonge Profvoetballer van het Jaar (1)
2002 (Koen Daerden)

Resultaten[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen Beker Europa
  I II III P.I P.II          
als FC Winterslag
1923/38           Provinciale
1938/39         Eerste Provinciale Limburg
1939/40         Geen competitie door de Tweede Wereldoorlog
1940/41         Geen competitie door de Tweede Wereldoorlog
1941/42     6     Bevordering D 30
1942/43     9     Bevordering A 28
1943/44     15     Bevordering D 16
1944/45         Geen competitie door de Tweede Wereldoorlog
1945/46     7     Bevordering B 38
1946/47     1     Bevordering A 53
1947/48   14       Eerste afdeling B 23
1948/49   13       Eerste afdeling A 22
1949/50   15       Eerste afdeling B 23
1950/51     5     Bevordering C 32
1951/52     2     Bevordering D 41
  I II III IV P.I Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale niveaus
1952/53     14     Derde Klasse A 23
1953/54     15     Derde Klasse B 24
1954/55       12   Vierde Klasse A 27
1955/56       7   Vierde Klasse D 32
1956/57       7   Vierde Klasse A 31
1957/58       3   Vierde Klasse D
als KFC Winterslag
1958/59       8   Vierde Klasse D
1959/60       14   Vierde Klasse B
1960/61         Eerste Provinciale Limburg
1961/62       2   Vierde Klasse D
1962/63       6   Vierde Klasse C
1963/64       1   Vierde Klasse C
1964/65     3     Derde Klasse B
1965/66     7     Derde Klasse A
1966/67     14     Derde Klasse B
1967/68     12     Derde Klasse A 26
1968/69     12     Derde Klasse A
1969/70     10     Derde Klasse B
1970/71     12     Derde Klasse A
1971/72     1     Derde Klasse B
1972/73   9       Tweede Klasse
1973/74   5       Tweede Klasse
1974/75 20         Eerste Klasse 23
1975/76   1       Tweede Klasse
1976/77 11         Eerste Klasse 32
1977/78 9         Eerste Klasse 34
1978/79 10         Eerste Klasse 33
1979/80 8         Eerste Klasse 35
1980/81 5         Eerste Klasse 38
1981/82 13         Eerste Klasse 29 UC: 1/8
1982/83 18         Eerste Klasse 20
1983/84   8       Tweede Klasse
1984/85   3       Tweede Klasse 36 tweede in eindronde met 9 punten
1985/86   6       Tweede Klasse 33 laatste in eindronde met 3 punten 1/32
1986/87   2       Tweede Klasse 44 winnaar eindronde met 9 punten 1/2
1987/88 15         Eerste Klasse 26 1/16
als fusieclub KRC Genk
1988/89 18         Eerste Klasse 15 1/16
1989/90   4       Tweede Klasse 36 winnaar eindronde met 8 punten 1/4
1990/91 14         Eerste Klasse 26 1/8
1991/92 16         Eerste Klasse 26 1/16
1992/93 15         Eerste Klasse 27 1/16
1993/94 18         Eerste Klasse 18 1/16
1994/95   3       Tweede Klasse 50 tweede in eindronde met 9 punten (evenveel als winnaar KRC Harelbeke) 1/16
1995/96   2       Tweede Klasse 73 rechtstreekse promotie door verdwijnen van eersteklasser RFC Seraing 1/8
1996/97 8         Eerste Klasse 48 1/16
1997/98 2         Eerste Klasse 66 Verlies in Supercup 1998 winst IC: P
1998/99 1         Eerste Klasse 73 Verlies in Supercup 1999 1/2 EC2: II
1999/00 8         Eerste Klasse 54 Verlies in Supercup 2000 winst CL: voor
2000/01 11         Eerste Klasse 42 1/2 UC: II
2001/02 1         Eerste Klasse 72 Verlies in Supercup 2002 1/4
2002/03 6         Eerste Klasse 55 1/8 CL: P
2003/04 4         Eerste Klasse 59 1/16
2004/05 3         Eerste Klasse 70 3e na beslissingswedstrijden tegen Standard de Liège 1/4 IC: 1/2
2005/06 5         Eerste Klasse 57 1/8 UC: I
2006/07 2         Eerste Klasse 72 1/4
2007/08 10         Eerste Klasse 45 1/8
2008/09 8         Eerste Klasse 50 Verlies in Supercup 2009 winst
2009/10 11         Eerste Klasse 34 in play-off II B eindigde Genk op de 1e plaats met 16 punten en won het ticket voor de 3e voorronde van de Europa League na uitschakeling van Westerlo en Sint-Truiden 1/8
2010/11 1         Eerste Klasse 51 na de reguliere competitie stond Genk op de 2e plaats met 64 punten, Supercupwinnaar 2011 1/8
2011/12 3         Eerste Klasse 46 na de reguliere competitie stond Genk op de 5e plaats met 46 punten 1/8 CL: Groep
2012/13 5         Eerste Klasse 40 na de reguliere competitie stond Genk op de 3e plaats met 55 punten, verlies in Supercup 2013 winst EL: 1/16
2013/14 6         Eerste Klasse 32 na de reguliere competitie stond Genk op de 6e plaats met 45 punten 1/4 EL: 1/16
2014/15 7         Eerste Klasse 49   1/16
2015/16         Eerste Klasse  

