Daley Blind

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Daley Blind
Blind voor Manchester United in 2016.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Daley Blind
Bijnaam Pony[1], Mister Versatile[2]
Geboortedatum 9 maart 1990
Geboorteplaats Amsterdam, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 180 cm
Been Links
Positie Centrale verdediger, linksachter, verdedigende middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Nederland Ajax
Rugnummer 17[3]
Contract tot 30 juni 2023[4]
Jeugd
1995–1998
1998–2009
Vlag van Nederland AFC
Vlag van Nederland Ajax
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2008–2014
2009–2010
2014–2018
2018–
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Nederland FC Groningen
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Nederland Ajax
102(3)
17(0)
90(4)
104(7)
Interlands **
2004
2006
2006–2007
2008–2010
2012
2009–2013
2013–
Vlag van Nederland Nederland –15
Vlag van Nederland Nederland –16
Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland –20
Vlag van Nederland Nederland –21
Vlag van Nederland Nederland
1(0)
4(0)
13(3)
16(0)
1(0)
23(0)
94(2)

* Bijgewerkt op 27 maart 2022
** Bijgewerkt op 25 september 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Daley Blind (Amsterdam, 9 maart 1990) is een Nederlands profvoetballer die onder contract staat bij Ajax en speelt als international voor het Nederlands elftal. Hij speelt bij voorkeur als verdedigende middenvelder maar kan ook als linksback of centraal verdediger uit de voeten. Hij is de zoon van trainer en voormalig voetballer Danny Blind.

Blind doorliep de jeugdopleiding van Ajax en maakte in december 2008 zijn debuut in Ajax 1. Na een verhuurperiode bij FC Groningen in het seizoen 2009/10 groeide hij onder trainer Frank de Boer uit tot een vaste waarde in het elftal dat vier landstitels op rij wist te pakken (2011 t/m 2014). Zijn laatste seizoen bij Ajax (2013/14) leverde hem de prijs voor Nederlands voetballer van het jaar op. In september 2014 werd hij voor 17,5 miljoen euro overgenomen door Manchester United. Op 17 juli 2018 maakte Manchester United bekend dat Blind de overstap terug naar Ajax maakte voor een bedrag van 16 miljoen euro dat door eventuele bonussen kan oplopen tot 20,5 miljoen euro. Blind tekende een contract tot 2022. In maart 2021 verlengde hij zijn contract tot medio 2023.[4]

Blind debuteerde in februari 2013 in het Nederlands elftal. Hij was actief op het WK 2014 in Brazilië, waar Nederland de derde plaats haalde, en het EK 2020, dat vanwege de coronapandemie in 2021 werd gespeeld.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Ajax[bewerken | brontekst bewerken]

Blind speelde vanaf juni 1998 in de jeugdopleiding van Ajax. Als B-junior speelde de net zeventienjarige toenmalige verdediger in 2007 mee met de A-jeugd, waar hij uitgroeide tot een vaste waarde. Blind tekende op 29 maart 2007 een contract tot 1 juli 2010 bij de Amsterdammers.[5]

In de zomer van 2008 werd Blind verkozen tot het grootste talent uit de jeugdopleiding van Ajax.[6] Tevens maakte hij de overstap van de A1 naar Jong Ajax, waar hij meteen werd verkozen tot aanvoerder en veelal op het middenveld werd geposteerd. Blind trainde gedurende het seizoen 2008/09 ook diverse malen mee met het eerste elftal onder leiding van hoofdtrainer Marco van Basten. Hij maakte op 7 december 2008 zijn debuut op het hoogste niveau, door in een uitwedstrijd tegen FC Volendam in te vallen voor Eyong Enoh.[7] Deze wedstrijd was tevens de eerste keer dat hij bij de selectie was geselecteerd. Blind was sinds de invoering van het betaald voetbal in 1954 de eerste zoon van een voormalige Ajax-speler die in het eerste van Ajax debuteerde. Youri Mulder, Jordi Cruijff, Danny Muller, Robbin Kieft en Danilo Sousa Campos kwamen ook dichtbij, maar haalden nooit het eerste elftal. Blind kwam dat seizoen tot vijf competitieoptredens. Onder trainer Martin Jol werd er in het seizoen 2009/10 geen beroep meer gedaan op hem. Om zijn ontwikkeling te stimuleren, besloot Ajax hem de tweede helft van het seizoen aan FC Groningen te verhuren.[8] Ondertussen kon Blind rekenen op interesse van RSC Anderlecht.[9]

Verhuur aan FC Groningen[bewerken | brontekst bewerken]

De tijdelijke overgang van Blind naar FC Groningen hing samen met de inmengingen van Pieter Huistra, de opvolger van Groningen-trainer Ron Jans. Huistra deed een positieve aanbeveling over Blind, die hij onder zijn hoede had als trainer van Jong Ajax. Bovendien zat FC Groningen op dat moment dun in de verdedigers door blessures bij Ondrej Svejdik en Sepp de Roover.[10]

Het officieuze debuut van Blind bij FC Groningen was op een trainingskamp in Portugal, waar de club vriendschappelijk tegen Ajax speelde. Het oefenduel eindigde in 1-1.[11] Zijn officiële debuut maakte hij in de Derby van het Noorden tegen sc Heerenveen op 20 januari.

Terugkeer naar Ajax[bewerken | brontekst bewerken]

Blind spelend voor Ajax in 2011

Na zijn verhuur aan FC Groningen keerde Blind terug naar Ajax. Diverse clubs wilden Blind graag op huurbasis van Ajax overnemen, waaronder FC Groningen. Ajax stemde hier niet mee in en Blind bleef, in ieder geval tot aan de winterstop, bij Ajax. Martin Jol vond dat hij hem niet nodig had in zijn selectie en posteerde Vurnon Anita of Urby Emanuelson op de linksbackpositie. Toen Jol eind 2010 opstapte en Frank de Boer de nieuwe hoofdtrainer werd, kwam er een nieuwe kans voor Blind. De Boer maakte bekend Anita niet als linksback te zien, waardoor Blind dus tweede keus zou worden. In de wintertransferperiode vertrok Emanuelson naar AC Milan. Blind werd hierdoor zijn vervanger. Zijn basis debuut volgde op 19 januari 2011 thuis tegen Feyenoord. Samen met Nicolai Boilesen maakte hij de rest van het seizoen af op de linksbackpositie. Hij maakte zijn debuut in de UEFA Europa League en stond in de finale van de KNVB Beker, die met 2-3 werd verloren van FC Twente. Ook speelde hij in de kampioenswedstrijd tegen FC Twente, die met 3-1 werd gewonnen, waardoor Ajax voor het eerst in zeven jaar landskampioen werd.

