KAA Gent (voetbalclub)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor informatie over het vrouwenvoetbalelftal van deze club, zie KAA Gent Ladies.
KAA Gent
Ghelamco Arena panorama
Ghelamco Arena panorama
Naam Koninklijke Atletiek Associatie Gent
Bijnaam De Buffalo's, La Gantoise
Stamnummer 7
Opgericht 1864,
voetbal vanaf 1900
Plaats Gent
Stadion Ghelamco Arena
Capaciteit 20.000[1]
Voorzitter Vlag van België Ivan De Witte
Manager Vlag van België Michel Louwagie
Trainer Vlag van België Yves Vanderhaeghe
(Hoofd)sponsor vdk bank
Competitie Eerste klasse A
Website http://www.kaagent.be
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2017/18
Icoontje huidige resultaten 2017/2018
Icoontje historische resultaten 2016/2017
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Koninklijke Atletiek Associatie Gent, afgekort AA Gent of KAA Gent is een Belgische voetbalclub uit Gent. KAA Gent was in 1895 een van de tien oprichters van de sportbond Union Belge des Sociétés de Sports Athlétiques, en is bij de KBVB aangesloten met stamnummer 7. KAA Gent speelt in de eerste klasse en heeft blauw en wit als kleuren. Sinds het seizoen 2013/14 speelt KAA Gent in de Ghelamco Arena met een capaciteit van 20.000 zitplaatsen. De club won driemaal de Beker van België en werd in 2015 voor het eerst Belgisch landskampioen en won toen ook voor de eerste keer de Belgische Supercup.

Geschiedenis[bewerken]

1864-1900: Beginjaren zonder voetbalafdeling[bewerken]

Op 1 januari 1864 werd door de Gentenaars G. Descamps en Karel Marinx de Société Gymnastique la Gantoise opgericht, een vereniging voor het promoten van gymnastiek. Doorheen de jaren scheurden enkele verenigingen zich af. Op 10 september 1891 fuseerde de club met de Association Athlétique, die zelf een samensmelting was van jongere clubs zoals Racing Club, Running Club, Red Star, ... De nieuwe fusieclub heette Association Athlétique La Gantoise, en naast enkel turnen werden de activiteiten geleidelijk uitgebreid naar atletiek, boksen, cricket, wielrennen, schermen, hockey, zwemmen, waterpolo en tennis. Uit deze vereniging ontstond tevens de huidige atletiekclub KAA Gent.[2][3]

1900-1920: Voetbal op diverse locaties[bewerken]

In het laatste decennium van de 19de eeuw werd begonnen met georganiseerd voetbal in Gent. Verscheidene clubjes zagen het daglicht, enkele ervan smolten op 1 april 1899 samen tot Racing Club Gantois, een latere concurrent van KAA Gent. Pas in 1900 werd door leerlingen van het College van Melle een voetbalsectie opgericht bij La Gantoise. De eerste voorzitter en tevens kapitein van de ploeg werd dokter Hector Priem. Men speelde zijn wedstrijden op het Carpentierplein, dat lag tussen de Kortrijksesteenweg, de Clementinalaan, de Oostendestraat en de Astridlaan. Men kleedde zich om in café "La Demi-Lune". Aanvankelijk had men zwart-wit gekozen als kleuren, maar eer men op 31 oktober 1900 officieel lid werd van La Gantoise had men dit veranderd naar blauw-wit. Op 15 november 1900 werd dan de eerste wedstrijd gespeeld, tegen Omnium Sporting Club. In januari 1901 speelde men tegen het toen grotere Racing Club Gantois; de wedstrijd werd met 10-0 verloren. Reeds op het eind van de 19de eeuw was de club echter bij de UBSSA aangesloten, en ondanks het feit dat Racing Club Gantois dus een oudere voetbalclub uit de stad was, zou bij de toekenning van de stamnummers enkele jaren later AA La Gantoise met stamnummer 7 een kleiner stamnummer krijgen dan Racing Club dat 11 zou krijgen. Vanaf 1901 speelde AA La Gantoise zijn eerste officiële wedstrijden in de lagere afdelingen.

Logo van La Gantoise in 1914

De club speelde zijn eerste seizoenen hoofdzakelijk in de tweede afdeling, later de eerste afdeling, of tegenwoordig de Tweede Klasse genoemd. In 1904 verhuisde men naar de Mussenstraat. In 1910 moest men plaats maken voor de Wereldtentoonstelling van 1913 en verhuisde men naar de Albertlaan. Daar werd een terrein, een trainingsveld, tennisvelden, een looppiste, tribunes en andere accommodatie gebouwd. Op 9 december 1915, tijdens de Eerste Wereldoorlog, brandde de tribune echter uit. In 1912/13 werd AA La Gantoise kampioen in de Eerste Afdeling, en steeg zo voor het eerst in zijn geschiedenis naar de Ere Afdeling, de huidige Eerste Klasse. Reeds in 1914 had de club de koninklijke titel gekregen en heette voortaan Association Royale Athlétique La Gantoise, kortweg ARA La Gantoise. Bij de Wereldtentoonstelling mocht de club diverse sportactiviteiten organiseren. Het eerste seizoen, 1913/14, in de hoogste klasse werd echter moeilijk voor de club, en pas na een testmatch tegen Standard Club Liégeois kon men de degradatie afwenden.

1920-2013: Ottenstadion[bewerken]

Het Jules Ottenstadion

In 1920 verhuisde de club opnieuw, ditmaal naar Gentbrugge, waar het Jules Ottenstadion werd gebouwd. Op het eind van de jaren 20 zakte La Gantoise echter terug naar Tweede Klasse. Pas in 1936 kon de club daar de titel veroveren en terugkeren naar Eerste Klasse. Ook in de jaren na de Tweede Wereldoorlog bleef La Gantoise een constante in de hoogste afdeling.

