SC Cambuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Cambuur Leeuwarden)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
SC Cambuur-Leeuwarden
SC Cambuur
Naam Sportclub Cambuur-Leeuwarden
Bijnaam SCC
Opgericht 19 juni 1964
Plaats Leeuwarden
Stadion Cambuurstadion
Capaciteit 10,250
Voorzitter Johan Schikker[1]
Algemeen directeur Ard de Graaf
Trainer Henk de Jong
(Hoofd)sponsor Bouwgroep Dijkstra Draisma
Begroting € 8,5 miljoen (2017)
Competitie Eredivisie (2021/22)
Website cambuur.nl
Thuis
Uit
Icoontje huidige resultaten 2020/21
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

SC Cambuur-Leeuwarden, kortweg SC Cambuur, is een professionele Nederlandse voetbalclub uit Leeuwarden. De club is opgericht in 1964 ter vervanging van het naar de amateurs teruggekeerde VV Leeuwarden. SC Cambuur speelt in de kleuren geel en blauw. De thuiswedstrijden worden afgewerkt in het Cambuurstadion, dat een capaciteit heeft van 10.250. De club wist in haar bestaan viermaal te promoveren naar de Eredivisie, waarin, aangezien de promotie na het seizoen 2020/2021 het in ieder geval in totaal acht seizoenen heeft gespeeld.

Naam en embleem[bewerken | bron bewerken]

Cambuur en het Cambuursterpad liggen ten oosten van het centrum van Leeuwarden op deze kaart uit 1866

De naam SC Cambuur komt voort uit de naam van de wijk waar het sportpark is gelegen: de Cambuursterhoek, ook wel het Cambuurkwartier genoemd. De wijk is op haar beurt vernoemd naar de middeleeuwse adellijke familie de Van Cammingha's, die hun burcht hadden op de plek waar nu ongeveer het stadion staat. Het clubembleem van SC Cambuur is een gemoderniseerde variant van het familieschild van de Van Cammingha's, verwijzend naar de rijke historie van zowel de naam als de locatie.

Het clubwapen is als volgt te omschrijven: een geel wapenschild met een liggend rood hert, de voorpoten uitgestrekt. Vergezeld met drie zwarte kammen met elk twee rijen tanden: twee kammen van boven en één kam van onderen. De kammen in het schild zijn zogenaamde sprekende wapens, oftewel wapens waarvan de afbeelding verwijst naar de naam van de drager ervan.

Clubkleuren[bewerken | bron bewerken]

Het tenue van SC Cambuur bestaat uit een geel shirt, blauwe broek en gele kousen. De witte kousen worden regelmatig ingewisseld voor gele, indien de tegenstander al witte kousen draagt. Geel en blauw zijn de kleuren van de stad Leeuwarden. De Leeuwarder vlag bestaat uit vier horizontale banen: blauw, geel, blauw en geel.

Oorsprong[bewerken | bron bewerken]

In 1964 werd SC Cambuur als profclub opgericht ter vervanging van het naar de amateurs teruggekeerde VV Leeuwarden. Die club is opgericht op 14 augustus 1917 en is in 2013 met VV Rood Geel gefuseerd tot SC Leovardia. Ze werkt haar thuiswedstrijden af op Sportpark Cambuur (gelegen naast het Cambuurstadion) en is tot op de dag van vandaag een van de amateurpartners van SC Cambuur.[2]

Initiatiefnemer om een nieuwe club te stichten was Sietse Westra, die van 1964 tot 1969 ook de manager van de club was. Eerste trainer van SC Cambuur was oud-bokser Jan Bens.

Geschiedenis[bewerken | bron bewerken]

Al meteen in het eerste jaar wist de club promotie naar de Eerste divisie af te dwingen.

