Erwin Vandenbergh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erwin Vandenbergh
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Volledige naam Erwin Vandenbergh
Geboortedatum 26 januari 1959
Geboorteplaats Ramsel, België
Lengte 183 cm
Been Rechts
Positie Spits
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1995
Jeugd
1972–1975 FC Ramsel
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1975–1976
1976–1982
1982–1986
1986–1990
1990–1994
1994–1995
FC Ramsel
Lierse SK
RSC Anderlecht
Lille OSC
AA Gent
RWDM

178(117)
121 (87)
114 (38)
110 (47)
20 0(4)
Interlands
1976-1977
1977-1979
1979–1991
Vlag van België België -19
Vlag van België België -21
Vlag van België België
6 0(2)
7 0(5)
48 (20)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Erwin Vandenbergh (Ramsel, 26 januari 1959) is een voormalig Belgische voetballer. Hij werd in zijn carrière zes maal topschutter. In 1981 won hij de Gouden Schoen. Hij is de vader van voetballer Kevin Vandenbergh.

Carrière[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Erwin Vandenbergh begon te voetballen bij het plaatselijke FC Ramsel. Hij ging naar school in Ourodenberg. Daar wou hij zich graag aansluiten bij een voetbalclub want al zijn vriendjes speelden daar. Maar uiteindelijk werd het Ramsel FC, waar hij op zijn zestiende debuteerde in het eerste elftal. De nog jonge, grote spits wekte al gauw de interesse van onder meer KFC Diest, KSC Lokeren en SK Beveren.

Lierse SK[bewerken]

Op 17-jarige leeftijd stapte de Antwerpse spits over naar eersteklasser Lierse SK. Het was de Hongaarse coach Janos Bedl die hem op het Lisp liet debuteren. Veel speelde de jonge Vandenbergh aanvankelijk nog niet, maar toch kwam hij in zijn eerste seizoen al twee keer aan scoren toe. In Lierse trainde hij voor het eerst meerdere keren per week. Dat was hij niet gewoon, maar na een aanpassingsperiode slaagde hij er dan toch in om een plaats in het team af te dwingen. Het werd het begin van een lange, doelpuntenrijke periode bij Lierse. Door zijn spelinzicht en neus voor doelpunten was hij bijna elke wedstrijd goed voor een treffer. In zijn derde seizoen voor Lierse werd hij met een gemiddelde van meer dan één goal per wedstrijd de beste topschutter in Europa en België. Ook de jaren nadien veroverde Vandenbergh in eigen land de topschutterstitel.

Verscheidene clubs kwamen naar de jonge aanvaller informeren. Maar Vandenbergh legde aanbiedingen van o.a. Hamburger SV, Juventus en Bayern München naast zich neer.[1]

Zijn prestaties in de aanval bij Lierse leverden hem in 1981 de Gouden Schoen op. Hij was na Fons Van Brandt en Lucien Olieslagers pas de derde Pallieter die de voornaamste voetbaltrofee in België in ontvangst mocht nemen. Vandenbergh ging in het referendum van de Gouden Schoen spelers als Juan Lozano en Eric Gerets vooraf. Een jaar eerder was hij al eens derde geworden in de uitslag, na Wilfried Van Moer en laureaat Jan Ceulemans.

De club was in die dagen een Belgische middenmoter, maar toch bleef Vandenbergh ook na de Gouden Schoen in Lier. Pas toen andere clubs met grote bedragen begonnen te zwaaien, werd het moeilijk om de goaltjesdief niet te laten vertrekken.

RSC Anderlecht[bewerken]

Vandenbergh was nog maar 23 jaar oud toen hij een transfer naar RSC Anderlecht te pakken kreeg. Voorzitter Constant Vanden Stock legde 62 miljoen BEF (zo'n €1,55 miljoen) op tafel voor de aanvaller uit Ramsel. Vandenberghs overstap naar Anderlecht was in die periode een toptransfer. Hij belandde in de zomer van 1982 samen met Alex Czerniatynski, zijn collega bij de Rode Duivels, in het Astridpark. Het nieuwe aanvalsduo kostte Vanden Stock meer dan 100 miljoen BEF.

Het nieuwe team van de goaltjesdief draaide in eerste instantie niet naar behoren. Trainer Tomislav Ivić werd op straat gezet en vervangen door clubicoon Paul Van Himst. Onder zijn toezicht bereikte Anderlecht de finale van de UEFA Cup. De finale werd toen over twee wedstrijden beslist. De tegenstander was SL Benfica. Onder het goedkeurend oog van Koning Boudewijn werd het 1-0 op de Heizel. Nadien had Anderlecht in Portugal voldoende aan een 1-1 gelijkspel om de UEFA Cup in de wacht te slepen. Het werd een succesjaar voor Vandenberg, die dat jaar ook opnieuw topschutter werd in de Belgische competitie.

Een jaar later stond Anderlecht opnieuw in de finale, nadat het eerder Nottingham Forest had uitgeschakeld. In de finale trok Tottenham Hotspur aan het langste eind. Geen tweede UEFA Cup voor Vandenbergh en zijn ploegmaats. Jaren later zou blijken dat Anderlecht hulp had gekregen bij het bereiken van de finale. De Nottingham Forest-affaire bracht de club in die dagen aan het wankelen.

