Peter Bosz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Peter Bosz
Peter Bosz.png
Persoonlijke informatie
Volledige naam Peter Sylvester Bosz
Geboortedatum 21 november 1963
Geboorteplaats Apeldoorn, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 175 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1999
Huidige club Vlag van Nederland AFC Ajax
Functie Hoofdtrainer
Contract tot 30 juni 2019
Jeugd
Vlag van Nederland OBV
Vlag van Nederland Apeldoornse Boys
Vlag van Nederland SBV Vitesse
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1981–1984
1984–1985
1985–1988
1988–1991
1991–1996
1996–1997
1998
1998–1999
1999
Vlag van Nederland SBV Vitesse
Vlag van Nederland AGOVV (amateurs)
Vlag van Nederland RKC Waalwijk
Vlag van Frankrijk SC Toulon
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Japan JEF United
Vlag van Duitsland Hansa Rostock
Vlag van Nederland NAC Breda
Vlag van Japan JEF United
81 (2)

105 (4)
93 (0)
155 (6)
36 (3)
14 (0)
26 (1)
11 (0)
Interlands
1991–1995 Vlag van Nederland Nederland 8 (0)
Getrainde clubs
1999–2002
2002–2003
2004–2006
2006–2009
2010–2013
2013–2016
2016
2016–
Vlag van Nederland AGOVV (amateurs)
Vlag van Nederland De Graafschap
Vlag van Nederland Heracles Almelo
Vlag van Nederland Feyenoord (technisch manager)
Vlag van Nederland Heracles Almelo
Vlag van Nederland Vitesse
Vlag van Israël Maccabi Tel Aviv
Vlag van Nederland Ajax
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Peter Bosz (Apeldoorn, 21 november 1963) is een Nederlands voetbalcoach en voormalig profvoetballer. Als speler kwam hij uit voor onder meer Vitesse, Feyenoord, SC Toulon en JEF United. Na zijn spelerscarrière werd Bosz trainer en technisch manager. Hij fungeerde als hoofdcoach van De Graafschap, Heracles Almelo, Vitesse en Maccabi Tel Aviv. Na afloop van het seizoen 2015/16 stelde AFC Ajax hem per 1 juli 2016 aan als nieuwe hoofdtrainer.[1]

Spelerscarrière[bewerken]

Als speler begon hij bij de amateurs van OBV en de Apeldoornse Boys voordat hij in 1981 naar de jeugd van Vitesse vertrok en ging studeren aan het CIOS in Arnhem. Hier weigerde hij een voorgelegd contract te tekenen, omdat hij in zijn contract per se een clausule wilde, die hem na afloop van het contract transfervrij zou verklaren. Door dit conflict keerde Bosz in 1984 terug naar de amateurs van AGOVV, omdat na twee jaar de transferrechten van de club zouden vervallen. Uiteindelijk ging hij na een seizoen alweer om tafel met Vitesse, waarna hij met geleend geld van vrienden en familie zijn eigen transferrechten terugkocht. Die zomer tekende hij bij RKC Waalwijk een driejarig contract met daarin de voorwaarde dat na afloop van het contract, een transfervergoeding van 25 duizend gulden voldoende was. In ruil hiervoor maakte de club de 25 duizend gulden, die hij reeds had voorgeschoten over aan Bosz.[2] Bosz maakte uiteindelijk zijn contract vol bij RKC, waarmee hij in 1988 kampioen werd in de Eerste divisie.

Hierna verkaste de Apeldoorner, voor de gelimiteerde transfersom, naar Frankrijk, waar hij voor SC Toulon, dat eerder bot ving bij John Bosman, ging spelen.[3] In zijn vijfjarige contract liet hij dit keer een gelimiteerde transfersom opnemen van 150 duizend frank, ongeveer 500 duizend gulden, als hij minstens drie jaar bij de club zou blijven. Bij Toulon speelde hij samen met de Nederlander John Lammers.[4] In oktober 1987 deed de Franse FIOD een inval bij de club, waarna de hoofdcoach, die tevens technisch directeur, samen met een aantal andere stafleden, ruim 100 dagen in voorarrest zaten. Ondanks de chaos, die dit veroorzaakte, wist de assistent-trainer met de spelers, de club kantje boord te redden van degradatie. De club kreeg een transferverbod opgelegd, maar dankzij de clausule in het contract van Bosz, was hij de enige die de mogelijkheid had de club te verlaten.[2]

Feyenoord haalde hem in 1991 terug naar Nederland. Hij tekende hier een contract voor drie jaar. De club betaalde de gelimiteerde transfersom van 500 duizend gulden.[5] Hij liet dit keer geen gelimiteerde transfersom vastleggen in zijn contract, maar gokte op een verlaging van de leeftijd waarop spelers transfervrij gesteld werden en liet een percentage vastleggen dat hij zou meeprofiteren bij een eventuele transfer.[2] In Rotterdam won Bosz eenmaal de landstitel (1993) en driemaal de beker (1992, 1994 en 1995). In de zomer van 1996 vertrok Bosz uit De Kuip om achtereenvolgens voor JEF United (Japan), Hansa Rostock (Duitsland), NAC en weer JEF United uit te komen. Overal bleef hij slechts één seizoen. Bosz beëindigde zijn spelersloopbaan in november 1999.

