Víctor Fernández

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Víctor Fernández
Víctor Fernández (links)
Víctor Fernández (links)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Víctor Fernández Braulio
Geboortedatum 28 november 1960
Geboorteplaats Zaragoza, Spanje
Clubinformatie
Functie Trainer
Getrainde clubs
1988–1990
1990–1991
1991–1996
1997
1998–2002
2002–2004
2004–2005
2006–2008
2010
2013
2014-2015
Real Zaragoza (assistent)
Deportivo Aragón
Real Zaragoza
Tenerife
Celta de Vigo
Real Betis
FC Porto
Real Zaragoza
Real Betis
AA Gent
Deportivo La Coruña
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Víctor Fernández Braulio (Zaragoza, 28 november 1960) is een Spaanse voetbalcoach.

Carrière[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

Als voetballer speelde hij met Stadium Casablanca in de lagere Spaanse afdelingen en met Sariñena tot in de Tercera División. Al op zijn 16e coachte hij jeugdploegen bij Stadium Casablanca. In 1988 was hij de eerste van zijn jaar in de nationale trainersschool. Vandaar ging hij meteen aan de slag bij Real Zaragoza, als assistent van Radomir Antić.

Hij vervulde twee seizoenen als hulptrainer, waarna hij trainer werd van Deportivo Aragón, een satellietclub van Zaragoza. In datzelfde seizoen verving hij Ildo Maneiro als hoofdtrainer. Fernández was toen nog maar 30 jaar.

Real Zaragoza[bewerken]

Bij Zaragoza maakte hij indruk als jongste trainer in La Liga. In 1992 eindigde hij met Zaragoza als 6e, waardoor de club zich plaatste voor de UEFA Cup. Het jaar daarop werd het team 9e in de competitie en verloor het de bekerfinale tegen Real Madrid (2-0). De bevestiging van zijn talent als coach volgde in het seizoen 1993/94. Na een spectaculaire tweede seizoenshelft veroverde Zaragoza, dat bestond uit toppers als Gustavo Poyet, Juan Esnáider en Nayim, de 3e plaats in het klassement. Daarnaast won Fernández' team ook de Copa del Rey, na strafschoppen tegen Celta de Vigo.

Door de bekerwinst mocht de Spaanse club deelnemen aan de Europacup II. Fernández loodste zijn team naar de finale, waarin het na verlengingen met 2-1 won van Arsenal. Nayim scoorde net voor het laatste fluitsignaal het beslissende doelpunt. De Spaanse middenvelder verschalkte doelman David Seaman van op zo'n 40 m met een knappe boogbal.

Na de zege in de Europacup II moest Fernández noodgedwongen een volledig nieuw team bouwen, waardoor Zaragoza zakte naar de 13e plaats in La Liga. Op 7 november 1996 werd hij ontslagen.

Tenerife en Celta de Vigo[bewerken]

In 1997 ging hij aan de slag als trainer van Tenerife, maar reeds na tien speeldagen werd hij aan de deur gezet. Vervolgens ging hij aan de slag bij Celta de Vigo. Hij kende er vier regelmatige seizoenen. In 2000 won de club zelfs een eerste en tot op heden enige internationale titel, de inmiddels opgedoekte Intertoto Cup. Hij verliet de club in 2002 met een 5e plaats in het klassement en een bekerfinale, waarin verloren werd van zijn ex-club Zaragoza.

Real Betis en FC Porto[bewerken]

Hierna trainde Fernández twee minder in het oog springende seizoenen bij Real Betis. In 2004 trok hij dan ook voor het eerst naar het buitenland. De Spanjaard belandde in Portugal, waar hij succescoach José Mourinho opvolgde als trainer van FC Porto. De club had net de Champions League gewonnen en zag nu sterkhouders als Paulo Ferreira, Ricardo Carvalho en Deco vertrekken. Hierdoor moest Fernández opnieuw sleutelen aan een nieuw elftal. In de zomer verloor hij in het duel om de UEFA Super Cup met 1-2 van Valencia. In december 2004 veroverde hij met Porto wel de wereldbeker voor clubs. Porto versloeg het Colombiaanse Once Caldas na strafschoppen. In de competitie deed Porto echter niet mee om de titel. Toen de topclub naar de 3e plaats zakte, mocht Fernández opkrassen.

Terugkeer naar Zaragoza[bewerken]

De Spaanse coach keerde in juni 2006 terug naar zijn oude liefde Real Zaragoza. Hij moest er een belangrijke schakel vormen in het nieuwe voetbalproject van voorzitter Agapito Iglesias. Fernández greep met Zaragoza een Europees ticket dankzij een 6e plaats in de competitie. Op 13 januari 2008 werd hij echter ontslagen na een gelijkspel tegen Mallorca, dat de club in het seizoen 2007/08 op de op twee na laatste plaats deed belanden. Hierop liet een geëmotioneerde Fernández weten dat het de laatste keer was dat hij Zaragoza had gecoacht. Als hij zou terugkeren zou het als voorzitter of sportief directeur zijn.

Terugkeer naar Real Betis[bewerken]

In 2010 volgde een jaar bij Real Betis, dat naar de Segunda División A was gezakt. Na een uitstekende tweede ronde eindigde Betis als 4e, waardoor het opnieuw naar de Priméra Division promoveerde. Toch hield Fernández het trainerschap even voor bekeken en ging hij aan de slag bij de Spaanse televisie, om er wedstrijden van analyses en commentaar te voorzien.

AA Gent[bewerken]

In januari 2013 werd hij aangesteld als nieuwe trainer van AA Gent. Fernández volgde bij de Buffalo's de ontslagen Bob Peeters op, die op zijn beurt de vervanger was van de Noor Trond Sollied. Fernández werd zo de tweede Spaanse coach in de Jupiler Pro League, na Juan Carlos Garrido van Club Brugge. De coach werd in Gent verenigd met landgenoten Pau Cendrós López, Melli en César Arzo. Melli werkte bij Real Betis al samen met Fernández.

De Spaanse coach kreeg de opdracht om Gent in eerste klasse te houden. Onder zijn leiding namen de Buffalo's afstand van de degradatiezone en zorgde hij ervoor dat de club zeker was van deelname aan play-off II, dat het bovendien won. Op 15 maart 2013 verlengde hij zijn contract tot 2014. Op 30 september 2013 werd Fernández ontslagen na een teleurstellende competitiestart waarbij Gent uit 9 wedstrijden 13 punten kon halen.

Deportivo La Coruña[bewerken]

Fernández werd in juni 2014 aangesteld als hoofdcoach bij het dan net naar Primera División gepromoveerde Deportivo La Coruña. Hier werd hij op 8 april 2015 na dertig speelrondes ontslagen. Deportivo stond op dat moment zeventiende van de twintig ploegen op de ranglijst en had diezelfde avond gelijkgespeeld tegen hekkensluiter Córdoba CF.

Palmares[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Copa del Rey 1x 1994
Internationaal
Europacup II 1x 1995
Intertoto Cup 1x 2000
Wereldbeker voor clubs 1x 2004