Op 1 juni 1952 beleefde La Gantoise de zwartste dag uit zijn geschiedenis. Een bus met 50 leden van supportersclub "De kleine Dokvrienden" raakte in het Noord-Franse Gravelines van de weg en kantelde in het water. Er vielen 35 dodelijke slachtoffers.[4][5] Op 7 juni vond de gezamenlijke begrafenis plaats, bijgewoond door zestigduizend Gentenaars en delegaties van heel wat voetbalclubs en andere Vlaamse steden.[5] De slachtoffers werden begraven op de Westerbegraafplaats.[5]

Midden jaren 50 kende de club een sterke periode. In 1953/54 eindigde men derde, met evenveel punten als KFC Malinois, en slechts op één puntje van kampioen RSC Anderlecht. Het volgende seizoen werd La Gantoise alleen tweede, ditmaal op drie punten. In 1964 pakte de club met de Beker van België zijn eerste grote trofee en werd zo het volgende seizoen de eerste Belgische club die deelnam aan de jonge Beker voor Bekerwinnaars. La Gantoise werd er in de eerste ronde door West Ham United uitgeschakeld. 1967 werd sportief een slecht jaar voor de club. Na drie decennia zakte La Gantoise opnieuw naar Tweede Klasse. De club kon er het volgend seizoen echter zijn reeks winnen, en kon zo in 1968 zijn plaats in Eerste Klasse opnieuw innemen.

Het seizoen 1970/71 betekende het begin van een slecht decennium. La Gantoise was zes wedstrijden voor het einde van de competitie, na een nederlaag tegen Club Brugge, immers al zeker van de degradatie naar Tweede Klasse. Op 1 juli 1972 werd de naam van de club vernederlandst naar Koninklijke Atletiek Associatie Gent, kortweg KAA Gent.[3] In datzelfde jaar werd KAA Gent ook officieel een profclub.[3] In 1974 volgde een degradatie naar Derde Klasse. Gent was laatste geëindigd en kon ook in een eindronde het behoud niet afdwingen. Gent kon na een seizoen weliswaar terugkeren in Tweede Klasse, maar pas in 1980 kon de club weer naar de Eerste Klasse opklimmen. De jaren 80 werden opnieuw een mooiere periode voor de club. Er kwamen weer veel supporters naar de ploeg kijken, en er werden sportief mooie resultaten behaald. In 1984 pakte KAA Gent opnieuw de Beker van België, en men speelde tijdens die periode vier maal Europees. In 1986/87 raakte men drie ronden ver in de UEFA Cup. In 1988 zakte de club toch nog even terug naar Tweede Klasse, maar dankzij de eindronde kon men na een seizoen terugkeren naar Eerste.

In 1990/91 speelde de ploeg, onder leiding van René Vandereycken en met in zijn rangen onder andere de nieuw aangeworven Frank Dauwen, Eric Viscaal en Erwin Vandenbergh, lange tijd aan kop van de rangschikking mee voor de titel, maar strandde uiteindelijk op een derde plaats. In plaats van de allereerste UEFA Champions League mocht de club toch nog naar de UEFA Cup in 1991. Na het uitschakelen van Lausanne Sports, Eintracht Frankfurt en Dinamo Moskou strandde Gent daar in de kwartfinale tegen AFC Ajax, dat uiteindelijk ook de finale zou winnen. De volgende jaren zou Gent echter naar de subtop of middenmoot wegzakken. Van 1994 tot en met 1997 eindigde men zelfs net boven de degradatiezone onder in de rangschikking. Naar het eind van de jaren 90 verbeterden de resultaten weer, en onder Trond Sollied dwong Gent in 1999/00 opnieuw Europees voetbal af. Gent ging onder leiding van Henk Houwaart in Europa echter volledig onderuit tegen Ajax. Het volgende seizoen dwong men Intertotovoetbal af, waar men tot in de halve finale tegen PSG raakte. Uiteindelijk verliepen de volgende seizoenen wisselvallig en werd regelmatig van trainer gewisseld.

In 1998 raakte bekend dat KAA Gent met een torenhoge schuld zat en aan de rand van het bankroet stond.[3] Voorzitter Jean Van Milders zette uiteindelijk een stap terug. Ivan De Witte werd de nieuwe voorzitter. Hij stelde vier doelstellingen voorop: de financiële puinhoop opruimen, een gezond beleid voeren, sportief ambitieus blijven en een nieuw stadion bouwen.[3] Uit een onafhankelijke audit die hij liet uitvoeren, bleek dat de schuld 920 miljoen Belgische frank (omgerekend 23 miljoen euro) bedroeg.[3]

In 2004 streek Georges Leekens neer in Gent. In zijn eerste seizoen behaalde hij de zesde plaats in de competitie. Nadien maakte hij van de Buffalo's opnieuw een vaste waarde in de subtop. Onder hem kon KAA Gent opnieuw stunten tegen de toppers, met als hoogtepunt een 4-1-overwinning tegen rivaal Club Brugge op 1 april 2006. In het seizoen 2006/07 draaiden de Buffalo's opnieuw mee bovenaan in het klassement en eindigden voor het tweede jaar op rij op de vierde plaats. Daarbovenop werd de halve finale van de Beker van België gehaald.

Tijdens de wedstrijd op 19 september 2010 tegen SV Zulte Waregem

Na een heuse soap trok Georges Leekens na het seizoen 2006/07 naar Sporting Lokeren.[6] Trond Sollied, de Noorse succestrainer van zeven jaar voordien, volgde hem op. Onder hem behaalde KAA Gent voor de derde keer in zijn bestaan de bekerfinale, waarin nipt werd verloren tegen RSC Anderlecht. Sollied verliet Gent opnieuw na één seizoen en werd trainer van sc Heerenveen. Michel Preud'homme, net kampioen geworden met Standard, tekende samen met assistenten Manu Ferrera en Stan Van Den Buijs een contract van 3 seizoenen. In het seizoen 2008/09 eindigden de Buffalo's, na een sterke inhaalrace in de 2de competitiehelft, op de vierde plaats in het eindklassement met evenveel punten als Club Brugge, dat wel een wedstrijd meer had gewonnen. In 2009/10 woedde op de laatste speeldag (8 mei 2010) van play-off I nog de strijd om de tweede plaats tussen KAA Gent en Club Brugge. Deze werd beslist in een onderling duel in het Ottenstadion op de laatste speeldag. Zo haalde het een Champions League-ticket waar het zware nederlagen moest incasseren van onder andere AS Roma. Een week later veroverde KAA Gent de beker door in de finale Cercle Brugge te verslaan. Op 24 mei liet trainer Michel Preud'homme weten de overstap te maken naar FC Twente. Zijn vervanger werd Francky Dury die al jaren actief was als trainer bij SV Zulte Waregem. Op 14 mei 2011, na de verloren wedstrijd tussen Gent en Racing Genk, raakte bekend dat Franky Dury en KAA Gent hun contract in onderling overleg verbraken.