Het eerste seizoen in de Eredivisie eindigde Cambuur op de veertiende plaats. Het Eredivisieavontuur duurde echter kort, want het seizoen daarop eindigde de club uit Leeuwarden op de achttiende plaats, wat degradatie naar de Eerste Divisie betekende. In 1998 maakte SC Cambuur via de nacompetitie de terugkeer naar de Eredivisie en ook dit avontuur duurde twee jaar.

Sindsdien speelde SC Cambuur dertien jaar lang in de Eerste divisie, waar het zowel sportief als financieel veel problemen kende. Het eerste seizoen dat SC Cambuur weer in de Eerste divisie speelde, eindigde Cambuur vierde. Vervolgens ging het op sportief en financieel gebied bergafwaarts. Een faillissement dreigde voor de club, maar dit werd ternauwernood voorkomen. Het dieptepunt kende Cambuur in het seizoen 2007/2008, toen de club als zeventiende eindigde. Daarna kwam de ommekeer.

In de daaropvolgende seizoenen eindigden de Leeuwarders in de top van de Eerste Divisie. Nadat SC Cambuur via de nacompetitie in die periode een aantal keer net niet promoveerde, werd de Leeuwarder club in het seizoen 2012/2013 kampioen van de Eerste Divisie. Daarmee dwong SC Cambuur directe promotie naar de Eredivisie af. Sinds het seizoen 2013/2014 komt de club uit Leeuwarden uit in de hoogste afdeling van het Nederlandse voetbal.

Op dinsdag 1 april 2014 kwam een groep van 150 supporters bij het stadion, waarvan 30 het stadion binnendrongen, omdat zij vonden dat hun trainer Lodeweges, die had gezegd het volgende seizoen bij rivaal sc Heerenveen te gaan werken, weg moest.[3] Hij werd opgevolgd door Henk de Jong. Met de Jong werd Cambuur in het seizoen 2014/15 twaalfde in de Eredivisie. Dit deed het met elf zeges, 41 punten en 46 doelpunten, alle drie nieuwe clubrecords. Zowel de eindklassering als de beperking van het aantal nederlagen (vijftien) in de Eredivisie waren evenaringen van clubrecords.[4]. Op dinsdag 9 februari 2016 kondigde Henk de Jong zijn vertrek als hoofdtrainer aan.[5] Op 1 mei 2016 degradeerde Cambuur uit de Eredivisie. Dit werd die dag middels een met 6-2 verloren wedstrijd uit bij PSV definitief. Daarmee kwam een einde aan een periode van drie seizoenen achter elkaar op het hoogste niveau, de langste in de geschiedenis van Cambuur. Het seizoen 2016/17 was nog amper begonnen of Marcel Keizer maakte bekend dat hij naar Ajax ging waar hij trainer zou worden van Jong Ajax dat net als Cambuur uitkomt in de Jupiler League. Een paar weken later werd Rob Maas gepresenteerd die een zeer teleurstellend seizoen bij Vitesse achter de rug had. Onder leiding van Rob Maas kende Cambuur een zeer stroeve start van de competitie. In oktober werd Rob Maas ontslagen en naar aanleiding daarvan stapte technisch directeur Henry van der Vegt ook op. Al snel werd bekend dat Gerald van den Belt terug zou keren als technisch en financieel directeur. In eerste instantie was van den Belt gehaald voor het nieuwe stadion. Assistent trainers Sipke Hulshof en Arne Slot namen de functie van hoofdtrainer op zich. Onder leiding van het duo Hulshof en Slot vond Cambuur de weg naar boven en behaalde het twee historische overwinningen op Ajax en FC Utrecht waarmee Cambuur zich voor het eerst in de clubhistorie plaatste voor de halve finale van de KNVB beker waarin AZ na strafschoppen te sterk was voor de ploeg van Hulshof en Slot. Eind 2017 werd Foeke Booy benoemd tot technisch directeur. Cambuur presteert de laatste jaren goed in de eerste divisie.

