Oud-Heverlee Leuven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Voor informatie over het vrouwenelftal van Oud-Heverlee, zie Oud-Heverlee Leuven (vrouwen).
OH Leuven
Naam Oud-Heverlee Leuven
Bijnaam OHL
Stamnummer 6142 (2002-2018)
18 (vanaf 2018)
Opgericht 2002 (fusie)
Plaats Heverlee (Leuven)
Stadion King Power at Den Dreef
Capaciteit 10.020
Voorzitter Vlag van Thailand Aiyawatt Srivaddhanaprabha
Eigenaar King Power International Group
Technisch directeur Vlag van België Wim De Corte
Trainer Vlag van België Marc Brys
(Hoofd)sponsor King Power
Competitie Eerste klasse A
Thuis
Uit
Geldig voor 2020/21
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Stadion Den Dreef

Oud-Heverlee Leuven is een Belgische voetbalclub uit Oud-Heverlee en Leuven. De club met stamnummer 18 ontstond uit de fusie van een aantal oude Leuvense clubs. De clubkleur is wit met daarnaast ook groen, rood en zwart. De ploeg heeft als thuisstadion King Power at Den Dreef (in de volksmond 'Den Dreef' genoemd) en vanaf het seizoen 2016/17 tot 2020 kwam de club uit in de Eerste Klasse B, na in totaal vier seizoenen te hebben gespeeld in de Eerste Klasse. Sinds 2020 speelt de club in Eerste Klasse A.

Zowel de A- als B-kern spelen hun thuiswedstrijden in het stadion Den Dreef in Heverlee. Daarnaast heeft de club ook het Gemeentelijk Stadion in Oud-Heverlee, waar jeugdploegen spelen en het Jeugdcomplex Bruineveld in Kessel-Lo.

In 2017 werd de club overgenomen door het Thaise bedrijf King Power, tevens eigenaar van de Engelse voetbalclub Leicester City.

Na 16 jaar onder het stamnummer 6142 van Zwarte Duivels Oud-Heverlee gespeeld te hebben, werd in juli 2018 het oude stamnummer 18 van Stade Leuven opnieuw in gebruik genomen. Dit om de rijke Leuvense voetbalgeschiedenis in de verf te zetten.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de artikels Zwarte Duivels Oud-Heverlee, Stade Leuven en Daring Club Leuven voor meer informatie over deze vroegere clubs

Drie Leuvense clubs[bewerken | brontekst bewerken]

De club ontstond in 2002 uit de fusie van drie clubs uit Leuven en Oud-Heverlee.

De club Stade Leuven werd in 1903 opgericht, toen nog als Stade Louvaniste. Deze club kreeg het stamnummer 18 toegekend. Bij het 25-jarig bestaan in 1928 werd de naam Royal Stade Louvaniste, in 1967 werd het de Vlaamse naam Koninklijke Stade Leuven. Snel na de oprichting speelde de club al in de eerste afdeling (de toenmalige benaming voor de tweede klasse), bij de hervorming van de competities in 1926 degradeerde de club echter. In de jaren 30 en 40 bereikte de club weer de tweede reeks, in 1949 won Leuven de eerste afdeling A, met promotie naar de eerste klasse tot gevolg. Dit verblijf was in eerste instantie echter van korte duur. Leuven werd laatste en degradeerde weer. Kort daarop, in 1953, zakte ze zelfs weg naar de derde klasse. Nog enkele jaren later, in 1958, viel de club terug naar de vierde klasse; tot de jaren zeventig zou de club niet meer hoger spelen. Sindsdien ging de club wat op en neer tussen de derde en vierde klasse, met in de jaren 80 nog een aantal seizoenen in tweede klasse. Bij de fusie was Stade Leuven een derdeklasser.

In 1948 ontstond de club Daring Club Leuven, als gevolg van een aantal fusies van voetbal- en atletiekclubs (Victoria, Sporting en Hooger Op Leuven). De ploeg kreeg stamnummer 223. Later werd de naam Koninklijke Daring Club Leuven. In 1951 won deze club de tweede afdeling A (de toenmalige benaming voor de derde klasse), maar door competitiehervormingen bleef het verblijf in de eerste afdeling (tweede klasse) beperkt tot één seizoen. Door de degradaties en promoties in die periode, speelden de stadsgenoten in 1951 en 1953 in dezelfde reeks. Tot 1964 speelde Daring vervolgens verder in de derde klasse, en was zo de hoogst gerangschikte van beide Leuvense clubs. Daarna volgde degradatie naar de vierde klasse, waar opnieuw een derby met de stadsgenoot kon plaatsvinden. In 1966 werd Daring laatste, en verdween zo ondanks later opnieuw nog enkele seizoenen vierde klasse uiteindelijk in de provinciale voetbalreeksen.

