FC Dordrecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
FC Dordrecht
Naam Football Club Dordrecht
Bijnaam De Schapekoppen
Eilandbewoners
Opgericht 16 augustus 1883
1 juli 1991
Plaats Dordrecht, Nederland
Stadion Riwal Hoogwerkers Stadion
Capaciteit 4.235
Algemeen directeur Vlag van Nederland Hans de Zeeuw
Technisch directeur Vlag van Nederland Leon Vlemmings
Trainer Vlag van Italië Michele Santoni
(Hoofd)sponsor Vlag van Nederland Keukenwarenhuis.nl
Kledingmerk Vlag van België Jartazi
Competitie Vlag van Nederland Eerste Divisie (2021-22)
Website fcdordrecht.nl
Thuis
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

FC Dordrecht is een Nederlandse voetbalclub uit de stad Dordrecht in de provincie Zuid-Holland. Op 16 augustus 1883 werd de club oorspronkelijk als de D.C.C. (Dordrechtsche Cricket Club) opgericht. Omdat voetbal echter al snel een veel populairdere sport bleek te zijn, werd deze in 1891 aan de naam toegevoegd (Dordrechtsche Cricket en Football Club (D.C.F.C.)). Toen in 1899 het voetbal het cricket geheel had overvleugeld ging de club voortaan verder onder de naam D.F.C.. D.F.C. speelde in het rood-wit.

In 1972 werd de proftak omgedoopt in FC Dordrecht. Twee jaar later werd de professionele tak, inmiddels onder leiding van de toenmalige tv-presentator Dick Passchier, onafhankelijk van de amateurtak.[1] Op 1 juli 1991 fuseerde de club met SVV uit Schiedam tot SVV/Dordrecht'90, op 19 september 1992 besloot de club verder te gaan als Dordrecht '90, zoals de club aan de Krommedijk sinds 1990 al heette. SVV werd er enkel aan toegevoegd om na de fusie (in 1991) de eredivisielicentie van SVV te behouden. Sinds 2002 heet de club weer FC Dordrecht.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

DS'79[bewerken | brontekst bewerken]

In 1979 werd onder leiding van voorzitter en geldschieter Nico de Vries de organisatie geprofessionaliseerd en werd tevens gepoogd het achterland te vergroten. Daarbij hoorde een nieuw naam: DS'79 (Drechtsteden'79). Ook de clubkleuren werden veranderd, in plaats van het rood-wit kwam er een geel-blauw tenue. In 1983 werd het kampioenschap van de Eerste Divisie behaald en promoveerde DS'79 naar de Eredivisie. DS werd het daaropvolgende seizoen geleid door het duo Hans Dorjee en Joop van Daele, en degradeerde direct naar de Eerste Divisie.

Aan het eind van seizoen 1986-1987 deed DS weer een stapje omhoog, ditmaal via de nacompetitie. De geel-blauwen stonden toen onder leiding van Simon Kistemaker, maar ook hij kon niet voorkomen dat deze Dordtse club aan het einde van het seizoen weer degradeerde.

Oud-speler Epi Drost nam aan het begin van seizoen 1989-1990 de leiding over, maar reikte met zijn team niet verder dan de 19e en laatste plaats van de Eerste divisie. Toen ging Cees den Braven zich met de club bemoeien en gaf de club haar derde naam: Dordrecht'90. Ook het tenue werd weer veranderd, nu naar een groen shirt met witte broek. Het waren de kleuren van den Braven Sealants, het bedrijf van de voorzitter. Margo Gerrits tekende een contract als commercieel manager bij Dordrecht´90. Zij was de eerste vrouwelijk manager in het betaald voetbal.

