Estadio Ramón Sánchez Pizjuán

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Estadio Ramón Sánchez Pizjuán
Estadio Ramón Sánchez Pizjuán
UEFA SterSterSterSter
Plaats Vlag van Spanje Sevilla
Capaciteit 43.883
Bouwjaar 1956 – 1975
Geopend 7 september 1958
Architect(en) Vlag van Spanje Manuel Muñoz Monasterio
Bespelers Vlag van Spanje Sevilla FC
Gerenoveerd 1982, 1997 en 2015
Portaal  Portaalicoon   Sport

Het Estadio Ramón Sánchez Pizjuán is het stadion waar voetbalclub Sevilla FC diens thuiswedstrijden speelt. Het stadion is vernoemd naar voormalig voorzitter Ramón Sánchez-Pizjuán en is de vervanger van Estadio de Nervión.

Idee en aanvang bouw[bewerken | brontekst bewerken]

In 1954 won architect Manuel Muñoz Monasterio in de keuze voor het beste bouwidee. Hij was eveneens betrokken bij de bouw van Estadio Santiago Bernabéu en Estadio Mestalla. Het idee bestond uit een stadion met een capaciteit van 70.329 bezoekers. De toenmalige voorzitter Ramón Sánchez-Pizjuán van de club overleed in 1956, waardoor hij zijn droom voor een nieuw stadion geen werkelijkheid zag worden. Zijn opvolgers zette de plannen voor het nieuwe stadion echter door.

Ingebruikname en verbouwingen[bewerken | brontekst bewerken]

Het stadion werd in eerste instantie onafgemaakt in gebruik genomen. De bovenste gedeelten van de noord- en zuidtribune ontbraken en een gedeelte van de westzijde werd niet gebruikt. Op 7 september 1958 werd de eerste (vriendschappelijke) wedstrijd Sevilla FC - Real Jaén gespeeld. De eerste officiële wedstrijd vond plaats tijdens de tweede speelronde tussen Sevilla FC - Real Betis in de Primera División van het seizoen 1958/1959. Gedurende dat seizoen werd de westzijde van het stadion in gebruik genomen. In 1975 volgde de voltooiing van de bovenste delen van de noord- en zuidtribune.

In 1982 werd de maximale capaciteit naar 66.000 supporters teruggebracht, dit gezien de wettelijke voorschriften die toen golden. Tegelijkertijd werd het stadion verbouwd voor het WK voetbal van 1982. Zo werden er hekken verwijderd en looppaden aangelegd. Bovendien werd de westzijde voorzien van een dak en mozaïek.

Circa 1997 meldde de UEFA dat stadions hun capaciteit volledig moesten voorzien van zitplaatsen; staanplaatsen waren niet langer toegestaan. Hierdoor werd de maximale capaciteit van het stadion teruggebracht tot maximaal 43.000 toeschouwers.

In 2015 werd gestart met de meest recente verbouwing, welke momenteel nog steeds wordt voortgezet middels renovatiewerkzaamheden. Onder andere de stoelen, tribunebekleding (glazen panelen in plaats van hekken), scoreborden, buitengevels, toiletten en eet- en drinkgelegenheden werden vernieuwd. Bovendien werd ook de oosttribune uitgebreid.[1] Momenteel biedt het stadion plaats aan maximaal 43.883 supporters.[2]

Noemenswaardige wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Internationale wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens het WK voetbal 1982 in Spanje werden er twee duels gespeeld in dit stadion. Op 14 juni 1982 werd de wedstrijd Brazilië en de Sovjet-Unie (uitslag 2-1) gespeeld, gevolgd door West-Duitsland tegen Frankrijk (3-3 en 5-4 na strafschoppen) op 8 juli 1982.[3]

Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Toeschouwers
1. 14 juni 1982 Vlag van Brazilië BraziliëSovjet-Unie Vlag van de Sovjet-Unie 2 – 1 FIFA WK 1982 - groepsfase 68.000
2. 21 juni 1982 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-DuitslandFrankrijk Vlag van Frankrijk 3 – 3

(5 – 4)

FIFA WK 1982 - halve finale 63.000

Europese finales[bewerken | brontekst bewerken]

Op 7 mei 1986 was het stadion het decor voor de finale van de UEFA Europacup I 1985/86 tussen FC Barcelona en Steaua Boekarest. De Roemenen wonnen de wedstrijd na strafschoppen.[4] Op 18 mei 2022 was het stadion opnieuw decor voor een Europese finale, ditmaal voor de eindstrijd in de UEFA Europa League 2021/22 tussen Eintracht Frankfurt en Rangers FC. De Duitsers wisten de wedstrijd na strafschoppen te winnen.[5]

Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Toeschouwers
1. 7 mei 1986 Vlag van Roemenië FC Steaua BoekarestFC Barcelona Vlag van Spanje 0 – 0

(2 – 0)

UEFA Eurocup I 1985/86 59.000
2. 18 mei 2022 Vlag van Duitsland Eintracht FrankfurtRangers FC Vlag van Schotland 1 – 1

(5 – 4)

UEFA Europa League 2021/22 38.842

Media[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Estadio Ramón Sánchez Pizjuán van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Bronnen en referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. (en) Ramón Sánchez-Pizjuán Stadium. Sevilla FC. Geraadpleegd op 31 oktober 2022.
  2. Sevilla FC: Ramón Sánchez-Pizjuán. Transfermarkt. Geraadpleegd op 31 oktober 2022.
  3. Wereldkampioenschap voetbal 1982. Wikipedia. Geraadpleegd op 31 oktober 2022.
  4. Finale Europacup I 1986. Wikipedia. Geraadpleegd op 31 oktober 2022.
  5. UEFA Europa League 2021/22. Wikipedia. Geraadpleegd op 31 oktober 2022.