Op 10 juni 2011 werd Trond Sollied als nieuwe trainer officieel voorgesteld aan de pers. Hij tekende er een contract voor de komende 2 seizoenen. Na tegenvallende resultaten werd hij op 23 oktober 2012 ontslagen. Op 1 november 2012 werd Bob Peeters aangesteld als nieuwe trainer nadat hij eerder op 23 oktober werd ontslagen bij Cercle Brugge. Bob Peeters keerde zo terug naar het Ottenstadion, waar hij drie jaar geleden zijn trainersdebuut maakte bij de Gentse beloften. Hij tekende een contract tot het einde van het seizoen met optie op nog een seizoen. Amper 2 maanden later, op 3 januari 2013, werd zijn contract in onderling overleg weer ontbonden na een teleurstellende 3 op 27. Op 9 januari werd Víctor Fernández aangesteld om het seizoen af te werken. De Spaanse coach kreeg de opdracht om Gent in eerste klasse te houden. Onder zijn leiding namen de Buffalo's afstand van de degradatiezone en zorgde hij ervoor dat de club zeker was van deelname aan play-off II, dat het bovendien won. Op 15 maart 2013 verlengde hij zijn contract tot 2014. Op 23 mei speelde Gent zijn laatste wedstrijd in het Jules Ottenstadion, het won van Standard Luik met 1-0. Doelpuntenmaker van die match was Mboyo, zodoende was hij de speler die voor KAA Gent het laatst in een officiële wedstrijd in het Ottenstadion heeft gescoord.

2013-heden: Ghelamco Arena[bewerken]

Ghelamco Arena panorama indoor.

Begin 2013 was ook bekend geraakt dat KAA Gent schuldenvrij was. Op 15 jaar tijd hadden manager Michel Louwagie en voorzitter Ivan De Witte de schuldenberg van 23 miljoen euro weten weg te werken.[7] Ondertussen was ook de bouw van een nieuw stadion gestart. Vanaf het seizoen 2013/14 speelde KAA Gent zijn thuismatchen in de nieuwe Ghelamco Arena. Het eerste seizoen in het nieuwe stadion werd op sportief vlak echter geen succes. Op 30 september 2013 werd Víctor Fernández ontslagen na een teleurstellende competitiestart waarbij Gent uit 9 wedstrijden slechts 13 punten kon halen. Minder dan 24 uur later werd de Roemeen Mircea Rednic aangesteld als nieuwe trainer. Hij tekende een contract tot het einde van het seizoen met een optie voor volgend seizoen als hij Gent naar play-off I kan leiden. Hij slaagde daar echter niet in en na een dramatische start in play-off 2 werd hij op 9 april eveneens ontslagen, waarna Peter Balette samen met Bernd Thijs het trainerschap ad-interim tot het einde van het seizoen overnamen.

Hein Vanhaezebrouck.

Op 5 mei 2014 werd Hein Vanhaezebrouck voorgesteld als nieuwe hoofdtrainer voor de komende 2 seizoenen. De komst van Vanhaezebrouck luidde de meest succesvolle periode uit de clubgeschiedenis in. Hij leidde KAA Gent naar play-off I, waar ze startten op de tweede plaats, met evenveel punten als RSC Anderlecht en 2 punten achter leider Club Brugge. Nadat Anderlecht op de 8ste speeldag punten liet liggen tegen Standard en Gent 2-3 ging winnen tegen Club Brugge, konden de Buffalo's zich op de 9de speeldag in een uitverkochte Ghelamco Arena tot kampioen van België kronen, voor de eerste keer in 115 jaar, na winst tegen Standard. Dankzij een goal van kapitein Sven Kums in de 18de minuut en een penaltygoal van Renato Neto in de 50ste minuut won Gent met 2-0. De eerste landstitel uit de clubgeschiedenis werd uitbundig gevierd met als hoogtepunt op 24 mei 2015 een feestelijke intocht van spelers en staf met bootjes op de Leie in de historische binnenstad van Gent, waar ongeveer 125.000 supporters hen opwachtten.[8] De vraag naar abonnementen voor het nieuwe seizoen 2015/16 was zo groot dat bij de start van de vrije verkoop heel wat supporters aan de ingang van de Ghelamco Arena kampeerden.[9] Op 16 juli 2015 zette de landskampioen ook de Belgische supercup in de prijzenkast, het versloeg bekerwinnaar Club Brugge met 1-0 dankzij een doelpunt van Laurent Depoitre.

In zijn Champions League-campagne in het seizoen 2015/16 eindigde Gent in een groep met Zenit Sint-Petersburg, Valencia en Olympique Lyon op de tweede plaats en kwalificeerde zich zo op 9 december 2015 voor de achtste finales. Nadat ze in de heenronde slechts één punt hadden behaald, wonnen ze alle drie de wedstrijden van de terugronde en haalden zo alsnog tien punten op achttien. KAA Gent was daarmee de eerste Belgische club sinds het seizoen 2000/01 die in de Champions League kon doorstoten tot de laatste 16 ploegen. De achtste finales verloren ze van Wolfsburg. In de nationale competitie eindigden de Buffalo's dat seizoen op een derde plaats.

