Willem II (voetbalclub)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Willem II
Koning Willem II Stadion
Naam Willem II
Bijnaam Tricolores
Superkruiken
Opgericht 12 augustus 1896
Plaats Tilburg
Stadion Koning Willem II Stadion
Capaciteit 14.700
Voorzitter Vlag van Nederland Jan van der Laak
Algemeen directeur Vlag van Nederland Martin van Geel
Technisch directeur Vlag van Nederland Joris Mathijsen
Trainer Vlag van Nederland Fred Grim
(Hoofd)sponsor Vlag van Nederland Destil
Begroting € 12,5 miljoen[1]
Competitie Vlag van Nederland Eredivisie (2021/22)
Prijzen Landskampioen Schaal.png Landskampioenschap: 3x
KNVB Beker.svg KNVB beker: 2x
Landskampioen Schaal.png Eerste divisie: 3×
Website www.willem-ii.nl
Thuis
Uit
Derde tenue
Geldig voor 2020/21
Icoontje huidige resultaten Huidig seizoen
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Willem II is een Nederlandse profvoetbalclub uit Tilburg. De clubkleuren zijn rood, wit en blauw. De thuiswedstrijden van de tricolores worden sinds 1995 gespeeld in het Koning Willem II Stadion aan de Goirleseweg in Tilburg.

Historie[bewerken | brontekst bewerken]

De eerste jaren[bewerken | brontekst bewerken]

Bioscoopjournaal uit maart 1923. Voetbalwedstrijd nederlands proefelftal tegen Willem II. Uitslag 1 - 1.

Op 12 augustus 1896 werd in Tilburg voetbalclub Tilburgia opgericht door Marten Evert van Kuiken[2]. Lange tijd werd gedacht dat de club was opgericht door Gerard de Ruiter[3], stagiair bij de NS-hoofdwerkplaats in Tilburg. Het verhaal ging dat hij van voetbal hield, maar Brabant nog niet erg bekend was met deze sport, en hij daarom een groep van twaalf mannen bij elkaar zocht. Zij zouden de nieuwe voetbalclub Tilburgia hebben gevormd. Dit verhaal blijkt dus onjuist te zijn.

Na anderhalf jaar wordt de naam Tilburgia gewijzigd in Willem II, naar de voormalige koning Willem II, die zijn militair hoofdkwartier had gevestigd in Tilburg en die ook in de stad overleed.

Hoewel er in de eerste jaren vooral sprake was van een gezelligheidsvereniging, was Willem II aangesloten bij de Brabantse Voetbalbond. In 1904 treedt de club ook toe tot de Nederlandse voetbalbond (de huidige KNVB). Het Zuiden telde in de beginjaren van de Nederlandse Voetbal Bond niet echt mee in het voetbal. Het waren immers vooral de clubs uit het Westen die de prijzen wonnen. In 1916 echter bracht Willem II uit Tilburg daar verandering in. Willem II won namelijk in dat jaar het landskampioenschap. Het elftal bestond toen uit: Walter van den Bergh, Harrie van Gerwen, Louis Marsé, Pim Versluys, Harry Mommers, Louis Schollaert, Harrie van Asten, Jos van Son, Toon van Son, Tinus van Beurden, Jef Briaire.

In 1944 won Willem II voor het eerst de KNVB Beker, Groene Ster werd met 9-2 verslagen in de meest doelpuntrijke bekerfinale ooit. Tijdens de oorlog was het stadion van Willem II voor een groot deel ontdaan van zijn hout dat als brandhout werd gebruikt. In eerste instantie wilde men de accommodatie volledig opknappen. Later ging men over op de bouw van een geheel nieuw stadion. Wat nogal gewaagd was, want net na de oorlog waren bouwmaterialen zeer schaars. En de kosten van het stadion, ruim één miljoen gulden, logen er ook niet om. In 1947 ging de eerste spade de grond in en in begin 1948 was het grasveld klaar om bespeeld te worden. In de jaren daarna werd nog een aantal aanpassingen aan het stadion gedaan. Successen bleven in de nieuwe omgeving niet uit. In het jaar 1952 werd Willem II voor de tweede keer in het bestaan landskampioen.

Terend op dit succes kreeg het Willem II stadion in 1953 nog een nieuwe overdekte hoofdtribune.

Invoering betaald voetbal[bewerken | brontekst bewerken]

Nadat de KNVB in november 1954 besloot tot invoering van (semi)professioneel voetbal in Nederland, werd Willem II in 1955 de eerste landskampioen van het betaald voetbal. Op de laatste speeldag kon Willem II kampioen worden, maar dan moest het winnen van FC Eindhoven en dan moest NAC verliezen van PSV. Willem II won met 2-3 bij Eindhoven en PSV won uit bij NAC, zodat Willem II de eerste landskampioen in het betaald voetbal werd. Met spelers Chris Feijt, Jan Smolders, Jo Mommers, Piet van Bladel, Jef Mertens, Janus Wagener, Piet van Beers, Jan Brooijmans, Rinus Formannoy, Frans van Loon, Jan van Roessel, Piet van Neer, Cees Dikmans, Jan van de Luijtgaarden, Sjel de Bruyckere, Toon Becx en Piet de Jong schreven de res onder leiding van trainer František Fadrhonc historie. Willem II mocht daarom als eerste Nederlandse club naar de Europa Cup I, maar meldde zich af zodat PSV zijn Europese debuut kon maken. In 1956 werd de eredivisie opgericht en Willem II was een van de deelnemende teams, Willem II degradeerde, maar keerde een seizoen later gelijk weer terug na het kampioenschap in de eerste divisie A en zou tot 1963 in de Eredivisie spelen.

