Terence Kongolo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Terence Kongolo
Kongolo op de training bij Feyenoord in april 2014.
Kongolo op de training bij Feyenoord in april 2014.
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 14 februari 1994
Geboorteplaats Fribourg, Vlag van Zwitserland Zwitserland
Lengte 188 cm
Been Links
Positie Centrale verdediger, Linksback
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Huddersfield Town
Rugnummer 5
Contract tot 30 juni 2022
Jeugd
0000–2002
2002-2012
Vlag van Nederland RVV Hillesluis
Vlag van Nederland Feyenoord
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2012–2017
2017–2018
2018
2018–
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Monaco AS Monaco
Vlag van Engeland Huddersfield Town
Vlag van Engeland Huddersfield Town
106 0(1)
3 0(0)
13 0(0)
0 0(0)
Interlands **
2010–2011
2011–2012
2014–
Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland
14 0(2)
4 0(0)
4 0(0)

* Bijgewerkt op 8 juni 2018
** Bijgewerkt op 8 juni 2018
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Terence Kongolo (Fribourg (Zwitserland), 14 februari 1994) is een Nederlands voetballer van Congolese afkomst die doorgaans als centrale verdediger speelt. Hij verruilde AS Monaco in juli 2018 voor Huddersfield Town, dat hem in het voorgaande halfjaar al huurde. Kongolo debuteerde in 2014 in het Nederlands elftal.

Clubcarrière[bewerken]

Kongolo begon met voetballen bij RVV Hillesluis en kwam als F-pupil in de jeugd van Feyenoord te spelen. Hij startte in het seizoen 2009/10 bij Feyenoord -16, maar kwam voor de winterstop meerdere malen uit voor Feyenoord -17. In dat elftal speelde hij de laatste maanden van het seizoen als centrale verdediger. Daarnaast maakte de linksbenige verdediger deel uit van het Nederlands elftal voor spelers jonger dan zestien jaar. Op 14 april 2012 maakte Kongolo als invaller zijn debuut in Feyenoord 1, in een met 3-0 gewonnen wedstrijd tegen Excelsior. Zijn eerste doelpunt in de hoofdmacht maakte Kongolo op 26 september 2012 in een bekerwedstrijd uit bij N.E.C. (2-3 winst).

Op 8 juni 2018 stapte Kongolo definitief over naar Huddersfield Town. Hij tekende voor vier jaar bij The Terriers, die hem overnamen van AS Monaco. Kongolo kwam in het tweede deel van het seizoen 2017/18 al op huurbasis uit voor de Premier League-club, nadat hij in de eerste seizoenshelft amper aan spelen was toegekomen bij Monaco. Trainer Leonardo Jardim deed in slechts drie competitiewedstrijden een beroep op hem.

Clubstatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2011/12 Feyenoord Vlag van Nederland Eredivisie 1 0 0 0 1 0
2012/13 5 0 2 2 1 0 8 2
2013/14 17 0 1 0 0 0 18 0
2014/15 31 0 1 0 11 0 2 0 45 0
2015/16 29 0 6 0 35 0
2016/17 23 1 3 0 4 0 1 0 31 1
Club totaal 106 1 13 2 16 0 3 0 138 3
2017/18 AS Monaco Vlag van Frankrijk Ligue 1 3 0 1 0 1 0 1 0 6 0
Club totaal 3 0 1 0 1 0 1 0 6 0
2017/18 Huddersfield Town Vlag van Engeland Premier League 13 0 4 0 0 0 17 0
2018/19 Huddersfield Town 0 0 0 0 0 0 0 0
Club totaal 13 0 4 0 0 0 0 0 17 0
Carrière totaal 122 1 18 2 17 0 4 0 161 3

Bijgewerkt t/m 19 mei 2018[1]

Interlandcarrière[bewerken]

Kongolo won in 2011 met het Nederlands voetbalelftal onder 17 het EK in Servië, door een 5-2 zege in de finale op de leeftijdgenoten uit Duitsland. In deze wedstrijd wist Kongolo eenmaal te scoren.

Op 5 mei 2014 werd Kongolo door bondscoach Louis van Gaal opgeroepen voor een trainingsstage in Hoenderloo van het Nederlands Elftal, ter voorbereiding op het WK in Brazilië.[2] Op 13 mei werd hij door Van Gaal in de dertigkoppige voorselectie opgenomen.[3]

Op 17 mei debuteerde Kongolo als international in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Ecuador (1-1). Hij werd in de rust vervangen door Patrick van Aanholt. Kongolo behoorde tot de definitieve WK-selectie, die Van Gaal op 31 mei bekendmaakte. Van Aanholt (spelend op dezelfde positie als Kongolo) en Karim Rekik waren de afvallers bij de verdedigers.[4] Zijn enige opwachting tijdens het toernooi maakte hij in het derde groepsduel tegen Chili (2-0); hij verving Dirk Kuijt in de 89ste minuut.[5]

Bijgewerkt op 2 januari 2018[6]

Erelijst[bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Feyenoord
Landskampioen Schaal.png Eredivisie 1x 2016/17
KNVB-Beker.png KNVB beker 1x 2015/16
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Nederland Nederland
Wereldkampioenschap voetbal - - - - 1x Brons 2014
Vlag van Nederland Nederland onder 17
Europees kampioenschap voetbal 1x Goud 2011 - - -