Edward Sturing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Edward Sturing
Sturing.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Edward Jeroen Sturing
Bijnaam Mister Vitesse II
▪ Edje-interim
Geboortedatum 13 juni 1963
Geboorteplaats Vlag van Nederland Apeldoorn, Nederland
Positie Verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vitesse
Huidige club Hoofd jeugdopleiding
Senioren
Seizoen Club W (G)
1982–1987
1987–1998
Vlag van Nederland De Graafschap
Vlag van Nederland Vitesse
136 (1)
329 (3)
Interlands
1989–1990
1989
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Nederland B
3 (0)
1 (0)
Getrainde clubs
1998–2002
1999–2000
2001–2002
2002–2003
2003–2006
2006–2008
2008–2009
2009
2009–2010
2012–2013
2013–2014
2014–2016
2016–2019
2019
2019
2020
2020–
Vlag van Nederland Vitesse (assistent)
Vlag van Nederland Vitesse (interim)
Vlag van Nederland Vitesse (interim)
Vlag van Nederland Vitesse (Hoofd jeugdopleiding)
Vlag van Nederland Vitesse
Vlag van Nederland PSV (Hoofd jeugdopleiding)
Vlag van Nederland Vitesse (assistent)
Vlag van Nederland Vitesse (interim)
Vlag van Nederland FC Volendam
Vlag van Turkije Gençlerbirliği SK (assistent)
Vlag van Turkije Kayseri Erciyesspor (assistent)
Vlag van Nederland Jong Vitesse (assistent)
Vlag van Nederland Vitesse (assistent)
Vlag van Nederland Vitesse (jeugd)
Vlag van Nederland Vitesse (interim)
Vlag van Nederland Vitesse (interim)
Vlag van Nederland Vitesse (Hoofd jeugdopleiding)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Edward Jeroen Sturing (Apeldoorn, 13 juni 1963) is een Nederlands voormalig voetballer. Hij speelde het grootste deel van zijn carrière bij Vitesse (11 seizoenen). Ook speelde hij voor het Nederlands elftal. In 1990 won hij de Nederlandse Gouden Schoen. Na zijn spelerscarrière begon hij een carrière als trainer. In die hoedanigheid fungeerde Sturing als hoofdtrainer van Vitesse (2003–2006) en FC Volendam (2009–2010). Daarnaast is hij in vijf periodes interim-hoofdtrainer geweest bij de Arnhemse club. Een record in het Nederlandse voetbal.

Vanwege zijn jarenlange trouwe dienst voor de club werd Sturing benoemd tot 'Zilveren Vitessenaar'. Ook is de Noord-tribune in GelreDome als eerbetoon naar hem vernoemd.

Carrière als speler[bewerken | brontekst bewerken]

Sturing werd geboren en groeide op in Apeldoorn. Tijdens zijn jeugd voetbalde hij voor de amateurvereniging A.S.V. Apeldoornse Boys, waar hij samen met Peter Bosz speelde. Hierna speelde hij op profniveau vijf seizoenen bij De Graafschap alvorens de overstap te maken naar Vitesse. In het seizoen 1988/89 had Sturing met 32 gespeelde wedstrijden een groot aandeel in het kampioenschap van de Eerste Divisie. Vitesse werd in het seizoen erna vierde in de Eredivisie en Sturing kreeg als verdediger een uitnodiging voor het Nederlands elftal. Op 20 december 1989 begon hij in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië in de basis. In het eerste Eredivisiejaar 1989/90 werd voor het eerst sinds 1927 de bekerfinale gehaald. Op 25 april 1990 in De Kuip verloor Vitesse met 1-0 van PSV. Daarentegen werd Sturing voor zijn seizoen beloond met de Gouden Schoen. In 1997 wordt hij door de supporters verkozen tot Vitesse-speler van het jaar. Tot en met seizoen het 2001/2002 eindigde Vitesse altijd bij de eerste zes en werd er negen maal deelgenomen aan het UEFA-Cup toernooi, waarin Sturing memorabele wedstrijden heeft gespeeld tegen onder andere Real Madrid, Derry City, Sporting Lissabon en Parma FC. In totaal speelde hij 295 competitiewedstrijden voor Vitesse. Op 27 januari 1999 speelde Sturing, samen met Theo Bos die ook als voetballer afzwaaide, voor het laatst in het geelzwart van Vitesse, in een speciale afscheidswedstrijd tegen Schalke 04. Bij zijn afscheid werd hij door de club benoemd tot Zilveren Vitessenaar, mede voor zijn rol in het eerste voetbalteam van Vitesse.