Dordrecht'90[bewerken | brontekst bewerken]

Dankzij een fusie met SVV uit Schiedam op 1 juli 1991, dat in de eredivisie uitkwam, kwam de club die als SVV/Dordrecht'90 verderging direct terug op het hoogste niveau. Onder leiding van Dick Advocaat en Han Berger werd een vijftiende plaats behaald. Dit was de eerste en tot op heden enige keer dat Dordrecht'90 zich wist te handhaven in de eredivisie. Na afloop van dat seizoen speelde de club in de zomer haar enige Europese wedstrijden in de UEFA Intertoto Cup die enkel uit een poulefase bestond tegen Hammarby uit Zweden, Aalborg uit Denemarken en Saarbrücken uit Duitsland. Het jaar daarop bereikten Han Berger en Nico van Zoghel nog minder, de achttiende en laatste plaats, dus degradeerde SVV/Dordrecht'90 waarna de club vanaf 19 september 1992 weer als Dordrecht'90 verderging, zonder de naam SVV. Nico van Zoghel bleef en maakte zijn team aan het eind van seizoen 1993-1994 kampioen van de Eerste Divisie, waarna promotie volgde. Opnieuw bleek dat de Eredivisie een maatje te groot was door de Dordtenaren, die rechtstreeks degradeerden. Vervolgens trok Cees den Braven zich terug en gaf het stokje over aan oud-scheidsrechter Frans Derks. Veel succes werd er niet geboekt onder leiding van deze voormalige toparbiter, langzaam zakte de club weer weg naar de onderste regionen van de Eerste Divisie. Een kleine opleving aan het einde van het seizoen 1998-1999: Dordrecht'90 mocht ondanks een veertiende plek op de ranglijst deelnemen aan de nacompetitie, maar speelde daarin geen rol van betekenis.

FC Dordrecht (2002–heden)[bewerken | brontekst bewerken]

Nieuwe bestuur[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 1 juli 2002 heet de club weer FC Dordrecht. Toen aan het eind van seizoen 2002-2003 FC Dordrecht onderaan eindigde in de Eerste divisie hield ook Frans Derks het voor gezien en werd Ad Heijsman voorzitter. Heijsman was eerder voorzitter was van D.F.C., de club waaruit FC Dordrecht ontsproten is. Oud-speler Marco Boogers werd benoemd tot technisch directeur. Na een aantal magere jaren kroop FC Dordrecht langzaam weer omhoog uit het sportieve dal. De in 2011 en 2012 werd op een haar na de playoffs misgelopen via de ranglijst. Dit lukte onder trainer Gert Kruys tweemaal in de seizoenen daarvoor.

Met Marco Boogers als technisch manager van de club werd er een ander beleid gekozen. Mede door de tegenvallende financiële resultaten slonk het budget voor spelers naar 5,5 ton. Het samenwerkingsverband met ADO Den Haag zorgde voor spelers die een jaar verhuurd werden aan de Dordtse club. Voorbeelden van deze samenwerking zijn Tom Beugelsdijk, Giovanni Korte en Santy Hulst. Maar Marco Boogers haalde ook talentvolle spelers bij andere clubs, zoals Joris van Overeem, Marvin Peersman en Jafar Arias.

Waar de club vroeger korte contracten afsloot, werden deze nu tijdig opengebroken en ook dit had een positieve werking voor de club, die financieel iedere meevaller hard nodig had. Jonge talenten als Jeffrey Rijsdijk en Danny Post werden van FC Groningen binnen gehaald en vormden de basis van het team. Josimar Lima werd opgepikt bij Willem II en was, met een onderbreking van een half jaar (Al-Shaab) sindsdien bij de club gebleven. Post en Rijsdijk verlieten Dordrecht in 2013, na twee jaar.

Eredivisie (2014–2015)[bewerken | brontekst bewerken]

Op 18 mei 2014 promoveerde FC Dordrecht voor het eerst in 19 jaar naar de Eredivisie, na een 3-1 overwinning op Sparta Rotterdam, de heenwedstrijd eindigde in 2-2. Kort daarop maakt Harry van den Ham bekend dat hij de club zal verlaten. Hij trad toe tot de technische staf van FC Utrecht.

In de Eredivisie won het nog wel de eerste wedstrijd van SC Heerenveen en de laatste wedstrijd van Ajax, maar aan het eind van het seizoen degradeerde FC Dordrecht terug naar de Eerste Divisie nadat Go Ahead Eagles drie punten pakte in de uitwedstrijd tegen Feyenoord. Per eind maart 2015 legde Heijsman zijn functie neer. Cees van der Poel nam deze voor een half jaar over.[2]

Terug in de Eerste Divisie (2015–heden)[bewerken | brontekst bewerken]

Na de degradatie in 2015, vertrokken vrijwel alle basisspelers. Er werd een vrijwel compleet nieuwe selectie binnengehaald. Ook dit waren talentvolle spelers van andere Nederlandse clubs zoals Alvin Daniels, Jeroen Lumu en Jafar Arias, maar er werd ook ervaring gehaald in de vorm van Geert Arend Roorda.

