Naar inhoud springen

Jean-Paul Boëtius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Jean-Paul Boëtius
Boëtius in 2020
Boëtius in 2020
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jean-Paul Patrick Boëtius
Geboortedatum 22 maart 1994
Geboorteplaats Rotterdam, Vlag van Nederland Nederland
Nationaliteit Vlag van Suriname Suriname
Lengte 178 cm
Been Rechts
Positie Middenvelder, Vleugelspeler
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Nederland RKC Waalwijk
Rugnummer 14
Contract tot 30 juni 2026
Jeugd
2000
2000–2012		 Vlag van Nederland HOV/DJSCR
Vlag van Nederland Feyenoord
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2012–2015
2015–2017
2017
2017–2018
2018–2022
2022–2023
2025–2026
2026–		 Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Zwitserland FC Basel
→ Vlag van België KRC Genk
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Duitsland Mainz 05
Vlag van Duitsland Hertha BSC
Vlag van Duitsland SV Darmstadt 98
Vlag van Nederland RKC Waalwijk		 80(18)
14(3)
17(4)
29(6)
122(12)
21(0)
16(0)
9(1)
Interlands **
2009–2011
2011–2013
2013–2014
2014
2025–		 Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland –21
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Suriname Suriname		 8(1)
3(1)
18(3)
1(0)
8(0)
* Bijgewerkt op 7 maart 2026
** Bijgewerkt op 7 maart 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Jean-Paul Patrick Boëtius (Rotterdam, 22 maart 1994) is een Surinaams-Nederlands voetballer die doorgaans als aanvallende middenvelder of vleugelaanvaller speelt. Hij tekende in maart 2026 transfervrij bij RKC Waalwijk. Hij debuteerde in 2025 in het Surinaams voetbalelftal.

Familie

[bewerken | brontekst bewerken]

Jean-Paul Boëtius komt uit een voetbalfamilie. Zijn oom Errol Emanuelson en diens zoons Urby en Julian hebben allen in het profvoetbal gespeeld.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Feyenoord

[bewerken | brontekst bewerken]
Boëtius in 2014 met Feyenoord

Boëtius begon met voetballen op straat in de buurt van het Henegouwerplein, vlak bij zijn huis in Rotterdam. De andere voetballers op het plein adviseerden de moeder van Boëtius al snel om met profclubs te gaan bellen, aangezien het talent van de zesjarige speler groot was. Boëtius werd door zijn moeder aangeboden bij Excelsior, Sparta en Feyenoord. Terwijl er bij de eerste twee geen plek was, mocht Boëtius bij Feyenoord wel meteen meetrainen. Binnen vier dagen speelde hij zijn eerste wedstrijd voor de Rotterdammers.[1]

Boëtius doorliep de gehele jeugdopleiding van Feyenoord. Door een zware knieblessure miste Boëtius het Europees kampioenschap onder de 17 en zag hij een aantal teamgenoten debuteren voor het eerste elftal van Feyenoord waarmee hij al jaren speelde, zoals Terence Kongolo, Tonny Vilhena en Anass Achahbar. Boëtius debuteerde na zijn revalidatie op 28 oktober 2012 als basisspeler in het eerste elftal, thuis tegen Ajax. Hij maakte bij zijn debuut de 1–1. Boëtius speelde in drie seizoenen 80 competitiewedstrijden voor Feyenoord. Nadat Fred Rutten in 2014 Ronald Koeman opvolgde als coach, begon hij alleen wel steeds vaker op de reservebank. Gesprekken tussen Feyenoord en hem om zijn contract te verlengen, liepen vervolgens op niets uit.