In 1957 sloot de club Zwarte Duivels Oud-Heverlee zich aan bij de KBVB, deze ploeg kreeg het stamnummer 6142. Tegen 2002 was dit team uit de provinciale reeksen opgeklommen tot de derde nationale reeks.

De fusie[bewerken | brontekst bewerken]

Begin maart 2002 trachtte het Leuvense stadsbestuur het voetbal in de stad uit het slop te halen, het bracht toen de twee Leuvense clubs Stade en Daring samen. Op 11 maart bereikte men tussen beide clubs reeds een principieel akkoord. Onvoorziene problemen dreigden echter te zorgen dat de fusieclub hetzelfde lot als deze twee clubs zou beschoren zijn, daarom ging men ook gesprekken aan met Zwarte Duivels Oud-Heverlee. Op 27 maart 2002 besliste men uiteindelijk om van de drie teams één nieuwe fusieclub te vormen. Als clubnaam werd de versmelting van beide gemeentenamen Oud-Heverlee en Leuven gekozen; zo ontstond Oud-Heverlee Leuven. De club zou in de derde klasse van start gaan, met het stamnummer van Oud-Heverlee, en spelen op het Leuvens Sportcentrum. De ploeg zou in witte uitrusting spelen, met een zwarte, groene en rode streep als verwijzing naar de oorspronkelijke clubs.

In haar eerste seizoen dwong de fusieclub meteen een plaats af in de eindronde, maar verloor uiteindelijk de finale tegen VC Eendracht Aalst 2002 na strafschoppen. Twee jaar later, in 2005, bereikte OH Leuven opnieuw de eindronde en dwong ook de promotie af naar tweede klasse. Het versloeg in de finale CS Visé na verlengingen met 4-2, in een wedstrijd waar een hoofdrol was weggelegd voor François Sterchele met 2 doelpunten. De eerste twee seizoenen in tweede klasse behaalde OHL een plaats in de subtop. In het seizoen 2007/08 eindigde OH Leuven op een derde plaats en mocht voor het eerst meedingen voor de promotie naar de hoogste afdeling via de eindronde. Hierin werd het team echter kansloos uitgeschakeld zonder punten.

Promotie naar Eerste Klasse[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 2010/11 werd OHL kampioen in Tweede Klasse en promoveerde zo naar Eerste Klasse. Voor het eerst sinds 1949/50 speelde zo weer een Leuvense club in de hoogste nationale afdeling. Het eerste seizoen in Eerste Klasse bleek meteen een succes. Dit bleek toen OHL op 3 maart 2012 erin slaagde zich te handhaven. Na een 0-0 tegen K. Lierse SK wist OHL het behoud te verzekeren waardoor er voor het eerst een Leuvense ploeg twee seizoenen na elkaar in Eerste Klasse zou spelen. Het eindigde datzelfde seizoen naast een 14e plaats in de reguliere competitie, ook op een tweede plaats in Play-Off 2 net achter Cercle Brugge. Het seizoen 2012/13 eindigde OHL op een 10e plaats. Het won echter Play-Off 2 met 10 punten (evenveel als KV Mechelen, maar met meer gemaakte doelpunten). De finale van Play-Off 2 werd tweemaal verloren tegen AA Gent met 1-4. Het seizoen 2013/14 werd met veel ambitie gestart, maar eindigde in mineur. OHL eindigde op een voorlaatste plaats nadat het over een heel seizoen buitenshuis niet kon winnen, en maar 3 punten wist te rapen. In Play-off 3 toonde OHL zich de betere van RAEC Mons, maar kon dit niet bevestigen in de eindronde met de tweedeklassers waar OHL laatste werd met 7 punten.