Clubstatistieken als speler[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Duels Goals Duels Goals Duels Goals Duels Goals Duels Goals
1982/83 De Graafschap Vlag van Nederland Eerste divisie 9 0 9 0
1983/84 30 0 30 0
1984/85 31 0 31 0
1985/86 31 1 31 1
1986/87 35 0 35 0
1987/88 Vitesse 32 0 1 0 6 0 39 0
1988/89 34 0 4 1 38 1
1989/90 Eredivisie 34 0 6 0 40 0
1990/91 14 0 0 0 3 0 17 0
1991/92 33 0 2 0 35 0
1992/93 13 1 1 1 0 0 14 2
1993/94 23 0 0 0 1 0 24 0
1994/95 31 0 1 0 2 0 34 0
1995/96 26 0 2 0 28 0
1996/97 30 0 3 0 33 0
1997/98 25 0 0 0 2 0 27 0
De Graafschap totaal 136 1 0 0 0 0 0 0 136 1
Vitesse totaal 295 1 20 2 8 0 6 0 329 3
Carrière totaal 431 2 20 2 8 0 6 0 465 4

Nederlands elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Sturing speelde tevens drie interlands voor het Nederlands elftal. In 1989 maakte hij onder Thijs Libregts zijn debuut in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië.

Carrière als trainer[bewerken | brontekst bewerken]

1998–2003[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn voetbalcarrière werd hij bij Vitesse aangesteld als assistent van hoofdtrainer Herbert Neumann. Na het ontslag van Neumann in oktober 1999 werd Sturing samen met Jan Jongbloed aangesteld als interim-trainer. Ronald Koeman werd in november aangesteld als opvolger van de ontslagen Herbert Neumann.

Toen Co Adriaanse in december 2001 werd ontslagen bij Ajax, meldde de club zich bij Vitesse om te mogen onderhandelen met Koeman. Binnen 24 uur bereikten Vitesse en Ajax overeenstemming over de afkoop van het contract en was de overgang beklonken. Sturing nam het roer over als interim-trainer tot het einde van het seizoen. Onder zijn leiding kwalificeerde de club zich voor Europees voetbal. In juli 2002 werd Sturing aangesteld als Hoofd Jeugdopleidingen bij Vitesse.

2003–2006[bewerken | brontekst bewerken]

In maart 2003 werd Sturing officieel de hoofdtrainer van Vitesse, dat in degradatienood verkeerde. Op de laatste speeldag werd directe degradatie afgewend doordat met 3-0 werd gewonnen van FC Utrecht. Hierdoor kwam de club in de nacompetitie terecht in een poule met Sparta Rotterdam, Helmond Sport en VVV-Venlo. Vitesse won de nacompetitie ongeslagen door viermaal te winnen en tweemaal gelijk te spelen, waardoor de club zich alsnog in de Eredivisie handhaafde. In maart 2006 werd bekend dat Sturing aan het einde van het seizoen 2005/2006 zou stoppen. De oefenmeester had nog een contract tot en met eind juni 2007. Vitesse eindigde het seizoen op de elfde plek van de Eredivisie. De club plaatste zich daardoor voor de play-offs om een plaats in de UEFA Intertoto Cup. In de Play-offs verloor Vitesse de finale over twee wedstrijden van FC Twente.

