Henk Fraser

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Henk Fraser
Henk Fräser.JPG
Persoonlijke informatie
Bijnaam Mister Geel
Geboortedatum 7 juli 1966
Geboorteplaats Paramaribo, Vlag van Suriname Suriname
Been rechts
Clubinformatie
Spelend bij gestopt
Positie voorstopper
Huidige club Vlag van Nederland ADO Den Haag
Functie hoofdtrainer
Contract tot 30 juni 2016
Jeugd
Vlag van Nederland RFC Rotterdam
Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1984-1986
1986-1988
1988-1990
1990-1999
Vlag van Nederland Sparta
Vlag van Nederland FC Utrecht
Vlag van Nederland Roda JC
Vlag van Nederland Feyenoord
12 (0)
58 (12)
58 (6)
120 (12)
Interlands
 ?
1989-1992
Vlag van Nederland Jong Oranje
Vlag van Nederland Nederland
3 (0)
6 (0)
Getrainde clubs
1999-2007
2007-2009
2009-2011
2011-2014
2014-heden
Vlag van Nederland Feyenoord (jeugd)
Vlag van Nederland ADO Den Haag assistent
Vlag van Nederland PSV jeugd
Vlag van Nederland ADO Den Haag assistent
Vlag van Nederland ADO Den Haag hoofdtrainer
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Henk Fraser (voorheen geschreven als Henk Fräser) (Paramaribo (Suriname), 7 juli 1966) is een Nederlands voormalig profvoetballer en de huidig hoofdtrainer van ADO Den Haag.

Carrière als speler[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Fraser werd geboren in Suriname en verhuisde in 1974 op 8-jarige leeftijd naar Rotterdam-West. Zijn vader was een oud-militair en hij kreeg een strenge opvoeding.[1] Hij begon met voetballen bij RFC Rotterdam en kwam via die club terecht bij Sparta Rotterdam, waar hij onder andere samenspeelde met Juul Ellerman en John Schuurhuizen. In 1984 studeerde Fraser af als automonteur, maar in plaats van te gaan werken in een garage tekende hij een profcontract voor 2 jaar bij Sparta.[2]

Sparta[bewerken]

Fraser maakte hij op 3 november 1984 zijn debuut in het betaald voetbal tegen Roda JC en kwam in twee jaar tijd uiteindelijk tot 12 wedstrijden in het eerste elftal. Hij speelde zijn wedstrijden voornamelijk als spits in het tweede. In de voorbereiding op het seizoen 1985-1986 raakte hij geblesseerd aan zijn enkel, waarna trainer Theo Vonk steeds minder interesse toonde in hem.[2] Hij wist mede hierdoor niet door te breken bij Sparta en in ze zomer van 1986 tekende hij, na afloop van zijn contract, bij FC Utrecht, dat ongeveer 150 duizend gulden voor hem betaalde.[3]

FC Utrecht[bewerken]

Bij FC Utrecht maakte Fraser, in eerste instantie wederom als aanvaller naast John van Loen, snel furore.[4] Hij prees hierbij de invloed van trainers Nol de Ruiter en Wim van Hanegem en de gelouterde profs Ton Pattinama en Bas van Noortwijk, die later zijn zaakwaarnemer zou worden.[2][5] Nadat Erik Willaarts zich steeds nadrukkelijker in de kijker speelde, verhuisde Fraser van de spitspositie naar die van centrale middenvelder of voorstopper.[6] Hoewel hij met zijn spel opzien baarde en er al snel interesse van andere clubs kwam, vergaarde hij ook de bijnaam Mister Geel, vanwege de grote hoeveelheid gele kaarten, die hij ontving.[7] In zijn tweede seizoen in Utrecht kreeg Fraser te maken met de jonge trainer Han Berger, met wie hij een moeilijke verstandhouding had en weinig ontwikkeling doormaakte.[8] In maart 1988 liep hij een spierscheuring op, waardoor hij langere tijd uit de roulatie was.[9]

Roda JC[bewerken]

