FC Eindhoven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
FC Eindhoven
Naam Football Club Eindhoven
Bijnaam Blauw-witten, Blue-white Army, FCE
Opgericht 16 november 1909
Plaats Vlag Eindhoven Eindhoven
Stadion Jan Louwers Stadion
Capaciteit 4.200
Voorzitter Vlag van Nederland Juul van Hout (voorzitter RvC)
Algemeen directeur Vlag van België Günther Peeters
Trainer Vlag van Nederland Rob Penders
(Hoofd)sponsor VDL Groep
Competitie Eerste divisie (2021/22)
Website fc-eindhoven.nl
Thuis
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

FC Eindhoven is een Nederlandse voetbalclub. Blauw en wit zijn de clubkleuren. FC Eindhoven speelt zijn wedstrijden in het Jan Louwers Stadion.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Noud van Melis scoort drie maal in de kampioenswedstrijd van Eindhoven (1954)

Op 16 november 1909 wordt er een vergadering gehouden in Eindhoven. Enkele heren zien aan hoe clubs uit West-Nederland groter en beter worden, en willen dat ook graag met een Eindhovense club bereiken. Er wordt besloten een nieuwe vereniging op te richten: E.V.V., een afkorting van Eindhovense Voetbal Vereniging. De clubkleuren worden blauw-wit. Het blauw komt van het toenmalige wapen van Eindhoven. E.V.V. begint in de Brabantse Voetbalbond (de regionale competitie) maar mag enkele jaren later al in de NVB uitkomen. In 1921 fuseert E.V.V. met Gestel en verandert haar naam in E.V.V. Eindhoven.

De gemeente Eindhoven laat in 1934 velden aanleggen voor de club. Dat gebeurt op de Aalsterweg (waar het stadion nu nog steeds staat). De eerste wedstrijd speelde EVV Eindhoven tegen landskampioen Ajax. Het zou in een debacle eindigen: 8-2. In de jaren dertig bungelt EVV Eindhoven steeds in de onderste regionen van de competitie, maar het weet toch succes te boeken: in 1937 pakt de club de KNVB beker. Twee jaar later wordt EVV Eindhoven zelfs kampioen van de 1e Klasse Zuid en mag het met Ajax, DWS, N.E.C. en Achilles 1894 uitmaken wie landskampioen wordt. EVV Eindhoven wordt uiteindelijk vierde en houdt alleen Achilles achter zich. Ook in 1942 wordt Eindhoven kampioen van 1e Klasse Zuid.

De jaren vijftig kunnen wel de meest succesvolle jaren genoemd worden. In 1950 krijgt EVV voor het eerst een international: Noud van Melis maakt zijn debuut in het Nederlands voetbalelftal. Frans Tebak en Dick Snoek zouden snel volgen. In 1952 wordt EVV tweede in de 1e Klasse. Een jaar later wordt de club 1e Klasse-kampioen, en tweede in het landskampioenschap. In 1954 komt het grootste succes: EVV wordt landskampioen. Dit was het laatste kampioenschap voordat het betaald voetbal ingevoerd werd.

Het kampioenselftal van EVV in het seizoen 1953/54

Voor het seizoen 1954/1955 worden de Nederlandse clubs in vier klassen ingedeeld. EVV wordt eerste in de 1e Klasse D en mag behalve in de kampioenscompetitie ook meedoen met het betaalde voetbal in het seizoen 1955/1956. In de kampioenscompetitie wordt EVV 4e. De seizoenen erop gaat het bergafwaarts met EVV, met degradatie in 1957.

EVV blijft in de Eerste divisie spelen, tot 1969 als EVV degradeert naar de Tweede Divisie. Andere problemen komen in 1973: EVV krijgt een hoge schuldenlast. Een faillissement wordt mede door de gemeente afgewend. In 1975 promoveert EVV via de nacompetitie weer naar de Eredivisie. Daar verblijft de club twee seizoenen, om weer te degraderen naar de Eerste divisie. Trainer in die jaren is de oud SVV-speler Rinus Gosens.

De laatste jaren blijft succes uit. Er worden wel enkele periodekampioenschappen behaald, en in 1999 de kwartfinale van de KNVB beker. In 1997 vindt er een scheiding binnen de club plaats: EVV Eindhoven gaat verder als amateurclub, en de nieuwe profclub heet SBV Eindhoven (Stichting Betaald Voetbal Eindhoven). In 2002 wordt de naam van SBV Eindhoven weer veranderd in FC Eindhoven.

Op 1 maart 2010 won FC Eindhoven sinds lange tijd weer een periodetitel en stelde op die manier deelname aan de nacompetitie veilig. In de nacompetitie moest FC Eindhoven eerst twee wedstrijden spelen tegen AGOVV. Dat tweeluik werd gewonnen. In de tweede ronde trad Eindhoven aan tegen Willem II. Na een 1-2 nederlaag in eigen huis werd in Tilburg met 1-1 gelijkgespeeld, wat niet voldoende was voor de finale.