Grafiek eindstanden in de competitie sinds 1989[bewerken]

18
4
14
16
15
18
3
2
8
2
1
8
11
1
6
4
3
5
2
10
8
11
1
3
5
6
7
89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15

competitie 18 ploegen zonder play-offs van 1989-2009, competitie 16 ploegen met play-offs (PO1, PO2A en PO2B, PO3) vanaf 2010

Legende
1ste klasse 2de klasse

Resultaten in de beker sinds 1988-1989[bewerken]

16
4
8
16
16
16
16
8
16
W
2
W
2
4
8
16
4
8
4
8
W
8
8
8
W
4
16
88
89
89
90
90
91
91
92
92
93
93
94
94
95
95
96
96
97
97
98
98
99
99
00
00
01
01
02
02
03
03
04
04
05
05
06
06
07
07
08
08
09
09
10
10
11
11
12
12
13
13
14
14
15

16 betekent 1/16 de finale, idem voor 8, 4 en 2
F betekent bekerfinalist, W betekent winnaar

Bekerwedstrijden[bewerken]

  • de 1/64 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 4de ronde genoemd
  • de 1/32 ste finale wordt vanaf een bepaald seizoen de 5de ronde genoemd
Seizoen Ronde Club Score
1988-89 1/32 Germinal Ekeren 5-3
1/16 Zwarte Leeuw 1-3
1989-90 1/32 Looi Sport 5-0
1/16 Stade Leuven 2-1
1/8 KSV Waregem 0-1, 3-2
1/4 KSC Lokeren 1-0, 0-1 (pen 4-5)
1990-91 1/32 AS Eupen 3-1
1/16 Germinal Ekeren 2-0
1/8 RFC Luik 1-3
1991-92 1/32 SK Deinze 3-0
1/16 RWD Molenbeek 0-3
1992-93 1/16 Boom FC 0-2
1993-94 1/16 KSC Lokeren 2-3
1994-95 1/64 Sterrebeek 8-0
1/32 Racing Mechelen 3-1
1/16 AA Gent 2-2 (pen 4-5)
1995-96 1/64 Eendracht Hekelgem 3-0
1/32 Atlas Brussel 3-1
1/16 FC Denderleeuw 2-1
1/8 RSC Anderlecht 0-3 (n.v.)
1996-97 1/16 KV Kortrijk 0-1
1997-98 1/16 Rapid Lebbeke 2-1
1/8 SK Lierse 3-1
1/4 Sint-Truiden (STVV) 3-1
1/2 Germinal Ekeren 2-2, 0-0
Winst Club Brugge 4-0
1998-99 1/16 Zultse VV 6-2
1/8 Excelsior Moeskroen 4-3
1/4 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/2 SK Lierse 2-4, 1-1
1999-00 1/16 SK Tongeren 3-0
1/8 SV Ingelmunster 8-1
1/4 AA Gent 3-0
1/2 Sint-Truiden (STVV) 0-0, 0-1
Winst Standard Luik 4-1
2000-01 1/16 Excelsior Moeskroen 2-1
1/8 Verbroedering Geel 4-0
1/4 Cercle Brugge 4-4, 2-1
1/2 SK Lommel 1-2, 1-1
2001-02 1/16 Standard Luik 3-2
1/8 KVC Westerlo 2-1
1/4 Excelsior Moeskroen 2-5
2002-03 1/16 RE Virton 3-1
1/8 La Louvière 1-1 (pen 3-4)
2003-04 1/16 K Heusden-Zolder SK 0-2
2004-05 1/16 Kermt-Hasselt 5-0
1/8 RSC Anderlecht 2-1
1/4 Germinal Beerschot (GBA) 1-1, 1-3
2005-06 1/16 FC Doornik 2-1
1/8 Sint-Truiden (STVV) 1-2
2006-07 1/16 Verbroedering Geel 3-2
1/8 Excelsior Moeskroen 1-0
1/4 RSC Anderlecht 0-1, 0-6
2007-08 1/16 Olympic Charleroi 4-2
1/8 Standard Luik 0-2
2008-09 1/16 RFC Sérésien 6-0
1/8 KSC Lokeren 1-0
1/4 AA Gent 0-1, 2-0 (n.v.)
1/2 SK Lierse 2-2, 4-1
Winst KV Mechelen 2-0
2009-10 1/16 Sint-Truiden (STVV) 1-0
1/8 KSV Roeselare 1-2
2010-11 1/16 KVV Coxyde (Koksijde) 3-0
1/8 Standard Luik 1-2
2011-12 1/16 SK Deinze 6-2
1/8 SK Lierse 0-2
2012-13 1/16 Union Sint-Gillis 6-0
1/8 Standard Luik 1-0
1/4 SV Zulte Waregem 5-0, 0-1
1/2 RSC Anderlecht 0-1, 1-0 (pen 7-6)
Winst Cercle Brugge 2-0
2013-14 1/16 FC Tubeke 3-1
1/8 KV Mechelen 2-1
1/4 KV Oostende 0-0, 0-1
2014-15 1/16 KRC Mechelen 0-1

