FC Utrecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
FC Utrecht
Stadion Galgenwaard
Stadion Galgenwaard
Naam Football Club Utrecht
Opgericht 1 juli 1970
Plaats Utrecht
Stadion Stadion Galgenwaard
Capaciteit 23.750
Complex Sportcomplex Zoudenbalch
Voorzitter Wilco van Schaik
Eigenaar Frans van Seumeren
Holding B.V.
(99%),[1]
Stichting Beheer
Aandelen FC Utrecht (1%)
Trainer Erik ten Hag
(Hoofd)sponsor Zorg van de Zaak
Begroting € 17 miljoen
Competitie Vlag van Nederland Eredivisie
Vlag van Nederland KNVB beker
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Geldig voor 2016/17
Icoontje huidige resultaten FC Utrecht in het seizoen 2015/16
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

FC Utrecht is een Nederlandse betaaldvoetbalclub, die uitkomt in de Eredivisie. Thuisbasis van de club, die in 1970 werd opgericht uit een fusie tussen Elinkwijk, DOS en Velox, is het Stadion Galgenwaard. Erik ten Hag werd in 2015 aangesteld als hoofdtrainer. Op de UEFA-ranglijst van de beste clubs in Europa staat FC Utrecht anno 2015 op de 201e plaats met 7612 punten.[2]

Algemene informatie[bewerken]

FC Utrecht was de eerste club buiten de traditionele 'top 3' (Ajax, PSV en Feyenoord) die de Johan Cruijff Schaal won[3] (voorheen Supercup) en is net als diezelfde 'top 3' nog nooit uit de Eredivisie gedegradeerd. Dit laatste kan mede worden toegeschreven aan het feit dat FC Utrecht een van de jongere betaald voetbalorganisaties is. Maar ook een van de clubs waaruit FC Utrecht ontstond, DOS, speelde vanaf het begin van het betaalde voetbal tot 1970 onafgebroken in de eredivisie, zodat de Domstad nooit van eredivisievoetbal verstoken is geweest.

FC Utrecht beschikt over een voetbalacademie.[4] De jeugd speelt op het Sportcomplex Zoudenbalch, waar ook het eerste team zijn trainingen afwerkt. De jeugdopleiding van FC Utrecht behoort in het seizoen 2008-2009 tot de zestien clubs in Nederland die beoordeeld zijn met vier sterren, hetgeen de hoogst haalbare beoordeling is[5]. FC Utrecht heeft ook een samenwerkingsverband met verschillende amateurvoetbalclubs uit de regio. Bijvoorbeeld FC Driebergen. Dit verband, officieel RAC Talentenontwikkeling Midden-Nederland geheten, heeft als doel een betere doorstroming van talenten uit de omgeving naar de jeugdopleiding van de club. Tot de amateurclubs, gecategoriseerd op grootte in Categorie A, B en C, behoren onder andere USV Elinkwijk en SV Argon en SV Houten.

Op 30 september 2005, toen de club officieel 35 jaar bestond, heeft FC Utrecht een museum geopend op de vijfde etage van Stadion Nieuw Galgenwaard. Het nieuwe museum geeft een kijkje in het verleden van de club.

Een bekend icoon uit de geschiedenis van FC Utrecht was de cabaretier en zanger Herman Berkien, groot Utrechtsupporter en de maker van een aantal FC Utrecht-gerelateerde liedjes, waarvan Utereg me cluppie wellicht het bekendste is.

Aan het eind van elk seizoen wordt de David di Tommaso-trofee uitgereikt aan de speler die dat seizoen volgens de supporters van de meeste waarde was; de winnaar wordt bepaald middels een internetpoll. De naam is een eerbetoon aan David di Tommaso, de verdediger die meteen in zijn eerste jaar al erg populair was en de prijs voor meest waardevolle speler in ontvangst nam, en die in november 2005 plotseling aan een hartstilstand overleed.[6] Zijn rugnummer, 4, zou vanaf dat moment nooit meer gedragen worden bij FC Utrecht.[7]

Geschiedenis[bewerken]

Het veld van stadion Galgenwaard

Fusie[bewerken]

Eind jaren 60 initieerde de gemeente Utrecht fusiegesprekken met de betaald voetbal afdelingen van DOS, Velox en Elinkwijk met als doel betaald voetbal op hoog niveau in Utrecht te kunnen blijven garanderen.

DOS was de grootste van de drie clubs. De club was, met zogenaamd betonvoetbal, al drie jaar lang op het nippertje aan degradatie ontsnapt. Door mismanagement stond de club aan de rand van het faillissement. Een cynische opmerking uit die tijd was: "De club kan niks, zelfs niet degraderen." Door de fusie kon een faillissement voorkomen worden.

Bij Velox en Elinkwijk werden de fusieplannen minder positief ervaren. Velox was begin jaren 60 gepromoveerd naar de Eerste divisie en was enkele keren dicht bij promotie naar de Eredivisie geweest. In 1968 degradeerde de ploeg echter weer naar de Tweede divisie.

Elinkwijk was sportief succesvoller dan Velox. Het wisselde seizoenen in de kelder van de Eredivisie af met seizoenen in de top van de Eerste divisie. Daarnaast leefde bij Elinkwijk het sentiment, dat het voor oorsprong geen Utrechtse club was, maar afkomstig was uit het tot 1954 zelfstandige Zuilen. De club had geen voorkeur voor de op handen zijnde fusie, maar bezweek uiteindelijk onder de druk van de gemeente. Elinkwijk probeerde bij de fusiebesprekingen wel een plaats in de hoogste klasse van het amateurvoetbal af te dwingen, maar werd in de tweede klasse geplaatst.[8] Het daaropvolgende seizoen werd de club kampioen en promoveerde hierdoor alsnog naar de eerste klasse.[9]

In de zomer van 1970 was de fusie een feit en werd FC Utrecht opgericht. Aangezien DOS zich zich in het seizoen daarvoor ternauwernood had weten te handhaven in de Eredivisie, kon de fusieclub dat seizoen direct uitkomen op het hoogste niveau. De thuisbasis van de fusieclub werd het Stadion Galgenwaard, dat daarvoor het stadion van DOS was, de grootste van de drie fusiedeelnemers.

Eerste seizoen[bewerken]

De eerste trainer van de fusieclub werd Bert Jacobs, de toen 29-jarige trainer van Velox, die als assistent de 24-jarige Fritz Korbach naast zich kreeg, die afkomstig was van USV Elinkwijk.[10] Hun opdracht was om van de drie kernen, met drie verschillende identiteiten, één club met één cultuur te smeden.

De selectie van FC Utrecht bestond in het eerste seizoen bijna volledig uit oud-spelers van DOS, Velox en USV Elinkwijk. Er werd slechts een speler van buiten aangetrokken. Verdediger Co Adriaanse kwam voor 125 duizend gulden over van De Volewijckers uit Amsterdam. De kern van de selectie bestond verder uit oud-DOS-spelers Cor Hildebrand, Ed van Stijn, Piet van Oudenallen, Tom Nieuwenhuys en John Steen Olsen, oud-Elinkwijkspelers Joop Leliveld, Jan Blaauw, Dick Teunissen en Jan Groenendijk en oud-Veloxspeler Marco Cabo.

De eerste wedstrijd was een uitduel tegen toenmalig Europacupwinnaar Feyenoord. Groenendijk scoorde het eerste doelpunt van Utrecht, maar ondanks de 0-1 verloor de ploeg uiteindelijk met 4-1. De club eindigde in zijn eerste seizoen op de 9e plaats.

Bijna-faillissement en wederopstanding[bewerken]

In de eerste tien jaar van zijn bestaan groeide FC Utrecht gestaag. Belangrijke spelers uit die periode waren Hans van Breukelen, Leo van Veen en Willem van Hanegem. Begin jaren 80 werd besloten tot een nieuwbouw van het stadion, dat Nieuw Galgenwaard genoemd werd.

In 1981 keerde het tij toen de FIOD een onderzoek instelde naar de club. Hieruit bleek een reeks van malversaties. Transfer- en salariskosten van verschillende spelers werden zwart gefinancierd. Tussen 1976 en 1980 had de club geen premies volksverzekeringen en loonbelasting over hand- en tekengeld betaald. Daarnaast was er gefraudeerd met de recettes. De club kon niet aan de gestelde naheffing voldoen en werd onder surseance van betaling gesteld. Een faillissement leek onontkoombaar. Hierop werden door spelers en supporters diverse acties georganiseerd. Middels een handtekeningenactie wist de club 66 duizend handtekeningen voor behoud van de club op te halen. De spelers gingen, onder leiding van Hans van Breukelen, langs de deuren met kwartetspellen van FC Utrecht en namen een single op getiteld We geven het niet op. De gemeente Utrecht besloot uiteindelijk gehoor te geven aan de sympathisanten en schoot de club het verschuldigde bedrag voor.

De eerste jaren van de jaren 80, onder trainer en oud-speler Han Berger, waren sportief bijzonder succesvol. Zo eindigde de ploeg in 1980 op de 5e, in 1981 op de 3e en in 1982 wederom op de 5e plaats van de eredivisie en behaalde de club in 1982 de bekerfinale, die werd verloren van AZ '67. Ook speelde de ploeg voor het eerst Europees voetbal. Dit was voor een groot deel te danken aan het grote aantal jeugdspelers dat in deze jaren doorbrak. Van de achttien selectiespelers die in 1982 de bekerfinale haalden (en verloren van AZ '67) kwamen er veertien uit de eigen jeugd, waaronder spelers als Hans van Breukelen, Gert Kruys, Willy Carbo en Ton de Kruijk. Veel selectiespelers uit deze succesjaren, Leo van Veen, Frans Adelaar, Willem van Hanegem, Ton du Chatinier en Jan Wouters, zouden later als hoofdtrainer terugkeren bij de club.

Hoewel de club sportief hoogtijdagen vierde, was de club financieel verre van gezond. Om het hoofd boven water te houden, moesten ieder seizoen de beste spelers worden verkocht. Zo vertrok Van Breukelen in 1982 naar Nottingham Forest, Carbo in 1983 naar Club Brugge en Robbie de Wit in 1984 naar AFC Ajax. Dit had tot gevolg dat FC Utrecht halverwege de jaren 80 terugzakte van een subtopper naar een stabiele middenmoter in de Eredivisie.