In maart 1988, toen hij nog in de Eerste divisie uitkwam voor RKC Waalwijk, werd Bosz door toenmalig bondscoach Rinus Michels geselecteerd voor het Nederlands elftal voor een interland tegen Engeland.[2] Het zou uiteindelijk duren tot 1991 voor hij zijn debuut zou maken, wederom onder Michels. Hij kwam uiteindelijk tot acht interlands en zat in de Oranje-selectie van het EK 1992.

Trainerscarrière[bewerken]

Ruud Gullit en Peter Bosz (rechts) in 1988.
Bosz kwam acht keer uit voor Oranje.

Amateurs AGOVV[bewerken]

In december 1999 begon Bosz bij de amateurs van AGOVV zijn loopbaan als trainer.[6] Hij werd met AGOVV algeheel amateurkampioen in 2002 en die club ging over tot betaald voetbal.

De Graafschap[bewerken]

Het volgende seizoen trainde Bosz echter een andere Gelderse club, namelijk De Graafschap. Met De Graafschap degradeerde hij rechtstreeks naar de Eerste divisie en Bosz vertrok naar Heracles Almelo.

Heracles Almelo (eerste periode)[bewerken]

Bosz werd met Heracles kampioen van de Eerste divisie en promoveerde met de club naar de Eredivisie. In het seizoen 2005/2006 wist Bosz de club voor de Eredivisie te behouden.

Feyenoord (technisch manager)[bewerken]

Vanaf het begin van het seizoen 2006/2007 tot en met 14 januari 2009 was Bosz technisch manager bij Feyenoord. In zijn eerste seizoen vielen de prestaties van het eerste elftal tegen en versterkingen werden noodzakelijk geacht. Toenmalig trainer Bert van Marwijk wist Giovanni van Bronckhorst, Roy Makaay, Tim de Cler en Kevin Hofland warm te maken om naar Feyenoord te komen. Bosz liet van zich horen door Denny Landzaat voor de neus van Ajax weg te kapen. Op 14 januari 2009 vertrok trainer Gertjan Verbeek bij Feyenoord, nadat de spelersgroep het vertrouwen in hem opzegde. Bosz verklaarde zich solidair en vertrok eveneens.

Heracles Almelo (tweede periode)[bewerken]

Op 2 mei 2010 werd bekendgemaakt dat Bosz Gertjan Verbeek opvolgde als trainer van Heracles Almelo.[7] Hij tekende een contract voor twee jaar bij de club in Almelo.[7] In het seizoen 2011/'12 verloor Bosz met Heracles de finale van de KNVB Beker, met 3–0 van PSV Eindhoven.

Vitesse[bewerken]

Op 19 juni 2013 werd Bosz trainer bij zijn oude club Vitesse. Hij tekende een tweejarig contract, samen met assistent Hendrie Krüzen die ook overkwam van Heracles Almelo. Bosz verving trainer Fred Rutten die een aflopend contract had. In november 2013 pakte de club voor het eerst sinds 18 augustus 2006 de koppositie in de Eredivisie en voor het eerst sinds 19 november 2000 na een volledige speelweek. Precies halverwege het seizoen, na 17 speelronden, was Vitesse koploper en daarmee herfstkampioen. In de laatste wedstrijd voor de winterstop kwam Ajax na een gelijkspel van Vitesse langszij en viel Vitesse op doelsaldo terug naar plek twee. Op 23 december 2013 kreeg Bosz de prijs voor beste trainer in de winterstop. Uiteindelijk eindigde Vitesse het reguliere competitieseizoen op de zesde plaats, waardoor Vitesse moest deelnemen aan de play-offs om zich nog te kunnen plaatsen voor Europees voetbal. In de eerste ronde van de play-offs werd Vitesse uitgeschakeld omdat beide wedstrijden tegen FC Groningen verloren gingen.

In het tweede seizoen bij Vitesse verlengde Bosz zijn contract als trainer met één jaar tot medio 2016. Technisch directeur Mohammed Allach en Bosz ontwikkelden voor de hele club een meerjarenplan waarbij de Vitesse Voetbal Academie toonaangevend moet worden, de scouting een impuls krijgt en de aanvallende speelstijl van Bosz gepretendeerd leidend is. Alle elftallen binnen Vitesse moeten aanvallend voetbal spelen en dominant zijn.