In seizoen 2011/12 presteerde Blind wisselvallig door problemen met zijn vorm.[12] Door blessures bij zijn concurrent Nicolai Boilesen behield hij toch zijn plaats in het elftal. Op 22 november 2011 maakte hij tegen Olympique Lyon zijn debuut in de Champions League.

In seizoen 2012/13 vond Blind de weg omhoog. Op 10 februari 2013 maakte hij zijn eerste goal in zijn profcarrière namens AFC Ajax in een duel met Roda JC (1-1). In de halve finale van de KNVB Beker (februari 2013) tegen AZ (0-3) kreeg Blind rust. Hij miste daarvoor geen competitiewedstrijd in het seizoen 2012/13. Nadat Blind zijn eerste goal voor Ajax had gemaakt, volgde zijn tweede in een uitwedstrijd op 17 maart 2013 bij AZ (2-3 winst). Hij maakte in de 22e minuut de 0-2. Op 22 april 2013 werd bekendgemaakt dat Blind zijn aflopende contract met drie seizoenen ging verlengen. Hierdoor was hij tot 1 juli 2016 verbonden aan Ajax.[13] Tijdens de huldiging van het 32e landskampioenschap op 5 mei 2013 werd Blind verkozen tot Ajacied van het jaar. Bij Ajax speelde hij samen met Siem de Jong de meeste competitiewedstrijden in het seizoen 2012/13. Beiden kwamen in alle 34 wedstrijden in de Eredivisie in actie.

Op 17 augustus 2013 speelde Blind zijn 100ste officiële wedstrijd voor Ajax, thuis tegen Feyenoord (2-1 winst). In de uitwedstrijd tegen FC Twente op 19 oktober 2013 besloot coach De Boer om Blind, die daarvoor altijd verdediger was geweest, op te stellen als (controlerende) middenvelder. De rest van het seizoen zou hij middenvelder blijven. Op 5 mei 2014 werd bekendgemaakt dat Blind de Gouden Schoen gewonnen had, die eerder ook tweemaal was gewonnen door zijn vader Danny.[14] Aan het einde van het seizoen wordt Blind voor de vierde keer op rij kampioen met Ajax.

Op 30 augustus, twee dagen voor het aflopen van de zomerse transfertermijn, maakte Ajax bekend dat ze een akkoord had bereikt met Manchester United, waar oud-bondscoach Louis van Gaal aan het roer stond. Blind werd hierop buiten de wedstrijdselectie gelaten voor een uitwedstrijd tegen FC Groningen, zodat hij kon onderhandelen met de club. Met de overgang was ruim 17,5 miljoen euro gemoeid.[15]

Manchester United[bewerken | brontekst bewerken]

Op 1 september 2014 tekende Blind bij Manchester United een contract voor vier jaar met de optie voor nog een seizoen.[16] Op 14 september 2014 maakte Blind zijn debuut voor Manchester United op Old Trafford in de Premier League-thuiswedstrijd tegen Queens Park Rangers, die met 4-0 werd gewonnen. Blind speelde de hele wedstrijd als controlerende middenvelder. Op 20 oktober 2014 scoorde Blind zijn eerste officiële goal voor Manchester United waarmee hij een punt wist te redden in de uitwedstrijd tegen West Bromwich Albion FC. Blind was in zijn eerste seizoen bij United een van vaste waarden op het middenveld. Hij kwam in zijn eerste seizoen tot 29 officiële wedstrijden. Hij eindigde met United op de vierde plaats waarmee het zich kwalificeerde voor de voorronde van de Champions League.

In het daaropvolgende seizoen kwamen er met de komst van Bastian Schweinsteiger en Morgan Schneiderlin twee concurrenten bij voor Blind op het middenveld. Hij moest zich hierdoor meer gaan richten op de positie van centrale verdediger. Op 14 augustus 2015 werd hij na afloop van de uitwedstrijd tegen Aston Villa tijdens de tweede speelronde van de competitie als centrale verdediger verkozen tot man of the match.[17] Na de wedstrijd tegen Arsenal op 4 oktober 2015, die met 3-0 werd verloren, raakte Blind, evenals Memphis Depay, zijn basisplaats kwijt ten faveure van Phil Jones.[18] Deze veroverde hij echter dezelfde maand weer terug.[19]

Op 21 mei 2016 won Blind zijn eerste hoofdprijs bij Manchester United. Op die dag werd Crystal Palace in de finale van de FA Cup na verlenging met 2-1 verslagen. Blind kwam de hele wedstrijd in actie. Twee dagen na het winnen van de FA Cup maakte Manchester United bekend dat de club niet verder ging met trainer Van Gaal en hij de club na twee jaar verliet.[20][21] Onder zijn opvolger José Mourinho kreeg Blind een basisplaats tijdens de wedstrijd om de FA Community Shield tegen landskampioen Leicester City. United won deze wedstrijd door doelpunten van Jesse Lingard en Zlatan Ibrahimović. Hiermee won Blind zijn tweede hoofdprijs bij United. In mei 2017 versloeg hij in de finale van de Europa League zijn oude ploeg Ajax. Daarmee won Blind zijn eerste internationale hoofdprijs.

In de zomer van 2017 waren er geruchten dat Blind zou vertrekken bij Manchester United. Hij begon echter zijn vierde seizoen als een van de vier linksbacks van United, roulerend met Darmian, Young en Shaw.