Op 1 april 1985 publiceerde het Utrechts Nieuwsblad een artikel over een op handen zijnde overname van de club. Een consortium van onder andere de Engels krantenmagnaat Robert Maxwell, Philips, KLM en Johan Cruijff, zouden plannen hebben om het bewind over FC Utrecht over te nemen. De supporters van de club waren fel gekant tegen deze overname, met name door de inmenging van oer-Ajacied Cruijff. Uiteindelijk ketste de overname af.

Nieuwe financiële problemen, zwakke jaren en succesvol begin nieuwe eeuw[bewerken]

Detail van het nieuwe stadion

Na een aantal sportief zwakkere jaren, bereikte FC Utrecht in 1991 de 4e plaats van de eredivisie, met spelers als Johan de Kock, Jan Willem van Ede en Rob Alflen. Hierna ging het echter snel bergafwaarts met de club. Doordat het FC Utrecht niet meer lukte zich te plaatsen voor Europees voetbal werden er inkomsten misgelopen. Tussen 1989 en 1996 werden in 7 jaar tijd, 6 trainers versleten en waren er evenveel directiewisselingen. Er ontstonden ruzies en geldproblemen, waardoor er wederom goede spelers verkocht moesten worden om de gaten in de begroting te dichten. Zo vertrok Rob Alflen in 1991 naar Ajax, Johan de Kock in 1994 naar Roda JC en Ferdi Vierklau in 1996 naar Vitesse.

In 1996 greep hoofdsponsor AMEV in. De club kreeg een financiële injectie in ruil voor bestuurlijke macht. De verzekeraar stelde Hans Herremans aan als voorzitter. In 1996 werden direct vele aankopen gedaan. Errol Refos, Rob Witschge en oud-Utrechter John van Loen kwamen over van Feyenoord, Reinier Robbemond van FC Dordrecht, Dick van Burik van NAC Breda en Michael Mols van FC Twente. Ronald Spelbos werd aangesteld als hoofdtrainer met Jan Wouters als assistent naast zich. In 1998 werd er begonnen aan een complete renovatie van het stadion, naar een ontwerp van Zwarts & Jansma Architecten.

Ondanks de kapitaalinjectie, bleven sportieve successen de eerste jaren uit en diverse trainers passeerden de revue. In 1993 werd de subtop nog bereikt, maar tot 2001 wist de club niet hoger dan de 10e plaats te komen. In 1994 en 1996 werd de club zelfs 15e. In 1996 won de ploeg maar 6 keer, waaronder de belangrijke 1-2 bij FC Twente, waardoor de nacompetitie werd ontlopen. Pas in 2001 wist de ploeg, onder leiding van oud-speler Frans Adelaar weer Europees voetbal te behalen via een 5e plek. Utrecht pakte evenveel punten als RKC, Roda JC en Vitesse, maar behaalde op doelsaldo de vijfde plek. In 2002 verloor de ploeg nog de finale van de KNVB-beker, maar in 2003 en 2004 wist de ploeg, die onder leiding was gekomen van Foeke Booy, de beker te winnen. Belangrijke spelers in deze periode waren onder andere Dirk Kuijt, Tom van Mol, Jean-Paul de Jong, Pascal Bosschaart en Stijn Vreven. In 2004 werd ook nog eens de Johan Cruijff Schaal gepakt ten koste van Ajax (2-4).

Als gevolg van onder andere de economische crisis en het uitblijven van lucratieve transfers stond FC Utrecht in het voorjaar van 2003 echter wederom aan de rand van de afgrond. Er was geen geld meer om Midreth, het bedrijf dat verantwoordelijk was voor de bouw van het stadion, te betalen. Op dat moment was het stadion voor een groot deel af. Aangezien het materiaal voor de bouw al geleverd was, schoot het bouwbedrijf de kosten, zo'n vijfenhalf miljoen euro voor.[11] Hierdoor werd de club echter wederom opgezadeld met een enorme schuld. Met een sanering en de verkoop van alle bezittingen, waaronder het stadion, aan onder andere de gemeente Utrecht en Midreth, werd een faillissement afgewend.

In de jaren hierna keert FC Utrecht terug naar de middenmoot van de Eredivisie. In november 2005 kreeg de club een zware klap te verwerken toen de populaire Franse verdediger David di Tommaso, die in 2004 was overgekomen van CS Sedan, overleed aan een acute hartstilstand.

Overname[bewerken]

Voorzijde van Galgenwaard, met het logo van Phanos

Na het afgewende faillissement van 2003 lukte het FC Utrecht, ondanks deelname aan de UEFA Cup in 2003 en 2004, niet meer om uit de schulden te komen. In juli 2007 toonde Phanos voor het eerst interesse in overname van de club. Voor het symbolische bedrag van 1 euro, wilde het vastgoedbedrijf de club, inclusief alle schulden overnemen. Het bedrijf was hierna voornemens het huidige stadion te slopen om het terrein vrij te maken voor woningbouw. Het bedrijf zou vervolgens een nieuw stadion bouwen nabij nieuwbouwwijk Leidsche Rijn. Tevens wilde Phanos de club door middel van financiële injecties structureel laten aansluiten bij de top van de eredivisie. Het plan stuitte op veel weerstand aangezien de Galgenwaard net ingrijpend was verbouwd en de fans bang waren dat de club haar ziel kwijtraakte.

Hierop volgend brak er een conflict uit tussen de voorzitter Jan Willem van Dop, die in 2005 als bestuurder van Feyenoord was overgekomen, en de Raad van Commissarissen. De Raad verweet Van Dop financieel wanbeleid, een gebrekkige communicatie en solistisch gedrag, onder andere bij het aantrekken van trainer Willem van Hanegem en spits Kevin Vandenbergh.[12] Op 3 september 2007 werd Van Dop op non-actief gezet, maar drie dagen later via een kort geding weer in functie gezet. Direct hierop besloot de Raad van Commissarissen zelf hun functie ter beschikking te stellen.[13]

Op 2 april 2008 maakte het bestuur van FC Utrecht via een persconferentie bekend dat de club in ondernemer Frans van Seumeren, oud-directeur van bergingsbedrijf Mammoet, een geschikte overnamekandidaat had gevonden. Van Seumeren verkreeg voor 16 miljoen euro 63% van de aandelen van de FC Utrecht BV.[14] Hij beloofde hierbij zich voor een periode van zeker 10 jaar aan de club te verbinden en eventuele opbrengsten te herinvesteren in de club. Hij stelde als doel dat de club binnen een paar jaar weer aansluiting met de subtop moest vinden, vergelijkbaar met een club als sc Heerenveen.[15] Van Seumeren nam plaats in de nieuwe Raad van Commissarissen, waar Jacques van Ek voorzitter van werd. Ondanks dat eerdere overname kandidaat Phanos het nakijken had bij de overeenkomst tussen FC Utrecht en Van Seumeren, bleven zij tot maart 2011 als shirtsponsor aan de club verbonden.

Ommezwaai onder Van Seumeren[bewerken]

Van Seumeren bemoeide zich, in zijn functie als eigenaar van de club, actief met het sportieve beleid van de club. In de zomer van 2008 greep, tegen de wens van hoofdtrainer Willem van Hanegem, hij in in de technische staf door assistent-trainers John van Loen, David Nascimento, conditietrainer Rob Druppers en keeperstrainer Maarten Arts te vervangen. Eind 2008 ontsloeg hij Van Hanegem, nadat deze zich meermalen negatief had uitgelaten over Van Seumeren. In diens kielzog vertrok ook technisch directeur Piet Buter.[16] Zij werden vervangen door het duo Ton du Chatinier en Foeke Booy, waarmee de club in rustiger vaarwater kwam.

In 2011 vertrok voorzitter Van Dop bij FC Utrecht.[17] In hetzelfde jaar werd Wilco van Schaik aangesteld als algemeen directeur van de club. De functieverandering onderschreef de ombouw van FC Utrecht van een vereniging naar een vennootschap.[18] In de zomer van 2011 werd Du Chatinier vervangen door Jan Wouters. In 2012 werd Booy, ondanks een succesvol verkoopbeleid, aan de kant gezet, wegens tegenvallende resultaten. In het seizoen 2012-2013 beleefde Utrecht een van zijn beste seizoenen. Het werd 5de van Nederland, won de play-offs en evenaarde het oude puntenrecord uit 1981 (63 punten). Het seizoen daarop bleek echter een fikse tegenvaller; Utrecht werd in de 2de voorronde van de Europa League uitgeschakeld door het Luxemburgse Differdange. Utrecht werd uiteindelijk 10e.

Toen Wouters in 2014, na drie jaar hoofdtrainer te zijn geweest, besloot zijn contract niet te verlengen, werd er qua technisch beleid een nieuwe weg ingeslagen. Co Adriaanse werd aangesteld als technisch adviseur, een functie die sinds het vertrek van Booy in 2012 vacant was. Adriaanse verkreeg een adviserende, maar geen bindende, stem in het spelersbeleid. Hij kreeg wel bevoegdheden in het samenstellen van de technische staf van de club. Rob Alflen, assistent onder Wouters, zou de trainingen gaan verzorgen.[19] Het tweetal kreeg de opdracht mee om meer attractief voetbal te spelen.[20] Daarnaast werd directeur Van Schaik voor onbepaalde tijd vastgelegd.[21]

Alflen als hoofdtrainer bleek met een 11e plaats geen succes, en al snel werd duidelijk dat er in de zomer van 2015 een nieuwe hoofdtrainer moest worden gezocht. Dit werd Erik ten Hag, die hiervoor de beloften van Bayern München trainde. Als assistent werd clubicoon Jean-Paul de Jong aangesteld. Ook Adriaanse vertrok bij de club. Ten Hag werd tevens technisch manager. Het seizoen 2015/16 verliep zeer succesvol. Utrecht werd, net als in 2013, 5de van Nederland en bereikte de bekerfinale, die met 2-1 werd verloren van Feyenoord. Utrecht verloor de finale van de play-offs om een ticket voor Europees voetbal van Heracles Almelo.