In het seizoen 2019/2020 eindigde Cambuur op de eerste plaats, maar werd het seizoen nietig verklaard door de KNVB wegens de Corona-crisis. De algemene voorspelling was dat Cambuur met nog 9 wedstrijden de kampioenspositie zou behouden in de laatste wedstrijden.

In het opvolgende seizoen van 2020/2021 werd de officiële kampioenstitel alsnog behaald met 15 punten voorsprong op de nummer twee. Cambuur schreef geschiedenis in de Eerste Divisie, met in totaal 92 punten en 3 periodetitels in 1 seizoen.

Cambuurstadion[bewerken | bron bewerken]

Zie Cambuurstadion voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Vol stadion bij SC Cambuur - AZ Alkmaar (KNVB-beker 2007/2008)

SC Cambuur had met het stadion aan het Cambuurplein een van de grootste stadions in de Eerste divisie en is gebouwd in Engelse stijl, met vier overdekte tribunes.

De beginjaren (1934-1980)[bewerken | bron bewerken]

Het stadion dateert van 1936. Op 12 september 1936 wordt het Gemeentelijk Sportpark Cambuur officieel in gebruik genomen. Op dat moment was er op de sportvelden en parkeerfaciliteiten na, alleen een hoofdtribune. In 1949 komen daar twee onoverdekte staantribunes en 1 onoverdekte zittribune bij, waarmee de capaciteit van het stadion is toegenomen tot 14.000 toeschouwers. In 1961 wordt de lichtinstallatie in gebruik genomen, een unicum voor die tijd. Niet voor niets is Philips Sport Vereniging (PSV) de tegenstander van VV Leeuwarden in de openingswedstrijd.

Modernere tijden (1980-2000)[bewerken | bron bewerken]

In 1980 worden twee overdekte tribunes gebouwd. De onoverdekte staantribune aan de zuidzijde -korte zijde- aan de Insulindestraat, wordt vervangen door een overdekte staantribune. Deze is vanaf die dag betere bekend als de Zuid-tribune. De onoverdekte staantribune aan de oostzijde -lange zijde- wordt vervangen door een overdekte zittribune. Deze wordt vanaf toen de Oost-tribune genoemd. Van het oorspronkelijke stadion is dan alleen nog de hoofdtribune bewaard gebleven. Deze is in 1995 vervangen door een nieuwe overdekte zittribune (over de hele lengte), die vanaf die dag beter bekendstaat als West-tribune. Daarnaast is de onoverdekte staantribune aan de noordzijde (korte zijde, aan de voormalige Marathonstraat) vervangen door een overdekte zittribune. Vanaf 1994 zijn er geen ingrijpende wijzigingen geweest in het Cambuurstadion. Het stadion heeft op dat moment een capaciteit voor 13.500 supporters.

Moeilijke periode en uitbreiding (2000-2009)[bewerken | bron bewerken]

Tussen 2003 en 2006 zijn gefaseerd de rode en witte stoeltjes op de West- en Noordtribune vervangen door gele en blauwe stoeltjes.

Jarenlang voetbalde SC Cambuur op een echt grasveld. In de loop der jaren werd de kwaliteit van het gras echter steeds slechter. De club probeerde dit probleem te verhelpen via een nieuw drainagesysteem. Toch werd in 2005 voor kunstgras gekozen: dat van Edelgrass uit Genemuiden. Het kunstgras heeft Cambuur echter niet gebracht wat was gehoopt, en na klachten van spelers en problemen met de kwaliteit werd in 2008 besloten om het kunstgras weer te vervangen door `regulier´ gras. Vanaf de start van seizoen 2008/09 speelt Cambuur weer op een gewone grasmat.

