UEFA Champions League

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
UEFA Champions League
Logo uefa 2012.png
Regio Europa
Bond UEFA
Opgericht 1955 als Europacup I
1992 als UEFA Champions League
Systeem Groepswedstrijden + Knock-out
Aantal teams 32 (hoofdtoernooi)
76 (hoofdtoernooi + voorronden)
Laatste kampioen Vlag van Duitsland FC Bayern München
Recordkampioen Vlag van Spanje Real Madrid (9)
Topscorer Vlag van Spanje Raúl (71 goals)
Website UEFA.com
Huidig seizoen Actuele editie Champions League 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Sport
Voetbal

De UEFA Champions League is het belangrijkste voetbaltoernooi voor clubs in en rond Europa. Het toernooi wordt georganiseerd door de Europese voetbalbond UEFA De Champions League bestaat sinds 1992. Voorheen stond het toernooi bekend als Europacup I

De winnaar plaatst zich voor het Wereldkampioenschap voor clubs (in het verleden -t/m 2004- voor de tweekamp om de wereldbeker). Die club plaatst zich ook voor de Europese Super Cup, het duel tussen de winnaar van de Champions League en de winnaar van de UEFA Europa League (sinds het seizoen 2009/10, daarvoor die van de Europa Cup II en vervolgens die van de UEFA Cup).

Geschiedenis[bewerken]

Europacup 1[bewerken]

De Europa Cup I (officiële Engelse naam Champions Cup) was het belangrijkste Europese club toernooi waaraan elk seizoen de landskampioenen van alle bij de UEFA aangesloten landen deelnamen. Alleen in de beginjaren waren er enkele uitzonderingen, waaronder het Nederlandse PSV dat in het seizoen 1955/56 deelnam in plaats van de Nederlandse kampioen Willem II. De te winnen beker, welke nog steeds wordt uitgereikt aan de winnaar van de Champions League, wordt ook wel "cup met de grote oren" genoemd. Die "grote oren" zijn afgeleid van de Grieks/Romeinse amfora, waarvan de oren als draaghouvast dienden.

In het toernooi vaardigde elk land één team uit, met daaraan eventueel toegevoegd de winnaar van het seizoen ervoor. De teams speelden een competitie volgens het knock-outsysteem, waarbij per ronde twee wedstrijden werden gespeeld: één thuis- en één uitwedstrijd. De finale, in mei op een vooraf bepaalde neutrale locatie, bestond echter uit slechts één wedstrijd. In 1991 werd die formule gewijzigd. Er waren eerst twee normale knock-outrondes waarna er van de beste acht ploegen twee poules werden opgemaakt die een hele competitie speelden. De winnaars van beide poules speelden de finale. In 1992 werd het toernooi voortgezet als de UEFA Champions League.

Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in het seizoen 1955/56, Real Madrid werd de winnaar van de eerste vijf edities en met de zesde zege in 1966 is deze club recordhouder. Drie Nederlandse clubs wonnen het toernooi in totaal 5 keer: Feyenoord in 1970, AFC Ajax in 1971, 1972, 1973 en PSV in 1988. In 1963 bereikte Feyenoord als eerste Nederlandse club de halve finale, in 1969 was Ajax de eerste Nederlandse club die de finale bereikte. De beste prestatie van een Belgische club was de verloren finale van Club Brugge in 1978.

De Champions League ging in 1992 van start als voortzetting van de Europacup I. In dat jaar werd de groepsfase geïntroduceerd. Later zijn er nog wijzigingen aangebracht waarvan de belangrijkste in 1997: vanaf toen werd afgeweken van het concept dat enkel landskampioenen en titelverdedigers mee mochten doen.

Champions League 1992-1993[bewerken]

Deelname[bewerken]

Ieder land aangesloten bij de UEFA (uitgezonderd Liechtenstein) mocht zijn kampioen afvaardigen. Voor het ondertussen verbrokkelde Joegoslavië nam het Sloveense Olimpija Ljubljana deel.

Toernooiopzet[bewerken]

Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kwamen er tal van nieuwe landen bij. Daarom werd een kwalificatieronde ingevoerd voor de kampioenen van de 9 slechtst prestererende landen in Europa. Omdat Oekraïne, Estland, Letland en Israël jonge leden waren binnen de UEFA, waren ook deze kampioenen tot deze voorronde veroordeeld.

Na de voorronde begon het hoofdtoernooi met 32 teams. Ronde 1 en 2 werkten volgens het knock-outsysteem. De 8 clubs die deze 2 ronden hadden overleefd, werden onderverdeeld in 2 groepen. De winnaars van deze 2 groepen (Olympique Marseille en AC Milan) speelden tegen elkaar de finale in het Olympiastadion in het Duitse München.

Champions League 1993-1994[bewerken]

Deelname[bewerken]

Weer mochten enkel de kampioenen deelnemen.