Buiten de Nederlandse competitie[bewerken]

Europees voetbal[bewerken]

De eerste keer dat FC Utrecht internationaal zou spelen was in 1980, toen FC Argeş Piteşti de tegenstander was. De Roemeense club werd met 2-0 verslagen, maar het daaropvolgende Eintracht Frankfurt bleek een maatje te groot. Utrecht zou in de jaren 80 nog vaker op Europees niveau spelen, onder meer tegen clubs als Hamburger SV en Dynamo Kiev. HSV werd in 1981 met 0-1 verslagen, in 1985 Dynamo Kiev met 2-1. Hoewel beide resultaten niet genoeg waren om naar de volgende ronde te gaan, staan deze overwinningen te boek als grootse prestaties. Na de uitschakeling in de UEFA Cup door Real Madrid in 1991 duurde het tien jaar voordat FC Utrecht opnieuw Europees voetbal afdwong. Vanaf 2001 werd vier seizoenen op rij in Europa gespeeld, maar Utrecht wist zich nooit te plaatsen voor de derde ronde. Vooraf aan het seizoen 2007/2008 speelde de plaatselijke FC in de Intertoto Cup tegen Hammarby IF, waar het eerste duel in Zweden een 0-0 gelijk werd. De return in Utrecht eindigde in 1-1, waardoor de club zich niet wist te plaatsen voor de tweede voorronde van de UEFA Cup. In 2010 plaatste het zich via de Play-offs voor de voorrondes van de Europa League, waarin KF Tirana werd verslagen. In de derde voorronde speelde Utrecht tegen FC Luzern, beide wedstrijden werden gewonnen. In de laatste voorronde treffen de Domstedelingen het "grote" Celtic FC. In Schotland verloren ze met 0-2, maar de return op 26 augustus werd met 4-0 gewonnen waardoor FC Utrecht zich wist te kwalificeren voor de groepsfase van het toernooi. De eerste twee wedstrijden, uit tegen SSC Napoli en thuis tegen het grote Liverpool FC werden met 0-0 gelijk gespeeld. Uiteindelijk werd de volgende ronde niet gehaald, met 5 gelijke spelen en 1 nederlaag (uit bij Steaua Boekarest). In de zomer van 2013 was men minder gelukkig. Tegen de Luxemburgse nummer vier FC Differdange 03 werd FC Utrecht in de tweede voorronde van de Europa League uitgeschakeld.

Beker[bewerken]

De club uit de Domstad wist zich 6 keer te plaatsen voor de finale van de KNVB beker, waarin 3 keer gewonnen werd. De eerste finale was in 1982, tegen AZ '67. Thuis werd met 1-0 gewonnen, maar in de return bleek AZ '67 de betere ploeg: 5-1. De volgende keer, in 1985, was het wel raak. Helmond Sport was een lastige tegenstander, maar John van Loen kopte de club naar de overwinning.

Het zou vervolgens tot 2002 duren voor FC Utrecht weer de finale zou bereiken. Het liep echter uit op een deceptie. Tegen het eind van de wedstrijd tegen Ajax, met een 2-1-voorsprong, schoot Wamberto vanuit buitenspelpositie binnen. In de verlenging bleek Utrecht gebroken. Het jaar daarop kon de beker wel weer omhoog worden gehouden. In een volle Kuip werd Feyenoord met 4-1 verslagen. In 2004 werd dit succes herhaald: met 1-0 werd FC Twente naar huis gestuurd. In het seizoen 2010/11 werd de halve finale gehaald, in het seizoen van 2015/16 werd weer de finale gehaald.

Aanhang[bewerken]

De aanhang tijdens de Open Dag 2007

FC Utrecht staat erom bekend een club van het volk te zijn, vergelijkbaar met Feyenoord. In het seizoen 2006-2007 kwamen er gemiddeld 20.004 personen per wedstrijd naar het stadion,[22] waarmee het toeschouwersaantal voor het vijfde jaar op rij is gegroeid. Het overgrote deel van de supporters is afkomstig uit de provincie Utrecht.

Imago van de club[bewerken]

Uit een onderzoek uit 2007 van het bureau Sport+Markt voor de Eredivisie CV, waarin de imagowaarde van de eredivisieclubs werd bekeken, kwam naar voren dat FC Utrecht op de zevende plaats staat wat betreft aantrekkelijkheid: net onder FC Groningen en FC Twente, net boven De Graafschap en Sparta Rotterdam. Uit het onderzoek bleek dat ongeveer 3,3 miljoen Nederlanders een beeld van Utrecht hadden, en 40,23% daarvan, oftewel 1.320.000 personen, het als een attractieve club beschouwden.[23] In totaal voelden 740.000 mensen zich "emotioneel betrokken" bij de club en waren 1.240.000 personen "gefascineerd" door de Domstadploeg. Opvallend is dat, ondanks de reputatie als volksclub, slechts 810.000 personen zich identificeerden met FC Utrecht, waarmee de club op een achtste positie kwam te staan. Dit was ook de uiteindelijke positie van de ploeg op de imagoranglijst.

Het onderzoek naar het imago van de eredivisieclubs maakte deel uit van het zogenaamde CPM-model (Club Positioning Matrix), dat door de Eredivisie CV gebruikt wordt als barometer voor het verdelen van de tv-gelden onder de clubs. Naast het imago spelen ook de marktwaarde, de doelgroep, het stadion, de omzet en de UEFA-ranglijst een rol in het bepalen van de score. Uiteindelijk bepalen de CPM-ranglijst en de sportieve prestaties per club hoe de tv-gelden worden verdeeld. FC Utrecht staat op deze lijst met 1636 punten op de zesde plaats, achter respectievelijk Ajax, PSV, Feyenoord, AZ en sc Heerenveen.[24]

Supportersverenigingen[bewerken]

De club wordt gesteund door meerdere supportersverenigingen, waarvan de grootste en bekendste de officiële SupportersVereniging FC Utrecht is. De vereniging, opgericht in 1981, coördineert de meeste supportersacties. Daarnaast geeft deze het clubblad Forza uit. Daarnaast is de harde kern georganiseerd in de Bunnikside en behartigt stichting True Support[25] de belangen van supporters die niet bij een vereniging zijn aangesloten. De Vereniging Business Associates FC Utrecht[26] vertegenwoordigt de sponsors en andere bedrijven die een band hebben met de club. De laatste grote vereniging zijn de Vrienden van FC Utrecht, een supportersclub die nog uit de DOS-tijd stamt en daarom vooral oudere leden kent. Sinds 1 augustus 2011 is er een nieuwe supportersvereniging bijgekomen onder de naam We Love Utreg (WLU).

Bunnikside[bewerken]

De beruchte Bunnikside

FC Utrecht staat bekend om zijn beruchte verleden op gebied van rellen en andere randverschijnselen. De Bunnikside, waar de fanatieke aanhang van de club zit, was in de jaren 70 de beruchtste 'side' die voor veel vernielingen zorgden. In uitwedstrijden tegen clubs als Ajax (F-Side), ADO Den Haag (Midden-Noord) en Feyenoord (Vak S) was de Bunnikside vaak aanwezig. Regelmatig resulteerde dit in rellen en gevechten. Ook is er meer dan eens een trein gesloopt. De Bunnikside behoort tot de sides die opkwamen samen met het hooliganisme in de jaren 70. Er werd met puur geweld doelbewust de confrontatie gezocht, en deze werd door andere agressieve sides regelmatig beantwoord. Doordat er weinig contact was tussen het bestuur en de fans, waren de problemen lastig op te lossen.

De agressie van de harde kern kan worden aangetoond met enkele cijfers. In de periode 1970-1980 was de club betrokken bij 58 incidenten in de eredivisie van het Nederlandse betaalde voetbal. FC Utrecht is koploper met 58 van de 402 incidenten, Feyenoord was betrokken bij 54 incidenten, Ajax bij 47 en ADO Den Haag bij 30. Van de 58 incidenten waar FC Utrecht bij betrokken was, vonden er 14 (9 veroorzaakt door eigen aanhang) plaats in de periode 1970-1975 en 44 (39 veroorzaakt door eigen aanhang) in de periode 1975-1980.

Vanaf de jaren 80 kwam hier verandering in. Gelijk met de opening van het Stadion Nieuw Galgenwaard – de Bunnikside had geholpen met de sloop van het vorige – werd de controle verscherpt en werden de straffen verhoogd. Ook werd er voor het eerst contact gelegd tussen de club en de aanhang, wat de oprichting van een gecoördineerde supportersvereniging tot gevolg had.

Ondanks deze verbeteringen staat de Bunnikside nog steeds bekend als een van de beruchtste supportersaanhangen van Nederland. In 2006 ontstonden nog relletjes tijdens de thuiswedstrijden tegen Ajax en ADO Den Haag, die beiden ook over een fanatieke aanhang beschikken. Ook liep een bezoek van een aantal supporters aan een wedstrijd van CS Sedan Ardennes tegen Paris Saint-Germain, dat vooraf sterk was afgeraden door voorzitter Jan Willem van Dop, uit op rellen. Zij waren daar oorspronkelijk om de overleden David di Tommaso, die bij Sedan had gespeeld, te herdenken.[27]

Naam[bewerken]

De naam van de tribune, die zich zoals gebruikelijk achter een van de doelen bevindt, is afkomstig van een wedstrijd aan het begin van de jaren 70, toen enkele personen op de tribune vuurwerk op het veld gooiden. De stadionomroeper vroeg vervolgens "of de mensen op de Bunnikzijde willen stoppen met het vuurwerk".[28] Hiermee werd gerefereerd aan het feit dat de plaats Bunnik - enkele kilometers - achter deze tribune lag. In de loop der jaren is de naam van Bunnikzijde in Bunnikside veranderd, onder invloed van onder andere de Engelse sides. Ook heeft de tribune een korte periode East Side geheten, omdat de burgemeester van Bunnik zijn beklag had gedaan bij de directie: zijn plaats zou zo een slechte naam krijgen. Al gauw werd echter de naam Bunnikside heringevoerd.