Supercup[bewerken]

Seizoen Club Score
1998 Club Brugge KV 1-2
1999 K. Lierse S.K. 1-3
2000 RSC Anderlecht 1-3
2002 Club Brugge KV 0-2
2009 Standard Luik 0-2
2011 Standard Luik 1-0 Winst
2013 RSC Anderlecht 0-1

Resultaten in Europese competities sinds 1997[bewerken]

Champions League[bewerken]

2Q
G
2Q
G
99
00
02
03
07
08
11
12

2Q = 2de kwalificatieronde, G = Groepsfase

Europe League / Uefa Cup[bewerken]

2R
1R
4Q
4Q
16
16
00
01
05
06
09
10
10
11
12
13
13
14

4Q = 4de kwalificatieronde, 1R (2R) = 1ste (2de) ronde, 16 = 1/16 de finale

De huidige 4de kwalificatieronde van de Europe League komt ongeveer overeen met de 1ste ronde uit de Uefa Cup (2005/2006) aangezien het de 6de laatste ronde is die voor de finale komt. De huidige groepsfase van de Europe League komt in het zelfde opzicht overeen met de 2de ronde uit de Uefa Cup (2000/2001).

Europa Cup II en Intertoto Cup[bewerken]

Links: Europa Cup II, rechts: Intertoto Cup

2R
98
99

2R = 2de ronde (1/8ste finale)

G
H
97 04

G = groepsfase, H = halve finale

Europese wedstrijden[bewerken]

1rightarrow blue.svg 'Zie het artikel Waterschei SV Thor voor Europese resultaten van Waterschei'
  • Q = voorronde
  • R = ronde
  • Groep = groepsfase
  • 1/8 = achtste finale

Winterslag[bewerken]

Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1981/82 UEFA Cup 1R Vlag van Noorwegen Bryne FK 2-0, 1-2 5.0
2R Vlag van Engeland Arsenal FC 1-0, 1-2
1/8 Vlag van Schotland Dundee United FC 0-0, 0-5

KRC Genk[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

KRC Genk speelt sinds 1997 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam (voorrondes inbegrepen):

1999/00, 2002/03, 2007/08, 2011/12
2009/10, 2010/11, 2012/13, 2013/14
1998/99
2000/01, 2005/06
1997, 2004

Spelerskern 2015/2016[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie KRC Genk in het seizoen 2015/16 voor spelersstatistieken
Nummer Speler Nationaliteit(en) Bij de club sinds Laatste club
Doel
26 László Köteles Vlag van Hongarije 2009 Vlag van Hongarije Diósgyori VTK
1 Marco Bizot Vlag van Nederland 2014 Vlag van Nederland FC Groningen
53 Nordin Jackers Vlag van België 2014 Vlag van België Jeugdopleiding
Verdediging
3 Katuku Tshimanga Vlag van België/ Vlag van Congo-Kinshasa 2012 Vlag van België Sporting Lokeren
27 Christian Kabasele Vlag van België/ Vlag van Congo-Kinshasa 2014 Vlag van België KAS Eupen
4 Brian Hamalainen Vlag van Denemarken 2012 Vlag van België Zulte Waregem
16 Anele Ngcongca Vlag van Zuid-Afrika 2008 Vlag van Zuid-Afrika FC Fortune
5 Sandy Walsh Vlag van Nederland / Vlag van Engeland 2011 Vlag van België Jeugdopleiding
2 Kara Mbodj Vlag van Senegal 2013 Vlag van Noorwegen Tromsø IL
41 Timothy Castagne Vlag van België 2014 Vlag van België Jeugdopleiding
15 Dries Wouters Vlag van België 2015 Vlag van België Jeugdopleiding
25 Wilfred Ndidi Vlag van Nigeria 2015 Vlag van Nigeria Nath Boys FC
Middenveld
10 Julien Gorius Vlag van Frankrijk 2012 Vlag van België KV Mechelen
19 Thomas Buffel Vlag van België 2009 Vlag van België Cercle Brugge
45 Bennard Yao Kumordzi Vlag van Ghana 2012 Vlag van Frankrijk Dijon FCO
39 Pieter Gerkens Vlag van België 2013 Vlag van België Jeugdopleiding
20 Sergej Milinković-Savić Vlag van Servië 2014 Vlag van Servië FK Vojvodina
21 Sekou Cissé Vlag van Ivoorkust 2014 Vlag van Nederland Feyenoord
7 Tornike Okriashvili Vlag van Georgië 2014 Vlag van Oekraïne Sjachtar Donetsk
? Bryan Heynen Vlag van België 2015 Vlag van België Jeugdopleiding
? Alessio Carlone Vlag van België / Vlag van Italië 2015 Vlag van België Jeugdopleiding
23 Yoni Buyens Vlag van België 2015 Vlag van België Standard Luik
Aanval
17 Aleksandar Cavric Vlag van Servië 2014 Vlag van Servië OFK Belgradoxfca
14 Luka Zarandia Vlag van Georgië 2014 Vlag van Georgië Lokomotivi Tbilisi
38 Siebe Schrijvers Vlag van België 2012 Vlag van België Jeugdopleiding
22 Paolino Bertaccini Vlag van België 2014 Vlag van België Jeugdopleiding
9 Ilombe Mboyo Vlag van België 2013 Vlag van België KAA Gent
35 Igor De Camargo Vlag van België 2015 Vlag van België Standard Luik