Op 3 oktober 2014 liet Bosz zijn zoon Gino Bosz debuteren in het betaald voetbal, tijdens een wedstrijd waarin Vitesse het thuis opnam tegen ADO Den Haag. Hij mocht in de extra tijd invallen voor verdediger Arnold Kruiswijk.

Na het het seizoen 2014/2015 werd Bosz genomineerd voor de titel Trainer van het Jaar. PSV-Coach Phillip Cocu ging er uiteindelijk met de prijs vandoor. Vitesse werd vaak geprezen in de media als de beste voetballende ploeg van de Eredivisie[8] en in de winterstop behaalden de Arnhemmers in 2015 in zeventien duels 36 punten. Alleen kampioen PSV deed het beter. Met Feyenoord en AZ vocht Vitesse tot op de laatste speeldag om de derde plek en een direct Europees ticket. Uiteindelijk behaalde Bosz met Vitesse Europees voetbal door de play-offs winnend af te sluiten.

Na het financiële wanbeleid onder Merab Zjordania dreigde opnieuw even een sportieve teruggang van de club. Maar het meerjarenplan van Bosz en Allach die daarna gelegd was en tot succes geleid heeft, bleek stevig genoeg om deze klap op te vangen. Er werd sportief een klein stapje teruggedaan en Vitesse zou niet meer structureel mee kunnen strijden om de landstitel, maar als stabiele subtopper. Veel jeugdspelers van de academie maakte hun debuut onder de periode van Bosz bij het eerste elftal. Na een 5-1 zege op FC Twente sloot Vitesse de eerste seizoenshelft van 2015/2016 af op een vijfde plek. Bosz zat tegen Twente voor de 250e keer op de bank in de Eredivisie als hoofdtrainer.

Maccabi Tel Aviv[bewerken]

Bosz vertrok op 4 januari 2016 per direct naar Maccabi Tel Aviv, de regerend landskampioen van Israël. Hij beëindigde zijn eerste seizoen met de ploeg op de tweede plek, met twee punten minder dan kampioen Hapoel Beer Sheva. Drie dagen later verloor Bosz met Maccabi de finale van de nationale beker, met 1–0 van Maccabi Haifa.

Ajax[bewerken]

Ajax maakte op 24 mei 2016 bekend dat Bosz per 1 juli 2016 Frank de Boer op zou volgen als hoofdtrainer van de club. Hij tekende hier voor drie seizoenen.[1]

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Functie Competitie Eindstand competitie
1999/00 AGOVV Hoofdtrainer Zondag hoofdklasse C 10e
2000/01 AGOVV Hoofdtrainer Zondag hoofdklasse C 3e
2001/02 AGOVV Hoofdtrainer Zondag hoofdklasse C 1e (Algeheel amateurkampioen)
2002/03 De Graafschap Hoofdtrainer Eredivisie 18e
2004/05 Heracles Almelo Hoofdtrainer Jupiler League 1e
2005/06 Heracles Almelo Hoofdtrainer Eredivisie 13e
2010/11 Heracles Almelo Hoofdtrainer Eredivisie 8e
2011/12 Heracles Almelo Hoofdtrainer Eredivisie 12e
2012/13 Heracles Almelo Hoofdtrainer Eredivisie 12e
2013/14 SBV Vitesse Hoofdtrainer Eredivisie 6e (8e na play-offs)
2014/15 SBV Vitesse Hoofdtrainer Eredivisie 5e (4e na play-offs); geplaatst voor Europees voetbal door winst play-offs
2015/16 SBV Vitesse Hoofdtrainer Eredivisie 5e (bij vertrek in de winterstop naar Maccabi Tel Aviv)
2015/16 Maccabi Tel Aviv Hoofdtrainer Ligat Ha'Al 2e
2016/17 AFC Ajax Hoofdtrainer Eredivisie n.n.b.

Erelijst[bewerken]

Als speler[bewerken]

Vlag van Nederland Feyenoord

Als trainer[bewerken]

Vlag van Nederland AGOVV Apeldoorn
  • Algemeen zondagkampioenschap: 2001/02
  • Algeheel amateurkampioen van Nederland: 2001/02
Vlag van Nederland Heracles Almelo

Persoonlijk[bewerken]

Bosz is de vader van Gino Bosz, die sinds 2015 bij Heracles Almelo speelt. Zijn andere zoon Sonny Bosz is in dienst bij Vitesse als Performance Analist.

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Fred Rutten
Trainer van Vitesse
2013 – 2016
Opvolger:
Rob Maas
Voorganger:
Frank de Boer
Trainer van Ajax
2016-heden
Opvolger:
N.n.b.