In de Europa League van 2016/17 stootte KAA Gent door naar de zestiende finales en trof daar Tottenham Hotspur FC. KAA Gent versloeg Tottenham verrassend met 1-0 winst thuis en een 2-2 gelijkspel op Wembley (waar Tottenham dat seizoen zijn Europese wedstrijden speelde). Zo bereikte Gent de achtste finale, waar ze uiteindelijk werden uitgeschakeld door landgenoot KRC Genk, met een 2-5 nederlaag thuis en een 1-1 gelijkspel op het veld van Genk. De competitie werd net zoals het voorgaande seizoen afgesloten op de derde plaats.

Het vierde seizoen van Gent met Vanhaezebrouck startte met een uitschakeling in de voorrondes van de Europa League (tegen altach) en een 6 op 24 in de competitie. Op 27 september 2017 werd aangekondigd dat de samenwerking tussen Vanhaezebrouck en KAA Gent in onderling overleg beëindigd werd.[10] Een week later werd Yves Vanderhaeghe ( de ex-assistent van Vanhaezebrouck) voorgesteld als zijn opvolger.[11]

Erelijst[bewerken]

Nationaal[bewerken]

winnaar (1×): 2015
tweede (2×): 1955, 2010
winnaar (3×): 1964, 1984, 2010
finalist (1×): 2008
winnaar (1×): 2015
finalist (2×): 1984, 2010
winnaar (1×): 1954

Individuele trofeeën[bewerken]

De volgende spelers en/of trainers behaalden een prijs toen ze voor de club uitkwamen:

Topscorer (4)
1957 (Maurice Willems, 35 doelpunten in 28 wedstrijden), 1985 (Ronny Martens, 23 doelpunten in 34 wedstrijden), 1991 (Erwin Vandenbergh, 23 doelpunten in 34 wedstrijden), 2000 (Ole Martin Årst, 30 doelpunten in 33 wedstrijden)
Gouden schoen (3)
1958 (Roland Storme), 2006 (Mbark Boussoufa)[12], 2015 (Sven Kums)
Ebbenhouten schoen (2)
2001 (Ahmed "Mido" Hossam), 2006 (Mbark Boussoufa)
Profvoetballer van het Jaar (1)
2006 (Mbark Boussoufa)
Keeper van het Jaar (3)
2004 (Frédéric Herpoel), 2016 (Matz Sels), 2017 (Lovre Kalinić)
Prijs van de twaalfde man (4)
1996 (Suad Katana), 2003 (Frédéric Herpoel), 2006 (Mbark Boussoufa), 2009 (Bryan Ruiz)
Jonge Profvoetballer van het Jaar (1)
2006 (Mbark Boussoufa)
Trainer van het Jaar (1)
1991 (René Vandereycken)
Guy Thys Award (1)
2015 (Hein Vanhaezebrouck)
Trofee Raymond Goethals (1)
2015 (Hein Vanhaezebrouck)
Coach van het jaar (1)
2015 (Hein Vanhaezebrouck)

Resultaten[bewerken]

Nationaal[bewerken]

