Naar inhoud springen

Paul Okon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Paul Okon
Paul Okon
Persoonlijke informatie
Volledige naam Paul Michael Okon Engstler
Geboortedatum 5 april 1972
Geboorteplaats Sydney, Australië
Positie Middenvelder / Libero
Jeugd
Vlag van Australië Marconi Stallions
Senioren
Seizoen Club W (G)
1989–1991
1991–1996
1996–1999
1999–2000
2000–2002
2002
2002–2003
2003
2004–2005
2005–2006
2006–2007
Vlag van Australië Marconi Stallions
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Italië Lazio Roma
Vlag van Italië AC Fiorentina
Vlag van Engeland Middlesbrough
Vlag van Engeland Watford FC
Vlag van Engeland Leeds United
Vlag van Italië Vicenza
Vlag van België KV Oostende
Vlag van Cyprus APOEL Nicosia
Vlag van Australië Newcastle Jets
49(4)
72(1)
19(0)
11(0)
28(0)
15(0)
15(0)
11(0)
44(0)
12(0)
14(0)
Interlands
1991–2003 Vlag van Australië Australië 28(0)
Getrainde teams
2008–2009
2009
2009–2010
2011
2011–2012
2012–2016
2012–2016
2016–2018
2022
Vlag van Australië APIA Leichhardt
Vlag van Australië Australië –18
Vlag van Australië Gold Coast United (assistent)
Vlag van Australië Australië –21 (assistent)
Vlag van België Club Brugge (scout)
Vlag van Australië Australië –20
Vlag van Australië Australië –23 (assistent)
Vlag van Australië Central Coast Mariners
Vlag van België Club Brugge (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Paul Okon (Sydney, 5 april 1972) is een gewezen Australisch voetballer, die speelde als centrale verdediger of libero, en huidig voetbalcoach van Duitse en Italiaanse origine. Sinds zijn jaren als voetballer in België heeft hij ook een Belgisch paspoort.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Paul Okon debuteerde in zijn geboorteland als tiener bij Marconi Stallions. De jonge, elegante voetballer werd er in 1991 weggeplukt door Club Brugge, dat toen ook zijn landgenoot Lorenz Kindtner naar België haalde. Kindtner en Okon werden aanvankelijk in de B-kern geplaatst. Uiteindelijk veroverde Okon, in tegenstelling tot Kindtner, dan toch zijn plaats in het eerste elftal naast Pascal Renier centraal in de verdediging. Het was onder trainer Hugo Broos dat Okon zijn eerste speelminuten verzamelde.

In eerste instantie werd Okon centraal op het middenveld geplaatst, naast spelers als Franky Van der Elst, Lorenzo Staelens, Gert Verheyen en Stephan Van der Heyden. Later schoof hij een rij naar achteren en werd hij als libero ingezet. Op die positie groeide Okon uit tot een van de beste spelers van België. In januari 1996 mocht hij dan ook de Gouden Schoen in ontvangst nemen. Later dat jaar werd hij ook uitgeroepen tot Oceanisch voetballer van het jaar.

Nadien verhuisde Okon naar de Serie A. De Australiër sloot zich aan bij Lazio Roma, waar hij een ploegmaat werd van onder meer Pavel Nedved, Pierluigi Casiraghi, Alessandro Nesta en Giuseppe Favalli. Trainer Dino Zoff had Okon persoonlijk naar Rome gehaald en zag in hem een mogelijke vervanger van de toen naar Chelsea FC vertrokken middenvelder Roberto Di Matteo. Maar op het middenveld vond de verdedigend ingestelde Okon zijn draai niet. Hij werd geteisterd door knieblessures en kwam amper van de bank. In 1999, tijdens de laatste editie van de Europacup II, bereikte Lazio de finale. Okon zat niet in de selectie toen Lazio in de finale Mallorca met 2-1 versloeg.

Na drie seizoenen mocht Okon naar het AC Fiorentina van coach Giovanni Trapattoni vertrekken, waar hij eveneens amper werd opgesteld.