Tweede terugkeer bij Ajax[bewerken | brontekst bewerken]

In 2018 keerde Blind terug bij Ajax, waar hij een contract tekende voor vier jaar. Ajax betaalde 16 miljoen euro aan Manchester United. Dat kreeg daarbij tot maximaal 4,5 miljoen euro extra aan eventuele bonussen in het vooruitzicht. Daarmee werd hij de duurste aankoop ooit van Ajax.[22] Hij werd tegelijk met Dusan Tadic uit de Premier League gehaald, en beiden voegden de nodige ervaring toe aan het jeugdige Ajax. De terugkeer naar Ajax is een succes, want Blind functioneert prima in een elftal dat in seizoen 2018/19 van hoog niveau is. Meestal speelt hij naast Matthijs de Ligt in het centrum van de verdediging. Een enkele maal is hij linkervleugelverdediger of controlerende middenvelder. In de thuiswedstrijd tegen De Graafschap (16 december) scoorde hij een hattrick. Zowel in de competitie als in de Champions League valt Blind op door zijn hoge aantal passes en door slimme positionering. Met Ajax bereikt hij de halve finales van de Champions League. Blind opende de score in de door Ajax gewonnen finale van de KNVB Beker. Op 15 mei wint hij zijn vijfde landstitel met Ajax.[23]

In het begin van seizoen 2019/20 krijgt Blind een nieuwe positie als controlerende middenvelder, op de plek waar Frenkie de Jong eerder speelde. Na zeven wedstrijden op die positie keert hij terug als centrale verdediger waar hij het centraleverdedigersduo vormt samen met Joël Veltman. Teamgenoot Dusan Tadic stelt over Blind: Hij is onze Franz Beckenbauer. Hij zet alles neer en bij hem begint de opbouw van ons spel.[24] Blind zelf geeft aan dat hij een fase in zijn carrière doormaakt, waarin het heel goed gaat.[25] Tijdens de laatste wedstrijd van de Champions League-poulefase, thuis tegen Valencia op 10 december, kreeg hij korte tijd last van duizeligheid. Nader onderzoek wees uit dat er sprake was van een hartspierontsteking. Na een snel herstel en een operatie waarbij een defibrillator werd geïmplanteerd, maakte Blind op 12 februari zijn rentree.

Op 25 augustus 2020, tijdens een oefenwedstrijd tegen Hertha BSC, ging Blinds defibrillator af. Dit hield hem niet lang langs de kant. Dit seizoen (2020/21) kreeg Blind eerst Perr Schuurs en later Jurriën Timber naast zich in het hart van de verdediging. In maart 2021 verlengde hij zijn contract tot medio 2023.[4]

In seizoen 2021/22 werd hij niet meer opgesteld als centrale verdediger, maar als linksachter. Met Ajax won hij alle zes poulewedstrijden in de Champions League.

In seizoen 2022/23 kreeg hij nieuwe concurrentie van Calvin Bassey op de positie van centrale verdediger, en van Owen Wijndal op de positie van linksachter. Omdat Bassey de vaste centrale verdediger was, concurreerde Blind met Wijndal om de linksachterpositie. Op 13 september speelde hij tegen Liverpool zijn honderdste internationale wedstrijd in clubverband, waarvan 29 voor Manchester United en 61 voor Ajax.

Carrièrestatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2008/09 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 5 0 0 0 1 0 6 0
2009/10 0 0 1 0 0 0 1 0
Club totaal 5 0 1 0 1 0 0 0 7 0
2009/10 FC Groningen Vlag van Nederland Eredivisie 17 0 0 0 2 0 19 0
Club totaal 17 0 0 0 0 0 2 0 19 0
2010/11 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 10 0 4 0 4 0 0 0 18 0
2011/12 21 0 1 0 3 0 1 0 26 0
2012/13 34 2 3 0 8 0 1 0 46 2
2013/14 29 1 6 0 8 0 1 0 44 1
Club totaal 99 3 15 0 24 0 3 0 141 3
2013/14 Jong Ajax Vlag van Nederland Eerste divisie 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0
Club totaal 1 0 1 0 0 0 0 0 2 0
2014/15 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 3 0 0 0 0 0 0 0 3 0
Club totaal 102 3 15 0 24 0 3 0 144 3
2014/15 Manchester United Vlag van Engeland Premier League 25 2 4 0 29 2
2015/16 35 1 9 1 12 0 56 2
2016/17 23 1 4 0 11 0 1 0 39 1
2017/18 7 0 4 0 6 1 0 0 17 1
Club totaal 90 4 21 1 29 1 1 0 141 6
2018/19 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 34 5 5 1 18 0 57 6
2019/20 20 0 2 0 10 0 1 1 33 1
2020/21 23 1 3 0 8 0 0 0 34 1
2021/22 34 1 2 0 8 1 1 0 45 2
2022/23 0 0 0 0 0 0 1 0 1 0
Club totaal 211 10 27 1 68 1 6 1 312 13
Carrière totaal 319 14 48 2 97 2 9 1 473 19

Bijgewerkt t/m 1 augustus 2022

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Blind in training bij het Nederlands elftal (2014)

Jeugdelftallen[bewerken | brontekst bewerken]

Blind was in 2007 met Nederland onder de 17 jaar actief op het Jeugd-EK in België. Tijdens dit toernooi scoorde hij tweemaal in de interland tegen IJsland –17, maar raakte hij ook geblesseerd, waardoor hij de twee resterende wedstrijden moest missen. Met het team voor spelers onder 19 jaar wist hij zich achtereenvolgend niet de kwalificeren voor het EK onder 19 in 2008 en 2009. Daarnaast kwam hij ook niet uit voor het elftal onder 15, 16 en 20 jaar.