Seizoen I II III IV Reeks Punten Opmerkingen Beker
1903-04     3   Derde klasse   5 Afd. Antwerpen & Oost-Vlaanderen
1904-05   3     Tweede klasse 10    
1905-06     1   Derde klasse   37 Afd. Antwerpen & Oost-Vlaanderen
1906-07   3     Tweede klasse 8    
1907-08   4     Tweede klasse 6    
1908-09   4     Tweede klasse 21    
1909-10   2     Tweede klasse 29    
1910-11   6     Tweede klasse 25    
1911-12   5     Tweede klasse 22    
1912-13   1     Tweede klasse 37    
1913-14 10       Eerste klasse 13    
1914-15         Eerste klasse     oorlog
1915-16         Eerste klasse     oorlog
1916-17         Eerste klasse     oorlog
1917-18         Eerste klasse     oorlog
1918-19         Eerste klasse     oorlog
1919-20 11       Eerste klasse 12    
1920-21 7       Eerste klasse 22    
1921-22 10       Eerste klasse 19    
1922-23 9       Eerste klasse 20    
1923-24 11       Eerste klasse 19    
1924-25 10       Eerste klasse 23    
1925-26 9       Eerste klasse 26    
1926-27 9       Eerste klasse 26    
1927-28 6       Eerste klasse 24    
1928-29 13       Eerste klasse 17    
1929-30   4     Tweede klasse 33    
1930-31   4     Tweede klasse 31    
1931-32   8     Tweede klasse 25 Eerste Afdeling reeks A  
1932-33   2     Tweede klasse 33 Eerste Afdeling reeks A  
1933-34   8     Tweede klasse 25 Eerste Afdeling reeks A  
1934-35   3     Tweede klasse 33 Eerste Afdeling reeks B  
1935-36   1     Tweede klasse 37 Eerste Afdeling reeks B  
1936-37 9       Eerste klasse 26    
1937-38 6       Eerste klasse 27    
1938-39 12       Eerste klasse 21    
1939-40 3       Eerste klasse 14 vroegtijdig stopgezet bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog  
1940-41 10       Eerste klasse 10 Wegens de Tweede Wereldoorlog was het een onofficiële competitie  
1941-42 8       Eerste klasse 27    
1942-43 4       Eerste klasse 37    
1943-44 13       Eerste klasse 23 Toen er nog slechts enkele wedstrijden te spelen bleven, werden de kampioenschappen wegens de oorlogsomstandigheden stopgezet.  
1944-45       Eerste klasse Door de oorlog werd er geen volledige competitie afgewerkt.  
1945-46 10       Eerste klasse 36    
1946-47 11       Eerste klasse 34    
1947-48 5       Eerste klasse 31    
1948-49 12       Eerste klasse 25    
1949-50 4       Eerste klasse 37    
1950-51 7       Eerste klasse 32    
1951-52 7       Eerste klasse 32    
1952-53 9       Eerste klasse 29    
1953-54 3       Eerste klasse 36    
1954-55 2       Eerste klasse 38    
1955-56 12       Eerste klasse 26    
1956-57 3       Eerste klasse 39    
1957-58 3       Eerste klasse 41    
1958-59 5       Eerste klasse 33    
1959-60 9       Eerste klasse 30    
1960-61 11       Eerste klasse 28    
1961-62 7       Eerste klasse 29    
1962-63 4       Eerste klasse 34    
1963-64 8       Eerste klasse 26   Winst
1964-65 12       Eerste klasse 25   Halve finale
1965-66 7       Eerste klasse 30   1/8e finale
1966-67 15       Eerste klasse 22   1/8e finale
1967-68   1     Tweede klasse 43   niet gekwalificeerd
1968-69 11       Eerste klasse 28   1/8e finale
1969-70 3       Eerste klasse 39   Vijfde ronde
1970-71 16       Eerste klasse 14   1/4e finale
1971-72   8     Tweede klasse 29    
1972-73   10     Tweede klasse 28    
1973-74   16     Tweede klasse 18    
1974-75     1   Derde klasse A 45   1/8e finale
1975-76   12     Tweede klasse 26    
1976-77   8     Tweede klasse 32    
1977-78   4     Tweede klasse 37    
1978-79   3     Tweede klasse 38    
1979-80   1     Tweede klasse 46   1/8e finale
1980-81 10       Eerste klasse 32   1/16e finale
1981-82 3       Eerste klasse 45   1/16e finale
1982-83 4       Eerste klasse 46   1/4e finale
1983-84 15       Eerste klasse 28   Winst
1984-85 6       Eerste klasse 40   1/4e finale
1985-86 4       Eerste klasse 41   1/8e finale
1986-87 16       Eerste klasse 23   1/16e finale
1987-88 17       Eerste klasse 25   1/16e finale
1988-89   2     Tweede klasse 40   1/16e finale
1989-90 6       Eerste klasse 36   1/8e finale
1990-91 3       Eerste klasse 47   1/16e finale
1991-92 6       Eerste klasse 41   1/2e finale
1992-93 9       Eerste klasse 34   1/16e finale
1993-94 15       Eerste klasse 27   1/16e finale
1994-95 14       Eerste klasse 30   1/8e finale
1995-96 14       Eerste klasse 41 Sinds het seizoen 1995-1996 wordt een overwinning beloond met drie punten. Voorheen was een overwinning twee punten waard. 1/16e finale
1996-97 14       Eerste klasse 36   1/4e finale
1997-98 8       Eerste klasse 47   1/4e finale
1998-99 8       Eerste klasse 52   1/16e finale
1999-00 3       Eerste klasse 63   1/4e finale
2000-01 5       Eerste klasse 57   1/8e finale
2001-02 4       Eerste klasse 58   1/16e finale
2002-03 8       Eerste klasse 47   1/16e finale
2003-04 9       Eerste klasse 40   1/8e finale
2004-05 6       Eerste klasse 59   1/4e finale
2005-06 4       Eerste klasse 61   1/4e finale
2006-07 4       Eerste klasse 60   1/2e finale
2007-08 6       Eerste klasse 52   Finalist
2008-09 4       Eerste klasse 59   1/4e finale
2009-10 2       Eerste klasse 41 Na de reguliere competitie stond KAA Gent op de 3e plaats met 49 punten. Winst
2010-11 5       Eerste klasse 33 Na de reguliere competitie stond KAA Gent op de 3e plaats met 57 punten. 1/2e finale
2011-12 4       Eerste klasse 40 Na de reguliere competitie stond KAA Gent op de 3e plaats met 56 punten. 1/4e finale
2012-13 12       Eerste klasse 34 In play-off II A eindigde KAA Gent op de 1e plaats met 14 punten. 1/4e finale
2013-14 7       Eerste klasse 44 In play-off II A eindigde KAA Gent op de 2e plaats met 10 punten. 1/2e finale
2014-15 1       Eerste klasse 49 KAA Gent wordt voor het eerst in zijn bestaan landskampioen van België. 1/2e finale
2015-16 3       Eerste klasse 42 Na de reguliere competitie stond KAA Gent op de 2e plaats met 60 punten. 1/2e finale
  1A 1B 1Am 2Am Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus Beker
2016/17 3       Eerste klasse A 41 Na de reguliere competitie stond KAA Gent op de 4e plaats met 50 punten. 1/4e finale
2017/18       Eerste klasse A

Grafiek eindstanden in de competitie na WO II[bewerken]

10
11
5
12
4
7
7
9
3
2
12
3
3
5
9
11
7
4
8
12
7
15
1
11
3
16
8
10
16
1
12
8
4
3
1
10
3
4
15
6
4
16
17
2
6
3
6
9
15
14
14
14
8
8
3
5
4
8
9
6
4
4
6
4
2
5
4
12
7
1
3
3
46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17
Eerste klasse Tweede klasse Derde klasse

Europees[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van KAA Gent voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

KAA Gent speelde sinds 1963 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

2010/11, 2015/16
2009/10, 2010/11, 2012/13, 2016/17, 2017/18
1964/65, 1984/85
1982/83, 1983/84, 1986/87, 1991/92, 2000/01, 2008/09
2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2007
1963/64, 1966/67, 1970/71

Seizoen 2017/2018[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie KAA Gent in het seizoen 2017/18 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Spelerskern[bewerken]