In het seizoen 2011/2012 werd FC Eindhoven derde en plaatste zich voor de play-offs om promotie. In de eerste wedstrijd (in de tweede ronde) was Helmond Sport te sterk. In het daarop volgende seizoen (2012/2013) behaalde FC Eindhoven het niveau van het seizoen daarvoor niet en eindigde de club op een teleurstellende 16e plaats. Dat was de laagste plaats van dat seizoen door het faillissement van AGOVV en SC Veendam dat seizoen. Een seizoen later (2013/2014) speelde de club weer mee in de bovenste regionen van de Eerste divisie en eindigde het op een 6e plaats, die recht gaf op deelname aan de play-offs. Daarin bleek Sparta Rotterdam in de eerste ronde te sterk.

Samenwerking PSV[bewerken | brontekst bewerken]

FC Eindhoven wordt al sinds de jaren zestig overklast door "de grote buurman", PSV. In 2004 werd er een samenwerkingsverband afgesloten met PSV. Deze samenwerking hield in dat PSV jeugdige spelers verhuurde aan FC Eindhoven. Daarmee hoopte FC Eindhoven ook weer structureel mee te doen in de top van de Eerste divisie. Ook hielp PSV met het zoeken van een nieuwe trainer (Louis Coolen). Bij PSV waren er intern wel discussies over het samenwerkingsverband, vooral tussen de toenmalige trainer Guus Hiddink en voorzitter Rob Westerhof. Hiddink vond het verhuren van spelers aan FC Eindhoven geen vooruitgang voor die spelers. Het plan werd uiteindelijk toch doorgezet en er werden enkele spelers (Jelle ten Rouwelaar, Sepp De Roover, Otman Bakkal, Saša Stojanović en Tim Janssen) verhuurd.

In het seizoen 2007/08 kwamen verdediger Jelle de Bock en keeper Ruud Boffin op huurbasis over van PSV. Daarna kwam weer snel een einde aan de samenwerking door een verschil van inzichten. Doordat FC Eindhoven in 2010 definitief ervoor koos om een opleidingsclub te zijn en de blauw-witten na jaren eindelijk structureel gezond beleid ging voeren, werd in de loop van het seizoen 2011-2012 de samenwerking weer opgepakt. Youness Mokhtar kwam op huurbasis van PSV over. Ernest Faber was in deze samenwerking een bindende factor. Doordat Jong PSV in het seizoen 2013-2014 toetrad tot de Jupiler League worden er sindsdien geen talenten meer door PSV verhuurd. Beide clubs hadden sinds het seizoen 2012-2013 ook een dameselftal PSV/FC Eindhoven, dat in de BeNe League uitkomt. Deze samenwerking werd beëindigd in de zomer van 2015.

Einde betaald voetbal?[bewerken | brontekst bewerken]

In maart 2008 maakte de club bekend een brief van de KNVB te hebben ontvangen met het verzoek vrijwillig terug te treden uit het betaald voetbal. De club reageerde woedend omdat de inhoud van de brief openbaar werd, voordat de club deze ontving en ging dan ook niet op het verzoek in.

In april 2008 maakte de club bekend dat men, indien het de financiën niet binnen 8 weken op orde had, het betaald voetbal zou verlaten. Doordat er via verschillende acties van lokale ondernemers en supporters geld werd opgehaald, was de club positief over het voortbestaan.

Eind mei 2008 maakte de club bekend dat men toch doorging met het spelen van betaald voetbal in het Jan Louwers Stadion. De gemeente Eindhoven kocht de lichtmasten van de club en "grote broer" PSV hielp mee door de schuld van ruim 2 ton kwijt te schelden. Door externe sponsors, hoofdsponsor VDL en donaties van supporters kreeg FC Eindhoven de begroting toch rond en was FC Eindhoven ook in het seizoen 2008/2009 aanwezig in de Jupiler League. Een half jaar later, in november 2008, dreigde voor FC Eindhoven opnieuw het verlies van de proflicentie omdat de jaarrekening niet in orde zou zijn. Het bestuur van de club bestreed dit. Op woensdag 21 januari 2009 werd het hoger beroep tegen het intrekken van de proflicentie afgewezen. Eind april werd een ander hoger beroep tegen het afkeuren van de begroting ook verloren. Hiermee werd de club werd voor het derde achtereenvolgende jaar in de zogenaamde "categorie 1" ingedeeld en dit kon ertoe leiden dat de KNVB de licentie in zou trekken.[1]

Op 12 mei 2009 maakte de KNVB bekend dat het de licentie van FC Eindhoven niet introk, maar dat FC Eindhoven ook in het seizoen 2009/2010 uit kon komen in de Eerste divisie, mits strikt aan een tweetal voorwaarden zou worden voldaan. De eerste voorwaarde was, dat aan de resterende verplichtingen voor het seizoen 2008/2009 werd voldaan en dat de club voor 31 mei een sluitende begroting voor het komende seizoen bij de KNVB zou inleveren. Op woensdag 13 mei 2009 maakte de hoofdsponsor bekend dat deze, gezien de economische crisis, geen extra financiële inspanning ten behoeve van FC Eindhoven wou doen. FC Eindhoven adviseur Harry van Raaij toonde zich echter zeer hoopvol over het toekomstperspectief van FC Eindhoven.