2006–2014[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2006 tekende Sturing een contract bij PSV, waarmee hij Joop Brand zou opvolgen als hoofd jeugdopleiding van de club. Met de Eindhovenaren won hij de prijs voor Beste Jeugdopleiding van Nederland. Vanaf het seizoen 2008/2009 werd Sturing weer assistent bij Vitesse, maar nu onder leiding van Hans Westerhof. De hoofdtrainer werd eind december 2008 ontslagen vanwege de slechte resultaten. Theo Bos werd aangesteld als zijn opvolger en maakte het seizoen af. In 2009 werd Sturing hoofdtrainer bij FC Volendam. Na een reeks van slechte resultaten diende hij zijn ontslag in. Na zijn vertrek verkoos Sturing een buitenlands avontuur en ging als assistent-trainer aan de slag in de hoogste Turkse voetbalcompetitie. De Apeldoorner werd bij Gençlerbirliği SK de rechterhand van hoofdtrainer Fuat Çapa. Een jaar later vervolgde hij zijn loopbaan bij Kayseri Erciyesspor.

2014–2018[bewerken | brontekst bewerken]

In 2014 keerde Sturing terug bij Vitesse. Hij ging aan de slag als prestatie- en talentencoördinator bij de jeugdopleiding. Al snel werd Sturing als assistent-trainer toegevoegd aan de staf van het eerste elftal. Op 30 april 2017 speelde Vitesse de finale van de KNVB beker, als uitspelende ploeg tegen AZ. Vitesse won deze wedstrijd met 2-0. Daarmee won de club voor het eerst een grote prijs. Van april tot en met augustus 2018 was Sturing interim-trainer van Vitesse, als opvolger van de ontslagen Henk Fraser. Sturing kende een perfecte start. Door met 7-0 te winnen van Sparta Rotterdam boekte Vitesse een recordzege in de Eredivisie. Vitesse eindigde als vijfde in de Eredivisie en plaatste zich voor de tweede kwalificatieronde van de UEFA Europa League. Vanaf het seizoen 2019/2020 keerde hij terug naar de jeugdopleiding. Ditmaal ging hij jeugdtrainers begeleiden.

2019–2020[bewerken | brontekst bewerken]

In december 2019 nam Sturing de honneurs waar na het vertrek van Leonid Sloetski. Vitesse stevende af op de play-offs in de strijd om een Europees ticket, maar door de uitbraak van het coronavirus werd de Eredivisie vroegtijdig stopgezet. Sturing wilde graag verder als hoofdtrainer, maar de Arnhemse club koos voor de Duitser Thomas Letsch. Uiteindelijk werd Sturing aangesteld als Hoofd Jeugdopleidingen bij Vitesse. In september 2020 werden acht stafleden positief getest op het coronavirus, onder wie hoofdtrainer Letsch. Om die reden keerde Sturing opnieuw voor even terug op de bank in Arnhem. Sturing werd voor de zesde keer coach van de club, een record in het Nederlandse voetbal.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Als speler

Competitie Aantal Jaren
Vlag van Nederland Vitesse
Landskampioen Schaal.png Kampioen Eerste Divisie 1x 1988/89

Als assistent-trainer

Competitie Aantal Jaren
Vlag van Nederland Vitesse
KNVB-Beker.png KNVB beker 1x 2016/17

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Herbert Neumann
Ronald Koeman
Mike Snoei
Hans Westerhof
Henk Fraser
Joseph Oosting (a.i.)
Trainer van Vitesse
oktober 1999 – januari 2000 (a.i.)
december 2001 – juni 2002 (a.i.)
maart 2003 – juni 2006
december 2008 – januari 2009 (a.i.)
april 2018 – juni 2018 (a.i.)
januari 2020 – juni 2020 (a.i.)
september 2020 (a.i.)
Opvolger:
Ronald Koeman
Mike Snoei
Aad de Mos
Theo Bos
Leonid Sloetski
Thomas Letsch