Toernooiopzet[bewerken]

In deze 2de editie van de Champions League werden nog meer landen vertegenwoordigd. Bijvoorbeeld Albanië, Moldavië, Georgië, Wales, Kroatië en Wit-Rusland werden voor het eerst vertegenwoordigd. De voorronde werd uitgebreid tot een onderonsje van 20 clubs.

De 10 winnaars werden bij 22 andere kampioenen gevoegd die dan het hoofdtoernooi speelden. Na 2 knock-outronden werden de 8 overlevers weer in 2 groepen verdeeld. Nieuw was dat nu niet enkel de winnaars van de groep verder gingen, maar ook de clubs die 2de in de groep eindigden. Zo werd er een halve finale in het leven geroepen.

Champions League 1994-1997[bewerken]

Deelname[bewerken]

Enkel kampioenen kwalificeerden zich. Opvallend was dat nu nog maar 16 kampioenen deelnamen aan het hoofdtoernooi van de Champions League in plaats van 32 bij de vorige opzet.

Toernooiopzet[bewerken]

Na de kwalificatieronde werd direct de groepsfase gespeeld. Deze bestond uit 4 groepen van 4 teams. Na de groepsfase gingen de 2 beste teams uit elke groep door naar de knock-outfase die begon bij de kwartfinales. hjd,g.kik

Champions League 1997-1999[bewerken]

Deelname[bewerken]

Niet alleen kampioenen kwalificeerden zich, ook clubs uit landen uit de top 8 die 2de eindigden in de vaderlandse competitie namen deel. De kampioenen van de landen uit de top 8 waren rechtstreeks geplaatst voor de groepsfase net als de titelhouder. Na het totale uiteenvallen van de Sovjet-Unie en Joegoslavië namen nu ook de kampioenen uit de Kaukasus en de Balkan deel.

Positie Champions League (24 plaatsen in HT)
HT voorronden
2e 1e
*) Titelhouder 1
1-8 1 1
9-17 1
18-47 1

Toernooiopzet[bewerken]

Door de uitbreiding van het aantal leden was er nood aan een 2de voorronde. Na twee voorronden werden 24 ploegen toegelaten tot het hoofdtoernooi. Deze werden onderverdeeld in zes groepen van vier teams. De zes groepswinnaars en de twee beste nummers twee kwalificeerden zich voor de kwartfinales.

Champions League 1999-2003[bewerken]

Deelname[bewerken]

Om het commercieel potentieel van de Champions League volledig uit te buiten, werd gekozen om meer teams uit de grote landen te laten deelnemen. Dit ging uiteindelijk ten koste van landen zonder voetbalcultuur, want de verschillen in budgetten werden enorm tussen top, sub-top en middenmoot van Europa.

Positie Champions League (32 plaatsen in HT)
HT voorronden
3e 2e 1e
*) Titelhouder 1
1-3 CH N2 N3 N4
4-6 CH N2 N3
7-9 CH N2
10-15 CH N2
16-22 CH
23-53 CH

Toernooiopzet[bewerken]

De groepsfase bestond nu uit 32 teams. Ook werden uit grote landen meer teams toegelaten. Dit had tot gevolg dat er een 3e voorronde moest komen. Na de knock-outfases van de voorronden ging het hoofdtoernooi met 32 teams van start. Deze waren volgens sterkte onderverdeeld in 8 groepen van 4. De 2 beste van iedere groep gingen verder. De 2e ronde was ook een groepsronde, maar deze keer maar 4 groepen van 4 teams. Ook hier stootten de 2 beste teams van iedere poule door. Hierna volgde de knock-outfase richting finale.

Champions League 2003- heden[bewerken]

Deelname[bewerken]

De deelname was hetzelfde voor deze periode als in de vorige.

Toernooiopzet[bewerken]

De 2de ronde werd nu ook een knock-outronde omdat de wedstrijdlast voor Europese ploegen te groot werd.

Deelname[bewerken]

Een club kan zich voor dit toernooi plaatsen door een hoge eindpositie in de nationale competitie van het voorgaande jaar. Elk land dat bij de UEFA is aangesloten mag minimaal één en maximaal vier clubs afvaardigen; hoe sterker het land, hoe meer clubs mogen deelnemen. De verdeling wordt gebaseerd op de positie van het land op de UEFA-coëfficiëntenranglijst. Liechtenstein kent geen deelnemer in dit toernooi omdat dit ministaatje geen eigen nationale competitie heeft; de zeven clubs uit Liechtenstein spelen alle in de Zwitserse competitie.

Aan de eerste ronde van het hoofdtoernooi doen 32 clubs mee. Een aantal clubs is rechtstreeks geplaatst en de overige clubs moeten zich via de voorronden plaatsen.

In het seizoen 2009/10 is een aantal wijzigingen doorgevoerd in de samenstelling van de eerste ronde. Er zijn 22 in plaats van 16 clubs rechtstreeks geplaatst en er zullen ten minste 17 landskampioenen meedoen in plaats van 10.