Wederopstanding[bewerken | brontekst bewerken]

Begin juli 2009 maakte de KNVB bekend dat het akkoord ging met de begroting voor het volgend seizoen en dat het de club vanuit de categorie 1 naar categorie 2 promoveerde. Hiermee staat de club niet langer onder curatele van de KNVB.[2]

Op vrijdag 20 november 2009 werd in de thuiswedstrijd tegen FC Omniworld groots het 100-jarig bestaan van de club gevierd. De wedstrijd met 2-0 gewonnen door doelpunten van Leon Kantelberg en Tim Nelemans.

Op 1 maart 2010 won FC Eindhoven de derde periodetitel na een 0-1-overwinning in en tegen Veendam. Die wedstrijd werd meerdere malen afgelast waardoor de vierde periode al begonnen was alvorens de derde periode afgesloten werd. FC Eindhoven had aan een punt voldoende om zichzelf tot periodekampioen te kronen. Lange tijd leek de wedstrijd in een doelpuntloos gelijkspel te eindigen, maar drie minuten voor tijd maakte Bart van den Eede aan alle onzekerheid een eind door FC Eindhoven op een 0-1-voorsprong te zetten. Ruim 600 meegereisde supporters vierden met spelers en staf een feestje aan De Langeleegte alvorens terug te reizen naar Eindhoven.

Door het winnen van de periodetitel plaatste FC Eindhoven zich voor de play-off promotie/degradatie. In de eerste ronde kwam de club uit tegen AGOVV Apeldoorn. Thuis werd met 1-0 gewonnen, waar de mogelijkheden op een grotere zege zeker tot de mogelijkheden behoorden. In Apeldoorn werd een paar dagen later met 2-3 gewonnen nadat FC Eindhoven tweemaal op achterstand was gekomen. Invaller Patrick N'Koyi-Kiabu besliste met twee doelpunten de wedstrijd in Eindhovens voordeel.

In de tweede ronde van de play-off nam FC Eindhoven het op tegen eredivisionist Willem II. In de thuiswedstrijd kwam FC Eindhoven al na een minuut op een 1-0-voorsprong door een doelpunt van Leon Kantelberg. Willem II werd in de eerste helft van de mat gespeeld en mocht blij zijn dat het slechts met een kleine achterstand mocht gaan rusten. In de tweede helft draaide de Tilburgers de wedstrijd om en scoorden Stef Nijland en Arjan Swinkels voor de tricolores waardoor de overwinning naar Tilburg ging. Een paar dagen laten was FC Eindhoven dicht bij een stunt. Willem II kwam in eigen stadion nog wel op 1-0 door Sheotahul, maar vervolgens was het FC Eindhoven dat de klok sloeg. Rochdi Achenteh miste de grootste kans voor de blauwwitten door een strafschop te missen. Ruud van de Rijt tekende vervolgens alsnog voor de gelijkmaker. Verder kwam FC Eindhoven niet en was uitgeschakeld.

Het seizoen 2010/2011 begon met een nieuwe trainer voor de groep. Jan Poortvliet verruilde de Aalsterweg voor Velsen-Zuid en als zijn opvolger werd Ernest Faber gepresenteerd. Onder Faber speelde FC Eindhoven een zeer verdienstelijke eerste competitiehelft waarin het na de vierde speelronde zelfs lijstaanvoerder in de Jupiler League was. Na de winterstop werden de prestaties minder doordat er met Jelle de Bock, Jens van Son en Jeffrey Vlug drie belangrijke basisspelers langdurig wegvielen door blessures. FC Eindhoven sloot het seizoen, net als het jaar ervoor, af op een twaalfde positie. In de bekercompetitie werd FC Eindhoven na in de tweede ronde met 3-5 gewonnen te hebben van topklasser EVV, in de derde ronde uitgeschakeld door AZ.