OHL vatte het seizoen 2014/15 na 3 jaar op het hoogste niveau opnieuw aan in Tweede Klasse. De ambitie was om kampioen te spelen en zo onmiddellijk terug naar Eerste Klasse terug te keren. Het seizoen begon goed voor OHL waarin het de eerste periodetitel wist te veroveren. Nadien volgde een periode van wisselvalligheid waarin OHL de leidersplaats moest afstaan. OHL zou niet meer eerste komen te staan, in tegenstelling tot Sint-Truiden VV dat kampioen werd. OHL zou de eindronde aanvatten tegen Lommel United, AS Eupen en K. Lierse SK (dat Play-Off 3 gewonnen had). OHL begon hierin zeer goed na zeges tegen Lommel United en K. Lierse SK, en een draw tegen Eupen. Op de laatste speeldag had OHL 2 punten voorsprong op Eupen waardoor de laatste speeldag de beslissing moest brengen. OHL had hierbij genoeg aan een gelijkspel op bezoek bij Eupen. De wedstrijd eindigde op een 0-1 overwinning voor OHL na een doelpunt van Jovan Kostovski waardoor OHL op 24 mei 2015 zich na een jaar afwezigheid opnieuw verzekerde van zijn plaats in Eerste Klasse.

Het seizoen 2015/16 kon voor OHL niet slechter starten. De aanvallende onmacht zorgde voor 0 op 9 en fnuikte de seizoensstart voor OHL. Trainer Jacky Mathijssen vond ondanks de klasse van spelers als Yohan Croizet, John Bostock en vooral KRC Genk-huurling Leandro Trossard maar geen type-elftal. Pas na 16 speeldagen greep het bestuur in en werd Mathijssen de laan uit gestuurd. Zijn vervanger Emilio Ferrera kreeg OHL al snel op de rails. Toch bleven de behaalde punten niet in verhouding staan tot de geleverde prestaties. Gaandeweg werd het duidelijk dat OHL niet in staat bleek om een voorsprong vast te houden en verloor het meermaals in de laatste fase van de wedstrijd punten. Toen aan het licht kwam dat kapitein Romain Reynaud had gegokt op een wedstrijd van de beloften kwamen zowel hij als doelman Rudy Riou in het oog van de storm terecht. Beiden waren immers meermaals aan het flateren geslagen in het rechtstreekse degradatieduel met Moeskroen dat in extremis met 3-1 verloren werd. Het OHL-bestuur -dat zelf de UEFA ingelicht had over een mogelijk gokschandaal- schorste echter geen van beide spelers. Ondertussen was OHL echter in de gevarenzone terechtgekomen, maar plots bleek de Leuvense defensie een pak solieder dan voorheen. In een aartsmoeilijke degradatiestrijd stuntte OHL tot tweemaal toe met een 4-1 overwinning tegen Oostende en een 1-1 gelijkspel op het veld van landskampioen AA Gent. De beslissing zou echter op de laatste speeldag van de reguliere competitie vallen. Leuven had genoeg aan een punt thuis tegen Club Brugge en speelde een sterke partij, de leider in het klassement ging echter met de punten aan de haal. Westerlo won van het reeds geredde Waasland-Beveren en zo kreeg OHL alsnog de rode lantaarn toegeschoven en degradeerde het naar Eerste Klasse B, de nieuwe naam voor Tweede Klasse.

De overname door King Power[bewerken | brontekst bewerken]

OHL zou uiteindelijk vier seizoen doorbrengen in de Eerste Klasse B. Het eerste seizoen speelde OHL tegen de degradatie en wist het op de laatste speeldag van Play Off 3 het behoud te bewerkstelligen in de thuismatch tegen Lommel (1-0 winst), waardoor deze laatste moest zakken. In 2017 werd OHL overgenomen door King Power, dat ook eigenaar is van het Engelse Leicester City. De ambitie was dan ook om zo snel mogelijk naar 1A te promoveren. Het eerste seizoen onder King Power speelde OHL mee bovenin, maar kon het geen periode winnen waardoor het (ondanks een tweede plaats in de reguliere competitie) niet mocht strijden voor promotie. In Play-Off 2 eindigde OHL op een vierde plaats. Het seizoen 2018/2019 werd een tegenvaller. Opnieuw streed OHL een heel seizoen tegen de degradatie. In Play Off 3 wist het zich echter wel zonder problemen te handhaven. Het vierde seizoen in 1B zou uiteindelijk succesvol blijken. OHL haalde de eerste periode binnen en mocht zich, na een tegenvallende tweede periode, opmaken voor een promotiefinale tegen Beerschot VA. De eerste wedstrijd haalde Beerschot het met 1-0. De terugwedstrijd diende als gevolg van de Coronacrisis uitgesteld te worden. Uiteindelijk nam de Pro League de beslissing dat zowel OHL als Beerschot zouden worden toegevoegd aan Eerste Klasse A. Hierdoor zou de terugwedstrijd van de promotiefinale enkel nog voor de eer gespeeld worden. In deze wedstrijd wist Beerschot opnieuw te winnen, ditmaal met 1-4. Ondanks het dubbele verlies in de promotiefinale mocht OHL zich na 4 jaar in het vagevuur van 1B terug opmaken voor voetbal op het hoogste niveau.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Belgische tweede klasse