Transfers seizoen 2015-2016[bewerken]

IN Positie Speler Vorige club
Vlag van België A Igor De Camargo Standard Luik
Vlag van België A Yoni Buyens Standard Luik
UIT Positie Speler Nieuwe Club
Vlag van België A Benjamin De Ceulaer Einde contract (KVC Westerlo)
Vlag van Trinidad en Tobago M Khaleem Hyland KVC Westerlo

Bekende oud-spelers[bewerken]

De belangrijkste bekende ex-spelers van KRC Genk :

1rightarrow blue.svg Zie ook : de lijst van spelers van KRC Genk voor een uitgebreider overzicht met spelers

Belgen


Speelden in de jeugd van KRC Genk

Overige


Transfers[bewerken]

Top 20 inkomende transfers[bewerken]

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit betaald heeft voor een speler.

Naam speler Van club Prijs (€ milj.) Jaar Naam speler Van club Prijs (€ milj.) Jaar
1 Vlag van België Ilombe Mboyo Vlag van België AA Gent € 4 2013 11 Vlag van Frankrijk Julien Gorius Vlag van België KV Mechelen € 1,2 2012
2 Vlag van België Benjamin De Ceulaer Vlag van België KSC Lokeren € 1,8 2012 12 Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano Vlag van België Germinal Beerschot € 1,2 2001
3 Vlag van België Katuku Tshimanga Vlag van België KSC Lokeren € 1,8 2012 13 Vlag van België Kevin Vandenbergh Vlag van België VC Westerlo € 1,2 2002
4 Vlag van Brazilië João Carlos Vlag van België KSC Lokeren € 1,7 2008 14 Vlag van Frankrijk Kalidou Koulibaly Vlag van Frankrijk FC Metz € 1,2 2012
5 Vlag van Polen Grzegorz Sandomierski Vlag van Polen Jagiellonia Bialystok € 1,6 2011 15 Vlag van België Christian Benteke Vlag van België Standard € 1,2 2011
6 Vlag van Kroatië Ivan Bošnjak Vlag van Kroatië Dinamo Zagreb € 1,5 2006 16 Vlag van Frankrijk Steven Joseph-Monrose Vlag van België KV Kortrijk € 1,1 2012
7 Vlag van Nederland Marco Bizot Vlag van Nederland FC Groningen € 1,5 2014 17 Vlag van Israël Barak Itzhaki Vlag van Israël Beitar Jerusalem € 1,1 2008
8 Vlag Kara Mbodj Vlag van Noorwegen Tromsø IL € 1,5 2013 18 Vlag van Nigeria Kim Ojo Vlag van Noorwegen SK Brann Bergen € 1,0 2013
9 Vlag van Hongarije Dániel Tőzsér Vlag van Griekenland AEK Athene € 1,5 2008 19 Vlag van Sierra Leone Paul Kpaka Vlag van België Germinal Beerschot € 1,0 2003
10 Vlag van Tsjechië Daniel Pudil Vlag van Tsjechië Slovan Liberec € 1,5 2008 20 Vlag van Servië Sergej Milinković-Savić Vlag van Servië FK Vojvodina € 1,0 2014

Top 20 uitgaande transfers[bewerken]

De grootste uitgaande transfer ooit, samen met Kalidou Koulibaly, die in de zomer van 2014 naar SSC Napoli vertrekt voor €10 miljoen.

Hoogste bedragen die KRC Genk ooit gekregen heeft voor een speler.