Het seizoen 2011/2012 begon voortvarend voor FC Eindhoven. De eerste vier wedstrijden werden gewonnen, alvorens een 0-0 gelijkspel in Apeldoorn het eerste puntverlies betekende. Winst op Go Ahead Eagles betekende echter dat FC Eindhoven op 25 september thuis bij een overwinning op FC Zwolle zichzelf tot periodekampioen kon kronen. Dit lukte echter niet. De wedstrijd eindigde in 2-2. Een week later kreeg FC Eindhoven een tweede kans op de periodetitel. In het uitduel tegen MVV volstond een gelijkspel om alsnog de periodetitel binnen te halen. FC Eindhoven lag 84 minuten op koers om dit te realiseren, maar Michael la Rosa besliste anders. De aanvaller van MVV maakte het enige doelpunt van de wedstrijd waardoor FC Eindhoven zijn eerste nederlaag leed en de periodetitel aan FC Zwolle moest laten. De rest van het seizoen bleef FC Eindhoven uitstekend presteren en behaalde met de laagste begroting in het betaalde voetbal een uitstekende derde plaats. In de play-offs werd in de 2e ronde verloren van aartsrivaal Helmond Sport. Ook in de seizoenen erna werden goede prestaties behaald, en werd tussen 2014 en 2016 drie keer achter elkaar de play-offs behaald met als hoogtepunt de tweede plaats in het seizoen 2014-2015. Onder leiding van Jean-Paul de Jong werd een puntenrecord behaald (80 punten uit 38 wedstrijden).

Sinds 2016 werden de resultaten minder. Na een elfde en twaalfde plaats in de seizoenen 2016-2017 en 2017-2018 werd het seizoen 2018-2019 afgesloten met een veertiende plaats. In het seizoen 2019-2020 stonden de blauw-witten 13e toen de competitie in maart werd stilgelegd vanwege COVID-19. Een seizoen later (2020-2021) werd FC Eindhoven nummer 15 van de Eerste Divisie.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Landskampioen Schaal.png Nederlands landskampioenschap 1953/54
KNVB-Beker.png Holdertbeker 1936/37

Organisatie[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt tot 16 maart 2021

Nat. Naam Functie Sinds
Raad van Commissarissen
Vlag van Nederland Juul van Hout Voorzitter RvC
Vlag van Nederland Marc Burgers Secretaris
Vlag van Nederland Michiel Pieters Penningmeester
Vlag van Nederland Pieter van der Leegte Lid
Directie
Vlag van België Günther Peeters Algemeen directeur
Jeugdopleiding
Vlag van Nederland Pascal Maas Hoofd Jeugdopleiding

Eerste elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt tot 17 januari 2022

Nr. Nat. Naam Contract Vorige club
Keepers
1 Vlag van Nederland Nigel Bertrams 2023 Vlag van Nederland PEC Zwolle
12 Vlag van Nederland Jort Borgmans ama Vlag van Nederland Eigen Jeugd
31 Vlag van Nederland TJ Odunze ama Vlag van Nederland Eigen Jeugd
Verdedigers
2 Vlag van Curaçao Justin Ogenia 2022 Vlag van Nederland Willem II
3 Vlag van Togo Mawouna Amevor 2023 Clubloos
4 Vlag van Nederland Maarten Peijnenburg 2023 Vlag van Nederland FC Dordrecht
5 Vlag van Nederland Pieter Bogaers 2023 Vlag van Nederland Willem II
20 Vlag van Nederland Valentino Vermeulen 2022 Vlag van Nederland Eigen Jeugd
26 Vlag van Nederland Joey van Casand ama Vlag van Nederland Eigen Jeugd
28 Vlag van Nederland Jarno Janssen 2022 Vlag van Nederland Eigen Jeugd
29 Vlag van Nederland Miano van den Bos ama Vlag van Nederland Eigen Jeugd
33 Vlag van Nederland Collin Seedorf 2023 Vlag van Nederland FC Emmen
Middenvelders
6 Vlag van Nederland Jens van Son 2022 Vlag van Nederland FC Den Bosch
8 Vlag van België Matthias Verreth 2022 Vlag van België Waasland Beveren
11 Vlag van Nederland Mitchel van Rosmalen 2024 Vlag van België KRC Genk
17 Vlag van België Brian De Keersmaecker 2023 Vlag van België Beerschot
21 Vlag van Nederland Cas Faber ama Vlag van Nederland FC Groningen
23 Vlag van Nederland Koen Oostenbrink ama Vlag van Nederland PSV
24 Vlag van Nederland Jordy Huybers ama Vlag van Nederland Eigen Jeugd
78 Vlag van Hongarije Barnabás Rácz 2022 Vlag van Nederland HSC '21
Aanvallers
7 Vlag van Nederland Jasper Dahlhaus 2023 Vlag van Nederland Willem II
9 Vlag van Nederland Jort van der Sande 2022 Vlag van Nederland FC Den Bosch
10 Vlag van Nederland Joey Sleegers 2022 Vlag van Slowakije AS Trenčín
19 Vlag van Canada Charles-Andreas Brym 2023 Vlag van België Moeskroen
25 Vlag van Nederland Dave de Meij ama Vlag van Nederland Eigen jeugd