Na vier teleurstellende seizoenen in Italië verkaste Okon in 2000 transfervrij naar de Premier League. Hij tekende een contract bij Middlesbrough FC, waar hij verenigd werd met zijn landgenoot en doelman Mark Schwarzer. Okon werd ook bij Middlesbrough geen titularis en werd tijdens de tweede helft van het seizoen 2001/02 uitgeleend aan tweedeklasser Watford FC. Daar kwam Okon wel regelmatig aan de bak.

In 2002 belandde Okon opnieuw in de Premier League, ditmaal bij Leeds United. Daar vond hij met Mark Viduka, Harry Kewell, Jamie McMaster, Jacob Burns en Danny Milosevic vijf landgenoten terug. Okon werd er geen vaste waarde, maar mocht wel regelmatig invallen voor The Peacocks.

Laatste jaren

[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 2003 zette de Australische voetballer een stap terug. Eerst speelde hij een seizoen voor de Italiaanse tweedeklasser Vicenza, nadien keerde hij terug naar België. Okon werd als grote naam voorgesteld bij tweedeklasser KV Oostende, waar hij meteen een belangrijke pion werd. Het team werd vicekampioen en dwong via de eindronde de promotie naar Eerste Klasse af. Maar de gewezen Gouden Schoen kon niet voorkomen dat de West-Vlaamse club in 2005 voorlaatste werd en opnieuw degradeerde. Okon tekende vervolgens een contract bij het Cypriotische APOEL Nicosia, waar hij niet vaak speelde. In 2006 keerde hij terug naar zijn thuisland, waar hij nog een jaar de kleuren van Newcastle United Jets verdedigde.

Nationale ploeg

[bewerken | brontekst bewerken]

Okon debuteerde op 4 februari 1991 in de nationale ploeg van Australië. Dat gebeurde in de vriendschappelijke wedstrijd in Sydney tegen Tsjecho-Slowakije (0-2). Okon viel in dat duel na 72 minuten in voor Branko Milosevic. Voordien had hij ook voor de nationale jeugdelftallen gespeeld. Zo nam Okon in 1991 deel aan het WK -20 in Portugal. Een jaar later nam hij met Australië deel aan de Olympische Spelen in Barcelona. Een WK-eindronde haalde Okon met Australië nooit. Maar in 2001 mocht hij met zijn land wel deelnemen aan de Confederations Cup. Australië werd op dat toernooi derde. Een jaar eerder had hij met Australië de Oceania Nations Cup gewonnen.

Interlands van Paul Okon voor Vlag van Australië Australië
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
104 Feb 1991Vlag van Australië AustraliëTsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije0–2Vriendschappelijk
231 Jul 1993Vlag van Canada CanadaAustralië Vlag van Australië2–1WK-kwalificatie
308 Jun 1994Vlag van Australië AustraliëZuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika1–0Vriendschappelijk
418 Jun 1995Vlag van Australië AustraliëGhana Vlag van Ghana2–1Vriendschappelijk
509 Oct 1996Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-ArabiëAustralië Vlag van Australië0–0Vriendschappelijk
609 Feb 2000Vlag van Chili ChiliAustralië Vlag van Australië2–1Copa Valparaiso
712 Feb 2000Vlag van Australië AustraliëSlowakije Vlag van Slowakije0–0Copa Valparaiso
823 Feb 2000Vlag van Hongarije HongarijeAustralië Vlag van Australië0–3Vriendschappelijk
929 Mar 2000Vlag van Tsjechië TsjechiëAustralië Vlag van Australië3–1Vriendschappelijk
1009 Jun 2000Vlag van Australië AustraliëParaguay Vlag van Paraguay0–0Vriendschappelijk
1115 Jun 2000Vlag van Australië AustraliëParaguay Vlag van Paraguay2–1Vriendschappelijk
1219 Jun 2000Vlag van Australië AustraliëCookeilanden Vlag van Cookeilanden17–0Oceania Nations Cup
1323 Jun 2000Vlag van Australië AustraliëSalomonseilanden Vlag van Salomonseilanden6–0Oceania Nations Cup
1425 Jun 2000Vlag van Vanuatu VanuatuAustralië Vlag van Australië0–1Oceania Nations Cup
1528 Jun 2000Vlag van Australië AustraliëNieuw-Zeeland Vlag van Nieuw-Zeeland2–0Oceania Nations Cup
1615 Nov 2000Vlag van Schotland SchotlandAustralië Vlag van Australië0–2Vriendschappelijk
1730 May 2001Vlag van Mexico MexicoAustralië Vlag van Australië0–2FIFA Confederations Cup
1801 Jun 2001Vlag van Australië AustraliëFrankrijk Vlag van Frankrijk1–0FIFA Confederations Cup
1903 Jun 2001Vlag van Zuid-Korea Zuid-KoreaAustralië Vlag van Australië1–0FIFA Confederations Cup
2007 Jun 2001Vlag van Japan JapanAustralië Vlag van Australië1–0FIFA Confederations Cup
2120 Jun 2001Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-ZeelandAustralië Vlag van Australië0–2WK-kwalificatie
2224 Jun 2001Vlag van Australië AustraliëNieuw-Zeeland Vlag van Nieuw-Zeeland4–1WK-kwalificatie
2311 Nov 2001Vlag van Australië AustraliëFrankrijk Vlag van Frankrijk1–1Vriendschappelijk
2420 Nov 2001Vlag van Australië AustraliëUruguay Vlag van Uruguay1–0WK-kwalificatie
2525 Nov 2001Vlag van Uruguay UruguayAustralië Vlag van Australië3–0WK-kwalificatie
2612 Feb 2003Vlag van Engeland EngelandAustralië Vlag van Australië1–3Vriendschappelijk
2719 Aug 2003Vlag van Ierland IerlandAustralië Vlag van Australië2–1Vriendschappelijk
2807 Sep 2003Vlag van Australië AustraliëJamaica Vlag van Jamaica2–1Vriendschappelijk