In dat eerste seizoen terug in de Jupiler League eindigde de club op een teleurstellende 14e plaats. Het seizoen daarna moest er haast weer een hele nieuwe selectie samengesteld worden na het vertrek van vele spelers bij de club. Halverwege dit seizoen werd het duidelijk dat het weleens een nog teleurstellender jaar dan het vorige kon worden. FC Dordrecht bevond zich onder in de Jupiler League en moest rekening houden dat het weleens zou kunnen degraderen, aangezien dit in het seizoen 2016/2017 mogelijk was. Vlak voor het einde van de competitie was er een confrontatie tussen de onderste twee clubs: Achilles '29 en FC Dordrecht, dit duel eindigde in een 2-2 gelijkspel waardoor FC Dordrecht op een 19e plaats bleef staan en degradatie uit zicht bleef. Later werd ook bekend dat Achilles '29 punten in mindering kreeg voor financiële problemen waardoor FC Dordrecht eindelijk veilig was en verzekerd bleef van betaald voetbal.

In het seizoen 2017/2018 werden er weer een flink aantal spelers aangetrokken, maar al snel bleek dat FC Dordrecht niet weer onderin zou eindigen. De club speelde in de eerste helft van het seizoen nog niet goed, maar na de winterstop werd een sterke reeks neergezet. Door deze reeks werd FC Dordrecht op 12 maart 2018 met een 1-0 overwinning op RKC Waalwijk zelfs periodekampioen. Hiermee plaatste de club zich voor de play-offs om promotie en mocht Dordrecht dromen van de Eredivisie. In de play-offs speelde FC Dordrecht in de eerste ronde tegen SC Cambuur, in de thuiswedstrijd werd er met 1-4 verloren, maar in de return zette Dordrecht een ongelofelijke prestatie neer door in Leeuwarden met 1-4 te winnen en uiteindelijk na penalty's door te gaan naar de volgende ronde. In de halve finale van de play-offs wachtte de confrontatie met Sparta Rotterdam. Het eerste duel in eigen huis werd met een 1-2 verloren, dit nadat Dordrecht vlak voor tijd nog op 1-1 was gekomen door een bizarre eigen goal van zo'n 35 meter afstand. In de return op het Kasteel stond Dordrecht in de eerste helft met 0-2 voor wat genoeg zou zijn om de finale te bereiken, maar in de tweede helft kwam Sparta terug tot 2-2 waardoor promotie uit het oog verdween en FC Dordrecht op het tweede niveau actief bleef.

Met een nieuw beleid ging FC Dordrecht het seizoen 2018/2019 in, in plaats van korte contracten werden spelers vanaf nu voor een langere periode vastgelegd waardoor andere clubs een transfersom op tafel zouden moeten leggen wanneer ze een speler wilden overnemen. Maar net als in het vorige seizoen begon FC Dordrecht niet goed aan de competitie en - omdat de Dordtenaren halverwege november nog steeds op de laatste plaats bivakkeerde - werd trainer Gérard de Nooijer ontslagen. Nadat assistent Scott Calderwood de honneurs waarnam tot de winterstop en vervolgens vertrok, kwam Cláudio Braga aan het roer te staan. Ook ging FC Dordrecht samenwerkingsverbanden aan met Feyenoord en Norwich City. In de winterstop kreeg de selectie dan ook een kwaliteitsimpuls met de komst van onder andere Joël Zwarts, Crysencio Summerville en Jari Schuurman. Die laatste tekende zelfs een driejarig contract bij de Schapekoppen. Onder de nieuwe trainer en met de huurlingen presteerde FC Dordrecht in de tweede seizoenshelft een stuk beter en werd er onder andere gewonnen bij de uiteindelijke kampioen FC Twente. FC Dordrecht sloot de competitie af als zeventiende en wil komend seizoen de weg omhoog gaan inzetten met een aantal nieuwe huurlingen.