Voorronden[bewerken]

In drie voorronden, volgens het knock-outsysteem met een thuis- en een uitwedstrijd, worden de teams bepaald die zich in de eerste ronde bij de rechtstreeks geplaatste clubs mogen voegen. In de eerste voorronden spelen clubs van de zwakkere landen tegen elkaar. In de tweede en derde voorronden stromen clubs van sterkere landen in. Wanneer welke club instroomt hangt af van het aantal deelnemende clubs en het aantal vrije plaatsen in de eerste ronde.

In het seizoen 2009/10 zijn er 10 plaatsen in de eerste ronde beschikbaar voor clubs die niet rechtstreeks zijn geplaatst. Omdat in de voorronden de landskampioenen gescheiden worden van de niet-landskampioenen, zullen uiteindelijk 5 van de 10 plaatsen worden ingenomen door landskampioenen en 5 door niet-landskampioenen.

De verliezers van de derde voorronde schuiven door naar de Play-off ronde van de UEFA Europa League, de winnaars gaan door naar de Play-off ronde van de CL. De verliezers van deze ronde plaatsen zich voor de groepsfase van de Europa League.

Eerste ronde, groepsfase[bewerken]

De eerste ronde van het toernooi wordt gespeeld in acht groepen van vier clubs. De indeling van deze groepen wordt bepaald door een "geleide" loting, die met behulp van coëfficiënten zou moeten resulteren in groepen die ongeveer gelijk van sterkte zijn. Clubs uit hetzelfde land kunnen elkaar in deze fase niet treffen.

De nummers één en twee van iedere poule gaan door naar de tweede ronde, terwijl de nummer drie door mag gaan in de tweede ronde van de lager aangeslagen Europa League. Voor de nummer vier van de groep is het Europees voetbal voor het betreffende seizoen voorbij. Indien meerdere clubs hetzelfde aantal punten halen, wordt gekeken naar het onderlinge resultaat.

Tweede ronde, knock-outfase[bewerken]

De tweede ronde bestaat uit knock-outwedstrijden met een thuis- en uitwedstrijd. De acht groepswinnaars uit de eerste ronde spelen in de achtste finale tegen een nummer twee uit de groep en hebben als voordeel dat ze met een uitwedstrijd beginnen. Daarna is er een vrije loting voor de kwartfinale en de halve finale. De finale is één wedstrijd op een vooraf bepaalde locatie.

Tijdens de seizoenen 1999-2003 is geëxperimenteerd met een tweede groepsronde (16 ploegen in 4 groepen), maar omdat dit de voetbalkalender overvol maakte en het spektakelvoetbal achterwege bleef (ploegen gingen berekenend spelen), is weer overgegaan op het knock-outsysteem.

Finales[bewerken]

Europacup 1[bewerken]