Winst KNVB beker en Europees debuut[bewerken | brontekst bewerken]

Teams van Manchester en Willem II (1963)

In het seizoen 1962/63 degradeerde Willem II uit de Eredivisie door als vijftiende en voorlaatste te eindigen. Wel wist Willem II de KNVB Beker te winnen door de finale met 0-3 van ADO te winnen. In de vierde ronde had Willem II nog Ajax uitgeschakeld.

Daarom mocht Willem II in het seizoen 1963/64 als eerste divisieclub zijn Europese debuut maken. In de Europa Cup voor bekerwinnaars trof Willem II in de 1e ronde het Engelse Manchester United. Willem II behaalde in de Rotterdamse Kuip een 1-1 gelijkspel, maar verloor de return in Manchester op Old Trafford met 6-1, waardoor het Europese avontuur tot een ronde beperkt bleef.

Bivakkeren in Eerste divisie[bewerken | brontekst bewerken]

Willem II degradeerde in het seizoen 1966/67 naar de eerste divisie door te eindigen als achttiende en daarmee laatste ploeg op de ranglijst van de eredivisie. De Tilburgers wonnen dat seizoen twee partijen, thuis tegen Fortuna '54 (2-1) en Telstar (5-2). Op bezoek bij ADO leed de club met 6-1 de grootste van in totaal 23 nederlagen dat seizoen. De degradatie vormde de inleiding tot de sportief slechtste periode van Willem II sinds de invoering van het betaalde voetbal. De Tilburgers zagen de eredivisie pas weer terug in het seizoen 1979/80. Het jaar daarvoor werd het onder trainer Henk de Jonge met onder meer Bud Brocken, Martin van Geel, Johan Havermans, Johan Huybregts en Henk van Rooy in het team derde in de eerste divisie. Het won vervolgens op doelsaldo de nacompetitie ten koste van Fortuna Sittard, FC Groningen en Telstar.

De jaren tussen de initiële degradatie en de rentree in de eredivisie leidde Willem II een grijs bestaan op het op een na hoogste niveau. Vaker wel dan niet eindigde de club in het rechterrijtje en in het seizoen 1973/74 leverde zij zelfs de slechtste prestatie in haar bestaan in het betaalde voetbal. Het werd destijds achttiende van de twintig clubs die op dat moment de eerste divisie vormden. Alleen Veendam en De Volewijckers eindigden lager. Het is een tijd van financiële zorgen en reorganisatie. Op 11 april 1972 komt er een nieuwe verenigingsvorm. De club krijgt de officiële naam Sportclub Tilburg / Willem II, en bestaat uit een afdeling betaald voetbal met de naam Sportclub Tilburg en een amateurafdeling met de naam Willem II. Dit blijkt echter onpraktisch en voor buitenstaanders verwarrend, waarop in december 1972 wordt teruggekeerd naar de naam Willem II.

Willem II opent op 1 februari 1974 het allereerste voetbalinternaat in Nederland. Dit leidt op korte termijn niet tot hernieuwde sportieve successen.

Bijna faillissement[bewerken | brontekst bewerken]

Door de promotie onder leiding van Henk de Jonge kwam Willem II van midden 1979 weer uit in de Eredivisie. Hoewel de sportieve euforie groot is, hebben de Tilburgers financieel grote zorgen. In de jaren zeventig is een schuldenlast van 1,2 miljoen gulden opgebouwd. Dat leidt tot grote financiële zorgen die rond de kerst van 1981 escaleren. De FIOD valt binnen en de schuldenlast wordt geopenbaard. Een commissie stelt dat er financieel orde op zaak moet worden gesteld. De rechtbank verleent Willem II op 28 juni 1982 surseance van betaling. Vanaf dat moment worden allerlei initiatieven genomen om betaald voetbal in Tilburg mogelijk te houden. Onder leiding van Wim Groels wordt een strakke regie gevoerd die uiteindelijk moet leiden tot de redding van de club. Voor het eerst gaat Willem II spelen met shirtreclame (Tempofoon), de Stichting Behoud Betaald Voetbal Regio Tilburg haalt 200.000 gulden op en er worden afspraken gemaakt met de fiscus en het bedrijfsleven. Dat leidt er uiteindelijk toe dat in februari 1984 de surseance van betaling wordt opgeheven. Hoewel financieel gezond, had de hervorming gevolgen voor de sportieve prestaties. In 1984 degradeert Willem II opnieuw uit de Eredivisie.