De samenwerking met Feyenoord had echter niet het gewenste effect op de club, deze werd dan ook op een lager pitje gezet. De Rotterdamse club bleef echter wel spelers aan Dordrecht verhuren, zoals Naoufal Bannis. Maar daarnaast begonnen de Schapekoppen aan een samenwerking met Fortuna Sittard.[3]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
KNVB Beker 2× (als DFC) 1913/14, 1931/32
Kampioen Eerste Divisie 1982/83, 1993/94

Clubcultuur[bewerken | brontekst bewerken]

Supporters[bewerken | brontekst bewerken]

De supporters van FC Dordrecht noemen zichzelf de Schapekoppen, zoals ook de inwoners van de stad Dordrecht worden genoemd. Ook de benaming Eilandbewoners, verwijzend naar het Eiland van Dordt waar de stad Dordrecht op ligt, wordt veelvuldig genoemd.

Er zijn twee supporterskernen in het stadion, één gevestigd op de West tribune tegen het uitvak aan en één op de Noord tribune achter het doel (Dikeside).

De club heeft ook een supportersvereniging, 'SV FC Dordrecht'. De supportsvereniging beheert de fanshop van de club achter de Noord tribune.

Kaapverdische Enclave 2008-2014[bewerken | brontekst bewerken]

FC Dordrecht speelde toevalligerwijs in de periode 2008-2014 een bijrol in het leveren van voetbalinternationals voor de Kaapverdische eilanden. Zo debuteerde aanvaller Cecilio Lopes en verdediger Guy Ramos in 2008 voor het Kaapverdisch voetbalelftal. In 2010 volgde verdediger Josimar Lima en middenvelder Toni Varela (die echter pas in 2013 een halfjaar voor FC Dordrecht uitkwam). In 2013 volgde aanvaller Garry Mendes Rodrigues, die in de periode 2012/13 voor Dordrecht speelde en vervolgens in 2014 middenvelder Jeffry Fortes als internationals.

Als hoogtepunt kwalificeerde Kaapverdië zich op 14 oktober 2012 onverwachts ten koste van favoriet Kameroen voor het Afrikaans kampioenschap voetbal 2013, waar het zijn debuut maakte. De spelers Guy Ramos, Josimar Lima en Toni Varela maakte deel uit van het elftal dat deelnam aan de Afrika Cup van 2013.

Ook FC Dordrecht-aanvaller Rui Monteiro speelde tussen 2003-2006 voor Kaapverdië.

Theo Bos[bewerken | brontekst bewerken]

In december 2011 werd bekendgemaakt door de club dat trainer Theo Bos lijdt aan alvleesklierkanker. Virgil Breetveld heeft de rest van het seizoen 2011/2012 de taken van Bos overgenomen. In het seizoen 2012/2013 namen interim trainers Harry van den Ham (eerste seizoenshelft) en Gert Kruys (tweede seizoenshelft) de honneurs waar. De thuiswedstrijd van FC Dordrecht tegen Telstar op 13 januari 2012 stond geheel in het teken van het nieuws over Theo Bos. Supporters maakten hun steunbetuigingen bekend middels een ballonnenactie en diverse spandoeken. In de 4e minuut, verwijzend naar het rugnummer van Bos bij Vitesse, ging een minuut durende staande ovatie door het stadion. De jeugdafdeling van FC Dordrecht was voltallig aanwezig in presentatiepakken en hadden ook een spandoek laten maken. De supportersvereniging heeft een spandoek gemaakt van 20 meter met daarop de tekst 'Samen Strijden, Samen Winnen', welke dit seizoen zelfs de seizoenkaart siert. Ook is deze tekst vereeuwigd in de catacomben van het stadion van FC Dordrecht. Op 28 februari 2013 overleed Theo Bos.