Seizoen Datum Winnaar uitslag Finalist stadion, plaats
1991/92 wo 20-5-1992 FC Barcelona Vlag van Spanje 1-0 nv Vlag van Italië UC Sampdoria Wembley, Londen, Engeland
1990/91 wo 29-5-1991 Rode Ster Belgrado Vlag van Joegoslavië 0-0 ns (5-3) Vlag van Frankrijk Olympique Marseille Stadio San Nicola, Bari, Italië
1989/90 wo 23-5-1990 AC Milan Vlag van Italië 1-0 Vlag van Portugal Benfica Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk
1988/89 wo 24-5-1989 AC Milan Vlag van Italië 4-0 Vlag van Roemenië Steaua Boekarest Camp Nou, Barcelona, Spanje
1987/88 wo 25-5-1988 PSV Eindhoven Vlag van Nederland 0-0 ns (6-5) Vlag van Portugal Benfica Neckarstadion, Stuttgart, West-Duitsland
1986/87 wo 27-5-1987 FC Porto Vlag van Portugal 2-1 Vlag van Duitsland FC Bayern München Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk
1985/86 wo 7-5-1986 Steaua Boekarest Vlag van Roemenië 0-0 ns (2-0) Vlag van Spanje FC Barcelona Ramón Sánchez Pizjuán, Sevilla, Spanje
1984/85 wo 29-5-1985 Juventus FC Vlag van Italië 1-0 Vlag van Engeland Liverpool FC Heizelstadion, Brussel, België (Zie ook: Heizeldrama)
1983/84 wo 30-5-1984 Liverpool FC Vlag van Engeland 1-1 ns (4-2) Vlag van Italië AS Roma Stadio Olimpico, Rome, Italië
1982/83 wo 25-5-1983 Hamburger SV Vlag van Duitsland 1-0 Vlag van Italië Juventus FC Olympisch Stadion, Athene, Griekenland
1981/82 wo 26-5-1982 Aston Villa FC Vlag van Engeland 1-0 Vlag van Duitsland FC Bayern München De Kuip, Rotterdam, Nederland
1980/81 wo 27-5-1981 Liverpool FC Vlag van Engeland 1-0 Vlag van Spanje Real Madrid CF Parc des Princes, Parijs, Frankrijk
1979/80 wo 28-5-1980 Nottingham Forest FC Vlag van Engeland 1-0 Vlag van Duitsland Hamburger SV Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje
1978/79 wo 30-5-1979 Nottingham Forest FC Vlag van Engeland 1-0 Vlag van Zweden Malmö FF Olympiastadion, München, West-Duitsland
1977/78 wo 10-5-1978 Liverpool FC Vlag van Engeland 1-0 Vlag van België Club Brugge KV Wembley, Londen, Engeland
1976/77 wo 25-5-1977 Liverpool FC Vlag van Engeland 3-1 Vlag van Duitsland Borussia Mönchengladbach Stadio Olimpico, Rome, Italië
1975/76 wo 12-5-1976 FC Bayern München Vlag van Duitsland 1-0 Vlag van Frankrijk AS Saint-Étienne Hampden Park, Glasgow, Schotland
1974/75 wo 28-5-1975 FC Bayern München Vlag van Duitsland 2-0 Vlag van Engeland Leeds United AFC Parc des Princes, Parijs, Frankrijk
1973/74 wo 15-5-1974
vr 17-5-1974
FC Bayern München Vlag van Duitsland 1-1nv
4-0
Vlag van Spanje Atlético Madrid Heizelstadion, Brussel, België
1972/73 wo 30-5-1973 AFC Ajax Vlag van Nederland 1-0 Vlag van Italië Juventus FC Rode Ster-stadion, Belgrado, Joegoslavië
1971/72 wo 31-5-1972 AFC Ajax Vlag van Nederland 2-0 Vlag van Italië Internazionale De Kuip, Rotterdam, Nederland
1970/71 wo 2-6-1971 AFC Ajax Vlag van Nederland 2-0 Vlag van Griekenland Panathinaikos FC Wembley, Londen, Engeland
1969/70 wo 6-5-1970 Feyenoord Vlag van Nederland 2-1 nv Vlag van Schotland Celtic FC San Siro, Milaan, Italië
1968/69 wo 28-5-1969 AC Milan Vlag van Italië 4-1 Vlag van Nederland AFC Ajax Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje
1967/68 wo 29-5-1968 Manchester United FC Vlag van Engeland 4-1 nv Vlag van Portugal Benfica Wembley, Londen, Engeland
1966/67 do 25-5-1967 Celtic FC Vlag van Schotland 2-1 Vlag van Italië Internazionale Estádio Nacional, Lissabon, Portugal
1965/66 wo 11-5-1966 Real Madrid CF Vlag van Spanje 2-1 Vlag van Joegoslavië Partizan Belgrado Heizelstadion, Brussel, België
1964/65 do 27-5-1965 Internazionale Vlag van Italië 1-0 Vlag van Portugal Benfica San Siro, Milaan, Italië
1963/64 wo 27-5-1964 Internazionale Vlag van Italië 3-1 Vlag van Spanje Real Madrid CF Prater Stadion, Wenen, Oostenrijk
1962/63 wo 22-5-1963 AC Milan Vlag van Italië 2-1 Vlag van Portugal Benfica Wembley, Londen, Engeland
1961/62 wo 2-5-1962 Benfica Vlag van Portugal 5-3 Vlag van Spanje Real Madrid CF Olympisch Stadion, Amsterdam, Nederland
1960/61 vr 31-3-1961 Benfica Vlag van Portugal 3-2 Vlag van Spanje FC Barcelona Wankdorf Stadion, Bern, Zwitserland
1959/60 wo 18-5-1960 Real Madrid CF Vlag van Spanje 7-3 Vlag van Duitsland Eintracht Frankfurt Hampden Park, Glasgow, Schotland
1958/59 wo 3-6-1959 Real Madrid CF Vlag van Spanje 2-0 Vlag van Frankrijk Stade de Reims Neckarstadion, Stuttgart, West-Duitsland
1957/58 wo 28-5-1958 Real Madrid CF Vlag van Spanje 3-2 nv Vlag van Italië AC Milan Heizelstadion, Brussel, België
1956/57 do 30-5-1957 Real Madrid CF Vlag van Spanje 2-0 Vlag van Italië AC Fiorentina Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje
1955/56 wo 13-6-1956 Real Madrid CF Vlag van Spanje 4-3 Vlag van Frankrijk Stade de Reims Parc des Princes, Parijs, Frankrijk

UEFA Champions League[bewerken]