Rivaliteit[bewerken]

Omdat er binnen de regio geen grote clubs zijn ontbreekt het Utrecht aan een echte klassieke rivaal. Voor Utrecht-supporters is Ajax echter de belangrijkste opponent, en wedstrijden tussen beide ploegen zijn altijd zeer beladen. Deze spanning wordt versterkt door het feit dat beide clubs over een zeer actieve harde kern beschikken, die regelmatig met elkaar in aanraking komen.

[bewerken]

Logo van de club op een fansjaal

Bij de oprichting van FC Utrecht in 1970 werd gekozen voor het stadswapen van de stad Utrecht, bestaande uit twee diagonale rode en witte vlakken, als embleem van de nieuwe club. Vanaf het tweede seizoen werd dit ook op het tenue gedrukt.[29] Tekst was op dat moment nog afwezig. Deze werd later toegevoegd, samen met dikke zwarte lijnen rond de vlakken. In 1983 - na de invoering van shirtsponsoring in het betaald voetbal - werd het zwart vervangen door blauw, aangezien dat de huiskleur van hoofd- en shirtsponsor Nissan Motors was.[30] Sindsdien is het logo onveranderd gebleven. Opmerkelijk is echter wel dat men destijds een nogal opvallende fout heeft gemaakt. In het logo loopt de verdeling van wit/rood van rechtsboven schuin naar linksonder. Het wapen van de stad is echter andersom, van linksboven schuin naar rechtsonder. Toen men dit in 1983 ontdekte, is echter besloten om het zo te laten. Dit mede door de enorme kostenpost die deze correctie op allerlei vlakken met zich mee zou brengen. (Men had tenslotte net een faillissement kunnen voorkomen begin jaren 80...)

Tenue[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie voor een overzicht Lijst van tenues van FC Utrecht

In de beginjaren van de club wisselde het tenue nog wel eens. De basiskleuren waren altijd rood en wit, maar de samenstelling is meerdere keren veranderd. De eerste twee seizoenen werd met een wit shirt en een rode broek gespeeld, waarna dit werd omgedraaid. Ook heeft de club enkele jaren in een compleet rood tenue met enkele witte accenten gespeeld. Vanaf het eind van de jaren 70 is er echter altijd in een rood shirt met witte broek gespeeld, met uitzondering van de seizoenen 1986-1987, 1987-1988 en 1994-1995, toen ook de broek rood was. In eerste instantie had het shirt enkel een witte baan over de schouders, maar met de intrede van een shirtsponsor werd er ook een horizontale witte baan midden over het shirt ingevoerd, met daarop in het zwart de naam van de sponsor. Met ingang van het seizoen 1988-1989 werd deze echter ingewisseld voor een diagonale baan van linksonder naar rechtsboven.

Wapen van de stad Utrecht

Vanaf 1997 werd het shirt weer effen, afgezien van de baan over de schouders, die altijd behouden was gebleven. Wel werd er veel gebruikgemaakt van dunne witte lijnen, bijvoorbeeld tussen de borst en de mouwen. In het seizoen 2005-2006 speelde de club met een brede witte baan over de linkerschouder. Halverwege het seizoen 2006-2007 werd bekendgemaakt dat de club het daaropvolgende seizoen in een shirt dat diagonaal is verdeeld in een rode en een witte zijde zal spelen, waarmee het in lijn komt met het Utrechtse stadswapen.

Shirtsponsors[bewerken]

In het eerste decennium van het bestaan van de club maakte FC Utrecht nog geen gebruik van shirtsponsoring. Vanaf het seizoen 1982-1983 prijkt echter steevast de naam van de hoofdsponsor op het shirt.

Tenuesponsors[bewerken]


Stadion[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Stadion Galgenwaard voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Het eerste Stadion Galgenwaard

FC Utrecht heeft sinds de oprichting in 1970 in hetzelfde stadion gespeeld: het Stadion Galgenwaard aan de Herculeslaan in Utrecht-Oost. Sinds de club er zijn intrek heeft genomen, zijn er twee grote renovaties doorgevoerd, in 1981 en 2001.

Het eerste stadion is gebouwd in het begin van de jaren 30. Ondanks bezwaren van het Ministerie van Oorlog, aangezien het bouwwerk binnen het schootsveld van de fortensingel lag, en het feit dat Europa midden in een economische crisis zat, was de bouw in 1936 voltooid. Op Hemelvaartsdag van dat jaar, 21 mei, werd het nieuwe bouwwerk feestelijk geopend met een aantal sportieve activiteiten, waaronder een vriendschappelijke wedstrijd tussen ADO en Sparta Rotterdam (3-2). Om het voetbalveld lag een wielerbaan, waar die avond motorwedstrijden plaatsvonden, en er werden tevens atletiek- en turnwedstrijden gehouden.[31] De nieuwe sportaccommodatie, gebouwd door de Utrechtse Dienst Gemeentewerken, kende een totale capaciteit van circa 10.000 toeschouwers.[32] Het was de thuisbasis van de voetbalclubs Hercules en DOS. Laatstgenoemde zou in 1970 fuseren met Elinkwijk, spelend aan de Amsterdamsestraatweg in de wijk Zuilen, en Velox, dat in 1967 al van de Koningsweg naar de Galgenwaard was verhuisd.

Het stadion, dat nu FC Utrecht als bespeler had, werd in 1981 voor het eerst volledig herbouwd. Voor het bouwbedrijf echter de kans kreeg met de sloop te beginnen was het de beurt aan de supporters. Op 21 april, na afloop van de wedstrijd tegen PSV, werd het stadion door de harde kern van de fans eigenhandig afgebroken.[33] Het nieuwe stadion, Nieuw Galgenwaard genaamd, bestond uit vier losstaande tribunes. Mede dankzij de grachten om het veld was het in zijn tijd een van de modernste stadions ter wereld.

Het eerste Stadion Galgenwaard

In 1998 werden de eerste plannen gemaakt voor een complete renovatie van het stadion. De capaciteit van het oude was niet meer toereikend, waardoor de bezoekersstromen niet goed konden worden georganiseerd. Daarnaast was er geen enkele vorm van verbinding tussen de vier tribunes. Het ontwerp van het nieuwe stadion is afkomstig van Zwarts & Jansma Architecten, onder andere verantwoordelijk voor het DSB Stadion.[34] De renovatie vond plaats in verschillende stappen: in 2001 werd er een compleet nieuw hoofdgebouw geconstrueerd onder de noordtribune, waarvan de stoelen en het dak werd vervangen. Twee jaar later was de zuidtribune aan de beurt, waar een enorme sporthal van vier verdiepingen achter werd geplaatst. Uiteindelijk waren de twee zijtribunes (Bunnikside en Cityside genoemd) aan de beurt. De capaciteit werd uitgebreid met 13.000 stoelen - er zijn geen staanplaatsen - zodat er nu 24.500 toeschouwers plaats kunnen nemen.[34]

FC Utrecht in de media[bewerken]

Sinds het begin van het seizoen 2007 - 2008 heeft FC Utrecht een eigen televisiezender FC Utrecht.TV die via internet en Fox Sports uitzendt. De zender is een samenwerking tussen FC Utrecht, RTV Utrecht en Sport2media. FC Utrecht.TV laat uitgebreide samenvattingen zien van wedstrijden, samen met interviews met spelers, oud-spelers en items over de geschiedenis van de club. Verder maakt het voor- en nabeschouwingen op wedstrijden en worden items uitgezonden die de fans een kijkje achter de schermen geven bij de club. Fans komen zo nu en dan ook zelf aan het woord. FC Utrecht.TV is iedere woensdagavond vanaf 18.00 uur te zien op Fox Sports. Ook wordt het programma verderop in de week diverse malen herhaald en uitgezonden op RTV Utrecht en UStad. De items uit de uitzending zijn ook afzonderlijk te bekijken via de website en social media van FC Utrecht.

Een aantal media bericht op vaste basis over de club. Het televisieprogramma Namen en Rugnummers, dat wordt uitgezonden op de regionale zender Regio TV Utrecht, blikt wekelijks terug en vooruit op de wedstrijden van FC Utrecht. Daarnaast komen er interviews met spelers en andere personen binnen de club aan bod. Het programma, dat zich ook richt op regionale sportclubs, wordt gepresenteerd door René van den Berg, Bert Kous en vaste analistGert Kruys.[35] Laatstgenoemde speelde zelf van 1985 tot 1991 voor FC Utrecht.

Daarnaast wordt er in een groot aantal regionale bladen regelmatig aandacht besteed aan de club. Het bekendste voorbeeld daarvan is het Utrechts Nieuwsblad en de Amersfoortse Courant (sinds 2005 onderdeel van het Algemeen Dagblad). Zo heeft FC Utrecht een vaste pagina in het sportgedeelte van de krant, en heeft voormalig hoofdtrainer Willem van Hanegem een vaste wekelijkse column. Deze draait echter niet alleen om Utrecht. Van Hanegem was tevens gedurende lange tijd actief als analyticus bij het praatprogramma Voetbal Insite op RTL 5.

Ook Stadsblad Utrecht van Wegener bericht elke week over de afgelopen wedstrijd.

FC Utrecht in de samenleving[bewerken]

FC Utrecht heeft de reputatie een echte volksclub te zijn. De club heeft binnen de regio - maar vooral binnen de gemeente - een belangrijke maatschappelijke positie, getuige het grote aantal sociale projecten waar het aan deelneemt. Voorbeelden van deze projecten, die voor een groot deel op jongeren zijn gericht, zijn Support It en Scoren voor Gezondheid. Eerstgenoemde draait om het uitdragen van normen en waarden binnen en buiten het voetbalveld, door bezoeken van spelers en trainers aan scholen en buurtcentra. Scoren voor Gezondheid is een nationaal project van de Eredivisie en het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport waarmee basisschoolleerlingen worden opgeroepen zich in te zetten voor een gezondere leefstijl.[36] Aansluitend op Scoren voor Gezondheid is 2008 samen met minister voor Wonen, Wijken en Integratie Ella Vogelaar het project ‘Scoren in de wijk’ opgestart. Hierbij wordt sporten in de wijk gestimuleerd.[37]

Daarnaast brengen geregeld spelers en staf een bezoek aan ziekenhuizen en revalidatiecentra in de omgeving, waaronder het Diakonessenhuis, het Wilhelmina Kinderziekenhuis en Revalidatiecentrum de Hoogstraat.[38]

Veel maatschappelijke activiteiten van FC Utrecht worden door de stichting FC4YOU uitgevoerd. FC Utrecht wil samen met de stichting daar waar nodig is, steun in de rug zijn voor jongeren die het maatschappelijk niet zo hebben getroffen of om andere redenen maatschappelijk niet sterk staan. Zij hebben twee missies die concrete hulp en ondersteuning biedt aan ‘Utrecht doe je mee!’ en ‘Jong Utrecht Gezond’. De 1ste missie is dat er projecten zijn die jongeren stimuleren gezonder te leven. De 2de missie is gefocust om jongeren op een positieve manier te betrekken bij de maatschappij. De uitgangspunten voor de projecten zijn; respect, zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen.