Staf[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt tot 2 december 2021

Hoofdtrainer Vlag van Nederland Rob Penders
Assistent-trainer Vlag van Nederland Pascal Maas
Assistent-trainer Vlag van Nederland Paul Beekmans
Keeperstrainer Vlag van Nederland Hans Segers

Overzichtslijsten[bewerken | brontekst bewerken]

Eindklasseringen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1913 3e
    Derde klasse B
  • 1914 3e
    Derde klasse B
  • 1915 6e
    Tweede klasse B
  • 1916 2e
    Tweede klasse B
  • 1917 4e
    Tweede klasse B
  • 1918 2e
    Tweede klasse B
  • 1919 6e
    Tweede klasse B
  • 1920 3e
    Tweede klasse B
  • 1921 4e
    Tweede klasse B
  • 1922 1e
    Tweede klasse B
  • 1923 3e
    Eerste klasse
  • 1924 5e
    Eerste klasse
  • 1925 7e
    Eerste klasse
  • 1926 5e
    Eerste klasse
  • 1927 6e
    Eerste klasse
  • 1928 4e
    Eerste klasse
  • 1929 5e
    Eerste klasse
  • 1930 7e
    Eerste klasse
  • 1931 5e
    Eerste klasse
  • 1932 2e
    Eerste klasse
  • 1933 3e
    Eerste klasse
  • 1934 5e
    Eerste klasse
  • 1935 6e
    Eerste klasse
  • 1936 9e
    Eerste klasse
  • 1937 9e
    Eerste klasse
  • 1938 6e
    Eerste klasse
  • 1939 1e
    Eerste klasse
  • 1940 2e
    Eerste klasse
  • 1941 7e
    Eerste klasse
  • 1942 1e
    Eerste klasse
  • 1943 6e
    Eerste klasse
  • 1944 6e
    Eerste klasse
  • 1945
  • 1946 5e
    Eerste klasse
  • 1947 5e
    Eerste klasse
  • 1948 2e
    Eerste klasse
  • 1949 4e
    Eerste klasse
  • 1950 6e
    Eerste klasse
  • 1951 2e
    Eerste klasse E
  • 1952 2e
    Eerste klasse C
  • 1953 1e
    Eerste klasse D
  • 1954 1e
    Eerste klasse D
  • 1955 1e
    Eerste klasse (prof) D
  • 1956 7e
    Hoofdklasse (prof) A
  • 1957 18e
    Eredivisie
  • 1958 7e
    Eerste divisie B
  • 1959 7e
    Eerste divisie A
  • 1960 12e
    Eerste divisie B
  • 1961 13e
    Eerste divisie B
  • 1962 6e
    Eerste divisie A
  • 1963 9e
    Eerste divisie
  • 1964 4e
    Eerste divisie
  • 1965 6e
    Eerste divisie
  • 1966 10e
    Eerste divisie
  • 1967 9e
    Eerste divisie
  • 1968 13e
    Eerste divisie
  • 1969 16e
    Eerste divisie
  • 1970 4e
    Tweede divisie
  • 1971 3e
    Tweede divisie
  • 1972 5e
    Eerste divisie
  • 1973 11e
    Eerste divisie
  • 1974 12e
    Eerste divisie
  • 1975 6e
    Eerste divisie
  • 1976 15e
    Eredivisie
  • 1977 17e
    Eredivisie
  • 1978 9e
    Eerste divisie
  • 1979 5e
    Eerste divisie
  • 1980 14e
    Eerste divisie
  • 1981 10e
    Eerste divisie
  • 1982 14e
    Eerste divisie
  • 1983 11e
    Eerste divisie
  • 1984 15e
    Eerste divisie
  • 1985 18e
    Eerste divisie
  • 1986 16e
    Eerste divisie
  • 1987 11e
    Eerste divisie
  • 1988 6e
    Eerste divisie
  • 1989 13e
    Eerste divisie
  • 1990 5e
    Eerste divisie
  • 1991 9e
    Eerste divisie
  • 1992 14e
    Eerste divisie
  • 1993 15e
    Eerste divisie
  • 1994 16e
    Eerste divisie
  • 1995 17e
    Eerste divisie
  • 1996 17e
    Eerste divisie
  • 1997 9e
    Eerste divisie
  • 1998 8e
    Eerste divisie
  • 1999 9e
    Eerste divisie
  • 2000 9e
    Eerste divisie
  • 2001 9e
    Eerste divisie
  • 2002 17e
    Eerste divisie
  • 2003 10e
    Eerste divisie
  • 2004 16e
    Eerste divisie
  • 2005 15e
    Eerste divisie
  • 2006 17e
    Eerste divisie
  • 2007 19e
    Eerste divisie
  • 2008 19e
    Eerste divisie
  • 2009 18e
    Eerste divisie
  • 2010 12e
    Eerste divisie
  • 2011 12e
    Eerste divisie
  • 2012 3e
    Eerste divisie
  • 2013 16e
    Eerste divisie
  • 2014 6e
    Eerste divisie
  • 2015 2e
    Eerste divisie
  • 2016 4e
    Eerste divisie
  • 2017 11e
    Eerste divisie
  • 2018 12e
    Eerste divisie
  • 2019 14e
    Eerste divisie
  • 2020 13e
    Eerste divisie
  • 2021 15e
    Eerste divisie
  • 2022 3e
    Eerste divisie

