Theo Janssen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie ook Theo Jansen (één 's').
Theo Janssen
Janssen tijdens de warming-up bij Vitesse (2012).
Persoonlijke informatie
Volledige naam Theo Janssen
Bijnaam Tattoo Theo / Theetje, De Dikke Prins
Geboortedatum 27 juli 1981
Geboorteplaats Arnhem, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 180 cm
Been Links
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2014
Huidige club Vlag van Nederland Vitesse –19
Functie Assistent-trainer
Jeugd
–1995
1995–1999
Vlag van Nederland Vitesse 1892
Vlag van Nederland Vitesse Voetbal Academie
Senioren
Seizoen Club W (G)
1998–2008
2003
2008–2011
2011–2012
2012–2014
Vlag van Nederland Vitesse
Vlag van België Racing Genk
Vlag van Nederland FC Twente
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Nederland Vitesse
206(21)
15(2)
86(18)
31(9)
36(2)
Interlands
2006–2011 Vlag van Nederland Nederland 5(0)
Getrainde clubs
2016–2017
2017–2018
2018–
Vlag van Nederland Jong Vitesse (assistent)
Vlag van Nederland Vitesse –16
Vlag van Nederland Vitesse –19 (assistent)
Erelijst
2010

2011

2012
Landskampioen Nederland
Johan Cruijff Schaal
KNVB beker
Gouden Schoen
Landskampioen Nederland
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Theo Janssen (Arnhem, 27 juli 1981) is een voormalig Nederlands voormalig profvoetballer die doorgaans op het middenveld speelde. Hij was van 1998 tot en met 2014 achtereenvolgend actief voor Vitesse, KRC Genk, FC Twente, Ajax en opnieuw Vitesse. Daarnaast kwam hij 5 keer uit voor het Nederlands voetbalelftal.

Janssen werd met zowel FC Twente als Ajax één keer Nederlands landskampioen. In 2011 werd hij verkozen tot Nederlands voetballer van het jaar. Na het beëindigen van zijn spelersloopbaan verwierf Janssen bekendheid op televisie als voetbalanalist.

Janssen in het shirt van Ajax (2011).

Voetbalcarrière[bewerken | bron bewerken]

Clubcarrière[bewerken | bron bewerken]

Janssen groeide op in de Arnhemse volkswijk Het Broek. Hij begon met voetballen bij de jeugd van Vitesse 1892, waar hij samen met Andy van der Meijde speelde. In 1995 maakte hij de overstap van de amateurclub naar de profclub Vitesse, waar hij in zijn jeugd al fan van was. Na diverse jeugdelftallen doorlopen te hebben, maakte Janssen op 9 december 1998 zijn debuut in het eerste elftal, in een met 0-2 gewonnen wedstrijd tegen NAC. Hij kwam in de negentigste minuut het veld op als vervanger van Marian Zeman. In totaal zou Janssen dat seizoen vijf wedstrijden spelen voor Vitesse. Het seizoen daarop speelde Janssen zeventien wedstrijden voor het eerste elftal van Vitesse. In het seizoen 2000/2001 was Janssen een vaste waarde en speelde hij dertig wedstrijden, waarin hij één keer scoorde. In de UEFA Cup-wedstrijd tegen Internazionale hield hij Clarence Seedorf in bedwang: in Milaan bleef het 0-0. In september 2001 brak Janssen zijn scheenbeen, waardoor hij in dat seizoen bleef steken op tien wedstrijden (één doelpunt). In het seizoen 2002/2003 speelde hij 28 wedstrijden (0 doelpunten). In de zomer van 2003 werd Janssen verhuurd aan het Belgische Racing Genk. Hij speelde er vijftien wedstrijden (twee doelpunten) alvorens hij in de winterstop alweer terugkeerde in Arnhem. Na tien seizoenen bij Vitesse, volgden drie seizoenen FC Twente. Bij de Enschedese club won hij de landstitel, beker en Johan Cruijff Schaal. Bovendien ontving hij de Gouden Schoen voor Beste voetballer van het jaar in de Eredivisie. In 2011 vertrok Janssen naar Ajax en werd ook daar kampioen. In 2012 keerde hij terug naar Vitesse, maar in oktober 2013 raakte hij weer ernstig geblesseerd. In maart 2014 kondigde hij aan een punt achter zijn profcarrière te zetten. In totaal speelde hij 374 competitieduels, waarin hij 52 doelpunten maakte.

Interlandcarrière[bewerken | bron bewerken]

Janssen speelde voor meerdere vertegenwoordigende jeugdelftallen. In 1999 werd hij voor een jaar geschorst door de KNVB omdat hij tijdens het Toulon Espoirs-toernooi ploeggenoot Peter Wisgerhof tijdens een wandeling bij de haven in het water geduwd had. In 2000 kwam hij weer bij Jong Oranje.[1][2] Janssen debuteerde in 2006 voor het Nederlands Elftal en kwam tot vijf interlands:

Trainerscarrière[bewerken | bron bewerken]

Jeugdtrainer bij Vitesse[bewerken | bron bewerken]

Direct na het beëindigen van zijn professionele voetbalcarrière was hij enkele jaren scout. Vervolgens was Janssen assistent-trainer bij Jong Vitesse en Vitesse O19, en trainer van Vitesse O16 en 018. In 2021 ging hij aan de slag als talentencoach van diverse jeugdteams binnen de voetbalacademie.