Sponsoren[bewerken | brontekst bewerken]

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor Shirtsponsor(s) rug Shirtsponsor mouw Broeksponsor
2003–2004 Beltona Trust Riwal Hoogwerkers    
2004–2006 Trust
2006–2007 Riwal Hoogwerkers Multi-post  
2007–2008 Multi-post
2008–2010  
2010–2012 Conpro
2012–2014 Stadio  
2014–2015 Macron Multi-post
WSB
QLS
2015–2016 WSB  
2016–2017 Multi-post
2017–2018 Multi-post
Keukenwarenhuis.nl
Helmink
2018–2020 Jartazi Keukenwarenhuis.nl
Hotel de Elderschans
Venéco
2020– Keukenwarenhuis.nl High Five Foundation
HDS

Organisatie[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Nationaliteit Functie Sinds
Raad van Commissarissen
vacant Voorzitter
vacant Commissaris
vacant Commissaris
Directie
Hans de Zeeuw Vlag van Nederland Nederland Algemeen directeur 2015
Peter Nolet Vlag van Nederland Nederland Operationeel directeur 2016
Technische Zaken
Leon Vlemmings Vlag van Nederland Nederland Technisch manager 2021
Michele Santoni Vlag van Italië Italië Hoofdtrainer 2021
Ben Kinds Vlag van Nederland Nederland Hoofd Jeugdopleiding 2017
John de Jager Vlag van Nederland Nederland Hoofd Scouting

Laatste update: 8 juni 2021 17:55

Eerste Elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Naam Nationaliteit Contract Vorige club
Doelmannen
1 Liam Bossin Vlag van België België 2023 Vlag van Ierland Cork City FC
21 Max van Herk Vlag van Nederland Nederland ama Vlag van Nederland Eigen jeugd
31 Joey Koorevaar Vlag van Nederland Nederland 2022 Vlag van Nederland Feyenoord
Verdedigers
2 Ruggero Mannes Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland Almere City FC
3 Toine van Huizen Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland BV De Graafschap
5 Bradley Vliet Vlag van Nederland Nederland 2002 Vlag van Kroatië Lokomotiva Zagreb
12 Jurian Hobbel Vlag van Nederland Nederland ama Vlag van Nederland Eigen jeugd
14 Jop van der Avert Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland Willem II
15 Mauro Savastano Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland AZ
16 Seydine N’Diaye Vlag van Frankrijk Frankrijk huur Vlag van Turkije Göztepe SK
23 Devon Koswal Vlag van Nederland Nederland 2022 Vlag van Nederland Eigen jeugd
Middenvelders
4 Alessio Miceli Vlag van Italië Italië 2023 Vlag van Italië Piacenza Calcio
6 Nikki Baggerman Vlag van Nederland Nederland 2022 Vlag van Nederland RKC Waalwijk
7 Jari Schuurman Vlag van Nederland Nederland 2022 Vlag van Nederland Feyenoord
8 Pascu Vlag van Spanje Spanje 2022 Vlag van Nederland ADO Den Haag
10 Tim Hölscher Vlag van Duitsland Duitsland 2022 Vlag van Nederland TOP Oss
17 Emir Biberoğlu Vlag van Turkije Turkije 2023 Vlag van Nederland AZ
22 Kevin Vermeulen Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland RKC Waalwijk
24 Anouar El Azzouzi Vlag van Marokko Marokko ama Vlag van Nederland N.E.C.
Aanvallers
9 Stijn Meijer Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland SBV Excelsior
11 Nikolas Agrafiotis Vlag van Servië Servië 2022 Vlag van Nederland SBV Vitesse
18 Jerailly Wielzen Vlag van Nederland Nederland ama Vlag van Nederland Eigen jeugd
19 Thomas Schalekamp Vlag van Nederland Nederland 2022 Vlag van Nederland Eigen jeugd
20 Mathis Suray Vlag van België België 2023 Vlag van België RSC Anderlecht
25 Ibrahim Cissokko Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland N.E.C.
27 Jacky Donkor Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland FC Eindhoven

Laatste update: 30 augustus 2021 11:42

Staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Nationaliteit Functie Sinds
Technische Staf
Michele Santoni Vlag van Italië Italië Hoofdtrainer 2021
Ben Kinds Vlag van Nederland Nederland Assistent-trainer 2020
vacant Vlag van Nederland Nederland Assistent-trainer
Maik van den Kieboom Vlag van Nederland Nederland Keeperstrainer
Mark de Vries Vlag van Nederland Nederland Spitsentrainer
Medische Staf
Michael Koedam Vlag van Nederland Nederland Verzorger
Conditie-/Hersteltrainer
Analyse Staf
Bram Berk Vlag van Nederland Nederland Videoanalist
Joel Titaley Vlag van Nederland Nederland Wedstrijdanalist
Overige Staf
Lex Stofkooper Vlag van Nederland Nederland Teammanager
Jan van Zadelhoff Vlag van Nederland Nederland Materiaalman