Basel

[bewerken | brontekst bewerken]

Boëtius tekende in augustus 2015 een contract tot medio 2019 bij FC Basel, de kampioen van Zwitserland in de voorgaande zes seizoenen. Dat betaalde circa €2.500.000,- voor hem aan Feyenoord.[2] Hij maakte zijn officiële debuut voor de Zwitserse ploeg op woensdag 19 augustus, in een wedstrijd in de voorronde van de UEFA Champions League tegen Maccabi Tel Aviv (2-2). Boëtius viel na 68 minuten in voor doelpuntenmaker Matías Delgado.[3]

Terug bij Feyenoord

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 26 juni 2017 tekende Boëtius een driejarig contract bij Feyenoord. Hij is daarmee de vervanger van Eljero Elia, die naar Istanbul Başakşehir vertrok.[4] Bij zijn eerste wedstrijd sinds zijn terugkeer bij de Rotterdamse club won hij gelijk een prijs; de Johan Cruijff Schaal door in de strafschoppenserie te winnen van Vitesse. Boëtius legde aan voor de 2e strafschop voor Feyenoord, die hij raak binnen schoot. Op 20 augustus 2017 maakte hij zijn eerste doelpunt, het enige doelpunt in de Rotterdamse derby tegen SBV Excelsior. Het was zijn eerste van 6 goals dat seizoen uit 38 wedstrijden. Na een rode kaart tegen De Graafschap in de eerste competitiewedstrijd het jaar daarop, besloot trainer Giovanni van Bronckhorst hem uit de selectie te zetten.[5] Anderhalve week later vertrok hij naar Mainz.[6]

Mainz 05

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 27 augustus 2018 tekende Boëtius een contract van vier jaar bij Mainz 05.[7] Zijn debuut voor de Duitse club club maakte hij op op 1 september tegen FC Nürnberg door in minuut 67 Alexandru Maxim te vervangen. Tegen Hertha BSC op 6 oktober stond Boëtius voor het eerst in de basis. 3 weken later vond hij voor het eerst het net voor Mainz 05, wat niet hielp aan het verlies tegen Bayern München.

Boëtius verlengde zijn contract bij Mainz 05 niet, aan het einde van het seizoen 2022-23 en werd daardoor transfervrij.[8] Na zijn vertrek bij de club hield hij zijn conditie op peil bij Feyenoord.[9]

Hertha BSC

[bewerken | brontekst bewerken]

Begin augustus 2022 tekende Boëtius een driejarig contract bij Hertha BSC, waardoor hij actief bleef in de Duitse Bundesliga.[10] In september 2022 werd zaadbalkanker ontdekt bij Boëtius. Hij werd geopereerd en hoefde geen chemotherapie te ondergaan.[11][12] Zijn contract verviel medio 2023 na de degradatie van Hertha uit de Bundesliga. Op 8 maart 2024 maakte Boëtius bekend dat er uitzaaiingen zijn geconstateerd waardoor hij een chemotherapie moest ondergaan, gevolgd door een revalidatie. Nadat hij 'schoon' was verklaard begon hij weer met individuele training en in oktober 2024 trainde hij mee met Feyenoord Onder 21 en Heerenveen.[13][14]

Darmstadt 98

[bewerken | brontekst bewerken]

Boëtius vond op 21 januari 2025 een nieuwe club met SV Darmstadt, uitkomend in de 2. Bundesliga.[15] Hij maakte vijf dagen later zijn debuut voor de club in het competitieduel met SC Paderborn (0–1 nederlaag). Hij kwam dat seizoen tot twaalf optredens. Het daaropvolgende seizoen kwam hij nauwelijks in actie. Boëtius verliet de club op 2 februari 2026, op zoek naar meer speelminuten.[16]

RKC Waalwijk

[bewerken | brontekst bewerken]