Het was Nieuwjaar 1986 toen Van Himst vervangen werd door de Nederlander Arie Haan. De nieuwe coach lag Vandenbergh niet zoals zijn voorganger. Het verdedigend ingestelde spel van Haan was niet naar de zin van de aanvaller. Vandenbergh had nog een contract voor één jaar, maar besloot in de zomer van '86, net nadat hij zich weer tot topschutter had gekroond, om te vertrekken.

Rijsel[bewerken]

In het Franse Rijsel sloot Erwin Vandenbergh zich aan bij Lille OSC en vond hij de Belgische trainer Georges Heylens en Rode Duivel Philippe Desmet terug. Bij de Franse subtopper kwam Vandenbergh, die als voetballer aan zijn beste jaren begon, vaak aan spelen toe. Maar scoren lukte minder vlot. Zo was hij in zijn eerste seizoen in de Division 1 goed voor "maar" 8 doelpunten. In zijn derde seizoen voor Lille scoorde hij 14 keer en eindigde hij in de topschutterstand op gelijke hoogte als Fabrice Divert en George Weah. In 1990 keerde Vandenbergh voorgoed terug naar België. De makkelijk scorende spits had in het verleden in de belangstelling gestaan van Europese topclubs, maar had de aanbiedingen steeds naast zich neergelegd. Zijn enig buitenlandse avontuur was Lille. Volgens sommige voetbalcritici had Vandenbergh voor grotere clubs dan Lille kunnen uitkomen, maar fungeerde hij op zijn beste bij "kleinere" clubs waar de druk minder groot was. Zo zou hij naar verluidt ooit een aanbod van FC Barcelona naast zich neergelegd hebben.[1]

AA Gent[bewerken]

Bij AA Gent was Vandenberghs gewezen ploegmaat René Vandereycken begonnen aan zijn tweede seizoen als hoofdcoach. De twee kenden mekaar goed en dat resulteerde in gelaten sfeer, waarin Vandenbergh goed kon functioneren. Hij werd in zijn eerste seizoen sinds zijn terugkeer meteen weer topschutter. De 32-jarige aanvaller deed toen met 23 goals beter dan onder meer Josip Weber, Luc Nilis en Luis Oliveira. In de competitie was Gent derde geworden, waardoor het zich plaatste voor de UEFA Cup. Nadien scoorde Vandenbergh steeds minder, de aanvaller had er zijn beste dagen opzitten. Walter Meeuws en niet veel later Lei Clijsters namen in 1993 het roer over van Vandereycken. Vandenbergh zat regelmatig op de bank en moest zich tevreden stellen met invalbeurten.

RWDM[bewerken]

Na zijn vertrekt bij Gent was Vandereycken de aanvaller niet uit het oog verloren. In de zomer van 1994 haalde hij Vandenbergh naar RWDM. Op het einde van het seizoen hield de goalgetter het echter al voor bekeken. Vandenbergh zette een punt achter zijn professionele loopbaan. Hij was op dat moment 36 jaar oud.

Spelerscarrière[bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
1976/77 K. Lierse SK Vlag van België België Eerste Klasse 14 2
1977/78 K. Lierse SK Vlag van België België Eerste Klasse 34 12
1978/79 K. Lierse SK Vlag van België België Eerste Klasse 32 15
1979/80 K. Lierse SK Vlag van België België Eerste Klasse 34 39
1980/81 K. Lierse SK Vlag van België België Eerste Klasse 33 24
1981/82 K. Lierse SK Vlag van België België Eerste Klasse 31 25
1982/83 RSC Anderlecht Vlag van België België Eerste Klasse 32 20
1983/84 RSC Anderlecht Vlag van België België Eerste Klasse 29 20
1984/85 RSC Anderlecht Vlag van België België Eerste Klasse 29 20
1985/86 RSC Anderlecht Vlag van België België Eerste Klasse 31 27
1986/87 Lille OSC Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 1 28 8
1987/88 Lille OSC Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 1 30 11
1988/89 Lille OSC Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 1 31 14
1989/90 Lille OSC Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 1 25 5
1990/91 AA Gent Vlag van België België Eerste Klasse 34 23
1991/92 AA Gent Vlag van België België Eerste Klasse 33 11
1992/93 AA Gent Vlag van België België Eerste Klasse 21 9
1993/94 AA Gent Vlag van België België Eerste Klasse 22 4
1994/95 RWD Molenbeek Vlag van België België Eerste Klasse 20 4
Totaal 543 293

Nationale ploeg[bewerken]

Erwin Vandenbergh ontbolsterde in 1979 volledig. Hij was op dat moment de vlotst scorende aanvaller van Europa. Dat was ook toenmalige bondscoach Guy Thys niet ontgaan. Hij haalde de 20-jarige aanvaller bij de Rode Duivels. Zijn eerste interland was op 19 december 1979 tegen Schotland. België won met 1-3 en Vandenbergh scoorde één keer.

