George Weah

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
George Weah
PortraitGeorgeWeahAiportTunisCarthageSeptembre2016.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam George Tawlon Manneh Oppong Ousman Weah
Geboortedatum 1 oktober 1966
Geboorteplaats Monrovia, Liberia
Lengte 184 cm
Jeugd
1981–1984
1984–1985
Vlag van Liberia Young Survivors Clareton
Vlag van Liberia Bongrange Company
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1985–1986
1986–1987
1987
1987–1988
1988–1992
1992–1995
1995–2000
2000
2000
2000–2001
2001–2003
Vlag van Liberia Mighty Barolle
Vlag van Liberia Invincible Eleven
Vlag van Ivoorkust Africa Sports National
Vlag van Kameroen Tonnerre Yaoundé
Vlag van Monaco AS Monaco
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Engeland Manchester City
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Al-Jazira Club
10 0(7)
23 (24)
2 0(1)
18 (14)
102 (47)
96 (32)
114 (46)
11 0(4)
7 0(1)
19 0(5)
13 (13)
Interlands
1987–2002, 2018 Vlag van Liberia Liberia 61 (22)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
George Weah
Politieke partij CDC
Beroep politicus
25e president van Liberia
Huidige functie
Aangetreden 22 januari 2018
Voorganger Ellen Johnson-Sirleaf
Portaal  Portaalicoon   Politiek

George Tawlon Manneh Oppong Ousman Weah (Monrovia, 1 oktober 1966) is een Liberiaans politicus en voormalig voetballer. Sinds januari 2018 is hij president van Liberia.

Weah werd in 1995 als eerste Afrikaan uitgeroepen tot Wereldvoetballer van het Jaar.

Carrière[bewerken]

Voetbal[bewerken]

Weah tekende op 15 mei 1995, op dat moment speler van Paris Saint Germain, in Cannes een tweejarig contract bij AC Milan. De clubs bereikten laat in de avond overeenstemming over de transfersom, die tussen de 10 en 15 miljoen gulden zou hebben gelegen. Zijn verbintenis bij de Parijse club liep af in 1996. Met het aantrekken van Weah anticipeerde AC Milan op het nakende afscheid van de chronisch geblesseerde Marco van Basten.

Weah kondigde in 2002 zijn afscheid aan van de internationale voetbalvelden. Hij was toen 35 jaar oud en stond onder contract bij Al-Jazira Club uit de Verenigde Arabische Emiraten. "Dit is zeker het einde", zei hij na de 1-0 nederlaag die Liberia leed tegen Nigeria bij het Afrikaans kampioenschap voetbal 2002 [1], op 12 september 2018 speelde hij op 51 jarige leeftijd nog een afscheidswedstrijd tegen Nigeria (2-1 verlies)

Als speler van AC Milan won Weah in 1995 de Ballon d'Or en de Onze d'Or en werd dat jaar als eerste Afrikaan uitgeroepen tot Wereldvoetballer van het Jaar. Datzelfde jaar won hij ook de prijs voor Afrikaans voetballer van het jaar. Die laatste eretitel verdiende hij ook in 1989, toen hij als speler van AS Monaco 133 punten kreeg. Weah bleef daarmee doelman Joseph-Antoine Bell uit Kameroen 24 punten voor. De Zambiaanse PSV'er Kalusha Bwalya, die de Afrikaanse 'Gouden Bal' in 1988 in ontvangst mocht nemen, eindigde als derde.

Politiek[bewerken]

In 1996 riep Weah op tot het sturen van VN-troepen naar Liberia. Daarop werd zijn huis in Monrovia door een militie van toenmalig president Charles Taylor in brand gestoken, en werden twee van zijn nichtjes verkracht.[2] De voetballer verbleef op dat moment in Italië, waar hij voor AC Milan speelde.

Weah liet zich meermaals uit over zijn vrees voor president Taylor, die een schrikbewind voerde in het West-Afrikaanse land. "Het is niet veilig", aldus Weah. "Ik wil niet dat er iets met mij gebeurt voordat mijn kinderen zijn opgegroeid. De boodschap van de president is dat ik een doelwit ben."

Weah deed in oktober 2005 mee aan de presidentsverkiezingen in Liberia en leek vooraf de beste kansen te hebben. De zoon van "oosterlingen", de achtergestelde inlandse bevolking van het binnenland, spreekt vloeiend de lokale taal Kru. De voetbalmiljonair strooide in de campagne kwistig met dollars en cadeaus. Hij richtte zich op de ongeletterde werkeloze massa met de leus You know book, or you not know book: I'll vote for you. Uiteindelijk moest hij het afleggen tegen de ervaren jurist en politicus uit een oude "westelijke" familie Ellen Johnson Sirleaf. Weah deed in 2017 opnieuw mee aan de Liberiaanse presidentsverkiezingen en werd deze keer verkozen tot opvolger van Sirleaf.[3] Hij werd ingezworen op 22 januari 2018.

Clubstatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Duels Doelpunten
1986/87 Invincible Eleven Vlag van Liberia Premier League 26 21
1987/88 Tonnerre Yaoundé Vlag van Kameroen Première Division 18 14
1988/89 AS Monaco Vlag van Frankrijk Ligue 1 23 14
1989/90 17 5
1990/91 29 10
1991/92 34 18
1992/93 Paris Saint-Germain 30 14
1993/94 32 11
1994/95 34 7
1995/96 AC Milan Vlag van Italië Serie A 26 11
1996/97 28 13
1997/98 24 10
1998/99 26 8
1999/00 10 4
Chelsea Vlag van Engeland Premier League 11 3
2000/01 Manchester City 7 1
Olympique Marseille Vlag van Frankrijk Ligue 1 19 5
2001/02 Al-Jazira Club Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Liga van de VAE 13 13

Interlandcarrière[bewerken]

Weah speelde 60 interlands voor zijn vaderland Liberia tussen 1987 en 2002. Hij scoorde hierin tweeëntwintig keer. Op 11 september 2018 trok Weah voor de 61ste en laatste keer het shirtje van zijn nationale ploeg aan voor een vriendschappelijke wedstrijd tegen Nigeria, waarin hij op 51 jarige leeftijd en als huidig president van Liberia 79 minuten speelde.

Erelijst[bewerken]

Vlag van Liberia Mighty Barolle
1985/86
1985/86
Vlag van Liberia Invincible Eleven
1986/87
Vlag van Frankrijk AS Monaco
1990/91
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
1993/94
1992/93, 1994/95
1994/95
Vlag van Italië AC Milan
1995/96, 1998/99
Vlag van Engeland Chelsea
1999/00

Trivia[bewerken]

Zie ook[bewerken]