Frans van Seumeren, voorzitter van de stichting FC4YOU en groot aandeelhouder van FC Utrecht, heeft het mogelijk gemaakt dat FC Utrecht haar eigen luchtballon heeft (de luchtballon is wel eigendom van Utrecht Ballooning). Het doel van de ballon is om de stichting onder de aandacht te brengen wat moet resulteren in verbetering van de maatschappelijke activiteiten in Utrecht en omgeving.

In Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van FC Utrecht voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

FC Utrecht speelt sinds 1970 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

2010/11, 2013/14
1985/86
1980/81, 1981/82, 1982/83, 1987/88, 1991/92, 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2004/05
1970, 2007

Resultaten[bewerken]

Competitieresultaten 1971–2016[bewerken]

9
6
8
9
15
14
6
8
13
5
3
5
10
8
10
12
6
10
13
14
4
11
8
15
12
15
12
10
12
10
5
7
8
10
11
6 (8)
9 (7)
10
9
7 (6)
9
11
5 (5)
10
11
5
71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16
Eredivisie

In elke staaf van de grafiek staat van boven naar beneden vermeld:

  • Eindnotering
Dit is de positie die de club heeft bereikt in de competitie, zonder eventuele beslissings-, play-off- of nacompetitiewedstrijden die nodig zijn geweest om bijvoorbeeld de kampioen van de competitie te bepalen.
Indien een * achter het getal staat is de notering een tussenstand en kan het zijn dat de notering niet overeenkomt met de uiteindelijke eindstand van de competitie.
Staat er xx op de positie van de notering, dan heeft de club vroegtijdig de competitie verlaten. Dit kan onder andere komen door terugtrekking van het team, faillissement van de club of door een uitgedeelde straf van de KNVB. In veel gevallen staat elders in het artikel de reden vermeld.
  • Competitieniveau en/of afdelingsletter of Officiële eindstand Eredivisie
    • Competitieniveau en/of afdelingsletter
    Hierbij geeft het getal het niveau weer, dat ook terug te vinden is in de legenda. De letter is de afdelingsaanduiding en wordt gebruikt wanneer er meer afdelingen zijn op hetzelfde niveau. De afdelingsletter is altijd een hoofdletter en wordt meestal zonder nummer gebruikt.
    Voorbeeld: 2F is niveau 2e klasse competitie F.
    Het competitieniveau en nummer wordt niet vermeld wanneer er slechts één competitie van dit niveau was.
    • Officiële eindstand Eredivisie (getal staat tussen haakjes vermeld)
    Sinds de introductie van play-offwedstrijden voor Europees voetbal na afloop van de reguliere competitie in 2005/06, is de KNVB verplicht een eindstand van de Eredivisie door te geven aan de UEFA aan de hand van deze play-offwedstrijden.
    Bij deze eindstand staan clubs die zich hebben gekwalificeerd voor Europees voetbal hoger dan clubs die zich niet wisten te kwalificeren. Indien er geen verschil was tussen de eindnotering en de officiële eindstand, staat dit getal niet vermeld.
  • Onderafdeling
Hier staat afgekort de naam van de onderafdeling indien de club in dat jaar in een onderafdeling uitkwam. Tevens staat deze afkorting in de legenda en wordt gelinkt naar het artikel over deze onderafdeling. Deze afkorting wordt alleen vermeld wanneer de club in het verleden in verschillende onderafdelingen heeft gespeeld. Deze vermelding is in de staaf altijd in kleine letters. Deze onderafdelingen zijn na het seizoen 1995/96 afgeschaft. Heeft de club in slechts één onderafdeling gespeeld, dan is dit alleen terug te vinden in de legenda.

Onder de staaf staat het jaartal vermeld waarin het seizoen is afgesloten. 15 verwijst naar het seizoen 2014/15 en/of eventueel op het seizoen 1914/15.

Wanneer een staaf leeg is, zijn deze gegevens niet bekend. Het kan ook zijn dat de club dat seizoen niet heeft meegespeeld op het hogere amateurniveau, vroegtijdig de competitie heeft verlaten of uit de competitie is gezet.
In het seizoen 1944/45 was er wegens de Tweede Wereldoorlog geen regulier competitievoetbal, daardoor is deze staaf automatisch leeg.


Opmerking: In de 1e klasse en lager spelen de clubs in districten. Deze districten staan niet vermeld in de grafiek.

UEFA Team Ranking 1971–heden[bewerken]

-*-
-*-
-*-
-*-
-*-
-*-
-*-
-*-
-*-
-*-
145
91
89
83
85
97
151
103
105
100
147
92
129
126
132
133
-*-
-*-
-*-
-*-
-*-
122
126
104
93
97
111
111
147
-*-
126
117
123
129
132
201
71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16

-*- Geen ranking

Overzicht competitieresultaten[bewerken]

Per seizoen
seizoen gs w g v pnt dv dt ds
1970-1971 34 13 7 14 46 46 64 - 18
1971-1972 34 15 10 9 55 56 42 + 14
1972-1973 34 12 8 14 44 42 55 - 13
1973-1974 34 14 4 16 46 53 65 - 12
1974-1975 34 8 10 16 34 40 62 - 22
1975-1976 34 9 9 16 36 36 57 - 21
1976-1977 34 16 6 12 54 59 66 - 7
1977-1978 34 11 11 12 44 40 45 - 5
1978-1979 34 10 10 14 40 43 55 - 12
1979-1980 34 14 11 9 53 49 35 + 14
1980-1981 34 18 9 7 63 67 33 + 34
1981-1982 34 17 5 12 56 56 38 + 18
1982-1983 34 11 9 14 42 51 57 - 6
1983-1984 34 14 8 12 50 64 74 - 10
1984-1985 34 13 6 15 45 47 42 + 5
1985-1986 34 11 10 13 43 40 46 - 6
1986-1987 34 15 6 13 51 62 56 + 6
1987-1988 34 11 11 12 44 41 55 - 14
1988-1989 34 11 7 16 40 49 57 - 8
1989-1990 34 8 11 15 35 27 45 - 18
1990-1991 34 16 10 8 58 42 29 + 13
1991-1992 34 9 15 10 42 37 39 - 2
1992-1993 34 12 11 11 47 44 40 + 4
1993-1994 34 9 8 17 35 40 63 - 23
1994-1995 34 8 11 15 35 43 60 - 17
1995-1996 34 6 10 18 28 27 59 - 32
1996-1997 34 8 14 12 38 42 52 - 10
1997-1998 34 13 4 17 43 56 64 - 8
1998-1999 34 10 8 16 38 54 64 - 10
1999-2000 34 14 4 16 46 55 61 - 6
2000-2001 34 17 8 9 59 58 43 + 15
2001-2002 34 14 9 11 51 60 51 + 9
2002-2003 34 12 11 11 47 49 49 0
2003-2004 34 13 7 14 46 42 52 - 10
2004-2005 34 12 8 14 44 40 43 - 3
2005-2006 34 16 7 11 55 48 44 + 4
2006-2007 34 13 9 12 48 41 44 - 3
2007-2008 34 13 7 14 46 59 55 + 4
2008-2009 34 11 11 12 44 41 44 - 3
2009-2010 34 14 11 9 53 39 33 + 6
2010-2011 34 13 8 13 47 55 51 + 4
2011-2012 34 11 10 13 43 55 58 - 3
2012-2013 34 19 6 9 63 55 41 + 14
2013-2014 34 11 8 15 41 46 65 - 19
2014-2015 34 11 8 15 41 60 62 -2
2015-2016 34 15 8 11 53 57 48 + 9
Totaal
totaal gs w g v pnt dv dt ds
Totaal 1564 571 399 594 2112 2213 2363 -150
Totaal percentage / gemiddelde
totaal gs w g v pnt dv dt
Totaal 1564 37% 26% 38% 1.35 1.41 1.51
Thuis / Uit
Thuis / Uit gs w g v pnt dv dt ds
Thuis 782 390 213 179 1371 1358 941 + 430
Uit 782 181 186 415 729 842 1422 - 580
Thuis / Uit percentage / gemiddelde
Thuis / Uit gs w g v pnt dv dt
Thuis 782 50% 27% 23% 1.77 1.76 1.20
Uit 782 23% 24% 53% 0.93 1.08 1.82
Per decennium
decennium gs w g v pnt dv dt ds
1970-1980 340 122 86 132 452 464 546 - 82
1980-1990 340 129 82 129 469 504 503 + 1
1990-2000 340 105 95 140 410 440 531 - 91
2000-2010 340 135 88 117 493 477 458 + 19
2010-2020 204 80 48 76 288 328 325 + 3
Per decennium percentage / gemiddelde
decennium gs w g v pnt dv dt
1970-1980 340 36% 25% 39% 1.33 1.36 1.51
1980-1990 340 38% 24% 36% 1.38 1.48 1.48
1990-2000 340 31% 28% 41% 1.21 1.29 1.56
2000-2010 340 40% 26% 34% 1.45 1.40 1.36
2010-2020 204 39% 24% 37% 1.41 1.61 1.59

Erelijst[bewerken]

Landskampioen Schaal.png Eredivisie

Landskampioen: 1957-58 (Als DOS)
Hoogst geëindigde positie: derde 1981 (Als FC Utrecht)