Seizoen Datum Winnaar Uitslag Finalist Stadion, plaats UEFA Man of the Match
2014/15 mei 2015 Olympiastadion, Berlijn, Duitsland
2013/14 za 24-5-2014 Estádio da Luz, Lissabon, Portugal
2012/13 za 25-5-2013 FC Bayern München Vlag van Duitsland 2-1 Vlag van Duitsland Borussia Dortmund Wembley, Londen, Engeland Vlag van Nederland Arjen Robben (Bayern München)
2011/12 za 19-5-2012 Chelsea FC Vlag van Engeland 1-1 ns (5-4) Vlag van Duitsland FC Bayern München Allianz Arena, München, Duitsland Vlag van Ivoorkust Didier Drogba (Chelsea)
2010/11 za 28-5-2011 FC Barcelona Vlag van Spanje 3-1 Vlag van Engeland Manchester United Wembley, Londen, Engeland Vlag van Argentinië Lionel Messi (Barcelona)
2009/10 za 22-5-2010 Internazionale Vlag van Italië 2-0 Vlag van Duitsland FC Bayern München Estadio Santiago Bernabéu, Madrid, Spanje Vlag van Argentinië Diego Milito (Internazionale)
2008/09 wo 27-5-2009 FC Barcelona Vlag van Spanje 2-0 Vlag van Engeland Manchester United FC Stadio Olimpico, Rome, Italië Vlag van Spanje Xavi (Barcelona)
2007/08 wo 21-5-2008 Manchester United FC Vlag van Engeland 1-1 ns (6-5) Vlag van Engeland Chelsea FC Loezjniki, Moskou, Rusland Vlag van Nederland Edwin van der Sar (Manchester United)
2006/07 wo 23-5-2007 AC Milan Vlag van Italië 2-1 Vlag van Engeland Liverpool FC Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland Vlag van Italië Filippo Inzaghi (Milan)
2005/06 wo 17-5-2006 FC Barcelona Vlag van Spanje 2-1 Vlag van Engeland Arsenal FC Stade de France, Parijs, Frankrijk Vlag van Brazilië Ronaldinho (Barcelona)
2004/05 wo 25-5-2005 Liverpool FC Vlag van Engeland 3-3 ns (3-2) Vlag van Italië AC Milan Atatürk Olympisch Stadion, Istanboel, Turkije Vlag van Engeland Steven Gerrard (Liverpool)
2003/04 wo 26-5-2004 FC Porto Vlag van Portugal 3-0 Vlag van Frankrijk AS Monaco Arena AufSchalke, Gelsenkirchen, Duitsland Vlag van Portugal Deco (Porto)
2002/03 wo 28-5-2003 AC Milan Vlag van Italië 0-0 ns (3-2) Vlag van Italië Juventus FC Old Trafford, Manchester, Engeland Vlag van Italië Paolo Maldini (Milan)
2001/02 wo 15-5-2002 Real Madrid CF Vlag van Spanje 2-1 Vlag van Duitsland Bayer 04 Leverkusen Hampden Park, Glasgow, Schotland Vlag van Frankrijk Zinédine Zidane (Real Madrid)
2000/01 wo 23-5-2001 FC Bayern München Vlag van Duitsland 1-1 ns (5-4) Vlag van Spanje Valencia CF San Siro, Milaan, Italië Vlag van Duitsland Oliver Kahn (Bayern München)
1999/00 wo 24-5-2000 Real Madrid CF Vlag van Spanje 3-0 Vlag van Spanje Valencia CF Stade de France, Parijs, Frankrijk Vlag van Engeland Steve McManaman (Real Madrid)
1998/99 wo 26-5-1999 Manchester United FC Vlag van Engeland 2-1 Vlag van Duitsland FC Bayern München Camp Nou, Barcelona, Spanje Vlag van Duitsland Mario Basler (Bayern München)
1997/98 wo 20-5-1998 Real Madrid CF Vlag van Spanje 1-0 Vlag van Italië Juventus FC Amsterdam ArenA, Amsterdam, Nederland
1996/97 wo 28-5-1997 Borussia Dortmund Vlag van Duitsland 3-1 Vlag van Italië Juventus FC Olympiastadion, München, Duitsland
1995/96 wo 22-5-1996 Juventus FC Vlag van Italië 1-1 ns (4-2) Vlag van Nederland AFC Ajax Stadio Olimpico, Rome, Italië
1994/95 wo 24-5-1995 AFC Ajax Vlag van Nederland 1-0 Vlag van Italië AC Milan Ernst Happelstadion, Wenen, Oostenrijk
1993/94 wo 18-5-1994 AC Milan Vlag van Italië 4-0 Vlag van Spanje FC Barcelona Olympisch Stadion Spyridon Louis, Athene, Griekenland
1992/93 wo 26-5-1993 Olympique Marseille Vlag van Frankrijk 1-0 Vlag van Italië AC Milan Olympiastadion, München, Duitsland

Statistieken[bewerken]

Winnaars[bewerken]