EK 1980[bewerken]

Het geslaagde debuut maakte van Vandenbergh in geen tijd een titularis bij de nationale ploeg. In 1980 mocht hij mee naar het Europees Kampioenschap in Italië. De Rode Duivels bereikten de finale, maar verloren daarin van West-Duitsland. Vandenbergh was drie keer in actie gekomen, maar scoren deed hij niet.

WK 1982[bewerken]

Twee jaar later vertrok Vandenbergh in de zomer naar het Wereldkampioenschap in Spanje. België speelde in Camp Nou, het stadion van FC Barcelona, de openingswedstrijd tegen regerend wereldkampioen Argentinië. Vandenbergh maakte het enige doelpunt van de wedstrijd na een lange, kromme voorzet van Frank Vercauteren. Door het belang van het doelpunt en door de vreugdekreet - Goaaaal, goal, goal! - van de Belgische verslaggever Rik De Saedeleer ging het doelpunt de geschiedenis in als één van de bekendste goals ooit gemaakt door de Rode Duivels. De bekende reactie van De Saedeleer werd later ook de titel van Vandenberghs biografie.

België werd uiteindelijk groepswinnaar, maar vloog er de volgende ronde al meteen uit. Polen en de Sovjet-Unie bleken te sterk.

EK 1984[bewerken]

Ook op het Europees Kampioenschap van 1984 was Vandenbergh aanwezig. Het vorige EK had België zilver veroverd en dus waren de verwachtingen hoog. Bondscoach Thys zag hoe zijn Rode Duivels goed aan het toernooi begonnen. Maar de Belgen werden uiteindelijk pas derde in de groepsfase, na gastland Frankrijk en Denemarken.

WK 1986[bewerken]

Op het Wereldkampioenschap in Mexico was Vandenbergh 27 jaar oud. Het zou zijn laatste internationale toernooi met de Rode Duivels worden. België raakte met wat geluk door de groepsfase. Het team van Guy Thys werd derde, maar mocht toch doorgaan. Vandenbergh speelde enkel tegen Mexico. Daarin scoorde hij het enige Belgische doelpunt. De Rode Duivels stootten uiteindelijk door tot de halve finale, maar daarin was Argentinië (lees: Maradona) ditmaal een maatje te groot. België sloot het WK af als vierde, tot op heden het beste resultaat behaald door de Rode Duivels.

Laatste jaren[bewerken]

België plaatste zich niet voor het EK 1988 en voor het WK 1990 werd de toen 31-jarige Vandenbergh niet opgeroepen. Bij Lille was hij in de vergetelheid geraakt. Guy Thys gaf de voorkeur aan onder meer Nico Claesen en aanvallende middenvelders als Jan Ceulemans en Marc Degryse. De niet-selectie leek het einde van Vandenbergh bij de nationale ploeg. Maar door een sterk seizoen bij AA Gent voetbalde hij zich opnieuw in de belangstelling. Vandenbergh mocht in de kwalificatiewedstrijden weer meespelen en scoorde op 32-jarige leeftijd zijn laatste goal voor de Rode Duivels. Dat was in de met 3-0 gewonnen wedstrijd tegen Luxemburg op 27 februari 1991.

Trainer[bewerken]

Erwin Vandenbergh ging na zijn spelerscarrière meteen aan de slag als voetbalcoach. In 1995 werd hij trainer bij tweedeklasser SK Tongeren. Nadien was hij nog actief bij KVC Westerlo en Sint-Niklase SK. Uiteindelijk belandde hij terug in Westerlo, waar hij jeugdcoördinator werd en zijn zoon Kevin Vandenbergh liet doorstromen naar het eerste elftal. Na net geen 10 jaar kwam er einde aan de samenwerking tussen Vandenbergh en Westerlo.

Privéleven[bewerken]

Op 8 januari 2007 veroordeelde de correctionele rechtbank van Turnhout Vandenbergh wegens schriftvervalsing. Hij kreeg zes maanden voorwaardelijk en een boete van 2.500 euro. Aan zijn ex-vrouw en zijn zoon moet hij alles samen ruim 350.000 euro schadevergoeding betalen. Vandenbergh ging wel in beroep.[2]

Referenties[bewerken]

  1. a b Van Loock, Stefan, 100 Jaar Royal Sporting Club Anderlecht, Van Halewyck, (ISBN 9789056178635)
  2. Gazet van Antwerpen, 8 januari 2007, "Voorwaardelijke celstraf voor ex-Rode Duivel Erwin Vandenbergh"
Voorganger:
Jan Ceulemans
Gouden Schoen
1981
Opvolger:
Eric Gerets
Voorganger:
Erwin Albert
Topschutter in de Belgische Eerste Klasse
1979/80, 1980/81, 1981/82, 1982/83
Opvolger:
Nico Claesen
Voorganger:
Ronny Martens
Topschutter in de Belgische Eerste Klasse
1985/86
Opvolger:
Arnór Guðjohnsen
Voorganger:
Frank Farina
Topschutter in de Belgische Eerste Klasse
1990/91
Opvolger:
Josip Weber
Voorganger:
Kees Kist
Europees Topschutter
1980
Opvolger:
Georgi Slakov