In de zomer van 1988 haalde Jan Reker de toen pas 21-jarige Fraser naar Roda JC, dat onder financiële injecties van Nol Hendriks stevig aan de weg timmerde. Met de overgang was een bedrag van ongeveer 350 duizend gulden gemoeid. Hij tekende er een contract van 3 jaar.[10] Later wist Fraser ook oud-ploeggenoot Van Loen over te halen naar Kerkrade te komen.[11] In juni 1989 liet Fraser, op aandringen van Reker, de trip naar Suriname van het Nederlands Kleurrijk Elftal, waar hij al langere tijd deel van uitmaakte aan zich voorbij gaan. Deze reis mondde uit in de SLM-ramp waarbij 176 mensen, waaronder 14 voetballers omkwamen.[12] Enige tijd was er verwarring of Fraser ook betrokken was bij het ongeluk, omdat zijn naam wel voorkwam op de passagierslijst. Uiteindelijk bleek Wendel Fräser, een verre neef en speler van RBC Roosendaal, te zijn omgekomen bij de crash.[13]

In augustus 1989 werd Fraser, door bondscoach Thijs Libregts, voor het eerst geselecteerd voor het Nederlands voetbalelftal.[14] Op 6 september maakte hij, evenals Bryan Roy en Stanley Menzo zijn debuut tegen Denemarken. Fraser had Brian Laudrup als directe tegenstander en werd, ondanks het feit dat hij bij een 2-0 voorsprong een penalty veroorzaakte, onder andere door aanvoerder Ruud Gullit, geroemd voor zijn spel.[15][16] Enkele dagen later maakte Fraser, die zich in de belangstelling had gespeeld van onder andere Montpellier HSC en AFC Ajax, bekend een verbeterd contract bij Roda JC naast zich neer te leggen, om zo de kans op een transfer naar een topclub te verhogen.[17] In oktober 1989 was er concrete interesse van Real Sociedad, maar een bovenbeenblessure, waarvoor hij in december 1989 geopereerd werd, gooide rot in het eten.[18][19] Groot was de verbazing toen Fraser, terwijl hij onder het mes was, door Libregts geselecteerd werd voor een oefeninterland tegen Brazilië.[20] Op 28 februari speelde hij uiteindelijk zijn tweede interland in Kiev tegen de Sovietunie in de wedstrijd die vooral bekend werd, omdat debutant Marcel Peeper hierin zijn kuit- en scheenbeen brak.[21]

In maart 1990 was Fraser dicht bij een overstap naar Borussia Dortmund, maar vanwege familieomstandigheden bleef een transfer uit.[22][5] Uiteindelijk was het Feyenoord, die bereid was de gevraagd transfersom van 2,2 miljoen gulden neer te leggen, waarvan Fraser zelf 400 duizend euro incasseerde. Hij tekende een contract voor 4 jaar bij de Stadionclub.[23] Hiermee was het de duurste aankoop van Feyenoord op dat moment.[5]

In de zomer van 1990 werd hij door bondscoach Leo Beenhakker geselecteerd voor het dramatisch verlopen Wereldkampioenschap Voetbal 1990.[24] Fraser speelde er een wedstrijd. Tijdens de verloren poulewedstrijd tegen Ierland viel hij in de rust in voor Richard Witschge.[25]

Feyenoord[bewerken]

Fraser was negen jaar actief bij Feyenoord, waar hij zijn grootste successen kende. De harde verdediger speelde in de achterhoede met spelers als Ruud Heus, John de Wolf en Ulrich van Gobbel. Bij Feyenoord won hij vier nationale bekers, de eerste editie van de Johan Cruijff Schaal en één landskampioenschap en haalde hij de halve finale van de Europacup II 1991/92. Vanaf 1995 kreeg hij veel last van blessures, waardoor hij in 1999 zijn actieve carrière moest beëindigen. Hij had toen al vier seizoenen slechts een handje vol wedstrijden gespeeld. Zijn laatste wedstrijd speelde hij tegen NAC Breda op 5 oktober 1997.

Fraser speelde uiteindelijk zes interlands voor het Nederlands elftal.

Trainer[bewerken]

In 1999 stopte hij als actieve speler, waarna hij voor Feyenoord als jeugdtrainer aan de slag ging. In maart 2007 stopte de Rotterdamse club de samenwerking met Fraser. Dit zorgde voor hevige protesten onder de Feyenoord-aanhang, dat Fraser nog steeds als een clubicoon beschouwde. De fans maakten hun ongenoegen kenbaar door middel van protestspandoeken tijdens wedstrijden. Nadat deze in eerste instantie werden verwijderd, leverde ook dat weer problemen op met de achterban.