Club Winnaar Runners-up Winnaar in: Runners-up in:
Vlag van Spanje Real Madrid 9 3 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1966, 1998, 2000, 2002 1962, 1964, 1981
Vlag van Italië AC Milan 7 4 1963, 1969, 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 1958, 1993, 1995, 2005
Vlag van Duitsland FC Bayern München 5 5 1974, 1975, 1976, 2001, 2013 1982, 1987, 1999, 2010, 2012
Vlag van Engeland Liverpool FC 5 2 1977, 1978, 1981, 1984, 2005 1985, 2007
Vlag van Spanje FC Barcelona 4 3 1992, 2006, 2009, 2011 1961, 1986, 1994
Vlag van Nederland AFC Ajax 4 2 1971, 1972, 1973, 1995 1969, 1996
Vlag van Engeland Manchester United FC 3 2 1968, 1999, 2008 2009, 2011
Vlag van Italië Internazionale 3 2 1964, 1965, 2010 1967, 1972
Vlag van Portugal Benfica 2 5 1961, 1962 1963, 1965, 1968, 1988, 1990
Vlag van Italië Juventus FC 2 5 1985, 1996 1973, 1983, 1997, 1998, 2003
Vlag van Engeland Nottingham Forest FC 2 0 1979, 1980
Vlag van Portugal FC Porto 2 0 1987, 2004
Vlag van Schotland Celtic FC 1 1 1967 1970
Vlag van Duitsland Hamburger SV 1 1 1983 1980
Vlag van Roemenië Steaua Boekarest 1 1 1986 1989
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille 1 1 1993 1991
Vlag van Duitsland Borussia Dortmund 1 1 1997 2013
Vlag van Engeland Chelsea FC 1 1 2012 2008
Vlag van Nederland Feyenoord 1 0 1970
Vlag van Engeland Aston Villa FC 1 0 1982
Vlag van Nederland PSV 1 0 1988
Vlag van Joegoslavië Rode Ster Belgrado 1 0 1991

Winnaars per land[bewerken]

Cups Clubs Land
13 2 Vlag van Spanje Spanje
12 3 Vlag van Italië Italië
12 5 Vlag van Engeland Engeland
7 3 Vlag van Duitsland Duitsland
6 3 Vlag van Nederland Nederland
4 2 Vlag van Portugal Portugal
1 1 Vlag van Schotland Schotland
1 1 Vlag van Roemenië Roemenië
1 1 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
1 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk

Belgische en Nederlandse winnaars[bewerken]

Hieronder een lijst met Belgen en Nederlanders die het toernooi wonnen. Het gaat om spelers die tijdens een gewonnen finale op het veld stonden. Spelers die aangesloten waren bij een club, die het toernooi won, maar in de finale niet in actie kwamen, worden niet vermeld.

Nederlanders



Belgen

Topschutters aller tijden[bewerken]

Zonder de voorrondewedstrijden, bijgewerkt tot en met 2 oktober 2013

Europacup 1[bewerken]

# Spelers Aantal Clubs
1 Vlag van Spanje Alfredo Di Stéfano 49 Vlag van Spanje Real Madrid
2 Vlag van Portugal Eusébio 47 Vlag van Portugal Benfica
3 Vlag van Hongarije Ferenc Puskás 36 Vlag van Hongarije Budapest Honvéd, Vlag van Spanje Real Madrid
4 Vlag van Duitsland Gerd Müller 35 Vlag van Duitsland Bayern München
5 Vlag van Spanje Francisco Gento 31 Vlag van Spanje Real Madrid

UEFA Champions League[bewerken]

# Speler Nationaliteit Doelpunten Club
1 Raúl Vlag van Spanje Spanje 71 Real Madrid, Schalke 04
2 Lionel Messi Vlag van Argentinië Argentinië 67 FC Barcelona
3 Cristiano Ronaldo Vlag van Portugal Portugal 64 Manchester United, Real Madrid
4 Ruud van Nistelrooij Vlag van Nederland Nederland 56 PSV, Manchester United, Real Madrid
5 Thierry Henry Vlag van Frankrijk Frankrijk 50 AS Monaco, Arsenal, FC Barcelona
6 Andrij Sjevtsjenko Vlag van Oekraïne Oekraïne 48 Dynamo Kiev, AC Milan, Chelsea
7 Filippo Inzaghi Vlag van Italië Italië 46 Juventus,AC Milan
8 Alessandro Del Piero Vlag van Italië Italië 42 Juventus

vet gedrukt: nog steeds actief in de Champions League

Topschutters per seizoen[bewerken]

Europacup 1[bewerken]