Jeugdinterlands van Daley Blind
Team (№ interlands) Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Ajax
Onder 15 (1.) 30 november 2004 Vlag van Ierland IerlandNederland Vlag van Nederland 3 – 5 Vriendschappelijk
Onder 16 (1.) 28 januari 2006 Vlag van Noorwegen Noorwegen - Nederland Vlag van Nederland 0 – 1 Aegean Cup 2006
Onder 16 (2.) 31 januari 2006 Vlag van Turkije Turkije - Nederland Vlag van Nederland 3 – 1 Aegean Cup 2006
Onder 16 (3.) 2 februari 2006 Vlag van Tsjechië Tsjechië - Nederland Vlag van Nederland 1 – 0 Aegean Cup 2006
Onder 16 (4.) 3 februari 2006 Vlag van Turkije Turkije - Nederland Vlag van Nederland 2 – 1 Aegean Cup 2006
Onder 17 (1.) 21 september 2006 Vlag van Duitsland Duitsland - Nederland Vlag van Nederland 0 – 2 Ursapharm Vier-Nationen-Turnier
Onder 17 (2.) 23 september 2006 Vlag van Nederland Nederland - Italië Vlag van Italië 3 – 1 Ursapharm Vier-Nationen-Turnier Goal 32'
Onder 17 (3.) 25 oktober 2006 Vlag van Nederland Nederland - Estland Vlag van Estland 5 – 1 EK 2007 kwalificatie
Onder 17 (4.) 27 oktober 2006 Vlag van Noorwegen Noorwegen - Nederland Vlag van Nederland 0 – 1 EK 2007 kwalificatie
Onder 17 (5.) 30 oktober 2006 Vlag van Nederland Nederland - Kroatië Vlag van Kroatië 5 – 1 EK 2007 kwalificatie
Onder 17 (6.) 5 februari 2007 Vlag van Nederland Nederland - Tsjechië Vlag van Tsjechië 1 – 0 La Manga '07
Onder 17 (7.) 9 februari 2007 Vlag van Nederland Nederland - Polen Vlag van Polen 2 – 3 La Manga '07
Onder 17 (8.) 7 maart 2007 Vlag van Nederland Nederland - Ierland Vlag van Ierland 1 – 0 Vriendschappelijk
Onder 17 (9.) 20 maart 2007 Vlag van Nederland Nederland - Wales Vlag van Wales 1 – 0 EK 2007 kwalificatie
Onder 17 (10.) 22 maart 2007 Vlag van Nederland Nederland - Wit-Rusland Vlag van Wit-Rusland 5 – 0 EK 2007 kwalificatie
Onder 17 (12.) 2 maart 2007 Vlag van Turkije Turkije - Nederland Vlag van Nederland 0 – 1 EK 2007 kwalificatie
Onder 17 (12.) 25 april 2007 Vlag van Nederland Nederland - Oekraïne Vlag van Oekraïne 2 – 0 Vriendschappelijk
Onder 17 (13.) 4 mei 2007 Vlag van Nederland Nederland - IJsland Vlag van IJsland 2 – 0 EK 2007 België groepsfase Goal 23'Goal 52'
Onder 19 (1.) 18 oktober 2007 Vlag van Nederland Nederland - Georgië Vlag van Georgië 2 – 1 EK-kwalificatie 2008
Onder 19 (2.) 20 oktober 2007 Vlag van Nederland Nederland - Letland Vlag van Letland 2 – 0 EK-kwalificatie 2008
Onder 19 (3.) 23 oktober 2007 Vlag van Noorwegen Noorwegen - Nederland Vlag van Nederland 3 – 1 EK-kwalificatie 2008
Onder 19 (4.) 6 februari 2008 Vlag van Schotland Schotland - Nederland Vlag van Nederland 1 – 2 Vriendschappelijk
Onder 19 (5.) 26 maart 2008 Vlag van Nederland Nederland - Tsjechië Vlag van Tsjechië 1 – 1 Vriendschappelijk
Onder 19 (6.) 24 mei 2008 Vlag van Rusland Rusland - Nederland Vlag van Nederland 2 – 2 EK-kwalificatie 2008
Onder 19 (7.) 26 mei 2008 Vlag van Nederland Nederland - Griekenland Vlag van Griekenland 1 – 2 EK-kwalificatie 2008
Onder 19 (8.) 29 mei 2008 Vlag van Moldavië Moldavië - Nederland Vlag van Nederland 0 – 0 EK-kwalificatie 2008
Onder 19 (9.) 9 oktober 2008 Vlag van Nederland Nederland - Litouwen Vlag van Litouwen 4 – 1 EK-kwalificatie 2009
Onder 19 (10.) 11 oktober 2008 Vlag van Luxemburg Luxemburg - Nederland Vlag van Nederland 2 – 3 EK-kwalificatie 2009
Onder 19 (12.) 14 oktober 2008 Vlag van Nederland Nederland - Duitsland Vlag van Duitsland 1 – 2 EK-kwalificatie 2009
Onder 19 (12.) 27 maart 2009 Vlag van Servië Servië - Nederland Vlag van Nederland 1 – 3 Vriendschappelijk
Onder 19 (13.) 31 maart 2009 Vlag van Nederland Nederland - Roemenië Vlag van Roemenië 2 – 2 Vriendschappelijk
Onder 19 (14.) 4 juni 2009 Vlag van Nederland Nederland - Wit-Rusland Vlag van Wit-Rusland 0 – 0 EK-kwalificatie 2009
Onder 19 (15.) 6 juni 2009 Vlag van Slovenië Slovenië - Nederland Vlag van Nederland 1 – 1 EK-kwalificatie 2009
Onder 19 (16.) 9 juni 2009 Vlag van Nederland Nederland - Rusland Vlag van Rusland 2 – 1 EK-kwalificatie 2009
Onder 20 (1.) 29 februari 2012 Vlag van Nederland Nederland - Denemarken Vlag van Denemarken 3 – 0 Vriendschappelijk

Jong Oranje[bewerken | brontekst bewerken]

Op 11 augustus 2009 maakte Blind zijn debuut voor Jong Oranje in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Jong Engeland (0-0). Het lukte Daley Blind niet zich met Jong Oranje te kwalificeren voor het EK 2011 in Denemarken, hierdoor kwalificeert Jong Oranje zich ook niet voor de Olympische Spelen in 2012. Mits Jong Oranje zich plaatst voor het EK 2013 in Israël kan Daley Blind ondanks zijn leeftijd gewoon geselecteerd worden voor de selectie omdat hij al mee gedaan heeft in de wedstrijden in de kwalificatie. Daley Blind is vanaf 14 november 2012 opgeroepen voor de wedstrijden van het Nederlands elftal hierdoor heeft hij tot op heden zijn laatste wedstrijd voor Jong Oranje op 15 oktober 2012 gespeeld. In totaal kwam Blind 19 keer in actie voor Jong Oranje hierin wist hij niet te scoren. Doordat Daley Blind in de aanloop van het EK onder 21 in Israël nog meegespeeld heeft in de kwalificatie wedstrijden is hij ondanks zijn 23-jarige leeftijd nog speelgerechtigd op het EK. Op 7 mei 2013 werd Blind opgeroepen door bondscoach Cor Pot voor de voorlopige EK-selectie bestaande uit veertig spelers[26]. Op 17 mei maakte Cor Pot bekend dat Daley Blind ook deel uitmaakt van de 23 koppige EK-selectie[27]. Op het EK in Israël speelde Blind in 3 wedstrijden mee. Blind werd met Jong Oranje in de halve finale uitgeschakeld door Jong Italië. In totaal speelde Blind 23 interlands voor Jong Oranje. Hierin kwam hij niet tot scoren.