Boëtius keerde op 3 maart 2026 terug in Nederland met een contract bij RKC Waalwijk.[17] Drie dagen later maakte hij zijn debuut voor de club, als invaller voor Denilho Cleonise bij een 0–3 zege op VVV-Venlo in de Eerste divisie.[18] In de play-offs maakte Boëtius zijn eerste doelgroep voor RKC, in de uitwedstrijd tegen Willem II.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2012/13 Vlag van Nederland Feyenoord Eredivisie 20 4 2 0 0 0 0 0 22 4
2013/14 29 10 3 1 0 0 0 0 32 11
2014/15 31 4 1 0 8 1 2 0 42 5
Club totaal80186181209620
2015/16 Vlag van Zwitserland FC Basel Super League 12 3 0 0 6 1 0 0 18 4
2016/17 2 0 3 3 0 0 0 0 5 3
Club totaal143336100237
2016/17 → Vlag van België KRC Genk Eerste klasse 17 4 0 0 6 1 0 0 23 5
Club totaal174006100235
2017/18 Vlag van Nederland Feyenoord Eredivisie 28 6 3 0 6 0 1 0 38 6
2018/19 1 0 0 0 1 0 0 0 2 0
Club totaal ^10924911513013626
2018/19 Vlag van Duitsland Mainz 05 Bundesliga 30 4 1 0 — 0 0 31 4
2019/20 28 4 1 0 — 0 0 29 4
2020/21 31 2 2 1 — 0 0 33 3
2021/22 33 2 3 0 — 0 0 36 2
Club totaal1221271000012913
2022/23 Vlag van Duitsland Hertha BSC Bundesliga 21 0 0 0 — 0 0 21 0
Club totaal210000000210
2024/25 Vlag van Duitsland SV Darmstadt 98 2. Bundesliga 12 0 0 0 — 0 0 12 0
2025/26 4 0 1 0 — 0 0 5 0
Club totaal160100000170
2025/26 Vlag van Nederland RKC Waalwijk Eerste divisie 6 0 0 0 — 3 1 1 0
Club totaal6000003191
Carrière totaal 305 43 20 5 27 3 6 1 358 52

Bijgewerkt op 10 mei 2026. [19]
^ van beide periodes bij Feyenoord.

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 6 maart 2013 werd Boëtius opgenomen in de voorselectie van het Nederlands voetbalelftal, voor de wedstrijden tegen Estland en Roemenië. Op 28 februari 2014 maakte bondscoach Louis van Gaal bekend dat de Feyenoord-aanvaller geselecteerd was voor de vriendschappelijke interland tegen Frankrijk op woensdag 5 maart in aanloop naar de WK-eindronde in Brazilië. Hij debuteerde in deze wedstrijd, die met 2–0 verloren werd door Oranje.[noten 1] Op 5 mei 2014 werd Boëtius door Van Gaal opgeroepen voor een trainingsstage in Hoenderloo, ter voorbereiding op het wereldkampioenschap.[20] Ook behoorde hij tot de voorselectie, die op 13 mei bekendgemaakt werd.[21] Desondanks behoorde hij niet tot de definitieve WK-selectie, die Van Gaal op 31 mei bekendmaakte. Twee andere middenvelders, clubgenoot Tonny Vilhena en Quincy Promes vielen ook af.[22]

Op 10 juni 2025 debuteerde Boëtius voor het Surinaams voetbalelftal in een WK-kwalificatiewedstrijd tegen El Salvador (1–1 gelijkspel).

Interlands van Jean-Paul Boëtius voor Vlag van Nederland Nederland
№ Datum Wedstrijd Uitslag Soort wedstrijd Doelpunten Assists
Als speler bij Vlag van Nederland Feyenoord
1.5 maart 2014Vlag van Frankrijk Frankrijk – Nederland Vlag van Nederland2 – 0Vriendschappelijk00

Bijgewerkt tot en met 5 maart 2014.[23]

Erelijst

[bewerken | brontekst bewerken]
Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Zwitserland FC Basel
Super League1x2015/16
Vlag van Nederland Feyenoord
KNVB beker1x2017/18
Johan Cruijff Schaal2x2017, 2018
Vlag van Nederland Nederland -17
EK -171x2011

Zie ook

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Jean-Paul Boëtius van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean-Paul_Boëtius&oldid=71110850"