Wederopstanding onder Piet de Visser[bewerken | brontekst bewerken]

Midden jaren tachtig wordt Piet de Visser aangesteld als trainer van Willem II. Hij kan met talenten uit de regio voortbouwen op het fundament dat is gelegd door de sanering van de jaren ervoor. In 1987 dwingt de club promotie af door als tweede te eindigen achter kampioen FC Volendam. Die plek werd toen nog beloond met rechtstreekse promotie. Onder leiding van eerst De Visser en later zijn protegé Adrie Koster en Jan Reker wordt gewerkt aan een stabiele Eredivisieclub. De prestatie verbeteren in de eerste helft van de jaren negentig met het seizoen. Het is de tijd van het doorbreken van onder andere Ulrich van Gobbel, Marc Overmars, Jean-Paul van Gastel, John Veldman, Louis Laros en Jaap Stam. Willem II is weer gezond en als een van de eerste clubs bouwt het een nieuw stadion. In 1995 opende toenmalig burgemeester van Tilburg Gerrit Brokx het nieuwe Willem II Stadion.

De glorietijd onder Co Adriaanse[bewerken | brontekst bewerken]

In 1997 besloot Willem II om de toenmalige hoofd jeugdopleiding van Ajax Co Adriaanse aan te stellen als hoofdtrainer van de A-selectie. Hoewel de eerste resultaten tegenvielen, zette het team later dat seizoen de weg naar boven in. Uiteindelijk behaalde Willem II de vijfde plaats en daarmee werd voor het eerst in 35 jaar Europees voetbal behaald. Na twee 3-0-overwinningen tegen het Georgische Dinamo Tbilisi in de eerste ronde, viel in de tweede ronde van de UEFA-cup het doek. Real Betis (Spanje) bleek na een gelijkspel (1-1) en een nederlaag (0-3) te sterk.
Het seizoen waarin UEFA-cupvoetbal werd gespeeld begon weer wisselvallig. Na uitschakeling in Europa werd de stijgende lijn ingezet. Na de winterstop was Willem II onoverwinnelijk en één wedstrijd voor het einde van de competitie (uit tegen Cambuur Leeuwarden) werd de tweede plaats achter kampioen Feyenoord zeker gesteld. Willem II mocht de UEFA Champions League in. Het vertrek van steunpilaar Sami Hyypiä had het elftal duidelijk geen goed gedaan. In de Champions League werden slechts twee punten gepakt in een poule met Spartak Moskou, Sparta Praag en Girondins de Bordeaux. Ook in de eredivisie ging het niet lekker. Willem II werd negende en nog voor het einde van het seizoen nam Adriaanse ontslag.

Co Adriaanse, oud-trainer van Willem II

Teruggang onder Hulshoff[bewerken | brontekst bewerken]

Opvolger van de naar Ajax vertrokken Adriaanse, werd Hans Westerhof. Hij kon de successen die in de eerste jaren onder Adriaanse behaald werden niet terugbrengen naar Tilburg. Willem II maakte kleurloze jaren door als middenmoter. Ook Martin van Geel verliet de club. De technisch directeur werd door Dirk Scheringa naar het ambitieuze AZ gehaald. Bij Willem II werd hij opgevolgd door oud profvoetballer Barry Hulshoff. Onder zijn bewind lukte het de opvolgers van Westerhof Mark Wotte en André Wetzel niet om Willem II weer op het oude niveau te brengen. Hulshoff kreeg de schuld van het aantrekken van dure, niet aan de verwachtingen voldoende spelers als Youssef Mariana en het gratis de deur uitlopen van clubtoppers als Kew Jaliens en Joris Mathijsen. Een van de weinige lichtpuntjes was de selectie van middenvelder Denny Landzaat voor het Nederlands elftal.
Hulshoff werd januari 2004 ontslagen en uiteindelijk werd Kees Zwamborn aangesteld als zijn vervanger. Wotte vertrok in januari als technisch manager naar Feyenoord en was ad interim opgevolgd door Wetzel. Vanaf de zomer van 2004 werd Robert Maaskant trainer bij Willem II. In de competitie speelde Willem II onopvallend en werd het tiende. In de KNVB beker (toen Amstel Cup) bereikte Willem II door een 1-0-overwinning op Ajax de finale. Omdat landskampioen PSV daarin de tegenstander was, werd ook Europees voetbal afgedwongen. Willem II verloor de finale met 4-0. Het bereiken van de finale en Europees voetbal was voor Maaskant het enige hoogtepunt in Tilburg. In november 2005 wordt hij ontslagen wegens een teleurstellende zeventiende plaats in de competitie. Zwamborn volgde hem op en wist Willem II via de nacompetitie te behoeden voor degradatie.