In elke staaf van de grafiek staat van boven naar beneden vermeld:

  • Eindnotering
Dit is de positie die de club heeft bereikt in de competitie, zonder eventuele beslissings-, play-off- of nacompetitiewedstrijden die nodig zijn geweest om bijvoorbeeld de kampioen van de competitie te bepalen.
Indien een * achter het getal staat is de notering een tussenstand en kan het zijn dat de notering niet overeenkomt met de uiteindelijke eindstand van de competitie.
Staat er een - dan is het seizoen nog bezig en is er geen definitieve uitslag bekend.
Staat er xx op de positie van de notering, dan heeft de club vroegtijdig de competitie verlaten. Dit kan onder andere komen door terugtrekking van het team, faillissement van de club of door een uitgedeelde straf van de KNVB. In veel gevallen staat elders in het artikel de reden vermeld.
Staat er een ? dan is het resultaat uit het verleden onbekend, en is alleen de competitie en/of niveau bekend van dat seizoen.
In de seizoenen 2019/20 en 2020/21 werd wegens de coronacrisis het amateurvoetbal afgebroken. Daardoor kennen deze staven geen eindklassering (middels -- weergegeven).
  • Competitieniveau en/of afdelingsletter of Officiële eindstand Eredivisie
    • Competitieniveau en/of afdelingsletter
    Hierbij geeft het getal het niveau weer, dat ook terug te vinden is in de legenda. De letter is de afdelingsaanduiding en wordt gebruikt wanneer er meer afdelingen zijn op hetzelfde niveau. De afdelingsletter is altijd een hoofdletter en wordt meestal zonder nummer gebruikt.
    Voorbeeld: 2F is niveau 2e klasse competitie F.
    Het competitieniveau en nummer wordt niet vermeld wanneer er slechts één competitie van dit niveau was.
    • Officiële eindstand Eredivisie (getal staat tussen haakjes vermeld)
    Sinds de introductie van play-offwedstrijden voor Europees voetbal na afloop van de reguliere competitie in 2005/06, is de KNVB verplicht een eindstand van de Eredivisie door te geven aan de UEFA aan de hand van deze play-offwedstrijden.
    Bij deze eindstand staan clubs die zich hebben gekwalificeerd voor Europees voetbal hoger dan clubs die zich niet wisten te kwalificeren. Indien er geen verschil was tussen de eindnotering en de officiële eindstand, staat dit getal niet vermeld.
  • Onderafdeling
Hier staat afgekort de naam van de onderafdeling indien de club in dat jaar in een onderafdeling uitkwam. Tevens staat deze afkorting in de legenda en wordt gelinkt naar het artikel over deze onderafdeling. Deze afkorting wordt alleen vermeld wanneer de club in het verleden in verschillende onderafdelingen heeft gespeeld. Deze vermelding is in de staaf altijd in kleine letters. Deze onderafdelingen zijn na het seizoen 1995/96 afgeschaft. Heeft de club in slechts één onderafdeling gespeeld, dan is dit alleen terug te vinden in de legenda.

Onder de staaf staat het jaartal vermeld waarin het seizoen is afgesloten. 15 verwijst naar het seizoen 2014/15 en/of eventueel op het seizoen 1914/15.

Wanneer een staaf leeg is, zijn deze gegevens niet bekend. Het kan ook zijn dat de club dat seizoen niet heeft meegespeeld op het hogere amateurniveau, vroegtijdig de competitie heeft verlaten of uit de competitie is gezet.
In het seizoen 1944/45 was er wegens de Tweede Wereldoorlog geen regulier competitievoetbal.