Nummer Speler Nationaliteit Bij de club sinds Contract tot Laatste club Positie
Doel
20 Yannick Thoelen Vlag van België 2015 2018 Vlag van België Lommel United DM
30 Youn Czekanowicz Vlag van Luxemburg 2016 2019 Vlag van België Club Brugge DM
91 Lovre Kalinić Vlag van Kroatië 2017 2021 Vlag van Kroatië Hajduk Split DM
Verdediging
2 Samuel Gigot Vlag van Frankrijk 2017 2021 Vlag van België KV Kortrijk CV
5 Noë Dussenne Vlag van België 2017 2018 Vlag van Italië FC Crotone CV
11 Deiver Machado Vlag van Colombia 2017 2021 Vlag van Colombia Millonarios FC LV
13 Stefan Mitrović Vlag van Servië 2015 2020 Vlag van Duitsland SC Freiburg CV
21 Nana Asare Aanvoerder Vlag van Ghana 2013 2019 Vlag van Nederland FC Utrecht LB, CM, LM, CAM
22 Dylan Bronn Vlag van Frankrijk 2017 2021 Vlag van Frankrijk Chamois Niortais RV, CV
29 Thibault De Smet Vlag van België 2016 2019 Vlag van België Eigen jeugd CV
32 Thomas Foket Vlag van België 2012 2019 Vlag van België Dilbeek Sport RB, RM
38 Siebe Horemans Vlag van België 2016 2020 Vlag van België Eigen jeugd CV
Middenveld
3 Lucas Schoofs Vlag van België 2015 2020 Vlag van België Lommel United CM
6 Birger Verstraete Vlag van België 2017 2020 Vlag van België KV Kortrijk CM
8 Thomas Matton Vlag van België 2015 2018 Vlag van België KV Kortrijk CM
10 Renato Neto Vlag van Brazilië 2013 2017 Vlag van Hongarije Videoton FC CM, CVM, CAM
14 Tesfaldet Tekie Vlag van Zweden 2017 2020 Vlag van Zweden IFK Norrköping CM
15 Kenny Saief Vlag van Israël Vlag van Verenigde Staten 2014 2020 Vlag van Israël Ironi Nir Ramat HaSharon CAM, CA, RV
19 Brecht Dejaegere Vlag van België 2013 2019 Vlag van België KV Kortrijk CAM, RM
23 Franko Andrijašević Vlag van Kroatië 2017 2022 Vlag van Kroatië HNK Rijeka CAM
24 Nicolas Raskin Vlag van België 2017 2021 Vlag van België RSC Anderlecht CAM, CM
25 Damien Marcq Vlag van Frankrijk 2017 2020 Vlag van België Sporting Charleroi CVM
33 Louis Verstraete Vlag van België 2016 2018 Vlag van België Eigen jeugd CAM, CM
44 Anderson Esiti Vlag van Nigeria 2016 2020 Vlag van Portugal Estoril CVM
77 Danijel Milićević Vlag van Bosnië en Herzegovina 2014 2019 Vlag van België Sporting Charleroi CAM, RM, LM
Aanval
9 Mamadou Sylla Diallo Vlag van Senegal 2017 2021 Vlag van België KAS Eupen SP
17 Roman Jaremtsjoek Vlag van Oekraïne 2017 2021 Vlag van Oekraïne Dynamo Kiev SP
18 Samuel Kalu Vlag van Nigeria 2017 2020 Vlag van Slowakije AS Trenčín RV, LV
27 Moses Simon Vlag van Nigeria 2015 2019 Vlag van Slowakije AS Trenčín RV
28 Aboubakary Koita Vlag van BelgiëVlag van Senegal 2017 2019 Vlag van België ASV Geel LV, RV
31 Yuya Kubo Vlag van Japan 2017 2020 Vlag van Zwitserland Young Boys Bern LV, RV, SP
Code Positie Code Positie
DM Doelman LM Linksmidden
RB Rechtsback CAM Aanvallende middenvelder
CV Centrale verdediger RV Rechter vleugelspits
LB Linksback LV Linker vleugelspits
CVM Verdedigende middenvelder CA Hangende spits
CM Centrale middenvelder SP Diepste spits
RM Rechtsmidden Aanvoerder Aanvoerder

Beloften die de A-kern aanvullen[bewerken]

Speler Land Positie
Jose Luis Rodriguez Vlag van Panama M
Ricardo Ávila Vlag van Panama VM, LM
Giorgi Chakvetadze Vlag van Georgië CAM, CM, LV
Jonathan David Vlag van Canada A, M

Technische staf & management[bewerken]

Naam Land Functie
Yves Vanderhaeghe Vlag van België T1
Peter Balette Vlag van België Assistent-trainer T2
Bernd Thijs Vlag van België Assistent-trainer T3
Francky Vandendriessche Vlag van België Keepertrainer
Stijn Matthys Vlag van België Fysical trainer
Frank Wezenbeek Vlag van België Kinesist
Michel Louwagie Vlag van België Bestuurder/manager
Patrick Turcq Vlag van België Sportief manager
Gunther Schepens Vlag van België Sportief raadgever
Manu Ferrera Vlag van België Directeur jeugdopleidingen
Gilbert De Groote Vlag van België Hoofd scouting
Patrick Lips Vlag van België Directeur communicatie
Serge Platel Vlag van België Commercieel directeur
Sébastien Ronse Vlag van België Juridisch & administratief directeur
Luc Adriaensens Vlag van België Financieel directeur
Dirk Piens Vlag van België Directeur organisatie & Veiligheidsverantwoordelijke
Wim Beelaert Vlag van België Community manager
Xavier Louwagie Vlag van België Communication manager
Marc Van Lysebetten Vlag van België Persverantwoordelijke

Transfers seizoen 2017-2018[bewerken]