Wanbeleid en drie wijze mannen[bewerken | brontekst bewerken]

De opvolger van Maaskant en Zwamborn werd Dennis van Wijk. Hij nam Andries Jonker, een jeugdvriend en oud-assistent-trainer bij FC Barcelona, mee als assistent. In het eerste seizoen presteerde de ploeg redelijk. Ondertussen werd Zwamborn weggepromoveerd en later vertrok hij helemaal. Jonker kreeg een dubbelfunctie. Naast assistent werd hij technisch manager. Als Willem II in het tweede seizoen van Van Wijk zwak presteert wordt de trainer door voorzitter Hans Verbunt ontslagen. De rol van Jonker in het ontslag van zijn vriend bleef schimmig en Van Wijk liet weten de vriendschap als over te beschouwen. Jonker werd de opvolger van Van Wijk en bleef een jaar aan als trainer, totdat zijn assistent Alfons Groenendijk het februari 2009 over nam. Onder diens leiding eindigde Willem II op een twaalfde plaats in het seizoen 2009/2010.

In de zomer van 2009 vertrok Jonker om bij Bayern München assistent te worden van Louis van Gaal. Henry van der Vegt werd de nieuwe technisch directeur. Het al jaren vermoede wanbeleid bij de club bleek waarheid: Willem II kreeg grote financiële problemen en voorzitter Verbunt trad begin 2010 af. De club bleek jarenlang structureel te veel hebben uitgegeven. Bovendien werd er sterk gespeculeerd over het doorverkopen van Mousa Dembélé en Mounir El Hamdaoui door AZ.

Een commissie van drie "wijze mannen" werd aangesteld om een analyse te maken van de financiële, sportieve en organisatorische situatie bij Willem II. Onder leiding van Jan Melis, voormalig gemeenteraadslid in Tilburg, zakenman en oud-voorzitter van de Kamer van Koophandel gingen Paul Bottelier en Mike Leers aan de slag. Een van de conclusies was dat Willem II financieel op te grote voet had geleefd en dat bezuinigingen en organisatorische hervormingen noodzakelijk waren. Zo moest de begroting terug van 12,5 miljoen euro naar 10 miljoen euro. Na de presentatie van het rapport werd commissielid Paul Bottelier aangesteld als kwartiermeester. Hij kreeg alle bevoegdheden en de Raad van Bestuur trad in zijn geheel terug. Algemeen directeur Frank Molkenboer stapte op en clubman John Feskens werd als "structureel assistent-trainer" overgenomen van RKC Waalwijk.

Ook sportief was er sprake van malaise. De club eindigde als zeventiende in de eredivisie en moest dus play-offs om promotie/degradatie spelen. Met hangen en wurgen werden FC Eindhoven en Go Ahead Eagles verslagen, waardoor Willem II ook in het seizoen 2010/2011 mocht uitkomen in de Eredivisie. Een dag nadat de club de finale tegen Go Ahead Eagles won, werd bekend dat Willem II in acute financiële nood verkeerde. De salarissen van mei en juni konden niet meer worden betaald. Bij de gemeente Tilburg werd aangeklopt om steun.[4] Ondanks de toezegging van de gemeente om de huur van het stadion te verlagen en bepaalde schulden kwijt te schelden was de schuldenlast van Willem II nog steeds penibel. Op 11 oktober 2010 ging de gemeenteraad van Tilburg akkoord met een subsidieverstrekking van 1,2 miljoen euro.

Op en neer[bewerken | brontekst bewerken]

Aan het einde van seizoen 2010/2011 degradeerde Willem II naar de Eerste divisie, waarop Jurgen Streppel werd aangesteld als nieuwe coach. Onder hem keerde de club op zondag 20 mei 2012 met een compleet nieuw elftal na één seizoen terug naar de Eredivisie. Willem eindigde de reguliere competitie weliswaar als nummer vijf, maar versloeg in de play-offs 2012 vervolgens zowel Sparta Rotterdam als FC Den Bosch. In het daaropvolgende seizoen 2012/2013 werd de club laatste in de Eredivisie en degradeerde ze weer. Het verblijf in de Eerste divisie duurde opnieuw één seizoen. Willem II werd in het seizoen 2013/14 kampioen en keerde zo wederom terug in de Eredivisie. Ditmaal dwong het Willem II van Streppel behoud af via een negende plaats in de competitie, het beste resultaat sinds 2003/04. Streppel hield Willem II vervolgens in zijn vijfde en laatste jaar als trainer van de club nogmaals op het hoogste niveau, nu via de play-offs 2016.

In het seizoen 2017/2018 haalde Willem II de halve finale van de KNVB Beker, waarin uit bij Feyenoord werd verloren. Ondanks dat resultaat ging het in de competitie minder goed, waardoor trainer Erwin van de Looi opstapte.

Stijgende lijn[bewerken | brontekst bewerken]