Opmerking: In de 1e klasse en lager spelen de clubs in districten. Deze districten staan niet vermeld in de grafiek.
  • 1909 – 1921: EVV
  • 1921 – 1997: EVV Eindhoven
  • 1997 – 2002: SBV Eindhoven
  • 2002 – heden: FC Eindhoven

Seizoensoverzichten[bewerken | brontekst bewerken]

Resultaten van EVV/FC Eindhoven sinds de toetreding in het betaald voetbal in 1954
Seizoen Competitie Kwalificatie KNVB beker Topscorer Bijzonderheid
Divisie GW W G V DV DT PNT POS
1954/55 Eerste klasse D 9 4 1 4 16 17 9 8e Geen bekertoernooi Vlag van Nederland Martin Gorissen (3)
Vlag van Nederland Piet van Rooij (3)
EVV Eindhoven treedt toe tot het betaald voetbal
De competitie werd na de fusie van de KNVB en de NBVB niet afgemaakt. Alle teams werden opnieuw ingedeeld.
Wedstrijden om het kampioenschap van Nederland tegen NAC (2–5 & 3–2), PSV (1–1 & 1–1) en Willem II (2–3 & 0–2)
Eerste klasse D 26 17 5 4 59 26 39 1e Kampioencompetitie
Hoofdklasse
Vlag van Nederland Jan Louwers (15)
1955/56 Hoofdklasse A 34 13 12 9 57 46 38 7e Eredivisie Geen bekertoernooi Vlag van Nederland Willy Schmidt (15)
1956/57 Eredivisie 34 8 4 22 39 83 20 18e Rechtstreekse degradatie 3e ronde
1957/58 Eerste divisie B 30 11 7 12 62 58 29 7e 2e ronde
1958/59 Eerste divisie A 30 12 7 11 62 52 31 7e 1e ronde
1959/60 Eerste divisie B 32 10 7 15 58 64 27 12e Geen bekertoernooi
1960/61 Eerste divisie B 34 8 11 15 46 68 27 13e 1e ronde
1961/62 Eerste divisie A 34 18 5 11 56 42 41 6e 4e ronde
1962/63 Eerste divisie 30 10 7 13 51 53 27 9e Kwartfinale
1963/64 Eerste divisie 30 16 4 10 62 42 36 4e 3e ronde
1964/65 Eerste divisie 30 11 10 9 58 53 32 6e 1e ronde
1965/66 Eerste divisie 28 8 8 12 51 54 24 10e Groepsfase
1966/67 Eerste divisie 38 17 8 13 54 47 42 9e 1e ronde
1967/68 Eerste divisie 36 10 12 14 50 66 32 13e Groepsfase
1968/69 Eerste divisie 34 10 10 14 49 54 30 16e Rechtstreekse degradatie 1e ronde
1969/70 Tweede divisie 32 14 13 5 49 29 41 4e 1e ronde Vlag van Nederland Frans Weijers (10)
1970/71 Tweede divisie 32 17 11 4 45 19 45 3e 1e ronde Vlag van Nederland Joop Oomens (9)
1971/72 Eerste divisie 40 16 14 10 50 47 46 5e 1e ronde
1972/73 Eerste divisie 38 14 9 15 48 45 37 11e 1e ronde
1973/74 Eerste divisie 38 12 12 14 42 47 36 12e 1e ronde
1974/75 Eerste divisie 36 16 11 9 59 37 43 6e Nacompetitie 1e ronde Vlag van Nederland Anton Jacobs (13) Promotiewedstrijden tegen FC Groningen (4–1 & 0–1), PEC Zwolle (1–0 & 4–0) en Vitesse (2–1 & 5–2)
1975/76 Eredivisie 34 9 9 16 40 63 27 15e Halve finale
1976/77 Eredivisie 34 6 12 16 28 63 24 17e Rechtstreekse degradatie 2e ronde
1977/78 Eerste divisie 36 14 10 12 49 47 38 9e 3e ronde Vlag van Nederland Cees Schapendonk (20)
1978/79 Eerste divisie 36 14 16 8 53 32 44 5e 2e ronde Vlag van Nederland Cees Schapendonk (24)
1979/80 Eerste divisie 36 11 8 17 44 61 30 14e 2e ronde
1980/81 Eerste divisie 36 12 12 12 47 44 36 10e 1e ronde
1981/82 Eerste divisie 34 10 7 17 41 64 27 14e 1e ronde
1982/83 Eerste divisie 30 10 8 12 41 54 28 11e 1e ronde
1983/84 Eerste divisie 32 8 5 19 52 82 21 15e 1e ronde
1984/85 Eerste divisie 34 4 7 23 32 85 15 18e 1e ronde
1985/86 Eerste divisie 36 11 7 18 40 61 29 16e 1e ronde
1986/87 Eerste divisie 36 14 7 15 65 53 35 11e 1e ronde
1987/88 Eerste divisie 36 14 12 10 58 47 40 6e 2e ronde
1988/89 Eerste divisie 36 11 7 18 45 53 29 13e 2e ronde
1989/90 Eerste divisie 36 14 11 11 63 56 39 5e 1e ronde
1990/91 Eerste divisie 38 17 8 13 54 52 42 9e Nacompetitie Tussenronde (Tussen 1e ronde en 2e ronde) Promotiewedstrijden tegen Dordrecht '90 (2–0 & 1–3) en VVV (1–2 & 1–1)