Naam speler Naar club Prijs (€ milj.) Jaar Naam speler Naar club Prijs (€ milj.) Jaar
1 Vlag van België Christian Benteke Vlag van Engeland Aston Villa FC € 15,25[6] 2012 11 Vlag van België Sébastien Pocognoli Vlag van Nederland AZ Alkmaar € 2,75 2007
2 Vlag van Frankrijk Kalidou Koulibaly Vlag van Italië SSC Napoli € 10,0 2014 12 Vlag van België Logan Bailly Vlag van Duitsland Borussia Mönchengladbach € 2,5 2009
3 Vlag van Servië Sergej Milinković-Savić Vlag van Italië SS Lazio € 10,0 2015 13 Vlag van Brazilië João Carlos Vlag van Rusland Anzji Machatsjkala € 2,5 2011
4 Vlag van België Thibaut Courtois Vlag van Engeland Chelsea FC € 9,0 2011 14 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson Vlag van Spanje UD Las Palmas € 2,5 2000
5 Vlag van België Kevin De Bruyne Vlag van Engeland Chelsea FC € 9,0 2012 15 Vlag van België Marvin Ogunjimi Vlag van Spanje RCD Mallorca € 2,4 2011
6 Vlag van België Wesley Sonck Vlag van Nederland AFC Ajax € 6,6 2003 16 Vlag van België Davy Oyen Vlag van Nederland PSV € 2,3 1998
7 Vlag van België Branko Strupar Vlag van Engeland Derby County € 4,75 2000 17 Vlag van België Steven Defour Vlag van België Standard Luik € 2,0 2006
8 Vlag van België Koen Daerden Vlag van België Club Brugge € 4,0 2006 18 Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano Vlag van Frankrijk EA Guingamp € 1,8 2003
9 Vlag van Guinee Souleymane Oulare Vlag van Turkije Fenerbahçe SK € 3,5 1999 19 Vlag van België Marc Hendrikx Vlag van België RSC Anderlecht € 1,75 2001
10 Vlag van België Jelle Vossen Vlag van Engeland Burnley FC € 3,5 2015 20 Vlag van Australië Josip Skoko Vlag van Turkije Gençlerbirliği SK € 1,5 2003

Trainers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van trainers van KRC Genk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Seizoen Trainer Seizoen Trainer
1988/89 Vlag van Duitsland Ernst Künnecke, Vlag van België Jef Vliers 2002/03 Vlag van Nederland Sef Vergoossen
1989/90 Vlag van België René Desaeyere, Vlag van Bosnië en Herzegovina Enver Ališić, Vlag van België Fons Peeters 2003/04 Vlag van Nederland Sef Vergoossen, Vlag van België Pierre Denier & Vlag van België Ronny Van Geneugden
1990/91 Vlag van België Paul Theunis 2004/05 Vlag van België René Vandereycken
1991/92 Vlag van België Paul Theunis, Vlag van België Pier Janssen 2005/06 Vlag van België Hugo Broos
1992/93 Vlag van België Pier Janssen 2006/07
1993/94 Vlag van België Pier Janssen, Vlag van Joegoslavië Luka Peruzović, Vlag van België Pierre Denier & Norbert Beuls 2007/08 Vlag van België Hugo Broos, Vlag van België Ronny Van Geneugden
1994/95 Vlag van Bosnië en Herzegovina Enver Ališić 2008/09 Vlag van België Ronny Van Geneugden, Vlag van België Pierre Denier
1995/96 Vlag van Bosnië en Herzegovina Enver Ališić, Vlag van België Aimé Anthuenis 2009/10 Vlag van België Hein Vanhaezebrouck, Vlag van België Pierre Denier, Vlag van België Franky Vercauteren
1996/97 Vlag van België Aimé Anthuenis 2010/11 Vlag van België Franky Vercauteren
1997/98 2011/12 Vlag van België Franky Vercauteren, Vlag van België Pierre Denier, Vlag van Nederland Mario Been
1998/99 2012/13 Vlag van Nederland Mario Been
1999/00 Vlag van België Jos Heyligen, Vlag van Nederland Johan Boskamp 2013/14 Vlag van Nederland Mario Been, Vlag van BelgiëVlag van Spanje Emilio Ferrera
2000/01 Vlag van Nederland Johan Boskamp, Vlag van België Pierre Denier 2014/15 Vlag van BelgiëVlag van Spanje Emilio Ferrera, Vlag van België Pierre Denier, Vlag van Schotland Alex McLeish
2001/02 Vlag van Nederland Sef Vergoossen 2015-2016 Vlag van België Peter Maes

Aanvoerders[bewerken]

Seizoen Aanvoerder Seizoen Aanvoerder Seizoen Aanvoerder
1996/97  ? 2006/07 Vlag van België Thomas Chatelle 2014/15 Vlag van België Thomas Buffel
1997/98 Vlag van België Domenico Olivieri 2007/08 Vlag van België Thomas Chatelle 2015/16
1998/99 Vlag van België Hans Cornelis
1999/00 2008/09 Vlag van België Hans Cornelis
2000/01 Vlag van België Wilfried Delbroek 2009/10 Vlag van Brazilië João Carlos
2001/02 Vlag van Australië Josip Skoko 2010/11 Vlag van België David Hubert
2002/03 Vlag van Hongarije Dániel Tőzsér
2003/04 Vlag van België Jan Moons 2011/12 Vlag van België Jelle Vossen
2004/05 2012/13
2005/06 2013/14

Eerste doelman[bewerken]