Na het opstappen van Van de Looi maakte assistent Reinier Robbemond het seizoen af en onder zijn leiding speelde Willem II zich veilig en werd er thuis met 5-0 van de latere landskampioen PSV gewonnen. In het volgende seizoen wist Willem II met Adrie Koster als nieuwe trainer voor de vierde keer in haar bestaan de finale van de KNVB Beker te halen. In de halve finale werd AZ na strafschoppen verslagen. In de finale was Ajax met 4-0 te sterk. Willem II wist zich ook ver voor het einde van het seizoen veilig te spelen en eindigde op de 10e plaats. In het seizoen 2019/2020 stond Willem II na 26 speelronden op de 5e plaats in de Eredivisie, toen de competitie door de KNVB werd beëindigd vanwege het uitbreken van de coronacrisis. Deze vijfde plaats was de hoogste klassering van Willem II sinds 1999. Willem II kreeg van de KNVB het startbewijs voor de tweede kwalificatieronde van Europa League toegewezen. Dit startbewijs was eigenlijk bestemd voor de winnaar van de play offs om Europees voetbal, maar aangezien deze play offs niet meer gespeeld konden worden door de coronacrisis kreeg Willem II dit startbewijs en zal het in het seizoen 2020/2021 voor het eerst sinds 2005 weer uitkomen in een UEFA toernooi. In de Europa League werd in de tweede kwalificatieronde gewonnen van Progres Niedèrkorn uit Luxemburg, waarna in de derde kwalificatieronde Rangers FC te sterk was. Beide ontmoetingen bestonden uit een wedstrijd en werden zonder publiek gespeeld, vanwege de coronacrisis.

In het door de coronacrisis geteisterde seizoen kon Willem II de stijgende lijn maar niet doorzetten. Na 9 speelronden in de Eredivisie stonden de Tilburgers op een twaalfde plaats met acht punten. Ondanks deze mindere start van het seizoen besloot de clubleiding het contract van trainer Adrie Koster met een jaar te verlengen, met het vertrouwen dat hij de boel weer op de rit zou kunnen krijgen. In de negen wedstrijden die volgden leek het spel wat te verbeteren, maar sprokkelde de ploeg een schamele twee punten bij elkaar en werden er mede door individuele fouten in de laatste fase van wedstrijden dure punten verspeeld tegen directe concurrenten. Op 22 januari traden de Tilburgers thuis aan tegen PEC Zwolle. De res kwamen op voorsprong, maar moesten al voor rust met tien man verder nadat scheidsrechter Sander van der Eijk een dubieuze rode kaart trok voor de Duitse spits Kwasi Okyere Wriedt (die later werd geseponeerd). De wedstrijd werd met 1-3 verloren, waarna het bestuur van Willem II ingreep. Na 18 speelronden werd het vertrouwen in trainer Adrie Koster opgezegd en op 26 januari werd wereldkundig gemaakt dat de wegen van de Tilburgers en de Zeeuwse oefenmeester zouden scheiden. Technisch directeur Joris Mathijsen noemde het een moeilijke beslissing, zeker gezien de positieve resultaten die de samenwerking in de voorgaande jaren had voortgebracht. 'Het voelt ook als falen voor ons als spelersgroep', zei aanvoerder en clubicoon Jordens Peters desgevraagd.

Zjelko Petrovic werd aangesteld als opvolger van Adrie Koster. Onder leiding van Petrovic wist Willem II zich te handhaven in de eredivisie.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

De finale van de KNVB beker in 1944 tussen Willem II en Groene Ster
Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Nederlands landskampioenschap 1916, 1952, 1955
KNVB beker 1944, 1963
Regionaal
Zilveren Bal 1916, 1917, 1921

Clubrecords[bewerken | brontekst bewerken]

Organisatie[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Nationaliteit Functie Sinds
Raad van Commissarissen
Jan van der Laak Vlag van Nederland Voorzitter (ad interim) 2016
Meindert van Duijvenbode Vlag van Nederland Commissaris 2019
Ilse Melis Vlag van Nederland Commissaris 2019
Ruud Vreeman Vlag van Nederland Commissaris 2017
Directie
Martin van Geel Vlag van Nederland Algemeen directeur 2019
Joris Mathijsen Vlag van Nederland Technisch directeur 2016

Eerste Elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook Willem II in het seizoen 2021/22

Bijgewerkt tot 9 november 2021.