Laatste update: 8 juni 2021 17:55

Overzichtslijsten[bewerken | brontekst bewerken]

Eindklasseringen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1973 20e
    Eerste divisie
  • 1974 15e
    Eerste divisie
  • 1975 17e
    Eerste divisie
  • 1976 12e
    Eerste divisie
  • 1977 18e
    Eerste divisie
  • 1978 18e
    Eerste divisie
  • 1979 19e
    Eerste divisie
  • 1980 8e
    Eerste divisie
  • 1981 5e
    Eerste divisie
  • 1982 15e
    Eerste divisie
  • 1983 1e
    Eerste divisie
  • 1984 18e
    Eredivisie
  • 1985 14e
    Eerste divisie
  • 1986 15e
    Eerste divisie
  • 1987 9e
    Eerste divisie
  • 1988 18e
    Eredivisie
  • 1989 15e
    Eerste divisie
  • 1990 19e
    Eerste divisie
  • 1991 8e
    Eerste divisie
  • 1992 15e
    Eredivisie
  • 1993 18e
    Eredivisie
  • 1994 1e
    Eerste divisie
  • 1995 18e
    Eredivisie
  • 1996 7e
    Eerste divisie
  • 1997 12e
    Eerste divisie
  • 1998 17e
    Eerste divisie
  • 1999 14e
    Eerste divisie
  • 2000 8e
    Eerste divisie
  • 2001 12e
    Eerste divisie
  • 2002 10e
    Eerste divisie
  • 2003 18e
    Eerste divisie
  • 2004 15e
    Eerste divisie
  • 2005 8e
    Eerste divisie
  • 2006 9e
    Eerste divisie
  • 2007 6e
    Eerste divisie
  • 2008 12e
    Eerste divisie
  • 2009 8e
    Eerste divisie
  • 2010 13e
    Eerste divisie
  • 2011 11e
    Eerste divisie
  • 2012 10e
    Eerste divisie
  • 2013 9e
    Eerste divisie
  • 2014 2e
    Eerste divisie
  • 2015 18e
    Eredivisie
  • 2016 14e
    Eerste divisie
  • 2017 19e
    Eerste divisie
  • 2018 13e
    Eerste divisie
  • 2019 17e
    Eerste divisie
  • 2020 19e
    Eerste divisie
  • 2021 20e
    Eerste divisie
🛈 Uitleg
  • 1972 – 1979: FC Dordrecht
  • 1979 – 1990: DS '79
  • 1990 – 1991: Dordrecht '90
  • 1991 – 1993: SVV/Dordrecht '90
  • 1993 – 2002: Dordrecht '90
  • 2002 – heden: FC Dordrecht

Seizoensoverzichten[bewerken | brontekst bewerken]

Gemiddeld aantal toeschouwers per thuiswedstrijd[bewerken | brontekst bewerken]

2.081
2.350
2.066
2.102
2.212
2.308
2.911
3.874
1.960
1.529
1.543
1.767
1.710
07/08 08/09 09/10 10/11 11/12 12/13 13/14 14/15 15/16 16/17 17/18 18/19 19/20

Europees voetbal[bewerken | brontekst bewerken]

  • GR = groepswedstrijden
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score
Intertoto Cup 1992 Intertoto Cup GR Vlag van Duitsland 1. FC Saarbrücken 1-1, 1-1
GR Vlag van Zweden Hammarby IF 2-1, 2-3
GR Vlag van Denemarken Aalborg BK 1-1, 0-3

Bekende spelers uit het verleden[bewerken | brontekst bewerken]

Zie lijst van spelers van FC Dordrecht voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Topscorers[bewerken | brontekst bewerken]

Trainers[bewerken | brontekst bewerken]

Zie lijst van trainers van FC Dordrecht voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]