Thibaut Courtois vertrok voor €9 miljoen naar Chelsea FC. Hij speelde kampioen bij KRC Genk in het seizoen 2010-2011, de derde landstitel in de clubgeschiedenis. Maar vertrok in de zomer van 2011 naar Chelsea FC.
Seizoen(en) Eerste doelman Seizoen(en) Eerste doelman Seizoen(en) Eerste doelman
1988/89 Vlag van België Ronny Gaspercic 1999/00 Vlag van Hongarije Istvan Brockhauser 2010/11 Vlag van België Thibaut Courtois¹
1989/90 2000/01 Vlag van België Jan Moons 2011/12 Vlag van Hongarije László Köteles
1990/91 2001/02 2012/13
1991/92 Vlag van België Jacky Mathijssen 2002/03 2013/14
1992/93 2003/04 2014/15
1993/94 2004/05 2015/16
1994/95 Vlag van België Ronny Gaspercic 2005/06
1995/96 2006/07 Vlag van België Logan Bailly
1996/97 Vlag van Hongarije Istvan Brockhauser 2007/08
1997/98 2008/09
1998/99 2009/10 Vlag van Hongarije László Köteles
  • ¹ Thibaut Courtois werd in het seizoen 2010/11 eerste doelman nadat er problemen waren met de visumpapieren van László Köteles naar KRC Genk, waardoor László niet voor KRC Genk mocht spelen begin dat seizoen en een definitieve transfer lang nasleepte, en ook Koen Casteels (toen dat seizoen tweede doelman in de rangorde) geblesseerd was.

Topschutters[bewerken]

Competitie topschutters per seizoen[bewerken]

Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals
1988/99 Vlag van Engeland Mark Farrington 5 2001/02 Vlag van België Wesley Sonck 30 2013/14 Vlag van België Jelle Vossen 12
1989/90 Vlag van Malta Carmel Busuttil 17 2002/03 Vlag van België Wesley Sonck 27 2014/15 Vlag van België Ilombe Mboyo 8
1990/91 Vlag van Kroatië Frane Bucan 7 2003/04 Vlag van België Cedric Roussel 14 2015/16 Vlag van België Igor De Camargo 2
1991/92 Vlag van Malta Carmel Busuttil 10 2004/05 Vlag van België Kevin Vandenbergh 17
1992/93 Vlag van Malta Carmel Busuttil 11 2005/06 Vlag van België Kevin Vandenbergh 12
1993/94 Vlag van België Patrick Goots 13 2006/07 Vlag van België Kevin Vandenbergh 11
1994/95 Vlag van Kroatië Branko Strupar 32 Vlag van Kroatië Goran Ljubojevic
1995/96 Vlag van Kroatië Branko Strupar 18 2007/08 Vlag van Israël Elyaniv Barda 16
1996/97 Vlag van België Bart Goor 18 2008/09 Vlag van Brazilië João Carlos 7
1997/98 Vlag van Kroatië Branko Strupar 25 2009/10 Vlag van België Marvin Ogunjimi 12
1998/99 Vlag van Kroatië Branko Strupar 28 2010/11 Vlag van België Jelle Vossen 20
1999/00 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson 18 2011/12 Vlag van België Jelle Vossen 20
2000/01 Vlag van België Wesley Sonck 17 2012/13 Vlag van België Jelle Vossen 17

Europese topschutters[bewerken]

Goals Speler
18 Vlag van België Jelle Vossen
13 Vlag van Guinee Souleymane Oulare
6 Vlag van Senegal Salif Keita
5 Vlag van Kroatië Branko Strupar, Vlag van Israël Elyaniv Barda , Vlag van België Wesley Sonck, , Vlag van België Koen Daerden
4 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson, Vlag van België Benjamin De Ceulaer,
3 Vlag van België Marvin Ogunjimi, Vlag van Hongarije Dániel Tőzsér, Vlag van België Thomas Buffel, Vlag van Servië Nenad Stojanović, Vlag van België Marc Hendrickx, Vlag van Frankrijk Julien Gorius
2 Vlag van België Kevin Vandenbergh, Vlag van België Igor De Camargo, Vlag van Nederland Glynor Plet, Vlag van Congo-Kinshasa Ngoy N'Sumbu, Vlag van Tunesië Fabien Camus, Vlag van Hongarije Ferenc Horvath
1 Vlag van Kroatië Zoran Ban, Vlag van België Anthony Limbombe, Vlag van Senegal Kara Mbodj, Vlag van België Hans Cornelis, Vlag van Tsjechië Daniel Pudil, Vlag van Kroatië Tomislav Mikulic, Vlag van Sierra Leone Paul Kpaka, Vlag van Bosnië en Herzegovina Mirsad Beslija, Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano, Vlag van Finland Juha Reini, Vlag van België Wilfried Delbroek, Vlag van Polen Ernest Konon, Vlag van Kenia Ayub Masika, Vlag van Spanje Daniel Fernández Artola, Vlag van België Christian Benteke, Vlag van Frankrijk Steven Joseph-Monrose, Vlag van België David Hubert, Vlag van België Kevin De Bruyne, Vlag van België Stein Huysegems, Vlag van België David Paas, Vlag van Ivoorkust Didier Zokora, Vlag van Ghana Bennard Yao Kumordzi

Overall Topschutters per seizoen[bewerken]

Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals Seizoen Speler Goals
1988/99 Vlag van Engeland Mark Farrington 5 2001/02 Vlag van België Wesley Sonck 30 2011/12 Vlag van België Jelle Vossen 27
1989/90 Vlag van Malta Carmel Busuttil 17 2002/03 Vlag van België Wesley Sonck 27 2012/13 Vlag van België Jelle Vossen 25
1990/91 Vlag van Kroatië Frane Bucan 7 2003/04 Vlag van België Cedric Roussel 14 2013/14 Vlag van België Jelle Vossen 19
1991/92 Vlag van Malta Carmel Busuttil 10 2004/05 Vlag van België Kevin Vandenbergh 17 2014/15 Vlag van België Ilombe Mboyo 8
1992/93 Vlag van Malta Carmel Busuttil 11 2005/06 Vlag van België Kevin Vandenbergh 12 2015/16 Vlag van België Igor De Camargo 2
1993/94 Vlag van België Patrick Goots 13 2006/07 Vlag van België Kevin Vandenbergh 11
1994/95 Vlag van Kroatië Branko Strupar 32 Vlag van Kroatië Goran Ljubojevic
1995/96 Vlag van Kroatië Branko Strupar 18 2007/08 Vlag van Israël Elyaniv Barda 16
1996/97 Vlag van België Bart Goor 18 2008/09 Vlag van Brazilië João Carlos 7
1997/98 Vlag van Kroatië Branko Strupar 25 Vlag van Slowakije Adam Nemec
1998/99 Vlag van Kroatië Branko Strupar 28 Vlag van België Tom De Mul
1999/00 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson 18 2009/10 Vlag van België Marvin Ogunjimi 13
2000/01 Vlag van België Wesley Sonck 17 2010/11 Vlag van België Jelle Vossen 24

De 10 spelers die het meeste voor KRC Genk hebben gescoord[bewerken]

Jelle Vossen geldt als een levende legende bij KRC Genk. De aanvaller won tal van prijzen met Genk en werd viermaal op rij clubtopschutter van het seizoen.
# Speler Goals
1 Vlag van Kroatië Branko Strupar 131
2 Vlag van België Jelle Vossen 111
3 Vlag van België Wesley Sonck 81
4 Vlag van België Kevin Vandenbergh 75
5 Vlag van Israël Elyaniv Barda 68
6 Vlag van Guinee Souleymane Oulare 59
7 Vlag van Malta Carmel Busuttil 52
8 Vlag van België Marvin Ogunjimi 38
9 Vlag van IJsland Thordur Gudjonsson 38
10 Vlag van Burkina Faso Moumouni Dagano 38

Lijst van spelers die 6 seizoenen of meer voor KRC Genk hebben gespeeld[bewerken]

Seizoenen Speler Seizoenen Speler
9 Vlag van België Domenico Olivieri 7 Vlag van Zuid-Afrika Anele Ngcongca
9 Vlag van België Gert Doumen 7 Vlag van België Koen Daerden
8 Vlag van België Wilfried Delbroek 6 Vlag van België David Hubert
8 Vlag van België Marc Vangronsveld 6 Vlag van Hongarije Istvan Brockhauser
8 Vlag van België Thomas Chatelle 6 Vlag van Malta Carmel Busuttil
8 Vlag van België Ronny Gaspercic 6 Vlag van België Eric Reynders
8 Vlag van Kameroen Eric Matoukou 6 Vlag van België Gert Claessens
8 Vlag van België Jelle Vossen 6 Vlag van Kroatië Branko Strupar
7 Vlag van België Jan Moons 6 Vlag van België Kurt Dreesen
7 Vlag van België Dirk Verwimp 6 Vlag van België Marvin Ogunjimi

Lijst van spelers die 100 wedstrijden of meer voor KRC Genk hebben gespeeld[bewerken]

# Naam speler # Naam speler
274 Vlag van Zuid-Afrika Anele Ngcongca 134 Vlag van Bosnië en Herzegovina Mirsad Bešlija
272 Vlag van België Domenico Olivieri 133 Vlag van Frankrijk Julien Gorius Vlag van België Fabien Camus
251 Vlag van België Thomas Buffel 129 Vlag van België Jacky Peeters
246 Vlag van België Jelle Vossen 128 Vlag van Brazilië Arisvaldo Pereira
228 Vlag van België Wilfried Delbroek 124 Vlag van België Daniel Kimoni, Vlag van Ivoorkust Didier Zokora
225 Vlag van België Jan Moons 122 Vlag van Hongarije István Brockhauser, Vlag van België Marc Hendrikx
221 Vlag van Kameroen Eric Matoukou 121 Vlag van België David Hubert
215 Vlag van België Dirk Verwimp 119 Vlag van Trinidad en Tobago Khaleem Hyland
211 Vlag van Israël Elyaniv Barda 118 Vlag van België Wesley Sonck
210 Vlag van België Ronny Gaspercic 117 Vlag van België Katuku Tshimanga
204 Vlag van België Koen Daerden 114 Vlag van België Marvin Ogunjimi
201 Vlag van Kroatië Branko Strupar 113 Vlag van België Hans Cornelis
173 Vlag van Hongarije László Köteles 112 Vlag van België Bernd Thijs
164 Vlag van Malta Carmel Busuttil 111 Vlag van België Pierre Denier
159 Vlag van Hongarije Dániel Tözsér 110 Vlag van België Kevin De Bruyne
157 Vlag van België Marc Vangronsveld 106 Vlag van België Tom Soetaers, Vlag van België Faris Haroun
146 Vlag van België Thomas Chatelle, Vlag van Tsjechië Daniel Pudil 105 Vlag van Marokko Akram Roumani
141 Vlag van Albanië Besnik Hasi 101 Vlag van België Gert Claessens
139 Vlag van België Kevin Vandenbergh 100 Vlag van Australië Josip Skoko, Vlag van Kameroen Justice Wamfor