In de zomer van 2009 werd het uitvak verplaatst van de Noord- naar de Oost-tribune, waarmee per 7 augustus 2009 het aantal permanente zitplaatsen op 10.400 kwam. Tijdens de play-offwedstrijden in het seizoen 2008/2009 speelde Cambuur viermaal in twee weken tijd voor een volledig uitverkocht stadion. Ook koos de club ervoor om een noodtribune voor de West-tribune te zetten, waardoor de capaciteit tijdelijk op 10.500 plaatsen kwam.

Terugkeer naar de Eredivisie en plannen voor nieuw stadion (2009-2017)[bewerken | bron bewerken]

In juni 2009 heeft SC Cambuur plannen gepresenteerd aan de gemeente Leeuwarden voor de bouw van een nieuw stadion achter de WTC Expo (= de voormalige Frieslandhallen). Dit stadion zal in eerste instantie een capaciteit krijgen voor 12.000 toeschouwers, maar waar ook is voorzien in een eerste uitbreiding (ook tijdens de bouw als SC Cambuur tussentijds zou promoveren, wat uiteindelijk ook gebeurde) naar een capaciteit van 16.000 toeschouwers. Het was de bedoeling dat het nieuwe stadion in gebruik werd genomen in de loop van 2013, maar dit plan ging uiteindelijk niet door. Op 3 mei 2013 werd SC Cambuur kampioen in de Jupiler League waardoor de club na 13 jaar weer in de Eredivisie ging spelen.

Op 2 november 2013 maakt Cambuur de hernieuwde plannen voor een nieuw stadion bekend. Het moet ongeveer €25 miljoen gaan kosten en in 2016 operationeel zijn. Het stadion, dat bij voorkeur achter het WTC-complex gebouwd moet worden, moet een capaciteit krijgen van 15.000 toeschouwers. ,,Het plan heeft twee pijlers: duurzaamheid met betrekking tot het energievraagstuk en ontwikkeling van commerciële ruimtes, zegt Ype Smid, voorzitter van de raad van commissarissen van Cambuur.,,Dit is geen luchtkasteel, maar goed doordacht.

Op 14 maart 2014 tekenen wethouder en locoburgemeester Henk Deinum van de gemeente Leeuwarden en voorzitter Ype Smid van Cambuur een intentieovereenkomst. ,,Dit is een bevestiging van de wens van Cambuur om tot verdere stadionontwikkeling te komen, zei Ype Smid. ,,Het businessplan dat wij vorig jaar ingediend hebben wordt nu verder getoetst. Het streven van Cambuur is dat er in augustus 2017 een nieuw stadion gerealiseerd is. Dit gebeurde echter niet. In mei 2016 degradeerde SC Cambuur na 3 seizoenen uit de Eredivisie.

Definitief een nieuw stadion (2017-)[bewerken | bron bewerken]

Op 17 juli 2017 werd bekend dat de gemeenteraad van Leeuwarden unaniem heeft ingestemd met de bouw van het nieuwe Cambuurstadion.[6] Het nieuwe stadion zal naar verwachting in april 2022 gereed zijn.[7] Door het terugtrekken van projectontwikkelaar Wyckerveste is het nieuwe stadion op z'n vroegst in februari 2023 opgeleverd.[8]

Redders van de club[bewerken | bron bewerken]