Na zijn spelersloopbaan werd Paul Okon in de buurt van zijn geboortestad trainer van APIA Leichhardt. Nadien werd hij jeugdtrainer in dienst van de Australische voetbalbond. In 2009 werd Okon de assistent van Miron Bleiberg bij Gold Coast United, maar die club zette hem in februari 2010 aan de deur. Sinds de zomer van 2011 is hij als scout in dienst van zijn ex-club Club Brugge. Vanaf het seizoen 2022/23 was hij assistent trainer van Club Brugge, onder hoofdtrainer Carl Hoefkens tot deze op 28 december 2022 de laan werd uitgestuurd en het ook voor Okon over was.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
SeizoenClubCompetitieDuelsGoals
1989/90Vlag van Australië Marconi StallionsNSL222
1990/91272
1991/92Vlag van België Club BruggeEerste Klasse00
1992/9350
1993/94270
1994/95260
1995/96261
1996/97Vlag van Italië Lazio RomaSerie A140
1997/9800
1998/9950
1999/00Vlag van Italië AC Fiorentina110
2000/01Vlag van Engeland MiddlesbroughPremier League240
2001/0240
Vlag van Engeland Watford (huur)Football League First Division150
2002/03Vlag van Engeland Leeds UnitedPremier League150
2003/04Vlag van Italië Vicenza CalcioSerie B110
Vlag van België KV OostendeTweede Klasse110
2004/05Eerste Klasse330
2005/06Vlag van Cyprus APOEL NicosiaEerste Divisie120
2006/07Vlag van Australië Newcastle United JetsA-League140
Totaal3025
Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Belgisch kampioen2x1992, 1996
Beker van België2x1995, 1996
Supercup5x1991, 1992, 1994
Coppa Italia1x1998
Supercoppa1x1998
Internationaal
Europacup II1x1999
Vriendschappelijk
Brugse Metten4x1992, 1993, 1995
Individueel
Gouden Schoen1x1995
Oceanisch voetballer van het jaar1x1996
Nationale ploeg
OFC Nations Cup3x2000
  • Tijdens zijn periode bij Club Brugge had Okon een relatie met het Belgische fotomodel Phaedra Hoste.
  • Paul Okon scoorde slechts één keer voor Club Brugge. Hij scoorde het doelpunt op 28 oktober 1995 in een competitiewedstrijd tegen Lierse SK.
Commons heeft media­bestanden in de categorie Paul Okon.
Voorganger:
Gilles de Bilde
Gouden Schoen
1995
Opvolger:
Franky Van Der Elst
Voorganger:
Christian Karembeu
Oceanisch Voetballer van het Jaar
1996
Opvolger:
Mark Bosnich