Naam Land Positie Van/naar Type
Inkomend
Franko Andrijašević Vlag van Kroatië M HNK Rijeka aankoop
Ricardo Ávila Vlag van Panama M Chorrillo FC aankoop
Dylan Bronn Vlag van FrankrijkVlag van Tunesië V Chamois Niortais FC aankoop
Giorgi Chakvetadze Vlag van Georgië M Dinamo Tbilisi aankoop
Noë Dussenne Vlag van België V FC Crotone huur
Siebe Horemans Vlag van België V OH Leuven terug van verhuur
Lior Inbrum Vlag van Israël A MS Asjdod aankoop
Roman Jaremtsjoek Vlag van Oekraïne A Dynamo Kiev aankoop
Aboubakary Koita Vlag van BelgiëVlag van Senegal A ASV Geel aankoop
Deiver Machado Vlag van Colombia V Millonarios FC aankoop
Damien Marcq Vlag van Frankrijk M Sporting Charleroi aankoop
Nicolas Raskin Vlag van België M RSC Anderlecht transfervrij
Edil Sarda Vlag van ZwitserlandVlag van Kosovo A Udinese aankoop
Elis Sarda Vlag van ZwitserlandVlag van Kosovo V Udinese aankoop
Lucas Schoofs Vlag van België M OH Leuven terug van verhuur
Mamadou Sylla Diallo Vlag van Senegal A KAS Eupen aankoop
Uitgaand
Giorgi Beridze Vlag van Georgië M AS Trencin verhuur
Vinko Cerovec Vlag van Kroatië V Ankaran Hrvatini transfervrij
Kalifa Coulibaly Vlag van Mali A FC Nantes verkoop
Ofir Davidadza Vlag van Israël V Maccabi Tel Aviv verhuur
Simon Diedhiou Vlag van Senegal A OH Leuven verkoop
Hatem Abd Elhamed Vlag van Israël V MS Asjdod verkoop
Rami Gershon Vlag van IsraëlVlag van België V Maccabi Haifa verkoop
David Hubert Vlag van België M OH Leuven transfervrij
Anthony Ikedi Vlag van Nigeria M FK Haugesund verhuur
Lior Inbrum Vlag van Israël A NK Maribor verhuur
Elton Kabangu Vlag van BelgiëVlag van Congo-Brazzaville M FC Eindhoven verhuur
Rodgers Kola Vlag van Zambia A transfervrij
Emir Kujović Vlag van Zweden A Fortuna Düsseldorf contract ontbonden
Peter Olayinka Vlag van Nigeria A SV Zulte Waregem verhuur
Jérémy Perbet Vlag van Frankrijk A Club Brugge verkoop
Marko Poletanović Vlag van Servië M FK Tosno contract ontbonden
Ibrahim Rabiu Vlag van Nigeria M Slovan Bratislava verkoop
Jacob Rinne Vlag van Zweden DM Aalborg BK verkoop
Rob Schoofs Vlag van België M KV Mechelen verkoop
Serge Tabekou Vlag van Kameroen A Union Sint-Gillis verkoop
Jimmy Tabidze Vlag van Georgië V FK Oefa verkoop
Jérémy Taravel Vlag van Frankrijk V Cercle Brugge contract ontbonden
William Troost-Ekong Vlag van Nigeria V Bursaspor verkoop
Brian Vandenbussche Vlag van België DM Cercle Brugge transfervrij
Jari Vandeputte Vlag van België M AS Viterbese Castrense transfervrij
Gustav Wikheim Vlag van Noorwegen M FC Midtjylland verkoop

Voorzitters en trainers[bewerken]

Voorzitters[bewerken]

Periode Land Voorzitter
1901 Vlag van België Hector Priem
1902-1907 Vlag van België Adolphe Dangotte
1907-1911 Vlag van België Adolf Gaeremijnck
1912 Vlag van België Hector Priem
1912 Vlag van België Jacques Feyerick
1913-1928 Vlag van België Pierre Van Bleyenberghe
1929-1938 Vlag van België Adrien Stassart
1939-1963 Vlag van België Achiel Delongie
1964-1966 Vlag van België René Hoste
1967-1975 Vlag van België Freddy Mastelinck
1976-1984 Vlag van België Albert De Meester
1985-1987 Vlag van België Robert Naudts
1988-1998 Vlag van België Jean Van Milders
1999- Vlag van België Ivan De Witte

Trainers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van trainers van KAA Gent voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Periode Land Trainer
2007-2008 Vlag van Noorwegen Trond Sollied
2008-2010 Vlag van België Michel Preud'homme
2010-2011 Vlag van België Francky Dury
2011-2012 Vlag van Noorwegen Trond Sollied
2012-2013 Vlag van België Bob Peeters
2013 Vlag van Spanje Víctor Fernández
2013-2014 Vlag van Roemenië Mircea Rednic
2014 Vlag van België Peter Balette (ad interim)
2014-2017 Vlag van België Hein Vanhaezebrouck
2017 Vlag van België Peter Balette (ad interim)
2017-heden Vlag van België Yves Vanderhaeghe

Bekende (ex-)spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van KAA Gent voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Spelersrecords[bewerken]

  • Meeste doelpunten: Maurice Willems: 185 doelpunten tussen 1952 en 1962.
  • Meeste wedstrijden: Armand Seghers: 507 wedstrijden met de A-kern tussen 1949 en 1960.
  • Meeste selecties voor de Rode Duivels: Richard Orlans: 21 selecties tussen 1955 en 1958.

Jean-Claude Bouvy-trofee[bewerken]

Sinds 1979 wordt er door de Supportersfederatie jaarlijks een prijs uitgereikt aan de meest verdienstelijke speler van het seizoen. De trofee wordt nu vernoemd naar Jean-Claude Bouvy, de jonge Belgisch-Congolese middenvelder die in 1986 het leven liet bij een verkeersongeluk. In 1984 won KAA Gent de Beker van België en vond er geen uitreiking plaats. De speler die de trofee het vaakst won, is Frédéric Herpoel, die vier keer op rij won van 2002 tot 2005.