jaar topscorer team aantal goals
1991/1992 Vlag van Rusland Sergei Yuran
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Papin
Vlag van Portugal Benfica
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
7
1990/1991 Vlag van Oostenrijk Peter Pacult
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Papin
Vlag van Oostenrijk FC Tirol
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
6
1989/1990 Vlag van Brazilië Romário
Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Papin
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
6
1988/1989 Vlag van Nederland Marco van Basten Vlag van Italië AC Milan 10
1987/1988 Vlag van Portugal Rui Águas
Vlag van Algerije Rabah Madjer
Vlag van Spanje Míchel
Vlag van Frankrijk Jean-Marc Ferreri
Vlag van Roemenië Gheorghe Hagi
Vlag van Schotland Ally McCoist
Vlag van Portugal Benfica
Vlag van Portugal FC Porto
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Frankrijk Girondins Bordeaux
Vlag van Roemenië Steaua Bucuresti
Vlag van Schotland Rangers FC
5
1986/1987 Vlag van Joegoslavië Borislav Cvetković Vlag van Joegoslavië Crvena Zvezda 5
1985/1986 Vlag van Zweden Torbjörn Nilsson Vlag van Zweden IFK Göteborg 6
1984/1985 Vlag van Zweden Torbjörn Nilsson
Vlag van Frankrijk Michel Platini
Vlag van Zweden IFK Göteborg
Vlag van Italië Juventus
7
1983/1984 Vlag van Sovjet-Unie Viktor Sokol Vlag van Sovjet-Unie Dinamo Minsk 6
1982/1983 Vlag van Italië Paolo Rossi Vlag van Italië Juventus 6
1981/1982 Vlag van Duitsland Dieter Hoeneß Vlag van Duitsland Bayern München 7
1980/1981 Vlag van Engeland Terry McDermott
Vlag van Duitsland Karl-Heinz Rummenigge
Vlag van Schotland Graeme Souness
Vlag van Engeland Liverpool
Vlag van Duitsland Bayern München
Vlag van Engeland Liverpool
6
1979/1980 Vlag van Denemarken Søren Lerby Vlag van Nederland Ajax 10
1978/1979 Vlag van Zwitserland Claudio Sulser Vlag van Zwitserland Grasshoppers 11
1977/1978 Vlag van Denemarken Allan Simonsen Vlag van Duitsland Borussia Mönchengladbach 5
1976/1977 Vlag van Duitsland Gerd Müller
Vlag van Zwitserland Franco Cucinotta
Vlag van Duitsland Bayern München
Vlag van Zwitserland FC Zürich
5
1975/1976 Vlag van Duitsland Jupp Heynckes Vlag van Duitsland Borussia Mönchengladbach 6
1974/1975 Vlag van Duitsland Gerd Müller
Vlag van Sovjet-Unie Eduard Markarov
Vlag van Duitsland Bayern München
Vlag van Sovjet-Unie Ararat Yerevan
5
1973/1974 Vlag van Duitsland Gerd Müller Vlag van Duitsland Bayern München 9
1972/1973 Vlag van Duitsland Gerd Müller Vlag van Duitsland Bayern München 12
1971/1972 Vlag van Joegoslavië Silvester Takač
Vlag van Schotland Lou Macari
Vlag van Hongarije Antal Dunai
Vlag van België Standard Liège
Vlag van Schotland Celtic FC
Vlag van Hongarije Újpesti Dózsa
5
1970/1971 Vlag van Griekenland Antonis Antoniadis Vlag van Griekenland Panathinaikos 10
1969/1970 Vlag van Zweden Ove Kindvall
Vlag van Engeland Mick Jones
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Engeland Leeds United
7
1968/1969 Vlag van Schotland Denis Law Vlag van Engeland Manchester United 9
1967/1968 Vlag van Portugal Eusébio Vlag van Portugal Benfica 6
1966/1967 Vlag van België Paul Van Himst
Vlag van Duitse Democratische Republiek Jürgen Plepenburg
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van Duitse Democratische Republiek Vorwärts Berlin
6
1965/1966 Vlag van Hongarije Flórián Albert
Vlag van Portugal Eusébio
Vlag van Hongarije Ferencváros
Vlag van Portugal Benfica
7
1964/1965 Vlag van Portugal José Torres Vlag van Portugal Benfica 9
1963/1964 Vlag van Joegoslavië Vladica Kovačević
Vlag van Hongarije Ferenc Puskás
Vlag van Italië Sandro Mazzola
Vlag van Joegoslavië Partizan Beograd
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Italië Internazionale
7
1962/1963 Vlag van Italië José Altafini Vlag van Italië AC Milan 14
1961/1962 Vlag van Spanje Justo Tejada
Vlag van Hongarije Ferenc Puskás
Vlag van Spanje Alfredo Di Stéfano
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Spanje Real Madrid
7
1960/1961 Vlag van Portugal José Águas Vlag van Portugal Benfica 11
1959/1960 Vlag van Hongarije Ferenc Puskás Vlag van Spanje Real Madrid 12
1958/1959 Vlag van Frankrijk Just Fontaine Vlag van Frankrijk Stade de Reims 10
1957/1958 Vlag van Spanje Alfredo Di Stéfano Vlag van Spanje Real Madrid 10
1956/1957 Vlag van Engeland Dennis Viollet Vlag van Engeland Manchester United 9
1955/1956 Vlag van Joegoslavië Miloš Milutinović Vlag van Joegoslavië Partizan Beograd 7

UEFA Champions League[bewerken]