KNVB-Beker.png KNVB beker

1985, 2003, 2004; verliezend finalist in 1982, 2002 en 2016

Johan Cruijff Schaal.svg Johan Cruijff Schaal

2004; verliezend finalist in 2003

Resultaten KNVB-beker:

Overzicht
Seizoen Tegenstander Uitslag Plaats Datum
1981-1982 AZ'67 1-0 Utrecht 28-04-1982
AZ'67 5-1 Alkmaar 18-05-1982
1984-1985 Helmond Sport 1-0 Utrecht 02-05-1985
2001-2002 Ajax 2-3 * Rotterdam 15-05-2002
2002-2003 Feyenoord 4-1 Rotterdam 01-06-2003
2003-2004 FC Twente 1-0 Rotterdam 23-05-2004
2015-2016 Feyenoord 1-2 Rotterdam 24-04-2016
* na verlenging

Resultaten Johan Cruijff Schaal:

Overzicht
Seizoen Tegenstander Uitslag Plaats Datum
2003-2004 PSV 1-3 Amsterdam 10-08-2003
2004-2005 Ajax 4-2 Amsterdam 08-08-2004

Selectie en staf[bewerken]

Selectie 2016/2017[bewerken]

Nr. Nat. Naam Competitie Beker Totaal Vorige club
W Soccerball.svg W Soccerball.svg W Soccerball.svg
Doelman
1 Vlag van Nederland Robbin Ruiter 28 0 4 0 32 0 FC Volendam
16 Vlag van Denemarken David Jensen 0 0 0 0 0 0 FC Nordsjælland
Verdediger
2 Vlag van Nederland Mark van der Maarel 27 1 3 0 30 1 Eigen Jeugd
3 Vlag van Nederland Ramon Leeuwin 21 0 4 0 25 0 SC Cambuur
5 Vlag van Denemarken Kevin Conboy 8 0 1 0 9 0 N.E.C.
12 Vlag van Nederland Jeff Hardeveld 0 0 1 0 1 0 Feyenoord
14 Vlag van Nederland Menno Koch 0 0 0 0 0 0 PSV
15 Vlag van Nederland Robin van der Meer 0 0 0 0 0 0 Go Ahead Eagles
17 Vlag van Nederland Sean Klaiber 17 0 2 0 19 0 Eigen Jeugd
20 Vlag van Nederland Giovanni Troupée 1 0 0 0 1 0 Eigen Jeugd
26 Vlag van Nederland Darren Rosheuvel 1 0 0 0 1 0 Eigen Jeugd
28 Vlag van Nederland Edson Braafheid 0 0 0 0 0 0 SS Lazio
Middenvelder
6 Vlag van Nederland Yassin Ayoub 23 1 3 1 26 2 Eigen Jeugd
7 Vlag van Duitsland Rico Strieder 25 1 4 0 29 1 FC Bayern Munchen
8 Vlag van Nederland Willem JanssenAanvoerder 13 3 2 0 15 3 FC Twente
11 Vlag van Duitsland Andreas Ludwig 19 2 5 0 24 2 VfR Aalen
25 Vlag van Nederland Sofyan Amrabat 7 0 1 0 0 0 Eigen Jeugd
Aanvallers
9 Vlag van Nederland Richairo Živković 0 0 0 0 0 0 AFC Ajax
10 Vlag van Nederland Nacer Barazite 27 5 4 3 31 8 AS Monaco
18 Vlag van Verenigde Staten Rubio Rubin 6 0 1 1 7 1 Portland Timbers
22 Vlag van Frankrijk Sébastien Haller 27 16 4 5 31 21 AJ Auxerre
21 Vlag van Zweden Kristoffer Peterson 0 0 0 0 0 0 Liverpool F.C.
24 Vlag van Nederland Patrick Joosten 15 0 4 2 19 2 N.E.C.
27 Vlag van Nederland Gyrano Kerk 4 1 0 0 4 1 AVV Zeeburgia
Nr. Nat. Naam W Soccerball.svg W Soccerball.svg W Soccerball.svg Vorige club
Competitie Beker Totaal
Bijgewerkt tot 17-8-2016

Bestuur[bewerken]

Technische staf[bewerken]

Overige elftallen[bewerken]

Vrouwenvoetbal[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie voor het hoofdartikel FC Utrecht (vrouwenvoetbal)

FC Utrecht is een van de voetbalclubs die vanaf het seizoen 2007-2008 begonnen met de eredivisie voor vrouwen. Het is een experiment, dat drie seizoenen duurt. Alle clubs zijn een samenwerkingsverband aangegaan met een van de vrouwenvoetbalclubs uit de hoofdklasse; voor Utrecht is dat het Zeistse SV Saestum. Deze club zal onder andere fungeren zoals de beloftenelftallen bij betaaldvoetbalorganistaties, waarbij spelers die buiten de boot vallen doordat ze geen basisplaats hebben of revalideren van een blessure wedstrijden voor de topclub uit Zeist kunnen spelen. De eerste oefenwedstrijd van het Utrechtse vrouwenteam, dat getraind wordt door Maria van Kortenhof, eindigde in een 4-0-overwinning op Wartburgia. Op 30 augustus 2007 werd de eerste competitiewedstrijd gespeeld. De aftrap werd verricht door toenmalig burgemeester van Utrecht Annie Brouwer-Korf. Begin maart 2011 maakte FC Utrecht bekend dat het niet doorgaat met de vrouwentak. Begin april werd een doorstart gemaakt, ditmaal vanuit de stichting Vrouwen Voetbal Utrecht. FC Utrecht zelf blijft wel nauw betrokken bij het team. Op 21 januari 2014 werd de stichting Vrouwenvoetbal Utrecht (SVVU) door de rechtbank failliet verklaard en het vrouwenvoetbal van FC Utrecht werd op 31 januari door de KNVB geschrapt.

Jeugdopleiding[bewerken]

Sportcomplex Zoudenbalch

Naast het eerste elftal kent FC Utrecht ook een jeugdopleiding, die altijd een belangrijke rol heeft gespeeld bij de aanwinst van nieuwe spelers. Bekende exponenten zijn onder andere Rick Kruys, Mike van der Hoorn, Erik Pieters en Michel Vorm, maar ook Jan Wouters en Hans van Breukelen zijn afkomstig uit de jeugd.

De opleiding loopt van de D- tot de A-jeugd, plus het Beloftenelftal van FC Utrecht, ook wel Jong FC Utrecht genoemd. Het team staat momenteel onder leiding van Robin Pronk en speelt - zoals de rest van de jeugd - zijn wedstrijden doorgaans op Sportcomplex Zoudenbalch, hoewel er bij hoge uitzondering ook wel eens in het stadion wordt gespeeld. Vanaf het seizoen 2016/17 zal Jong FC Utrecht in de Nederlandse Jupiler League uitkomen. In het seizoen 2015/16 werd het team namelijk kampioen van de Beloften Eredivisie.[39]

Overzichtslijsten[bewerken]

Trainers[bewerken]


Voorzitters[bewerken]

Jan Willem van Dop was de laatste voorzitter van FC Utrecht


Algemeen Directeur[bewerken]

Topscorers[bewerken]


Doelpuntenmakers[bewerken]

Lijst van doelpuntenmakers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van doelpuntenmakers van FC Utrecht

2004-2005[bewerken]


2005-2006[bewerken]


2006-2007[bewerken]


2007-2008[bewerken]


2008-2009 (inclusief play-offs)[bewerken]


2009-2010 (inclusief play-offs)[bewerken]


2010-2011 (inclusief Europees)[bewerken]


2011-2012[bewerken]


2012-2013 (inclusief play-offs)[bewerken]


2013-2014 (inclusief Europees)[bewerken]


2014-2015[bewerken]


2015-2016 (inclusief beker)[bewerken]


Bijgewerkt tot 26-3-16

Spelers[bewerken]

Hieronder de lijst van spelers die voor de voetbalclub FC Utrecht een Wedstrijd hebben gespeeld in officiële wedstrijden.

De wedstrijden in vriendschappelijke wedstrijden zijn niet meegeteld. Vetgedrukte spelers zijn nog actief voor de club. De lijst is bijgewerkt tot en met seizoen 2015-2016.