Nr. Nat. Naam Competitie Play-offs Beker Europa Totaal Contract Vorige club Debuut Debuutwedstrijd
W Doelpunten W Doelpunten W Doelpunten W Doelpunten W Doelpunten
Keepers
1 Vlag van Nederland Robbin Ruiter 11 0 0 0 1 0 1 0 13 0 2022 Vlag van Nederland PSV 10 september 2020 FC Progrès Niederkorn - Willem II, 0-5
21 Vlag van Duitsland Timon Wellenreuther 78 0 0 0 9 0 0 0 87 0 2022 Vlag van België RSC Anderlecht 13 augustus 2017 Willem II - Excelsior, 1-2
24 Vlag van Nederland Connor van den Berg 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0 2022 Jeugdopleiding 12 september 2021 NEC - Willem II, 0-0
26 Vlag van België Jorn Brondeel 12 0 0 0 0 0 0 0 12 0 2023 Vlag van Nederland FC Twente 31 januari 2021 Willem II - FC Emmen, 2-0
Verdedigers
3 Vlag van Nederland Freek Heerkens 167 5 3 1 20 0 1 0 191 6 2022 Vlag van Nederland Go Ahead Eagles 4 augustus 2013 Willem II - FC Den Bosch, 2-2
4 Vlag van Noorwegen Ulrik Jenssen 11 0 0 0 1 0 0 0 12 0 2024 Vlag van Denemarken FC Nordsjælland 15 augustus 2021 Willem II - Feyenoord, 0-4
5 Vlag van Zweden Emil Bergström (gehuurd) 8 0 0 0 1 0 0 0 9 0 2022 Vlag van Nederland FC Utrecht 15 augustus 2021 Willem II - Feyenoord, 0-4
13 Vlag van Nederland Leeroy Owusu 38 0 0 0 2 0 0 0 40 0 2023 Vlag van Nederland De Graafschap 17 oktober 2020 Willem II - FC Twente, 0-3
18 Vlag van Suriname Miquel Nelom 24 0 0 0 2 0 2 0 28 0 2022 Vlag van Schotland Hibernian 15 september 2019 Heracles Almelo - Willem II, 4-1
25 Vlag van Griekenland Nikos Michelis (gehuurd) 6 0 0 0 0 0 0 0 6 0 2022 Vlag van Italië AC Milan 15 augustus 2021 Willem II - Feyenoord, 0-4
27 Vlag van Duitsland Derrick Köhn 41 0 0 0 2 0 2 0 45 0 2023 Vlag van Duitsland FC Bayern München 16 september 2020 FC Progrès Niederkorn - Willem II, 0-5
28 Vlag van Nederland Vincent Schippers 6 0 0 0 1 0 0 0 7 0 2022 Vlag van Nederland Sparta Rotterdam 4 oktober 2020 Willem II - Feyenoord, 1-4
Middenvelders
8 Vlag van Spanje Pol Llonch 91 3 0 0 11 0 0 0 105 3 2024 Vlag van Polen Wisła Kraków 11 augustus 2018 Willem II - VVV-Venlo, 0-1
15 Vlag van Zweden Max Svensson 11 1 0 0 1 0 0 0 12 0 2024 Vlag van Zweden Helsingborgs IF 15 augustus 2021 Willem II - Feyenoord, 0-4
16 Vlag van Nederland Ringo Meerveld 4 0 0 0 1 0 0 0 5 0 2025 Vlag van Nederland FC Den Bosch 21 september 2021 RKC Waalwijk - Willem II, 1-2
17 Vlag van Marokko Dries Saddiki 71 2 0 0 5 0 2 0 78 2 2022 Vlag van Nederland Fortuna Sittard 11 augustus 2018 Willem II - VVV-Venlo, 0-1
20 Vlag van Nederland Godfried Roemeratoe 5 0 0 0 1 0 0 0 6 0 2022 Vlag van Nederland FC Twente 28 augustus 2021 Willem II - PEC Zwolle, 1-0
22 Vlag van Nederland Wesley Spieringhs 24 1 0 0 1 0 0 0 25 1 2023 Jeugdopleiding 12 september 2020 Heerenveen - Willem II, 2-0
23 Vlag van Duitsland Görkem Sağlam 35 3 0 0 2 0 2 1 39 4 2022 Vlag van Duitsland VfL Bochum 16 februari 2020 Willem II - FC Utrecht, 1-1
Aanvallers
7 Vlag van Nederland Ché Nunnely 68 14 0 0 5 1 2 1 75 16 2022 Vlag van Nederland Ajax 2 augustus 2019 PEC Zwolle - Willem II, 1-3
9 Vlag van Ghana Kwasi Okyere Wriedt 35 12 0 0 2 0 0 0 37 12 2023 Vlag van Duitsland FC Bayern München 5 december 2020 Fortuna Sittard - Willem II, 3-2
10 Vlag van Griekenland Argyris Kampetsis (gehuurd) 6 0 0 0 1 0 0 0 7 0 2022 Vlag van Griekenland Panathinaikos 12 september 2021 NEC - Willem II, 0-0
11 Vlag van Duitsland Mats Köhlert 69 9 0 0 5 0 2 0 76 9 2022 Vlag van Duitsland Hamburger SV 2 augustus 2019 PEC Zwolle - Willem II, 1-3
14 Vlag van België Elton Kabangu 8 0 0 0 0 0 0 0 8 0 2022 Vlag van Nederland FC Eindhoven 1 september 2019 Willem II - Feyenoord, 0-1
19 Vlag van Duitsland John Yeboah 11 1 0 0 2 0 1 0 14 1 2023 Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg 20 september 2020 Heracles Almelo

Staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Nationaliteit Functie Sinds
Technische staf
Fred Grim Vlag van Nederland Hoofdtrainer 2021
Denny Landzaat Vlag van Nederland Assistent-trainer 2021
Harald Wapenaar Vlag van Nederland Keeperstrainer 2016
Chima Onyeike Vlag van Nederland Conditietrainer 2018
Tom Wagemaker Vlag van Nederland Video-analist 2016
Gerard Wielaert Vlag van Nederland Hoofd scouting 2016
Medische staf
Jan de Waal Malefijt Vlag van Nederland Clubarts 2015
Pieter Vioen Vlag van Nederland Clubarts 2015
Henry van Amelsfort Vlag van Nederland Verzorger / hersteltrainer 1992
Gijs van der Bom Vlag van Nederland Fysiotherapeut 2012
Overige staf
Jos van Nieuwstadt Vlag van Nederland Teammanager 2017
Paul Coehorst Vlag van Nederland Materiaalverzorger 2015
Guus Bierings Vlag van Nederland Materiaalverzorger 2015

Beloftenelftal[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds het seizoen 2015-16 speelt Willem II niet meer met een vast beloftenteam. Het team wordt aangevuld door spelers van het eerste elftal en de JO19.