Wegens een dreigend faillissement in 2006 is het Cambuurstadion als onderpand gebruikt voor de zogenaamde ´Old boys´ die in ruil daarvoor garant gingen staan voor de schuld van de club. Hiermee is het faillissement voorkomen. Bij verkoop van het stadion wordt de schuld weggewerkt. Sindsdien worden de ´Old boys´, vijf Leeuwarder zakenlieden maar bovenal vrienden en fervent Cambuursupporters, gezien als dé redders van de club. Dit waren Wiebrand van der Meer, Jan Riedstra, Klaas Buwalda, Wim Sleijfer en Dirk Hoekstra, ook wel de Bierhuisgroep genoemd, daar de vier vrienden elkaar regelmatig in het gelijknamige café in het centrum van Leeuwarden ontmoetten.[9] De bijnaam ´Old Boys´ hebben de heren gekregen als verwijzing naar het zogenaamde Old boys network. Zij stelden in 2006 een nieuwe algemeen directeur aan: Alex Pama kwam vanuit de Verenigde Staten naar Leeuwarden. Onder zijn leiding maakte de club een opmars op sportief gebied, maar financieel bleef het moeizaam gaan na de surseance van betaling. In januari 2011 werd Pama vanwege de financiële wanorde ontslagen. Cambuur was wederom in financieel zwaar weer beland door het uitblijven van de Leyten (stadion verkoop) gelden. Gerald van den Belt, in 2009 door de RvC aangesteld als financieel directeur, werd benoemd als Algemeen Directeur. Van den Belt saneerde de schulden grotendeels en zorgde ervoor dat Cambuur financieel weer redelijk gezond werd.

Supporters[bewerken | bron bewerken]

Leeuwarden heeft een fanatieke supportersschare. SC Cambuur beschikt, net als veel andere Nederlandse volksclubs, over een harde kern, de MI-side. Deze side is door enkele fanatieke Cambuursupporters in 1979 opgericht. De naam MI-side komt voort uit de beide straatnamen aan de korte zijdes van het stadion, M voor Marathonstraat (huidige Coopmansstraat) en I voor Insulindestraat. In de begintijden verhuisde de side iedere helft van tribune, zodat ze iedere keer van achter het doel van de tegenstander hun team konden aanmoedigden. Later verbleef de MI-side alleen nog op de, toen nog, overdekte zuidelijke sta-tribune. Midden jaren 90, na de verbouw van het stadion, situeerde een kleine groep van de MI-side zich op de nieuwe noordelijke overdekte zittribune, alwaar de side uitgroeide tot wat die nu is.

Clublied[bewerken | bron bewerken]

Het onofficiële clublied van SC Cambuur is 't Woanskip van Leeuwarder zangeres Anneke Douma, origineel in 1983 uitgebracht door Irish Stew en later gecoverd door Anneke Douma. Begin jaren 90 werd het lied door enkele Cambuursupporters geadopteerd. Sindsdien wordt het door de supporters als onofficieel clublied gezongen, vaak net voor de wedstrijd en bij iedere goal van SC Cambuur. 't Woanskip is vergelijkbaar met clubliederen als 'I'm gonna be (500 miles)' van Hibernian FC en 'I'm Forever Blowing Bubbles' van West Ham United: door het zingen van 't Woanskip identificeren de supporters van SC Cambuur zich met hun club.

Betaald voetbal 1954-heden[bewerken | bron bewerken]

Zie Betaald voetbal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Erelijst[bewerken | bron bewerken]

  • 1965: Kampioen Tweede divisie
  • 1992: Kampioen Eerste divisie
  • 2013: Kampioen Eerste divisie
  • 2020: Kampioen Eerste divisie
  • 2021: Kampioen Eerste divisie

Spelers[bewerken | bron bewerken]

Selectie 2020/2021[bewerken | bron bewerken]