Plaats Naam Competite Beker Europees Na-competitie
Play-off
Johan Cruyff
schaal
Floodlight cup Totaal
1 Jan Willem van Ede 409 34 12 6 - - 461
2 Jean Paul de Jong 364 43 15 5 1 - 428
3 Leo van Veen 390 27 2 - - 3 422
4 Ton de Kruijk 286 23 10 5 - - 324
5 Marco Cabo 253 16 - - - 3 272
6 Herman Verrips 229 24 11 6 - - 270
7 Ton du Chatinier 235 24 10 - - - 269
8 Wim Flight 236 18 8 - - - 262
9 Johan de Kock 224 15 8 - - - 247
10 Alje Schut 191 18 21 11 1 - 242
11 Erik van der Meer 207 18 7 4 - - 236
12 Tim Cornelisse 180 15 19 13 1 - 228
13 Pascal Bosschaart 194 23 9 - 1 - 227
14 Dave van de Bergh 184 21 15 5 - - 221
15 Frans Adelaar 177 17 10 5 - - 209
16 Robert Roest 184 16 8 - - - 208
17 Marcel van der Net 183 18 4 - - - 205
18 Stefan Tanghe 160 20 16 - 2 - 198
19 Sander Keller 166 9 9 8 1 - 193
20 Gert Kruys 167 14 5 6 - - 192
20 Patrick Zwaanswijk 159 22 10 - 1 - 192
22 Jan van Staa 177 11 3 - - - 191
22 Jan wouters 166 20 5 - - - 191
24 Gerard Tervoort 170 12 7 - - - 189
24 John van Loen 167 11 6 5 - - 189
26 Dirk Kuijt 160 21 6 - - - 189
27 Koos van Tamelen 167 14 5 - - - 186
28 Wlodzimierz Smolarek 165 16 4 - - - 185
29 Gerrit Plomp 157 16 6 5 - - 184
30 Cor Hildebrand 171 10 - - - 2 183
30 Edwin de Kruijff 160 16 7 - - - 183
30 Mark van der Maarel 160 12 3 8 - - 183
33 Co Adriaanse 175 7 - - - - 182
34 Ab Plugboer 159 18 4 - - - 181
34 Ries Coté 173 6 - - - 2 181
36 Etiene Shew-Atjon 151 18 8 2 1 - 180
37 André Hulshorst 163 12 - - - 3 178
37 Harald Wapenaar 151 21 6 - - 3 178
39 Michel Vorm 137 12 9 9 - - 167
40 Reinier Robbemond 143 22 - - - - 165
41 Tom van Mol 138 19 6 - - - 163
42 Hans van Breukelen 142 14 6 - - - 162
43 Rob Alflen 142 11 3 4 - - 160
44 Joop van Maurik 147 10 - - - - 157
45 Jan van den Akker 137 16 2 - - - 155
46 Ben Rietveld 134 11 6 - - - 151
47 Jorgen Henriksen 147 2 - - - 1 150
48 John Steen Olsen 140 8 - - - 1 149
49 Jan Wuytens 119 7 11 7 - - 144
50 Hans Somers 119 8 8 7 1 - 143
51 Pieter Bijl 128 10 4 - - - 142
52 Joost Broerse 117 8 6 6 2 - 139
52 Robin Ruiter 123 10 2 4 - - 139
54 David Nascimento 123 15 - - - - 138
55 Stijn Vreven 113 14 5 - - - 132
56 Piet van den Oudenallen 119 8 - - - 2 129
57 John Wilschut 116 8 - - - 2 126
58 Willy Carbo 105 11 8 - - - 124
59 Nana Asare 103 6 6 7 - - 122
60 Tom Caluwé 105 4 2 10 - - 121
61 Eduard Duplan 100 6 10 4 - - 120
62 Gregoor van Dijk 100 7 2 10 - - 119
62 Rick Kruys 103 8 3 5 - - 119
64 Tommy Oar 102 5 6 4 - - 117
65 Cedric van der Gun 100 5 2 8 - - 115
65 Michael Mols 108 7 - - - - 115
67 Jacob Mulenga 94 4 9 7 - - 114
67 Mitchell van der Gaag 99 15 - - - - 114
69 Michael Silberbauer 90 7 10 6 - - 113
70 André Oostrom 105 6 - - - - 111
70 Hans van Huisteden 103 5 - - - 3 111
72 Gerard van der Lem 89 11 7 - - - 107
72 Francis Dickoh 93 5 2 6 - - 106
74 Gijs Steinmann 96 5 4 - - - 105
74 Karel Bonsink 98 5 - - - 2 105
76 Bert Gozems 101 2 1 - - - 104
76 Mihai Nesu 81 6 12 5 - - 104
78 Loïc Loval 82 3 4 12 - - 101
79 Igor Gluscevic 84 10 6 - - - 100
80 Robin Nelisse 83 7 2 6 - - 98
81 Joop Wilbert 87 6 4 - - - 97
82 Edson Braafheid 81 8 5 1 1 - 96
83 Johan van der Hooft 82 8 2 2 - - 94
84 René Ponk 79 7 6 - 1 - 93
85 Ferdi Vierklau 87 4 - - - - 91
85 Jordy Zuidam 73 9 8 1 - - 91
87 Dave Bulthuis 81 4 1 4 - - 90
88 Yassin Ayoub 82 5 - 1 - - 88
89 Dries Mertens 65 6 12 4 - - 87
89 Ferdino Hernandez 76 11 - - - - 87
89 Marcel Liesdek 76 7 4 - - - 87
92 Elroy Asmus 78 8 - - - - 86
93 Leroy George 73 2 2 8 - - 85
94 Ed van Stijn 78 3 - - - - 82
94 Kevin Young 71 4 1 6 - - 82
96 Erik willaarts 70 4 - 6 - - 80
96 John de Jong 72 8 - - - - 80
98 Ricky van Wolfswinkel 60 3 12 4 - - 79
99 Karim Touzani 69 2 4 - - - 75
100 Darl Douglas 69 1 1 2 1 - 74
101 Jacob Lensky 58 4 10 1 - - 73
101 Ton Pattinama 60 3 2 6 - - 73
103 Arco Jochemsen 59 7 5 - - - 71
103 Dries Boussatta 61 10 - - - - 71
103 Hans van de Haar 56 8 9 - 1 - 71
103 Jan Oosterhuis 66 5 - - - - 71
107 Anouar Kali 64 3 - 2 - - 69
107 Edwin Goddée 58 9 2 - - - 69
107 Henk Fräser 58 3 4 4 - - 69
107 Jan Groenendijk 66 3 - - - - 69
111 Kai Heerings 58 4 2 4 - - 68
112 Alfons Groenendijk 51 16 - - - - 67
112 Blagoj Istatov 63 4 - - - - 67
114 Barry Maguire 50 3 8 4 - - 65
114 Marco Boogers 60 5 - - - - 65
114 Robert Wijnands 57 8 - - - - 65
114 Ton Pronk 62 1 - - - - 65
118 Erik Pieters 51 4 2 7 - - 64
118 Hans Visser (2) 57 7 - - - - 64
118 Peter Hofstede 56 8 - - - - 64
118 Ramon Leeuwin 54 6 - 4 - - 64
118 Timo Letschert 57 7 - - - - 64
123 Jan Monster 54 7 2 - - - 63
124 Gévero Markiet 57 3 2 - - - 62
124 Johan Mårtensson 56 2 2 2 - - 62
124 Willem Janssen 54 4 - 4 - - 62
127 Willem van der Ark 56 5 - - - - 61
128 Marc-Antoinne Fortuné 53 6 - 1 - - 60
129 Chris Kum 51 5 - 3 - - 59
129 Sébastien Haller 50 5 - 4 - - 59
129 Willem van Hanegem 54 3 2 - - - 59
132 Henk van de Vlag 50 4 4 - - - 58
132 Piet Hamberg 55 3 - - - - 58
132 Raymond Graanoogst 52 6 - - - - 58
132 Rob Witschge 57 1 - - - - 58
132 Ton Witbaard 55 3 - - - - 58
137 Gianluca Nijholt 40 6 9 2 - - 57
137 Jens Toornstra 48 3 2 4 - - 57
137 Joost Terol 48 1 6 1 1 - 57
137 Nacer Barazite 48 5 - 4 - - 57
137 Peter van der Waardt 49 4 2 2 - - 57
142 Guiseppe Rossini 46 1 2 6 - - 55
142 Mark Verkuyl 47 8 - - - - 55
144 David di Tomasso 44 3 6 1 - - 54
145 Henk Wery 52 1 - - - - 53
146 Adam Sarota 46 2 2 - - - 50
147 Frank Demouge 43 3 3 - - - 49
147 Mike van der Hoorn 44 1 - 4 - - 49
149 Bart Ramselaar 39 5 - 3 - - 47
149 Dwight Tiendalli 41 4 - 2 - - 47
149 Mark Diemers 42 4 1 - - - 47
152 Didier Martel 44 2 - - - - 46
153 Leon de Kogel 38 4 4 - - - 46
154 Leon van Nieuwkerk 40 5 - - - - 45
154 Rob de Wit 43 2 - - - - 45
156 Paulus Rohia 39 3 2 - - - 44
157 Azubuike Oliseh 37 6 - - - - 43
158 Dick Advocaat 39 3 - - - - 42
158 Leen van de Merkt 41 1 - - - - 42
158 Rico Strieder 32 6 - 4 - - 42
161 Alexander Gerndt 40 1 - - - - 41
161 Dennis van der Ree 37 4 - - - - 41
161 Errol Reffos 36 5 - - - - 41
164 Eric van Kessel 36 4 - - - - 40
164 Rubio Rubin 35 2 - 3 - - 40
166 Ali Boussabon 31 2 - 6 - - 39
166 Peter Kopteff 33 3 - 3 - - 39
166 Theo Lucius 32 7 - - - - 39
169 Blagoje Paunovic 37 1 - - - - 38
169 Frank Kooiman 33 5 - - - - 38
169 Stefan Postma 33 5 - - - - 38
169 Yoshiaki Takagi 33 2 2 1 - - 38
173 Donny de Groot 28 3 5 - 1 - 37
173 Eric Smit 31 6 - - - - 37
173 Etienne Kelders 35 2 - - - - 37
173 Marcel Lindenaar 35 2 - - - - 37
177 Emiel van Eijkeren 31 5 - - - - 36
177 Frank Grandel 27 4 2 3 - - 36
177 Harry van den Ham 35 1 - - - - 36
177 Jan Lecker 31 5 - - - - 36
177 Marinus Dijkhuizen 28 8 - - - - 36
177 Richal Leitoe 29 3 3 - 1 - 36
177 Ton Wickel 34 2 - - - - 36
184 Harry Suvee 33 2 - - - - 35
184 Michael Zullo 34 1 - - - - 35
184 Steve de Ridder 32 3 - - - - 35
187 Andreas ludwig 25 6 - 3 - - 34
187 Erik van Kessel 30 4 - - - - 34
187 Foeke Booy 26 8 - - - - 34
187 Patrick van Diemen 34 - - - - - 34
191 Erik ten Hag 30 3 - - - - 33
191 Fredy Vierklau 30 3 - - - - 33
191 Ruud Boymans 24 5 - 4 - - 10
191 Tibor Dombi 26 6 1 - - - 33
195 Fin Seeman 32 - - - - - 32
195 Wim Temming 30 2 - - - - 32