Toeschouwersaantallen[bewerken]

Gemiddelde toeschouwersaantallen per wedstrijd in de Jupiler Pro League[7] (sinds 1999/2000: Cristal Arena/Fenix stadion)
seizoen totaal gem.  % (vorig seiz.) hoogst aantal Abonnementen seizoen totaal gem.  % (vorig seiz.) hoogst aantal Abonnementen
1993/94 5.103 - n.b. n.b. 2005/06 22.121 -3,0% 24.530 n.b.
1994/95 n.b. (2e klasse) - 2006/07 22.159 +0,9% 25.000
1995/96 - 2007/08 23.271 +5,0% 24.976
1996/97 8.611 - 2008/09 22.090 -5,4% 24.000
1997/98 10.642 +23,6% 2009/10 19.619 -10,9% 21.468 16.500
1998/99 14.288 +34,3%. 2010/11 21.036 +5,5% 24.296 15.000
1999/00 20.397 +42,8% 18.300 2011/12 21.976 23.659 18.075
2000/01 19.924 -4,2% 22.000 18.500 2012/13 20.612 -5,6% 24.750 16.250
2001/02 20.790 +7,4% 23.624 17.000 2013/14 21.323 +3,6 % 24.250 19.620 (+3.370)
2002/03 23.851 +14,7% 24.749 21.000 2014/15 16.830 - ? % 17.180 16.500 (-3.120)
2003/04 23.627 -0,9% 25.061 21.500

2015/16

2004/05 22.650 -4,1% 24.128 20.000

2016/17

Budget in de loop der jaren[bewerken]

seizoen budget in € mln

(Belgische Frank, BEF)

seizoen budget in € mln

(Belgische Frank, BEF)

seizoen budget in € mln

(Belgische Frank, BEF)

1988/89 2001/02 13,6 miljoen euro 2014/15 25 miljoen euro
1989/90 2002/03 15 miljoen euro 2015/16  ?
1990/91 2003/04
1991/92 2004/05
1992/93 2005/06 18 miljoen euro
1993/94 2006/07
1994/95 2007/08 17,6 miljoen euro
1995/96 -2 miljoen euro (-80 miljoen BEF) 2008/09 19 miljoen euro
1996/97 2009/10
1997/98 2010/11 17 miljoen euro
1998/99 5 miljoen euro (200 miljoen BEF) 2011/12 20 miljoen euro
1999/00 2012/13 22 miljoen euro
2000/01 16 miljoen euro 2013/14 24 miljoen euro

Voorzitters[bewerken]

Periode Naam voorzitter
1988-1990 Vlag van België Jean-Paul Duyckaerts
1990-1993 Vlag van België Jan Vandermeulen
1993-1995 Vlag van België Robert Kumpen
1995-1998 Vlag van België Remi Fagard
1998-2001 Vlag van België Edgard Troonbeeckx
2001-2006 Vlag van België Jos Vaessen
2006-2009 Vlag van België Harry Lemmens
2009-heden Vlag van België Herbert Houben

Sponsors[bewerken]

Periode (shirt) Kledingsponsor Hoofdsponsor Periode (shirt) Kledingsponsor Hoofdsponsor
1988/89 Diadora Kärcher 2006/07 Airness Euphony
1989/90 2007/08
1990/91 2008/09
1991/92 2009/10 Nike
1993/92 2010/11
1994/95 Olympic Nitto 2011/12
1995/96 2012/13
1996/97 2013/14
1997/98 2015/16 BeoBank
1998/99 2016/17
1999/00 Kappa 2017/18
2000/01
2001/02
2002/03
2003/04
2004/05 Euphony
2005/06

Literatuur[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Fenixstadion" van KRC Genk wordt "Cristal Arena"
  2. Arsenal Humiliated In Europe On This Day, 3rd November 1981 Geraadpleegd op 29 september 2012
  3. KRC Genk is herfstkampioen 2010-2011
  4. Nieuw contract voor coach Frank Vercauteren
  5. 'Mario Been blijft dan toch bij RC Genk', Het Nieuwsblad 28 juni 2013
  6. Door de doorverkoopclausule in zijn contract is de transfersom opgelopen van €10 miljoen tot €15,25 miljoen toen Aston Villa hem verkocht aan Liverpool.
  7. European Statistics Europese voetbalstatistieken