Interlands van Daley Blind voor Jong Oranje[28]
Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Ajax
1. 11 augustus 2009 Vlag van Nederland Nederland - Engeland Vlag van Engeland 0 – 0 Vriendschappelijk 0
2. 13 oktober 2009 Vlag van Polen Polen - Nederland Vlag van Nederland 0 – 4 EK kwalificatie 2011 0
Als speler bij FC Groningen
3. 3 maart 2010 Vlag van Nederland Nederland - Polen Vlag van Polen 3 – 2 EK kwalificatie 2011 0
Als speler bij Ajax
4. 11 augustus 2010 Vlag van Liechtenstein Liechtenstein - Nederland Vlag van Nederland 0 – 3 EK kwalificatie 2011 0
5. 2 september 2010 Vlag van Spanje Spanje - Nederland Vlag van Nederland 2 – 1 EK kwalificatie 2011 0
6. 17 november 2010 Vlag van Denemarken Denemarken - Nederland Vlag van Nederland 1 – 3 Vriendschappelijk 0
7. 9 februari 2011 Vlag van Nederland Nederland - Tsjechië Vlag van Tsjechië 0 – 1 Vriendschappelijk 0
8. 25 maart 2011 Vlag van Nederland Nederland - Duitsland Vlag van Duitsland 1 – 3 Vriendschappelijk 0
9. 10 augustus 2011 Vlag van Zweden Zweden - Nederland Vlag van Nederland 3 – 0 Vriendschappelijk 0
10. 1 september 2011 Vlag van Bulgarije Bulgarije - Nederland Vlag van Nederland 0 – 1 EK kwalificatie 2013 0
11. 6 september 2011 Vlag van Nederland Nederland - Luxemburg Vlag van Luxemburg 4 – 0 EK kwalificatie 2013 0
12. 22 mei 2012 Vlag van Nederland Nederland - Macedonië Vlag van Noord-Macedonië 0 – 1 Vriendschappelijk 0
13. 25 mei 2012 Vlag van Nederland Nederland - Oekraïne Vlag van Oekraïne 0 – 0 Vriendschappelijk 0
14. 1 juni 2012 Vlag van Luxemburg Luxemburg - Nederland Vlag van Nederland 0 – 5 EK kwalificatie 2013 0
15. 5 juni 2012 Vlag van Nederland Nederland - Bulgarije Vlag van Bulgarije 5 – 0 EK kwalificatie 2013 0
16. 15 augustus 2012 Vlag van Nederland Nederland - Italië Vlag van Italië 0 – 3 Vriendschappelijk 0
17. 7 september 2012 Vlag van Nederland Nederland - Oostenrijk Vlag van Oostenrijk 4 – 1 EK kwalificatie 2013 0
18. 11 oktober 2012 Vlag van Slowakije Slowakije - Nederland Vlag van Nederland 0 – 2 EK kwalificatie 2013 0
19. 15 oktober 2012 Vlag van Nederland Nederland - Slowakije Vlag van Slowakije 2 – 0 EK kwalificatie 2013 0
20. 24 mei 2013 Vlag van Nederland Nederland - Australië Vlag van Australië 3 – 1 Vriendschappelijk 0
21. 6 juni 2013 Vlag van Nederland Nederland - Duitsland Vlag van Duitsland 3 – 2 EK 2013 groepsfase 0
22. 9 juni 013 Vlag van Nederland Nederland - Rusland Vlag van Rusland 5 – 1 EK 2013 groepsfase 0
23. 15 juni 2013 Vlag van Italië Italië - Nederland Vlag van Nederland 1 – 0 EK 2013 halve finale 0

Nederlands elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Voor een vriendschappelijke wedstrijd tegen Duitsland op 14 november 2012 werd Blind door bondscoach Louis van Gaal toegevoegd aan de voorselectie. Voor de uiteindelijke selectie viel hij af. Op 5 februari 2013, een dag voor de vriendschappelijke interland tegen Italië, werd bekendgemaakt door bondscoach Van Gaal dat Blind zijn debuut zou gaan maken voor het Nederlands elftal, nadat hij eerst door Van Gaal werd opgenomen in de voorselectie.[29] [30] Hij speelde de hele wedstrijd, die in 1-1 eindigde, op de linksbackpositie. Blind werd daarmee de achtste Oranje-international in de geschiedenis wiens vader ook in het Nederlands elftal speelde.

Op 5 mei 2014 werd Blind door Van Gaal opgeroepen voor een trainingsstage in Hoenderloo, ter voorbereiding op het wereldkampioenschap.[31] Van Gaal maakte op 31 mei 2014 bekend dat Blind ook tot de definitieve WK-selectie behoorde.[32] Blind maakte op 13 juni 2014 zijn debuut op een WK-eindronde, tegen Spanje. Nadat Spanje via een strafschop op voorsprong was gekomen had Blind met twee assists, één op Robin van Persie (vlak voor rust) en één op Arjen Robben (vlak na rust), zijn aandeel in de uiteindelijke 5–1 zege. In de troostfinale op 12 juli 2014 tegen het gastland Brazilië maakte Blind in de 16e minuut zijn eerste interlanddoelpunt. Blind moest deze zelfde wedstrijd, die door Nederland met 3-0 werd gewonnen, in de 70e minuut noodgedwongen verlaten door een botsing tegen zijn knie.

Nederland kwalificeerde zich niet voor het EK 2016, maar Blind speelde in 2014 en 2015 wel alle kwalificatiewedstrijden voor dit toernooi. In augustus 2015 volgde zijn vader, Danny Blind, Guus Hiddink op als bondsoach. Tijdens de debuutwedstrijd van zijn vader als bondscoach tegen IJsland op 3 september 2015 werd hij opgesteld als linksback, waarmee er sprake was van een unicum bij Oranje: nooit eerder stelde een vader zijn zoon op.[33] De wedstrijd werd met 1-0 verloren. Op 10 oktober 2015, tijdens een kwalificatiewedstrijd tegen Kazachstan, droeg Blind de aanvoerdersband nadat Wesley Sneijder in de 80e minuut gewisseld werd. Hij speelde uiteindelijk veertien interlands onder zijn vader, voor die op 26 maart 2017 werd ontslagen.

Blind speelde in 2016 en 2017 mee in alle kwalificatiewedstrijden voor het WK 2018, waarvoor Nederland zich niet wist te kwalificeren.