Seizoen Land Winnaar
1978-1979 Vlag van België Filip Benoot
1979-1980 Vlag van België Roger Coenye
1980-1981 Vlag van België Luc Criel
1981-1982 Vlag van België André Laurijssen
1982-1983 Vlag van Denemarken Søren Busk
1983-1984 geen prijsuitreiking
1984-1985 Vlag van België Ronny Martens
1985-1986 Vlag van België Michel De Wolf
1986-1987 Vlag van België Michel De Wolf
1987-1988 Vlag van België André Laurijssen
1988-1989 Vlag van Nigeria Augustine Eguavoen
1989-1990 Vlag van Congo-Kinshasa Henri Balenga
1990-1991 Vlag van België Erwin Vandenbergh
1991-1992 Vlag van Nederland Eric Viscaal
Seizoen Land Winnaar
1992-1993 Vlag van Hongarije Zsolt Petry
1993-1994 Vlag van België Tony Herreman
1994-1995 Vlag van Bosnië en Herzegovina Suad Katana
1995-1996 Vlag van Bosnië en Herzegovina Suad Katana
1996-1997 Vlag van België Tony Herreman
1997-1998 Vlag van België Stijn Vreven
1998-1999 Vlag van België Pieter Collen
1999-2000 Vlag van Frankrijk Eric Joly
2000-2001 Vlag van Albanië Geri Çipi
2001-2002 Vlag van België Frédéric Herpoel
2002-2003 Vlag van België Frédéric Herpoel
2003-2004 Vlag van België Frédéric Herpoel
2004-2005 Vlag van België Frédéric Herpoel
2005-2006 Vlag van Marokko Mbark Boussoufa
Seizoen Land Winnaar
2006-2007 Vlag van Togo Adekanmi Olufade
2007-2008 Vlag van Costa Rica Bryan Ruiz
2008-2009 Vlag van Costa Rica Bryan Ruiz
2009-2010 Vlag van Servië Bojan Jorgačević
2010-2011 Vlag van Servië Bojan Jorgačević
2011-2012 Vlag van België Bernd Thijs
2012-2013 Vlag van België Hannes Van der Bruggen
2013-2014 Vlag van België Christophe Lepoint
2014-2015 Vlag van België Laurent Depoitre
2015-2016 Vlag van Ghana Nana Asare
2016-2017 Vlag van Kroatië Lovre Kalinić

Mascotte en bijnaam[bewerken]

De mascotte van KAA Gent is een indiaan, die geassocieerd wordt met de waarden respect, moed en eer.[13] De indiaan verwijst net als de roepnaam Buffalo naar een oude anekdote. In 1895 kwam het circus van Buffalo Bill voor het eerst naar Gent. In de show werd het publiek aangespoord “Buffalo! Buffalo!” te roepen. Gentse studenten introduceerden deze kreet nadien in het studentenleven. Zo werd in 1913 Koning Albert I tijdens zijn bezoek aan de Gentse Universiteit verwelkomd met “Buffalo! Buffalo!”. Tijdens de Olympische Spelen van Antwerpen in 1920 beantwoordde de Belgische atleet Omer Smet van de atletiekafdeling van KAA Gent het geschreeuw van de Amerikaanse delegatie eveneens met deze kreet. Samen met hem kreeg KAA Gent sindsdien als bijnaam De Buffalo’s. De vereniging gebruikte deze bijnaam voor het eerst in haar tijdschrift in 1921. In 1924 verscheen voor het eerst een indiaans opperhoofd op een supportersvlag van de voetbalafdeling van KAA Gent.[13]

De lange tijd die verstreek tussen de komst van Buffalo Bill in 1895 en het gebruik van een native American als logo in een sportieve context verklaart waarom de cowboy Buffalo Bill in 1924 een indiaan werd. De Gentenaars associeerden zijn circus, dat zowel in 1895 als in 1906 Gent bezocht, bijna dertig jaar later vooral met de Sioux en de opvallende hoofdtooi van de chiefs die in het circus optraden. Vandaar dat sindsdien een indiaan de vlag van de Buffalo’s siert.[13]

Sinds 2001 vervult Benjamin Bundervoet, bijgenaamd Buffalo Ben, de rol van mascotte op en rond het veld. De mascotte bestaat al heel lang en Benjamin is niet de eerste indiaan. Er bestond reeds een mascotte toen hij zelf jong was, maar nadien heeft de ploeg het enkele jaren zonder gesteld. Als lid van een grote supportersclub mocht hij in 2001 de aftrap van een wedstrijd geven. Hij had zich verkleed als indiaan, het symbool van de club. Na de match vroeg commercieel directeur Patrick Lips of hij de ploegmascotte wou worden. Dat aanvaardde hij meteen.[14] In 2010 kreeg hij Melissa Joos, bijgenaamd Buffalo Mel, aan zijn zijde.[13]

Ghelamco Arena[bewerken]

In 2009 werd de eerste steen gelegd van de nieuwe Ghelamco Arena in de omgeving van het Universitair Ziekenhuis te Gent op het vrijgekomen terrein van de vroegere Groothandelsmarkt. Het voetbalstadion zou 5 verdiepingen hebben en plaats bieden aan ruim 20.000 toeschouwers. Na een lange lijdensweg voor het verkrijgen van de nodige bouwvergunningen en financieringen overwoog men in 2009 een afgeslankte versie van het complex.

Op 25 oktober 2010 maakte een supporterswebsite bekend dat de Gentse gemeenteraad het dossier van de Ghelamco Arena (toen nog met de naam Arteveldestadion) goedkeurde. Een bouwvergunning was nog nodig, maar daarmee werd gewacht tot na 4 december 2010. Op die dag zou namelijk duidelijk worden of Gent een van de speelsteden zou worden van het WK van 2018, waarbij de capaciteit van het stadion zou opgetrokken worden van 20.000 naar 40.000 zitplaatsen. Aangezien het WK niet werd binnengehaald, werd een bouwvergunning voorzien voor begin januari 2011. De verhuis naar dit nieuwe stadion was voorzien voor de zomer van 2013.

Op 31 mei 2013 werd de officiële naam van het stadion bekendgemaakt: de nieuwe Gentse voetbaltempel, die bij het publiek inmiddels algemeen bekendstond als het Arteveldestadion, zou de Ghelamco Arena gaan heten, verwijzend naar de ontwikkelaar van het bouwproject.

Op woensdag 17 juli 2013 werd de nieuwe voetbaltempel officieel geopend met een galamatch tegen het Duitse VfB Stuttgart die met 2-0 gewonnen werd. De eerste goals in de Gentse tempel werden gemaakt door Ervin Zukanovic en Renato Neto.[15]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]