Televisiecarrière[bewerken | bron bewerken]

Janssen, die tijdens zijn voetbalcarrière bekendstond om zijn uitgesproken mening, werd na zijn spelersloopbaan actief in de media. Hij was tijdens het WK voetbal in 2014 vaak te gast in VI Oranje. Vanaf 2019 is Janssen voetbalanalist bij NOS Studio Voetbal en rondom wedstrijden van de UEFA Europa League bij RTL 7.

Boeken[bewerken | bron bewerken]

In 2014 verscheen het boek Schijt. In het boek, geschreven door Marcel van Roosmalen, wordt zijn laatste seizoen als profvoetballer toegelicht. In totaal werden meer dan 10.000 exemplaren verkocht. In februari 2019 verscheen het vervolgboek met de titel Theo Janssen: Marcel van Roosmalen op pad met de dikke prins.

Privéleven[bewerken | bron bewerken]

Janssen is vader van een zoon en dochter. Hij woont in Arnhem.

Janssen won in het weekend van 5 en 6 september 2009 het dan voor het eerst gehouden Nederlands kampioenschap footgolf, een combinatie van golf en voetbal. In plaats van met een club diende daarbij een golfparcours (met 52 centimeter brede holes) afgelegd te worden met schoten tegen een voetbal. Janssen versloeg in de finale zijn ploeggenoot Kenneth Perez.

Op 21 november 2009 raakte Janssen, na de wedstrijd Twente-Vitesse, betrokken bij een auto-ongeluk. Daarbij raakten alle vier inzittenden van zijn auto gewond, onder wie zijn broer Johan en oud-prof Kevin Moeliker, die in coma raakte.[3] Later bleek uit de bloedproef dat het alcoholpromillage van Janssen tijdens het ongeluk te hoog was. FC Twente legde hem hiervoor de maximale boete op en schorste hem tot 31 januari 2010.[4]

Vanaf augustus 2020 heeft de Arnhemse stadbrouwerij Durs een nieuwe bier in het assortiment opgenomen die genoemd is naar Theo Janssen. Het biertje heet de Dikke Prins. Janssen heeft zijn persoonlijke voorkeur aangegeven, op basis van dat advies heeft Durs een biertje gemaakt.

Statistieken[bewerken | bron bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1998/99 Vitesse Vlag van Nederland Eredivisie 5 0 0 0 - - 5 0
1999/00 17 0 0 0 4 0 - 21 0
2000/01 30 1 2 0 4 0 - 36 1
2001/02 10 1 3 1 - - 13 2
2002/03 28 0 2 0 6 0 - 36 0
Club totaal 90 2 7 1 14 0 0 0 111 3
2003/04 Racing Genk Vlag van België Eerste klasse 15 2 0 0 - - 15 2
Club totaal 15 2 0 0 0 0 0 0 15 2
2003/04 Vitesse Vlag van Nederland Eredivisie 16 1 0 0 - 4 1 20 2
2004/05 29 8 3 0 - - 32 8
2005/06 30 7 1 1 - 4 0 35 8
2006/07 22 1 1 0 - 5 1 28 2
2007/08 19 2 1 0 - - 20 2
Club totaal1 206 21 13 2 14 0 13 2 246 25
2008/09 FC Twente Vlag van Nederland Eredivisie 28 4 6 2 8 0 - 42 6
2009/10 28 1 2 0 10 1 - 40 2
2010/11 30 13 4 4 11 3 1 0 46 20
Club totaal 86 18 12 6 29 4 1 0 128 28
2011/12 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 29 8 2 0 6 0 1 0 38 8
2012/13 2 1 0 0 0 0 1 0 3 1
Club totaal 31 9 2 0 6 0 2 0 41 9
2012/13 Vitesse Vlag van Nederland Eredivisie 27 1 4 2 0 0 - 31 3
2013/14 9 1 1 1 2 0 - 12 2
Club totaal2 242 23 18 5 16 0 13 2 289 30
Carrière totaal 374 52 32 11 51 4 16 2 473 69

1 N.B. Dit betreft het totaal van de eerste twee periodes bij Vitesse.
2 N.B. Dit betreft een clubtotaal, dus een totaal van de drie periodes bij Vitesse.

Bijgewerkt t/m 1 maart 2014

Erelijst[bewerken | bron bewerken]

Janssen voor Twente in actie tegen Zenit-middenvelder Sjirokov (2011).

Als speler

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland FC Twente
Eredivisie 1x 2009/10
Johan Cruijff Schaal 1x 2010
KNVB beker 1x 2010/11
Vlag van Nederland Ajax
Eredivisie 1x 2011/12

Individueel

Zie ook[bewerken | bron bewerken]

Voorganger:
Luis Suárez
Gouden Schoen
2010/11
Opvolger:
Jan Vertonghen