Nr. Naam Nat. Positie Vorige club Contract tot
Keepers
1 Sonny Stevens Vlag van Nederland DM Vlag van Nederland SBV Excelsior 30 juni 2021
12 Pieter Bos Vlag van Nederland DM Vlag van Nederland sc Heerenveen 30 juni 2021
23 Brett Minnema Vlag van Nederland DM Vlag van Nederland Eigen jeugd 30 juni 2021
Verdedigers
2 Jasper ter Heide Vlag van Nederland RA Vlag van Nederland Jong Ajax 30 juni 2022
3 Calvin Mac-Intosch Vlag van Nederland CV Vlag van Nederland Fortuna Sittard 30 juni 2021
4 Erik Schouten Vlag van Nederland CV Vlag van Nederland FC Volendam 30 juni 2021
5 Doke Schmidt Vlag van Nederland CV/RA Vlag van Nederland SC Heerenveen 30 juni 2021
15 Joris Kramer Vlag van Nederland CV Vlag van Nederland AZ Gehuurd
16 Alex Bangura Vlag van Nederland LA Vlag van Nederland SC Feyenoord 30 juni 2021
19 Sven Nieuwpoort Vlag van Nederland CV Vlag van Nederland BV De Graafschap 30 juni 2021
24 David Sambissa Vlag van Frankrijk LA Vlag van Nederland FC Twente 30 juni 2021
Middenvelders
6 Mees Hoedemakers Vlag van Nederland CVM Vlag van Nederland AZ Alkmaar 30 juni 2021
8 Jamie Jacobs Vlag van Nederland CM Vlag van Nederland AZ Alkmaar 30 juni 2021
10 Mitchel Paulissen Vlag van Nederland LB/AM Vlag van Nederland Roda JC 30 juni 2021
18 Stanley Akoy Vlag van Nederland CM/AM Vlag van Nederland AFC Ajax 30 juni 2021
20 Robin Maulun Vlag van Frankrijk LM/AM Vlag van Frankrijk Trélissac FC 30 juni 2021
Aanvallers
7 Issa Kallon Vlag van Nederland LB Vlag van Nederland FC Utrecht 30 juni 2022
9 Maarten Pouwels Vlag van Nederland SP Vlag van Nederland Go Ahead Eagles 30 juni 2022
11 Giovanni Korte Vlag van Nederland RB Vlag van Nederland NAC Breda 30 juni 2021
14 Michael Breij Vlag van Nederland LB Vlag van Nederland FC Groningen 30 juni 2021
17 Nick Doodeman Vlag van Nederland RB Vlag van Nederland FC Volendam 30 juni 2023
21 Robert Mühren Vlag van Nederland SP Vlag van België SV Zulte Waregem Gehuurd
22 Delano Ladan Vlag van Nederland SP Vlag van Nederland ADO Den Haag 30 juni 2021
26 Ragnar Oratmangoen Vlag van Nederland SP/AM Vlag van Nederland NEC Nijmegen 30 juni 2021
27 Jarchinio Antonia Vlag van Nederland RB Vlag van Cyprus AEL Limasol 30 juni 2021

Staf[bewerken | bron bewerken]

Technische staf[bewerken | bron bewerken]

Naam Nationaliteit Functie
Henk de Jong Vlag van Nederland Nederland Hoofdcoach
Sandor van der Heide Vlag van Nederland Nederland Assistent-trainer
Pascal Bosschaart Vlag van Nederland Nederland Assistent-trainer
Peter van der Vlag Vlag van Nederland Nederland Keepertrainer
Martijn Barto Vlag van Nederland Nederland Spitsentrainer

Medische staf[bewerken | bron bewerken]

Naam Nationaliteit Functie
Nicky Boonstra Vlag van Nederland Nederland Fysiek-trainer
Harvey Bischop Vlag van Nederland Nederland Fysiotherapeut
Kevin Koster Vlag van Nederland Nederland Fysiotherapeut
Dirk Steensma Vlag van Nederland Nederland Verzorger
Antje Tardy Vlag van Nederland Nederland Verzorgster

Begeleidende staf[bewerken | bron bewerken]

Naam Nationaliteit Functie
Peter Drijver Vlag van Nederland Nederland Teammanager
Foeke Komans Vlag van Nederland Nederland Teammanager
Koen Draaisma Vlag van Nederland Nederland Materiaalman

Records en statistieken[bewerken | bron bewerken]

Top 15 topscorers aller tijden voor SC Cambuur[bewerken | bron bewerken]