In 2018 en 2019 speelde hij alle wedstrijden van de eerste editie van de UEFA Nations League en bereikte hij de finale tegen Portugal. Terwijl hij bij zijn club Ajax centrumverdediger is, speelt hij in het Nederlands elftal op de positie van linksback.

Tijdens het EK 2020, dat naar 2021 werd uitgesteld, was Blind basisspeler in het Nederlands elftal, als één van drie centrale verdedigers.

Interlands van Daley Blind voor Vlag van Nederland Nederland
No. Datum Wedstrijd Uitslag Soort wedstrijd Goals
Als speler bij Vlag van Nederland Ajax 1
1. 6 februari 2013 Vlag van Nederland NederlandItalië Vlag van Italië 1 – 1 Vriendschappelijk
2. 22 maart 2013 Vlag van Nederland NederlandEstland Vlag van Estland 3 – 0 WK-kwalificatie 2014
3. 26 maart 2013 Vlag van Nederland NederlandRoemenië Vlag van Roemenië 4 – 0
4. 14 augustus 2013 Vlag van Portugal PortugalNederland Vlag van Nederland 1 – 1 Vriendschappelijk
5. 11 oktober 2013 Vlag van Nederland NederlandHongarije Vlag van Hongarije 8 – 1 WK-kwalificatie 2014
6. 15 oktober 2013 Vlag van Turkije TurkijeNederland Vlag van Nederland 0 – 2
7. 16 november 2013 Vlag van Japan JapanNederland Vlag van Nederland 2 – 2 Vriendschappelijk
8. 19 november 2013 Vlag van Nederland NederlandColombia Vlag van Colombia 0 – 0
9. 5 maart 2014 Vlag van Frankrijk FrankrijkNederland Vlag van Nederland 2 – 0
10. 17 mei 2014 Vlag van Nederland NederlandEcuador Vlag van Ecuador 1 – 1
11. 31 mei 2014 Vlag van Nederland NederlandGhana Vlag van Ghana 1 – 0
12. 4 juni 2014 Vlag van Nederland NederlandWales Vlag van Wales 2 – 0
13. 13 juni 2014 Vlag van Spanje SpanjeNederland Vlag van Nederland 1 – 5 WK 2014
14. 18 juni 2014 Vlag van Australië AustraliëNederland Vlag van Nederland 2 – 3
15. 23 juni 2014 Vlag van Nederland NederlandChili Vlag van Chili 2 – 0
16. 29 juni 2014 Vlag van Nederland NederlandMexico Vlag van Mexico 2 – 1
17. 5 juli 2014 Vlag van Nederland NederlandCosta Rica Vlag van Costa Rica 0 – 0 (4 – 3 n.s.)
18. 9 juli 2014 Vlag van Nederland NederlandArgentinië Vlag van Argentinië 0 – 0 (2 – 4 n.s.)
19. 12 juli 2014 Vlag van Brazilië BraziliëNederland Vlag van Nederland 0 – 3 Goal 16'
Als speler bij Vlag van Engeland Manchester United 1
20. 4 september 2014 Vlag van Italië ItaliëNederland Vlag van Nederland 2 – 0 Vriendschappelijk
21. 9 september 2014 Vlag van Tsjechië TsjechiëNederland Vlag van Nederland 2 – 1 EK-kwalificatie 2016
22. 10 oktober 2014 Vlag van Nederland NederlandKazachstan Vlag van Kazachstan 3 – 1
23. 13 oktober 2014 Vlag van IJsland IJslandNederland Vlag van Nederland 2 – 0
24. 12 november 2014 Vlag van Nederland NederlandMexico Vlag van Mexico 2 – 3 Vriendschappelijk Goal 74'
25. 16 november 2014 Vlag van Nederland NederlandLetland Vlag van Letland 6 – 0 EK-kwalificatie 2016
26. 28 maart 2015 Vlag van Nederland NederlandTurkije Vlag van Turkije 1 – 1
27. 31 maart 2015 Vlag van Nederland NederlandSpanje Vlag van Spanje 2 – 0 Vriendschappelijk
28. 5 juni 2015 Vlag van Nederland NederlandVerenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 3 – 4
29. 12 juni 2015 Vlag van Letland LetlandNederland Vlag van Nederland 0 – 2 EK-kwalificatie 2016
30. 3 september 2015 Vlag van Nederland NederlandIJsland Vlag van IJsland 0 – 1
31. 6 september 2015 Vlag van Turkije TurkijeNederland Vlag van Nederland 3 – 0
32. 10 oktober 2015 Vlag van Kazachstan KazachstanNederland Vlag van Nederland 1 – 2
33. 13 oktober 2015 Vlag van Nederland NederlandTsjechië Vlag van Tsjechië 2 – 3
34. 13 november 2016 Vlag van Wales WalesNederland Vlag van Nederland 2 – 3 Vriendschappelijk
35. 25 maart 2016 Vlag van Nederland NederlandFrankrijk Vlag van Frankrijk 2 – 3
36. 29 maart 2016 Vlag van Engeland EngelandNederland Vlag van Nederland 1 – 2
37. 1 september 2016 Vlag van Nederland NederlandGriekenland Vlag van Griekenland 1 – 2
38. 6 september 2016 Vlag van Zweden ZwedenNederland Vlag van Nederland 1 – 1 WK-kwalificatie 2018
39. 7 oktober 2016 Vlag van Nederland NederlandWit-Rusland Vlag van Wit-Rusland 4 – 1
40. 10 oktober 2016 Vlag van Nederland NederlandFrankrijk Vlag van Frankrijk 0 – 1
41. 9 november 2016 Vlag van Nederland NederlandBelgië Vlag van België 1 – 1 Vriendschappelijk
42. 13 november 2016 Vlag van Luxemburg LuxemburgNederland Vlag van Nederland 1 – 3 WK-kwalificatie 2018
43. 25 maart 2017 Vlag van Bulgarije Bulgarije - Nederland Vlag van Nederland 2 – 0
44. 28 maart 2017 Vlag van Nederland Nederland - Italië Vlag van Italië 1 – 2 Vriendschappelijk
45. 4 juni 2017 Vlag van Nederland NederlandIvoorkust Vlag van Ivoorkust 5 – 0