Competitieresultaten vanaf 1898/99[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1899 3e
    Tweede klasse A
  • 1900 4e
    Tweede klasse A
  • 1901
  • 1902
  • 1903
  • 1904 4e
    Tweede klasse A
  • 1905 3e
    Tweede klasse A
  • 1906 2e
    Tweede klasse A
  • 1907 3e
    Tweede klasse A
  • 1908 3e
    Tweede klasse A
  • 1909 3e
    Tweede klasse A
  • 1910 2e
    Tweede klasse B
  • 1911 2e
    Tweede klasse A
  • 1912 2e
    Tweede klasse A
  • 1913 2e
    Tweede klasse A
  • 1914 1e
    Eerste klasse
  • 1915 2e
    Eerste klasse
  • 1916 1e
    Eerste klasse
  • 1917 1e
    Eerste klasse
  • 1918 1e
    Eerste klasse
  • 1919 2e
    Eerste klasse
  • 1920 3e
    Eerste klasse
  • 1921 4e
    Eerste klasse
  • 1922 2e
    Eerste klasse
  • 1923 1e
    Eerste klasse
  • 1924 2e
    Eerste klasse
  • 1925 8e
    Eerste klasse
  • 1926 7e
    Eerste klasse
  • 1927 5e
    Eerste klasse
  • 1928 6e
    Eerste klasse
  • 1929 2e
    Eerste klasse
  • 1930 1e
    Eerste klasse
  • 1931 3e
    Eerste klasse
  • 1932 6e
    Eerste klasse
  • 1933 8e
    Eerste klasse
  • 1934 1e
    Eerste klasse
  • 1935 10e
    Eerste klasse
  • 1936 1e
    Tweede klasse B
  • 1937 1e
    Tweede klasse B
  • 1938 8e
    Eerste klasse
  • 1939 5e
    Eerste klasse
  • 1940 5e
    Eerste klasse
  • 1941 9e
    Eerste klasse
  • 1942 3e
    Eerste klasse
  • 1943 1e
    Eerste klasse
  • 1944 5e
    Eerste klasse
  • 1945
  • 1946 6e
    Eerste klasse
  • 1947 3e
    Eerste klasse
  • 1948 3e
    Eerste klasse
  • 1949 3e
    Eerste klasse
  • 1950 3e
    Eerste klasse
  • 1951 1e
    Eerste klasse D
  • 1952 1e
    Eerste klasse C
  • 1953 2e
    Eerste klasse C
  • 1954 2e
    Eerste klasse D
  • 1955 1e
    Eerste klasse (prof) B
  • 1956 6e
    Hoofdklasse (prof) B
  • 1957 17e
    Eredivisie
  • 1958 1e
    Eerste divisie A
  • 1959 16e
    Eredivisie
  • 1960 8e
    Eredivisie
  • 1961 10e
    Eredivisie
  • 1962 8e
    Eredivisie
  • 1963 15e
    Eredivisie
  • 1964 10e
    Eerste divisie
  • 1965 1e
    Eerste divisie
  • 1966 10e
    Eredivisie
  • 1967 18e
    Eredivisie
  • 1968 4e
    Eerste divisie
  • 1969 14e
    Eerste divisie
  • 1970 6e
    Eerste divisie
  • 1971 14e
    Eerste divisie
  • 1972 15e
    Eerste divisie
  • 1973 14e
    Eerste divisie
  • 1974 18e
    Eerste divisie
  • 1975 14e
    Eerste divisie
  • 1976 9e
    Eerste divisie
  • 1977 11e
    Eerste divisie
  • 1978 7e
    Eerste divisie
  • 1979 3e
    Eerste divisie
  • 1980 8e
    Eredivisie
  • 1981 10e
    Eredivisie
  • 1982 14e
    Eredivisie
  • 1983 14e
    Eredivisie
  • 1984 17e
    Eredivisie
  • 1985 8e
    Eerste divisie
  • 1986 5e
    Eerste divisie
  • 1987 2e
    Eerste divisie
  • 1988 4e
    Eredivisie
  • 1989 15e
    Eredivisie
  • 1990 13e
    Eredivisie
  • 1991 11e
    Eredivisie
  • 1992 12e
    Eredivisie
  • 1993 10e
    Eredivisie
  • 1994 8e
    Eredivisie
  • 1995 7e
    Eredivisie
  • 1996 12e
    Eredivisie
  • 1997 15e
    Eredivisie
  • 1998 5e
    Eredivisie
  • 1999 2e
    Eredivisie
  • 2000 9e
    Eredivisie
  • 2001 8e
    Eredivisie
  • 2002 11e
    Eredivisie
  • 2003 11e
    Eredivisie
  • 2004 7e
    Eredivisie
  • 2005 10e
    Eredivisie
  • 2006 17e
    Eredivisie
  • 2007 15e
    Eredivisie
  • 2008 15e
    Eredivisie
  • 2009 12e
    Eredivisie
  • 2010 17e
    Eredivisie
  • 2011 18e
    Eredivisie
  • 2012 5e
    Eerste divisie
  • 2013 18e
    Eredivisie
  • 2014 1e
    Eerste divisie
  • 2015 9e
    Eredivisie
  • 2016 16e
    Eredivisie
  • 2017 13e
    Eredivisie
  • 2018 13e
    Eredivisie
  • 2019 10e
    Eredivisie
  • 2020 5e
    Eredivisie
  • 2021 14e
    Eredivisie
🛈 Uitleg