In het seizoen 2007-2008 was hij samen met Marco Gentile de assistent trainer onder Wiljan Vloet bij ADO Den Haag. Sinds 2009 trainde hij de A1 bij PSV. In 2011 behaalde hij het diploma Coach Betaald Voetbal en vertrok hij naar ADO Den Haag en daar wederom assistent-trainer te worden, ditmaal onder Maurice Steijn. Na het ontslag van Steijn op 5 februari 2014 nam Fraser de taak van hoofdtrainer over, waarbij hij als doelstelling had de club te behoeden voor degradatie.

Erelijst[bewerken]

Vlag van Nederland Feyenoord
1993
1991
1992
1994
1995
1991

Naam[bewerken]

Tijdens zijn voetbalcarrière en een deel van zijn trainerscarrière liet Fraser zijn naam schrijven met een umlaut op de a; Fräser. Na genealogisch onderzoek, bleek de oorsprong van de naam echter niet, zoals eerst gedacht, uit Duitsland te komen, maar uit Schotland en bleek de umlaut overbodig en foutief te zijn. De uitspraak van de naam is in beide gevallen hetzelfde: Freser.[26]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Daniël Dwarswaard en Chris van Nijnatten. "Als trainer wil ik meer bereiken, dan als speler". Haagsche Courant (9 april 2014) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  2. a b c Norbert Kleinherenbrink. Ik voel me hier beter thuis dan bij Sparta'. Het Vrije Volk (21 november 1986) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  3. Wijnberg blijft, Henk Fräser gaat. Het Vrije Volk (4 juni 1986) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  4. Henk Fräser beste speler. Het Vrije Volk (28 juli 1986) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  5. a b c Marcel van der Kraan. Oud-Spartaan Henk Fräser voor twee miljoen naar Feyenoord. Het Vrije Volk (10 mei 1990) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  6. Fräser steunpilaar op het middenveld. De Telegraaf (29 april 1987) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  7. Droom Roda nog geen realiteit. De Telegraaf (18 juni 1987) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  8. Moet kunnen. Het Vrije Volk (6 juni 1988) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  9. Fräser uit roulatie. De Telegraaf (7 maart 1988) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  10. Suvrijn blijf bij Roda JC. Limburgsch Dagblad (21 mei 1988) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  11. Huub Paulissen. De eerste werkdag van 'de man van één miljoen'. Limburgsch Dagblad (16 augustus 1988) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  12. Huub Paulissen. Reker weerhoudt Fräser van Suriname-trip. Limburgsch Dagblad (8 juni 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  13. Reker weerhield Fräser van Suriname-trip. Nieuwsblad van het Noorden (8 juni 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  14. Fräser nieuweling in Oranje-selectie. De Telegraaf (28 augustus 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  15. Oranje niet verder dan gelijkspel tegen Denen. Amigoe (7 september 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  16. Fred Sochacki. Fräser en Roy solliciteren naar een basisplaats. Limburgsch Dagblad (7 september 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  17. Fräser wil weg. Limburgsch Dagblad (11 september 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  18. Ivo op den Camp. Real Sociedad volgt Roda JC-spelers. Limburgsch Dagblad (18 oktober 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  19. Liesoperatie Henk Fräser. Limburgsch Dagblad (12 december 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  20. Ivo op den Camp. Libregt selecteerd net geopereerde Henk Fräser. Limburgsch Dagblad (15 december 1989) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  21. Dick van den Polder. Tragisch Oranje-avondje in Kiev. Het Vrije Volk (29 maart 1990) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  22. Dortmund en Henk Fräser om tafel. De Telegraaf (5 maart 1990) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  23. Roda kan schulden aflossen. Limburgsch Dagblad (3 mei 1990) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  24. Fred Sochacki. 'Roda-tweeling viert feest'. Limburgsch Dagblad (2 juni 1990) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  25. Jaap de Groot. Resultaat boven alles. De Telegraaf (22 juni 1990) Geraadpleegd op 27 februari 2015
  26. Fraser met of zonder puntjes op de a?. Club Achter De Duinen (6 april 2014) Geraadpleegd op 27 augustus 2014