Jaar Topscorer Club Goals
2013/2014 * Vlag van Portugal Cristiano Ronaldo Vlag van Spanje Real Madrid 14
2012/2013 12
2011/2012 Vlag van Argentinië Lionel Messi Vlag van Spanje FC Barcelona 14
2010/2011 12
2009/2010 8
2008/2009 9
2007/2008 Vlag van Portugal Cristiano Ronaldo Vlag van Engeland Manchester United 8
2006/2007 Vlag van Brazilië Kaká Vlag van Italië AC Milan 10
2005/2006 Vlag van Oekraïne Andrij Sjevtsjenko Vlag van Italië AC Milan 9
2004/2005 Vlag van Nederland Ruud van Nistelrooij Vlag van Engeland Manchester United 8
2003/2004 Vlag van Spanje Fernando Morientes Vlag van Monaco AS Monaco 9
2002/2003 Vlag van Nederland Ruud van Nistelrooij Vlag van Engeland Manchester United 12
2001/2002 10
2000/2001 Vlag van Spanje Raúl Vlag van Spanje Real Madrid 7
1999/2000 Vlag van Brazilië Rivaldo
Vlag van Spanje Raúl
Vlag van Brazilië Mário Jardel
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Portugal FC Porto
10
1998/1999 Vlag van Trinidad en Tobago Dwight Yorke
Vlag van Oekraïne Andrij Sjevtsjenko
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Oekraïne Dynamo Kiev
8
1997/1998 Vlag van Italië Alessandro Del Piero Vlag van Italië Juventus 10
1996/1997 Vlag van Joegoslavië Milinko Pantic Vlag van Spanje Atlético Madrid 5
1995/1996 Vlag van Finland Jari Litmanen Vlag van Nederland Ajax 9
1994/1995 Vlag van Liberia George Weah Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain 7
1993/1994 Vlag van Bulgarije Christo Stoitsjkov Vlag van Spanje FC Barcelona 5
1992/1993 Vlag van Frankrijk Franck Sauzée Vlag van Frankrijk Olympique Marseille 5

* seizoen loopt nog

Snelste doelpunten in de UEFA Champions League[bewerken]

# Speler Nationaliteit Sec Datum Wedstrijd Stadion, stad
1 Roy Makaay Vlag van Nederland Nederland 10,12 wo 7-3-2007 Bayern München - Real Madrid Allianz Arena, München
2 Gilberto Silva Vlag van Brazilië Brazilië 20,07 wo 25-9-2002 PSV - Arsenal FC Philips Stadion, Eindhoven
3 Alessandro Del Piero Vlag van Italië Italië 20,12 wo 1-10-1997 Manchester United - Juventus Old Trafford, Manchester
4 Pato Vlag van Brazilië Brazilië 24* di 13-09-2011 FC Barcelona - AC Milan Camp Nou, Barcelona
Marek Kincl Vlag van Tsjechië Tsjechië 24* wo 2-11-2005 Club Brugge - Rapid Wien Jan Breydelstadion, Brugge
5 Clarence Seedorf Vlag van Nederland Nederland 25* wo 28-9-2005 Schalke 04 - AC Milan Arena AufSchalke, Gelsenkirchen
David Alaba Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 25* di 2-4-2013 Bayern München - Juventus Allianz Arena, München
6 Mariano Bombarda Vlag van Argentinië Argentinië 28,21 wo 20-10-1999 Willem II - Sparta Praag Willem II Stadion, Tilburg
7 Alexandros Alexoudis Vlag van Griekenland Griekenland 28,46 wo 22-11-1995 Panathinaikos - Aalborg BK Olympisch Stadion, Athene
8 Deco Vlag van Portugal Portugal 30,08 wo 26-10-1999 FC Porto - Molde FK Estádio das Antas, Porto
9 Christian Giménez Vlag van Argentinië Argentinië 31,00 di 26-11-2002 FC Basel - Manchester United St. Jakob-Park, Bazel
10 Andy van der Meyde Vlag van Nederland Nederland 35,10 wo 19-3-2003 AS Roma - Ajax Stadio Olimpico, Rome
11 Andreas Möller Vlag van Duitsland Duitsland 37,04 wo 13-9-1995 Borussia Dortmund - Juventus Westfalenstadion, Dortmund
12 Mark van Bommel Vlag van Nederland Nederland 40* wo 2-11-2005 FC Barcelona - Panathinaikos Camp Nou, Barcelona
13 Vratislav Lokvenc Vlag van Tsjechië Tsjechië 42,58 wo 3-11-1999 Sparta Praag - Spartak Moskou Letná, Praag
14 Pavel Nedvěd Vlag van Tsjechië Tsjechië 43,25 wo 27-10-1999 Lazio Roma - Bayer Leverkusen Stadio Olimpico, Rome
15 Kacha Kaladze Vlag van Georgië Georgië 44,00 wo 18-10-2000 Dynamo Kiev - RSC Anderlecht Valeri Lobanovskystadion, Kiev
16 Diego Forlán Vlag van Uruguay Uruguay 49* wo 29-3-2006 Internazionale - Villarreal CF San Siro, Milaan
17 Sonny Ânderson Vlag van Brazilië Brazilië 50,75 wo 25-11-1998 FC Barcelona - Manchester United Camp Nou, Barcelona
18 Paolo Maldini Vlag van Italië Italië 53* wo 25-5-2005 AC Milan - Liverpool FC Atatürk Olympisch Stadion, Istanboel
19 Clayton Vlag van Brazilië Brazilië 58,25 wo 17-10-2001 FC Porto - Celtic FC Estádio das Antas, Porto

* Officieuze tijdmeting
De spelers horen bij de cursief gedrukte teams


Bronnen, noten en/of referenties