46. 9 juni 2017 Vlag van Nederland NederlandLuxemburg Vlag van Luxemburg 5 – 0 WK-kwalificatie 2018
47. 31 augustus 2017 Vlag van Frankrijk FrankrijkNederland Vlag van Nederland 4 – 0
48. 3 september 2017 Vlag van Nederland NederlandBulgarije Vlag van Bulgarije 3 – 1
49. 7 oktober 2017 Vlag van Wit-Rusland Wit-RuslandNederland Vlag van Nederland 1 – 3
50. 10 oktober 2017 Vlag van Nederland NederlandZweden Vlag van Zweden 2 – 0
51. 9 november 2017 Vlag van Schotland SchotlandNederland Vlag van Nederland 0 – 1 Vriendschappelijk
52. 14 november 2017 Vlag van Roemenië RoemeniëNederland Vlag van Nederland 0 – 3
53. 31 mei 2018 Vlag van Slowakije SlowakijeNederland Vlag van Nederland 1 – 1
54. 4 juni 2018 Vlag van Italië ItaliëNederland Vlag van Nederland 1 – 1
Als speler bij Vlag van Nederland Ajax
55. 6 september 2018 Vlag van Nederland NederlandPeru Vlag van Peru 2 – 1 Vriendschappelijk
56. 9 september 2018 Vlag van Frankrijk FrankrijkNederland Vlag van Nederland 2 – 1 UEFA Nations League
57. 13 oktober 2018 Vlag van Nederland NederlandDuitsland Vlag van Duitsland 3 – 0
58. 16 oktober 2018 Vlag van België BelgiëNederland Vlag van Nederland 1 – 1 Vriendschappelijk
59. 16 november 2018 Vlag van Nederland NederlandFrankrijk Vlag van Frankrijk 2 – 0 UEFA Nations League
60. 19 november 2018 Vlag van Duitsland Duitsland - Nederland Vlag van Nederland 2 – 2
61. 21 maart 2019 Vlag van Nederland Nederland - Wit-Rusland Vlag van Wit-Rusland 4 – 0 EK-kwalificatie 2020
62. 24 maart 2019 Vlag van Nederland Nederland - Duitsland Vlag van Duitsland 2 – 3
63. 6 juni 2019 Vlag van Nederland NederlandEngeland Vlag van Engeland 3 – 1 UEFA Nations League
64. 9 juni 2019 Vlag van Portugal PortugalNederland Vlag van Nederland 1 – 0
65. 6 september 2019 Vlag van Duitsland DuitslandNederland Vlag van Nederland 2 – 4 EK-kwalificatie 2020
66. 9 september 2019 Vlag van Estland EstlandNederland Vlag van Nederland 0 – 4
67. 10 oktober 2019 Vlag van Nederland NederlandNoord-Ierland Vlag van Noord-Ierland 3 – 1
68. 13 oktober 2019 Vlag van Wit-Rusland Wit-RuslandNederland Vlag van Nederland 1 – 2
69. 16 november 2019 Vlag van Noord-Ierland Noord-IerlandNederland Vlag van Nederland 0 – 0
70. 11 oktober 2020 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaNederland Vlag van Nederland 0 – 0 UEFA Nations League
71. 14 oktober 2020 Vlag van Italië ItaliëNederland Vlag van Nederland 1 – 1
72. 11 november 2020 Vlag van Nederland NederlandSpanje Vlag van Spanje 1 – 1 Vriendschappelijk
73. 15 november 2020 Vlag van Nederland NederlandBosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina 3 – 1 UEFA Nations League
74. 18 november 2020 Vlag van Polen PolenNederland Vlag van Nederland 1 – 2
75. 24 maart 2021 Vlag van Turkije TurkijeNederland Vlag van Nederland 4 – 2 Kwalificatie WK 2022
76. 27 maart 2021 Vlag van Nederland NederlandLetland Vlag van Letland 2 – 0
77. 30 maart 2021 Vlag van Gibraltar GibraltarNederland Vlag van Nederland 0 – 7
78. 6 juni 2021 Vlag van Nederland NederlandGeorgië Vlag van Georgië 3 – 0 Vriendschappelijk
79. 13 juni 2021 Vlag van Nederland NederlandOekraïne Vlag van Oekraïne 3 – 2 Groepsfase EK 2020
80. 17 juni 2021 Vlag van Nederland NederlandOostenrijk Vlag van Oostenrijk 2 – 0
81. 21 juni 2021 Vlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëNederland Vlag van Nederland 0 – 3
82. 27 juni 2021 Vlag van Nederland NederlandTsjechië Vlag van Tsjechië 0 – 2 Achtste Finale EK 2020
83. 1 september 2021 Vlag van Noorwegen NoorwegenNederland Vlag van Nederland 1 – 1 Kwalificatie WK 2022
84. 7 september 2021 Vlag van Nederland NederlandTurkije Vlag van Turkije 6 – 1
85. 8 oktober 2021 Vlag van Letland LetlandNederland Vlag van Nederland 0 – 1
86. 11 oktober 2021 Vlag van Nederland NederlandGibraltar Vlag van Gibraltar 6 – 0
87. 13 november 2021 Vlag van Montenegro MontenegroNederland Vlag van Nederland 2 – 2
88. 16 november 2021 Vlag van Nederland NederlandNoorwegen Vlag van Noorwegen 2 – 0
89. 26 maart 2022 Vlag van Nederland NederlandDenemarken Vlag van Denemarken 4 – 2 Vriendschappelijk
90. 29 maart 2022 Vlag van Nederland NederlandDuitsland Vlag van Duitsland 1 – 1
91. 3 juni 2022 Vlag van België BelgiëNederland Vlag van Nederland 1 – 4 UEFA Nations League 2022/23
92. 11 juni 2022 Vlag van Nederland NederlandPolen Vlag van Polen 2 – 2
93. 22 september 2022 Vlag van Polen PolenNederland Vlag van Nederland 0 – 2
94. 25 september 2022 Vlag van Nederland NederlandBelgië Vlag van België 1 – 0