Willem II in Europa[bewerken | brontekst bewerken]

1999/00
1998/99, 2005/06, 2020/21
1963/64
1980, 1981, 1994, 2002, 2003
Toelichting op de tabel: #Q = #kwalificatieronde / #voorronde, #R = #ronde, PO = Play-off, Groep (?e) = groepsfase (+ plaats in de groep), 1/16 = zestiende finale, 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, 1/2 = halve finale, TF = troostfinale, F = finale, T/U = Thuis/Uit, BW = Beslissingswedstrijd, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA-coëfficiënten.

Uitslagen vanuit gezichtspunt Willem II

Seizoen Competitie Ronde Land Club Totaalscore 1e W 2e W PUC
1963/64 Europacup II 1R Vlag van Engeland Manchester United 2-7 1-1 (T) 1-6 (U) 1.0
1980 Intertoto Cup Poule 7 Vlag van Zweden Malmö FF 1-3 0-1 (U) 1-2 (T) 0.0
Vlag van Duitsland MSV Duisburg 3-3 3-1 (U) 0-2 (T)
Vlag van Zwitserland FC Sion 4-3 0-0 (U) 4-3 (T)
1981 Intertoto Cup Poule 8 Vlag van Bulgarije Marek Stanke Dimitrov 5-1 1-0 (U) 4-1 (T) 0.0
Vlag van Duitsland Stuttgarter Kickers 4-6 1-3 (U) 3-3 (T)
Vlag van Noorwegen Viking FK 2-3 2-2 (U) 0-1 (T)
1994 Intertoto Cup Poule 8 Vlag van Oostenrijk FK Austria Wien 0-4 0-4 (U) 0.0
Vlag van Zweden IFK Norrköping 0-2 0-2 (U)
Vlag van Frankrijk SM Caen 1-0 1-0 (T)
Vlag van Denemarken Lyngby BK 3-1 3-1 (T)
1998/99 UEFA Cup 1R Vlag van Georgië FC Dinamo Tbilisi 6-0 3-0 (T) 3-0 (U) 5.0
2R Vlag van Spanje Real Betis 1-4 1-1 (T) 0-3 (U)
1999/00 Champions League Groep G Vlag van Rusland Spartak Moskou 2-4 1-3 (T) 1-1 (U) 3.0
Groep G Vlag van Frankrijk Girondins de Bordeaux 2-3 2-3 U) 0-0 (T)
Groep G Vlag van Tsjechië Sparta Praag 3-8 0-4 (U) 3-4 (T)
2002 UEFA Intertoto Cup 2R Vlag van Zwitserland FC St. Gallen 2-1 1-0 (T) 1-1 nv (U) 0.0
3R Vlag van Rusland Krylja Sovetov Samara 3-3 u 1-3 (U) 2-0 (T)
1/2 Vlag van Spanje Málaga CF 1-3 1-2 (U) 0-1 (T)
2003 UEFA Intertoto Cup 2R Vlag van Zwitserland FC Wil 3-4 2-1 (T) 1-3 (U) 0.0
2005/06 UEFA Cup 1R Vlag van Frankrijk AS Monaco 1-5 0-2 (U) 1-3 (T) 0.0
2020/21 Europa League 2Q Vlag van Luxemburg Progrès Niedercorn 5-0 5-0 (U) 2.0
3Q Vlag van Schotland Rangers FC 0-4 0-4 (T)

Totaal aantal punten behaald voor de UEFA Coëfficiënten: 11.0

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Bekende oud-Willem II'ers[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Lijst van spelers van Willem II (mannen) en Lijst van trainers van Willem II voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

Supporters[bewerken | brontekst bewerken]

De supporterskern van Willem II bevindt zich op de vakken A, B en C, de tribune achter het doel aan de 'Korvelse' kant van het stadion en in de volksmond beter bekend als de Kingside. Vele sfeeracties vinden vaak vanaf deze tribune plaats. De Kingside bestaat sinds 1979. Een groep supporters die zich 'onder de klok' verzamelden, gingen die naam gebruiken. Inmiddels zitten er ook bij de thuiswedstrijden de zogenoemde harde kern supporters aan de andere kant van het uitvak (vak E). Vanwege de vele betaaldvoetbalclubs in Brabant zijn er veel derby's. De meest beladen derby is de confrontatie met NAC Breda.

Amateurs en vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Willem II (amateurvoetbalvereniging) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie Willem II (vrouwenvoetbal) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie de categorie Willem II Tilburg van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.