1991/92 Eerste divisie 38 12 13 13 49 48 37 14e Nacompetitie 4e ronde Promotiewedstrijden tegen BVV Den Bosch (2–2 & 0–0) en Excelsior (2–0 & 0–0)
1992/93 Eerste divisie 34 7 9 18 40 59 23 15e 2e ronde
1993/94 Eerste divisie 34 5 14 15 31 64 24 16e 2e ronde
1994/95 Eerste divisie 34 8 4 22 35 78 20 17e 2e ronde
1995/96 Eerste divisie 34 5 11 18 41 75 26 17e Groepsfase
1996/97 Eerste divisie 34 14 8 12 53 53 50 9e 2e ronde Vlag van Nederland Roland Vroomans (13)
1997/98 Eerste divisie 34 16 3 15 50 52 51 8e Nacompetitie 2e ronde Naamsverandering naar SBV Eindhoven
Promotiewedstrijden tegen ADO Den Haag (2–2 & 0–0), Emmen (2–2 & 4–1) en RKC Waalwijk (0–1 & 0–5)
1998/99 Eerste divisie 34 14 6 14 64 73 48 9e Kwartfinale Vlag van Nederland Bert Zuurman (16)
1999/00 Eerste divisie 34 14 3 17 47 63 45 9e Achtste finale
2000/01 Eerste divisie 34 12 9 13 58 57 45 9e 3e ronde
2001/02 Eerste divisie 34 8 7 19 52 77 31 17e 3e ronde
2002/03 Eerste divisie 34 11 8 15 41 49 41 10e 2e ronde Naamsverandering naar FC Eindhoven
2003/04 Eerste divisie 36 6 12 18 40 69 30 16e 3e ronde
2004/05 Eerste divisie 36 10 9 17 60 80 39 15e 2e ronde
2005/06 Eerste divisie 38 11 6 21 53 65 39 17e Achtste finale
2006/07 Eerste divisie 38 7 12 19 47 80 33 19e 3e ronde Vlag van Servië Saša Stojanović (11)
2007/08 Eerste divisie 38 8 8 22 49 83 32 19e 3e ronde Vlag van België Fabio Caracciolo (17)
2008/09 Eerste divisie 38 9 14 15 59 80 38 18e 3e ronde Vlag van Nederland Serhat Koç (18) *FC Eindhoven heeft drie punten in mindering gekregen
2009/10 Eerste divisie 36 13 7 16 63 81 46 12e Nacompetitie 2e ronde Vlag van Nederland Tim Nelemans (12)
Vlag van Congo-Kinshasa Patrick N'Koyi (11)
Promotiewedstrijden tegen AGOVV Apeldoorn (1–0 & 3–2) en Willem II (1–2 & 1–1)
2010/11 Eerste divisie 34 10 10 14 41 50 40 12e 4e ronde Vlag van België Ratko Vansimpsen (10)
2011/12 Eerste divisie 34 18 9 7 59 32 65 3e Nacompetitie Achtste finale Vlag van Nederland Serhat Koç (11) Promotiewedstrijden tegen Helmond Sport (0–2 & 0–1)
2012/13 Eerste divisie 30 5 6 19 36 41 21 16e 3e ronde Vlag van Nederland Serhat Koç (11)
2013/14 Eerste divisie 38 18 6 14 69 60 60 6e Nacompetitie 3e ronde Vlag van Nederland Donny de Groot (12) Promotiewedstrijden tegen Sparta Rotterdam (1–1 & 0–2)
2014/15 Eerste divisie 38 26 2 10 70 39 80 2e Nacompetitie 2e ronde Vlag van Nederland Joey Sleegers (13) Promotiewedstrijden tegen FC Volendam (1–2 & 1–1)
2015/16 Eerste divisie 36 19 6 11 55 44 63 4e Nacompetitie 2e ronde Vlag van België Jinty Caenepeel (15) Promotiewedstrijden tegen NAC Breda (1–0 & 0–2)
2016/17 Eerste divisie 38 15 8 15 64 71 53 11e 2e ronde Vlag van Nederland Mart Lieder (15)
2017/18 Eerste divisie 38 14 5 19 61 83 47 12e 2e ronde Vlag van Nederland Mart Lieder (30)
2018/19 Eerste divisie e e ronde

Bekende (oud-)spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Lijst van spelers van FC Eindhoven voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Topscorers[bewerken | brontekst bewerken]

Trainers[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Lijst van trainers van FC Eindhoven voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zaalvoetbal[bewerken | brontekst bewerken]

Het eerste mannenteam van FC Eindhoven speelt al enige jaren in de Eredivisie. In 2010, 2011, 2012, 2013 en 2015 werd het landskampioenschap gewonnen. Ook werd in 2019 de Belgisch/Nederlandse Supercup gewonnen[3] en speelde FC Eindhoven in de UEFA Futsal Champions League in de seizoen nadat het kampioen was geworden.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie FC Eindhoven van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.