Bijgewerkt tot en met 25 september 2022

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Ajax
Eredivisie 7x 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2018/19, 2020/21, 2021/22
KNVB beker 2x 2018/19, 2020/21
Johan Cruijff Schaal 2x 2013, 2019
Vlag van Engeland Manchester United
UEFA Europa League 1x 2016/17
FA Cup 1x 2015/16
EFL Cup 1x 2016/17
FA Community Shield 1x 2016
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Nederland Nederland
FIFA WK 1x Brons 2014
UEFA Nations League 1x Zilver 2018/19

Individueel

Prijs Aantal Jaren
Nederland
Ajax Talent van het jaar 1x 2008
Gouden schoen 1x 2014
Ajax Speler van het jaar 1x 2013
Club van 100 (Ajax) 268W 2008–2014, 2018–
UEFA Europa League Squad of the Season 1x 2016-2017

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Blind heeft sinds 2011 een relatie en is in 2019 getrouwd. Hij heeft een zoon (2019) en een dochter (2021).[34]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Daley Blind.

AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2010–2011
Doelmannen: 1 Stekelenburg Aanvoerder · 12 Vermeer · 30 Verhoeven · 36 Graafland
Verdedigers: 2 Van der Wiel · 3 Alderweireld · 4 Vertonghen · 5 Anita · 13 Ooijer · 17 Blind · 22 Silva · 23 Oleguer · 32 Boilesen
Middenvelders: 6 Enoh · 8 Eriksen · 10 De Jong · 15 Lodeiro · 18 Lindgren · 19 Tainio · 20 De Zeeuw · 22 Aissati · 25 Donald · 28 Bonevacia
Aanvallers: 7 Sulejmani · 9 El Hamdaoui Clubtopschutter/Topschutter · 16 Suárez · 24 Zeegelaar · 27 Cvitanich · 33 Özbiliz · 35 Mido · 37 Lukoki · 41 Ebecilio · 46 Castillion · 46 Jozefzoon
Coach: Jol 1 · De Boer 2
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2011–2012
Doelmannen: 1 Vermeer · 22 Cillessen · 30 Verhoeven
Verdedigers: 2 Van der Wiel · 3 Alderweireld · 4 Vertonghen Aanvoerder · 13 Ooijer · 15 Boilesen · 17 Blind · 31 Ligeon · 34 Van Rhijn · 35 Koppers
Middenvelders: 5 Anita · 6 Enoh · 8 Eriksen · 10 De Jong Clubtopschutter/Topschutter · 16 Janssen · 18 Lodeiro · 25 Serero · 28 Aissati · 29 Rits · 39 Klaassen
Aanvallers: 7 Sulejmani · 9 Kolbeinn · 11 Ebecilio · 19 Boelykin · 21 Boerrigter · 23 Özbiliz · 37 Lukoki · 41 De Sa
Coach: De Boer
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2012–2013
Doelmannen: 1 Vermeer · 22 Cillessen · 30 Van der Hart
Verdedigers: 2 Van Rhijn · 3 Alderweireld · 4 Moisander · 15 Boilesen · 17 Blind · 32 Ligeon · 33 Veltman · 34 Denswil · 35 Dijks · 40 Sporkslede
Middenvelders: 5 Poulsen · 8 Eriksen · 10 De Jong Aanvoerder Clubtopschutter/Topschutter · 18 Klaassen · 20 Schöne · 25 Serero · 43 Boccara
Aanvallers: 7 Sulejmani · 9 Kolbeinn · 11 Cuenca · 16 Andersen · 19 Sana · 21 Boerrigter · 23 Hoesen · 27 Lukoki · 37 De Sa · 39 Fischer · 49 Babel
Coach: De Boer
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2013–2014
Doelmannen: 1 Vermeer · 22 Cillessen · 30 Van der Hart
Verdedigers: 2 Van Rhijn · 4 Moisander · 6 Van der Hoorn · 12 Veltman · 15 Boilesen · 17 Blind · 24 Denswil · 27 Ligeon
Middenvelders: 5 Poulsen · 8 Duarte · 10 De Jong Aanvoerder · 18 Klaassen Clubtopschutter/Topschutter gedeeld · 20 Schöne · 25 Serero · 42 Riedewald
Aanvallers: 7 Fischer · 9 Kolbeinn Clubtopschutter/Topschutter gedeeld · 11 Krkić · 16 Andersen · 19 Sana · 23 Hoesen · 34 De Sa · 43 Kishna
Coach: De Boer
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2018–2019
Doelmannen: 24 Onana · 26 Lamprou · 28 Varela · 33 Kotarski
Verdedigers: 2 Kristensen · 3 Veltman · 4 De Ligt Aanvoerder · 5 Wöber · 12 Mazraoui · 16 Magallán · 17 Blind · 27 Schuurs · 31 Tagliafico · 35 Bakker
Middenvelders: 6 Van de Beek · 8 Sinkgraven · 15 Eiting · 19 Labyad · 20 Schöne · 21 De Jong · 22 Ziyech · 30 De Wit · 38 Gravenberch · 40 Ekkelenkamp
Aanvallers: 7 Neres · 9 Huntelaar · 10 Tadić Clubtopschutter/Topschutter · 18 Bandé · 23 Traoré · 25 Dolberg · 32 Černý · 37 Lang · 39 Sierhuis · 41 Johnsen
Coach: Ten Hag
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2020–2021
Doelmannen: 1 Stekelenburg · 16 Scherpen · 24 Onana · 33 Kotarski
Verdedigers: 2 Timber · 3 Schuurs · 5 Klaiber · 12 Mazraoui · 15 Rensch · 17 Blind · 21 Martínez · 28 Dest · 31 Tagliafico
Middenvelders: 4 Álvarez · 6 Klaassen · 8 Gravenberch · 18 Ekkelenkamp · 19 Labyad · 20 Kudus · 25 Taylor · 26 Jensen
Aanvallers: 7 Neres · 9 Idrissi · 10 Tadić Aanvoerder · 22 Haller Clubtopschutter/Topschutter · 23 Traoré · 30 Brobbey · 39 Antony
Coach: Ten Hag
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2021–2022
Doelmannen:1 Stekelenburg · 16 Gorter · 24 Onana · 32 Pasveer · 33 Tytoń
Verdedigers:2 Timber · 3 Schuurs · 5 Klaiber · 12 Mazraoui · 15 Rensch · 17 Blind · 21 Martínez · 31 Tagliafico · 44 Regeer · 46 Salah-Eddine · 53 Van Gelderen
Middenvelders:4 Álvarez · 6 Klaassen · 8 Gravenberch · 19 Labyad · 20 Kudus · 25 Taylor · 26 Jensen
Aanvallers:9 Danilo · 10 Tadić Aanvoerder · 11 Antony · 18 Brobbey · 22 Haller Clubtopscorer/topscorer · 23 Berghuis · 30 Daramy · 56 Van Axel Dongen
Coach:Ten Hag
Voorganger:
Wilfried Bony
Gouden Schoen
2013/14
Opvolger:
Georginio Wijnaldum