winnaar (1): 2010/11

Belgische vierde klasse

winnaar (1): 1999/00

Eerste Provinciale Brabant

winnaar (1): 1995/96

Tweede Provinciale Brabant

winnaar (1): 1993/94

Derde Provinciale Brabant

winnaar (1): 1981/82

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen Beker
van België
  I II III IV P.I P.II P.III      
Als Zwarte Duivels Oud-Heverlee
1958/59             8 Derde prov. Brab. 27  
1959/60             12 Derde prov. Brab. 21  
1960/61             8 Derde prov. Brab. 29  
1961/62             6 Derde prov. Brab. 34  
1962/63             6 Derde prov. Brab. 41  
1963/64             5 Derde prov. Brab. 32  
1964/65             2 Derde prov. Brab. 40  
1965/66             12 Derde prov. Brab. 18  
1966/67             13 Derde prov. Brab. 16  
1967/68             10 Derde prov. Brab. 21  
1968/69             7 Derde prov. Brab. 26  
1969/70             9 Derde prov. Brab. 23  
1970/71             8 Derde prov. Brab. 28  
1971/72             2 Derde prov. Brab. 41  
1972/73             5 Derde prov. Brab. 38  
1973/74             3 Derde prov. Brab. 40  
1974/75             7 Derde prov. Brab. 30  
1975/76             10 Derde prov. Brab. 29  
1976/77             4 Derde prov. Brab. 41  
1977/78             5 Derde prov. Brab. 32  
1978/79             3 Derde prov. Brab. 42  
1979/80             6 Derde prov. Brab. 33  
1980/81             3 Derde prov. Brab. 35  
1981/82             1 Derde prov. Brab. 44  
1982/83           2   Tweede prov. Brab. 40  
1983/84         11     Eerste prov. Brab. 27  
1984/85         14     Eerste prov. Brab. 23  
1985/86         7     Eerste prov. Brab. 31  
1986/87         10     Eerste prov. Brab. 29  
1987/88         14     Eerste prov. Brab. 24  
1988/89           2   Tweede prov. Brab. 45  
1989/90           9   Tweede prov. Brab. 29  
1990/91           9   Tweede prov. Brab. 30  
1991/92           4   Tweede prov. Brab. 35  
1992/93           7   Tweede prov. Brab. 33  
1993/94           1   Tweede prov. Brab. 51  
1994/95         6     Eerste prov. Brab. 33  
1995/96         1     Eerste prov. Brab. 54   R2
1996/97       4       Vierde klasse B 5 R4
1997/98       6       Vierde klasse C 49 R2
1998/99       2       Vierde klasse B 54 Eindronde, winst tegen SK Eernegem, maar verlies tegen AFC Tubize R5
1999/00       1       Vierde klasse D 76 R3
2000/01     7         Derde klasse B 43 R4
2001/02     3         Derde klasse B 53 1/8
Als Oud-Heverlee Leuven (fusie van Zwarte Duivels Oud-Heverlee met Stade Leuven en Daring Club Leuven)
2002/03     2         Derde klasse B 59 Eindronde, met winst tegen KV Oostende, Patro Maasmechelen, maar verlies tegen Eendracht Aalst R4
2003/04     3         Derde klasse B 53 R5
2004/05     2         Derde klasse B 62 Winst eindronde, na winst tegen Torhout 1992 KM, KFC Denderleeuw en CS Visé R4
2005/06   6           Tweede klasse 50   1/8
2006/07   5           Tweede klasse 56 R5
2007/08   3           Tweede klasse 61 Vierde in eindronde met 0 punten, verlies tegen AFC Tubize, Antwerp FC en KVSK United 1/8
2008/09   12           Tweede klasse 46   1/16
2009/10   9           Tweede klasse 45   1/16
2010/11   1           Tweede klasse 73   R5
2011/12 14             Eerste klasse 29 Tweede in Play-Off II A met 10 punten 1/16
2012/13 10             Eerste klasse 36 Eerste in Play-Off II B met 10 punten, Finale Play-Off II verloren tegen AA Gent 1/16
2013/14 15             Eerste klasse 27 Eerste in Play-Off III, vierde in eindronde met 7 punten tegen St-Truiden, Eupen en Moeskroen 1/8
2014/15   5           Tweede klasse 61 Winst in eindronde met 14 punten tegen Lommel United, AS Eupen en K. Lierse SK 1/16
2015/16 16             Eerste klasse 29   1/8
  1A 1B 1Am 2Am 3Am P.I P.II        
2016/17   7           Eerste klasse B 30 Tweede in Play Off 3 met AFC Tubize, Cercle Brugge en Lommel United 1/16
2017/18   2           Eerste klasse B 47 Vierde in Play Off 2 met Zulte Waregem, KV Kortrijk, Excel Moeskroen, Waasland-Beveren en K. Lierse SK 1/16
2018/19   7           Eerste klasse B 29 Eerste in Play Off 3 met Lommel SK, SV Roeselare en AFC Tubize R5
2019/20   3           Eerste klasse B 46 Winnaar periode 1. Promotie als gevolg van de tijdelijke uitbreiding van 1A naar 18 ploegen 1/16
2020/21             Eerste klasse A