197 Dennis Scharrenburg 29 2 - - - - 31
197 Edwin Gorter 26 5 - - - - 31
197 Henny van Schoonhoven 26 5 - - - - 31
197 Ruud Berger 26 5 - - - - 31
197 Ton Nieuwenhuys 29 2 - - - - 31
202 Chris Kronhorst 30 - - - - - 30
202 Gert van Hanegem 30 - - - - - 30
202 Henny Verschoor 29 -1 - - - - 30
202 Kristoffer Peterson 27 3 - - - - 21
202 Rodney Cairo 26 4 - - - - 30
207 John Moore 28 1 - - - - 29
207 Michiel Beukers 24 5 - - - - 29
209 Arno Arts 26 - 2 - - - 28
209 Dick van Burick 26 2 - - - - 28
211 John van der Linden 22 5 - - - - 27
211 Patrick Joosten 19 5 - 3 - - 27
211 Robert van der Weert 22 4 1 - - - 27
214 Ben Schubert 23 3 - - - - 26
214 Jan Streur 25 1 - - - - 26
214 Richard Beekink 22 4 - - - - 26
214 Sandro Calabro 21 3 - - 2 - 26
218 Abdelhali Chaiat 19 4 1 - 1 - 25
218 Dick Heesen 23 2 - - - - 25
218 John Lindford 22 3 - - - - 25
218 Kevin Vandenbergh 22 1 - 2 - - 25
218 Marc Verroen 22 1 2 - - - 25
218 Prince Rajcomar 20 1 3 - 1 - 25
218 Sean Klaiber 22 3 - - - - 25
218 Simon Cziommer 21 1 - - - - 25
226 Erixon Danso 16 3 2 3 - - 24
226 Jerry Cooke 23 - 1 - - - 24
226 Michael Lamey 17 3 3 - 1 - 24
226 Rodney Sneijder 23 1 - - - - 24
226 Wim van der Horst 17 1 - 6 - - 24
231 Bert Aipassa 22 1 - - - - 23
231 Jan Blaauw 21 2 - - - - 23
231 John O'brein 19 4 - - - - 23
231 Kees van Buuren 19 1 1 2 - - 23
231 Leendert van Steensel 19 2 - 2 - - 23
231 Wesley de Ruiter 20 1 - 2 - - 23
237 Bas van den Brink 14 3 4 - 1 - 22
237 Bob Scheepers 18 2 2 - - - 22
237 Dick Teunisen 20 2 - - - - 22
237 Ron van Oostrom 20 2 - - - - 22
241 Bas van Noordwijk 18 3 - - - - 21
241 Emanuel Nwakire 20 1 - - - - 21
243 Henk van Ledden 18 - - - - 2 20
243 Henny Lettinck 18 2 - - - - 20
243 Ismo Vorstermans 17 1 2 - - - 20
243 Wim Rijsbergen 18 - 2 - - - 20
247 Rob van Dijk 18 1 - - - - 19
247 Daan Bovenberg 17 1 - - - - 18
247 Dennis Sluijk 18 - - - - - 18
247 Luc Nijholt 15 3 - - - - 18
247 Timothy Derijck 16 2 - - - - 18
247 Ton Overeem 16 2 - - - - 18
253 Adil Ramzi 15 - - - 2 - 17
253 Lucian Sánmartean 16 - - 1 - - 17
253 Marcus Nilson 16 1 - - - - 17
253 Peter Gerards 14 3 - - - - 17
253 Toshiya Fujita 14 - 3 - - - 17
258 Alex van Ginkel 12 1 3 - - - 16
258 Bernard Schuiteman 15 1 - - - - 16
258 Edo Ophof 14 2 - - - - 16
258 Hans Visser (1) 14 1 - - - 1 16
258 Harry Decevier 12 4 - - - - 16
258 Jeff Hardeveld 15 1 - - - - 16
258 Kevin Strootman 14 2 - - - - 16
258 René van den Brink 15 1 - - - - '16
258 Sofyan Amrabat 11 1 - 4 - - 16
258 Ulrich Cruden 15 - 1 - - - 16
268 Hans Galjé 15 - - - - - 15
268 Jorg Smeets 14 1 - - - - 15
268 Nassir Maachi 12 1 - 2 - - 15
271 Juan Agudelo 14 1 - - - - 14
271 Marco van Deelden 13 1 - - - - 14
271 Matthieu Delpierre 14 - - 2 - - 14
271 Morton Skoubo 12 1 - 1 - - 14
271 Scot Booth 14 - - - - - 14
276 Aad Mansveld 11 - 2 - - - 13
276 Danny Verbeek 13 1 - 2 - - 13
276 Erik Smit 11 2 - - - - 13
276 Roberto Fernández 13 - - - - - 13
276 Srdjan Obradovic 12 1 - - - - 13
276 Vincent Polvliet 9 4 - - - - 13
282 Bert Buizert 12 - - - - - 12
282 Enzio Boldewijn 11 1 - - - - 12
282 Fred Tuinman 10 2 - - - - 12
282 Jan van Belzen 10 - - - - 2 12
282 Louis Nganioni 11 1 - - - - 12
282 Mourad Mghizirat 12 - - - - - 12
282 Patrick Hondeveldt 11 1 - - - - 12
282 Roel Vriezen 12 - - - - - 12
282 Steve Goble 10 2 - - - - 12
291 Carlos Hasselbaink 9 2 - - - - 11
291 Filip Bednarek 5 2 - - 4 - 11
291 Gregory Schaken 9 2 - - - - 11
291 Jeroen Verhoeven 11 - - - - - 11
295 Costa Kostakis 9 1 - - - - 10
295 Erik Mykland 9 1 - - - - 10
295 Jan Stroomberg 10 - - - - - 10
295 Joop Oostdam 10 - - - - - 10
295 Samir El Gaaouiri 8 - 2 - - - 10
295 Suvat Karadag 10 - - - - - 10
301 Christian Dorda 9 - - - - - 9
301 Floyd Streete 8 1 - - - - 9
301 Gerald Vanenburg 9 - - - - - 9
301 Gyliano van Velzen 9 - - - - - 9
301 Jan van Halst 9 - - - - - 9
301 Joop Leliveld 8 1 - - - - 9
301 Kevin Conboy 8 1 - - - - 9
301 Rafael Uiterloo 9 - - - - - 9
301 Raymond de Vries 9 - - - - - 9
301 Rauben Ligeon 7 2 - - - - 9
301 Vito Wormgoor 7 - - 2 - - 9
304 Yannick Cortie 7 2 - - - - 9
313 Barni Liebhaber 8 - - - - - 8
313 Gerit Langerak 7 1 - - - - 8
313 Giovanni Troupée 4 - - - - - 8
316 Cedric Badjeck 6 1 - - - - 7
316 Elroy Pappot 6 1 - - - - 7
316 Mark Phillips 7 - - - - - 7
316 Randy Wolters 7 - - - - - 7
320 Fred Dimmendaal 6 - - - - - 6
320 Issa Kallon 6 - - - - - 6
320 Stefan Haaksman 5 1 - - - - 6
323 Gerard Wielaert 5 - - - - - 5
323 Gyrano Kerk 4 1 - - - - 5
323 Herman Schreurs 5 - - - - - 5
323 Khalid Sinouh 2 - 3 - - - 5
323 Mike van der Kooy 5 - - - - - 5
323 Nick Kuipers 5 - - - - - 5
323 Rik Laurs 4 1 - - - - 5
323 Rodney Antwi 4 1 - - - - 5
323 Stefano Lilipaly 5 - - - - - 5
323 Theo Polfliet 3 1 - - - 1 5
333 Aleksander Bjelica 3 1 - - - - 4
333 Lars Veldwijk 4 - - - - - 4
333 Romano van der Stoep 4 - - - - - 4
333 Ton Gruters 3 1 - - - - 4
337 Adnan Alisic 3 - - - - - 3
337 Atilla Yildirim 2 1 - - - - 3
337 Erik Cummins 3 - - - - - 3
337 Evert Brouwer 3 - - - - - 3
337 Fernando Quesada 3 - - - - - 3
337 Jahrizino Valentijn 2 1 - - - - 3
337 Jamie Forrester 1 2 - - - - 3
337 Jan van Renswouw 2 1 - - - - 3
337 Ken van Mierlo 3 - - - - - 3
337 Leon Kantelberg 1 2 - - - - 3
337 Nick de Jong 3 - - - - - 3
337 Nico van Ginkel 1 - - - - 2 3
337 René Stam 2 1 - - - - 3
337 Rob Smit 3 - - - - - 3
337 Thijs van Hofwegen 2 1 - - - - 3
352 Atam Koroglu - 2 - - - - 2
352 Daan Huiskamp - - - 2 - - 2
352 Danny Koevermans 2 - - - - - 2
352 Darren Rosheuvel 2 - - - - - 2
352 Dionysius Sebwe 2 - - - - - 2
352 Edgar Aalbertsen 2 - - - - - 2
352 Frank van der Zwam 2 - - - - - 2
352 Hendrik van Beelen 2 - - - - - 2
352 Jan van Doorn 2 - - - - - 2
352 Jef Geurtsen 1 1 - - - - 2
352 Kenny Teijsse 1 - 1 - - - 2
352 Niels Creutzburg 1 1 - - - - 2
352 Odartey Lawson 2 - - - - - 2
352 Peter Dekker 1 1 - - - - 2
352 Peter Hofman 2 - - - - - 2
352 Ton de Hoogt 1 1 - - - - 2
368 Alan Johnstone 1 - - - - - 1
368 Chusi Reglero 1 - - - - - 1
368 Danny Giezen 1 - - - - - 1
368 Dennis van der Steen 1 - - - - - 1
368 Eddy Vierklau 1 - - - - - 1
368 Edwin Brouwer 1 - - - - - 1
368 Henk van de Kemp 1 - - - - - 1
368 Ingmar Maayen 1 - - - - - 1
368 Irfan Bachdim 1 - - - - - 1
368 Jasper Bolland 1 - - - - - 1
368 Jelle de Lange 1 - - - - - 1
368 Jordy van der Winden 1 - - - - - 1
368 Kees van Kooten - - - - - 1 1
368 Mohammed Faouzi - 1 - - - - 1
368 Nico Hardeman 1 - - - - - 1
368 Rini Block 1 - - - - - 1
368 Soufuan Moro 1 - - - - - 1
368 Wil Groenendijk 1 - - - - - 1
368 Wouter Kos 1 - - - - - 1
368 Zakaria Amrani 1 - - - - - 1

Internationals[bewerken]

Onderstaande spelers hebben tijdens hun loopbaan bij FC Utrecht één of meerdere wedstrijden gespeeld voor het Nederlands elftal.[11]

Recordhouders[bewerken]

Onderstaande spelers hebben de meeste wedstrijden voor FC Utrecht gespeeld:

*Van Ede stond tussen 1989 en 1995 17.201 minuten achter elkaar in de basis.[40]

Overige bekende namen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Lijst van spelers van FC Utrecht


Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]