Positie Naam Doelpunten
1 Vlag van Nederland Jan Bruin 73
2 Vlag van Nederland Sandor van der Heide 66
3 Vlag van Nederland Robert Mühren 64
4 Vlag van Nederland Dirk Roelfsema 63
5 Vlag van Nederland Jos Peltzer 61
Vlag van Nederland Koko Hoekstra 61
7 Vlag van Nederland Martijn Barto 55
8 Vlag van Nederland Willem van der Ark 53
9 Vlag van Nederland Gerrie de Jonge 52
10 Vlag van Suriname Mark de Vries 47
11 Vlag van Nederland Johan Zuidema 44
12 Vlag van Nederland Henk de Groot 40
13 Vlag van Nederland Jaap de Blaauw 39
14 Vlag van Nederland Erik Bakker 39
15 Vlag van Nederland Harry van der Laan 36

Overzichtslijsten[bewerken | bron bewerken]

Eindklasseringen[bewerken | bron bewerken]

  • 1965 1e
    Tweede divisie A
  • 1966 9e
    Eerste divisie
  • 1967 4e
    Eerste divisie
  • 1968 9e
    Eerste divisie
  • 1969 4e
    Eerste divisie
  • 1970 9e
    Eerste divisie
  • 1971 4e
    Eerste divisie
  • 1972 8e
    Eerste divisie
  • 1973 7e
    Eerste divisie
  • 1974 11e
    Eerste divisie
  • 1975 13e
    Eerste divisie
  • 1976 11e
    Eerste divisie
  • 1977 10e
    Eerste divisie
  • 1978 12e
    Eerste divisie
  • 1979 15e
    Eerste divisie
  • 1980 5e
    Eerste divisie
  • 1981 9e
    Eerste divisie
  • 1982 11e
    Eerste divisie
  • 1983 5e
    Eerste divisie
  • 1984 4e
    Eerste divisie
  • 1985 9e
    Eerste divisie
  • 1986 19e
    Eerste divisie
  • 1987 3e
    Eerste divisie
  • 1988 12e
    Eerste divisie
  • 1989 11e
    Eerste divisie
  • 1990 11e
    Eerste divisie
  • 1991 11e
    Eerste divisie
  • 1992 1e
    Eerste divisie
  • 1993 14e
    Eredivisie
  • 1994 18e
    Eredivisie
  • 1995 7e
    Eerste divisie
  • 1996 6e
    Eerste divisie
  • 1997 2e
    Eerste divisie
  • 1998 2e
    Eerste divisie
  • 1999 15e
    Eredivisie
  • 2000 17e
    Eredivisie
  • 2001 4e
    Eerste divisie
  • 2002 7e
    Eerste divisie
  • 2003 11e
    Eerste divisie
  • 2004 17e
    Eerste divisie
  • 2005 9e
    Eerste divisie
  • 2006 15e
    Eerste divisie
  • 2007 12e
    Eerste divisie
  • 2008 18e
    Eerste divisie
  • 2009 3e
    Eerste divisie
  • 2010 2e
    Eerste divisie
  • 2011 5e
    Eerste divisie
  • 2012 7e
    Eerste divisie
  • 2013 1e
    Eerste divisie
  • 2014 12e
    Eredivisie
  • 2015 12e
    Eredivisie
  • 2016 18e
    Eredivisie
  • 2017 3e
    Eerste divisie
  • 2018 8e
    Eerste divisie
  • 2019 10e
    Eerste divisie
  • 2020 1e
    Eerste divisie
  • 2021 1e
    Eerste divisie
🛈 Uitleg
  • 1964 – 1989: SC Cambuur
  • 1989 – 2007: Cambuur Leeuwarden
  • 2007 – 2009: SC Cambuur Leeuwarden
  • 2009 – heden: SC Cambuur

Seizoensoverzichten[bewerken | bron bewerken]

Voormalige en huidige spelers[bewerken | bron bewerken]

Zie Lijst van spelers van SC Cambuur voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Topscorers[bewerken | bron bewerken]

Trainers[bewerken | bron bewerken]

Externe link[bewerken | bron bewerken]