Statistieken/records[bewerken | brontekst bewerken]

In derde klasse:


In tweede klasse / eerste klasse B:


In eerste klasse / eerste klasse A:


Gemiddeld aantal toeschouwers:

Spelerskern 2020/21[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Naam Nationaliteit Geboortedatum Vorige club
Keepers
16 Darren Keet Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika 05-08-1989 Vlag van Zuid-Afrika Bidvest Wits (2016-2019)
21 Daniel Iversen Vlag van Denemarken Denemarken 19-07-1997 Vlag van Engeland Leicester City FC (2018-2020)
38 Oregan Ravet Vlag België België 13-07-2001 Vlag van België Eigen Jeugd
90 Rafael Romo Vlag van Venezuela Venezuela 25-02-1990 Vlag van Denemarken Silkeborg IF (2019-2020)
Verdedigers
2 Václav Jemelka Vlag van Tsjechië Tsjechië 23-06-1995 Vlag van Tsjechië Sigma Olomouc (2016-2020)
3 Derrick Tshimanga Vlag van België België 06-11-1988 Vlag van Nederland Willem II (2016–2017)
4 Kenneth Schuermans Vlag van België België 25-05-1991 Vlag van België KVC Westerlo (2011–2017)
5 Pierre-Yves Ngawa Vlag van België België 09-02-1992 Vlag van Italië Perugia (2018-2019)
15 Dylan Ouedraogo Vlag van Burkina Faso Burkina Faso 22-07-1998 Vlag van Cyprus Apollon Limassol (2018-2019)
18 Barnabás Bese Vlag van Hongarije Hongarije 06-5-1994 Vlag van Frankrijk Le Havre AC (2016-2020)
19 Frédéric Duplus Vlag van Frankrijk Frankrijk 07-04-1990 Vlag van Frankrijk RC Lens (2017–2018)
23 Sascha Kotysch Vlag van Duitsland Duitsland 02-10-1988 Vlag van België STVV (2010–2019)
24 Casper De Norre Vlag van België België 07-02-1997 Vlag van België Racing Genk (2019-2020)
27 Jordy Gillekens Vlag van België België 18-02-2000 Vlag van België Eigen Jeugd
28 Toon Raemaekers Vlag van België België 09-09-2000 Vlag van België Eigen Jeugd
Middenvelders
6 David Hubert Vlag van België België 12-02-1988 Vlag van België Excel Moeskroen (2015–2017)
8 Tom Van Hyfte Vlag van België België 28-04-1986 Vlag van België KFCO Beerschot Wilrijk (2017-2019)
10 Xavier Mercier Vlag van Frankrijk Frankrijk 25-07-1989 Vlag van België Cercle Brugge (2017-2019)
11 Thibault Vlietinck Vlag van België België 19-08-1997 Vlag van België Club Brugge (2016-2020)
14 Kamal Sowah Vlag van Ghana Ghana 09-01-2000 Vlag van Engeland Leicester City (2018)
17 Samy Kehli Vlag van Frankrijk Frankrijk 27-01-1991 Vlag van België Sporting Lokeren (2017-2018)
20 Isaac Asante Vlag van Ghana Ghana 21-08-2002 Vlag van België KSC Lokeren Oost-Vlaanderen (2018-2019)
22 Olivier Myny Vlag van België België 10-11-1994 Vlag van België Waasland Beveren (2015-2018)
29 Kristiyan Malinov Vlag van Bulgarije Bulgarije 30-03-1994 Vlag van Bulgarije CSKA Sofia (2019-2020)
33 Mathieu Maertens Vlag van België België 27-03-1995 Vlag van België Cercle Brugge (2013–2017)
99 Aboubakar Keita Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 05-11-1997 Vlag van Denemarken FC Kopenhagen (2016-2019)
Aanvallers
7 Yannick Aguemon Vlag van Benin Benin 11-02-1992 Vlag van België Union Sint-Gillis (2016–2017)
9 Thomas Henry Vlag van Frankrijk Frankrijk 20-09-1994 Vlag van België AFC Tubize (2018–2019)
12 Stallone Limbombe Vlag van België België 26-03-1991 Vlag van België KAA Gent (2019–2020)
13 Musa Al-Taamari Vlag van Jordanië Jordanië 10-06-1997 Vlag van Cyprus APOEL FC (2018-2020)
24 Tristan Borges Vlag van Canada Canada 26-08-1998 Vlag van Canada Forge FC (2019-2020)
26 Josh Eppiah Vlag van België België 11-10-1998 Vlag van Engeland Leicester City (2019-2020)
30 Milan Tučić Vlag van Slovenië Slovenië 15-09-1996 Vlag van Slovenië NK Rudar Velenje (2017-2019)
32 Daan Vekemans Vlag van België België 22-02-2000 Vlag van België Eigen Jeugd
39 Arthur Allemeersch Vlag van België België 27-07-2001 Vlag van België Eigen Jeugd
43 Jérémy Perbet Vlag van Frankrijk Frankrijk 12-12-1984 Vlag van België RSC Charleroi (2018-2019)
45 Jonah Osabutey Vlag van Ghana Ghana 08-10-1998 Vlag van Duitsland Werder Bremen (2019-2020)
77 Yohan Croizet Vlag van Frankrijk Frankrijk 15-02-1992 Vlag van de Verenigde Staten Sporting Kansas (2019-2020)

Technische staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Nationaliteit Geboortedatum Bij OHL sinds Functie
Marc Brys Vlag van België België 10 mei 1962 2020 Hoofdtrainer
Issame Charaï Vlag van België België 11 mei 1982 2020 Assistent-trainer
Joachim Mununga Vlag van België België 30 juni 1988 2018 Assistent-trainer
Bram Verbist Vlag van België België 05 maart 1983 2020 Keeperstrainer
Bart Van Lancker Vlag van België België 17 maart 1973 2020 Physical trainer

Lijst van (ex-)trainers[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van trainers van Oud-Heverlee Leuven voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bekende ex-spelers[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van Oud-Heverlee Leuven voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Naam Geboortedatum Nationaliteit Periode Vorige profclub
Toni Brogno 19 juli 1973 Vlag van België België 2006-2008 Sporting Charleroi
Mark De Man 27 april 1983 Vlag van België België 01/2011-2011 Germinal Beerschot
Steve Dugardein 28 januari 1974 Vlag van België België 2008- 01/2009 Excelsior Moeskroen
Hamdi Harbaoui 5 januari 1985 Vlag van Tunesië Tunesië Vlag van België België 2010-2011 CS Visé
Thomas Matton 24 oktober 1985 Vlag van België België 2007-2008 Club Brugge KV
Denis Odoi 27 mei 1988 Vlag van België België Vlag van Ghana Ghana 2006-2009 opgeleid bij OH Leuven
Bjorn Ruytinx 18 augustus 1980 Vlag van België België 2004-2014 KS Kermt-Hasselt
Nils Schouterden 14 december 1988 Vlag van België België 2006-2009 opgeleid bij OH Leuven
Jeroen Simaeys 12 mei 1985 Vlag van België België 2002-2005
2016-
opgeleid bij OH Leuven
François Sterchele 14 maart 1982 Vlag van België België 2004-2005 RFC Union La Calamine
Karel Geraerts 15 januari 1982 Vlag van België België 2011-2014 Club Brugge KV
Logan Bailly 27 december 1985 Vlag van België België 2012-2015 Borussia Mönchengladbach
John Bostock 15 januari 1992 Vlag van Engeland Engeland 2014-2016 Royal Antwerp FC

Voorzitters[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Oud-Heverlee Leuven van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.