RB Leipzig

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
RB Leipzig
RB Leipzig
Naam RasenBallsport Leipzig e.V.
Bijnaam Die Roten Bullen
Opgericht 19 mei 2009
Stadion Red Bull Arena, Leipzig
Capaciteit 42.959 plaatsen
Voorzitter Vlag van Duitsland Oliver Mintzlaff
Trainer Vlag van Duitsland Julian Nagelsmann
Competitie Bundesliga
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2019/20
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

RB Leipzig is een Duitse voetbalclub uit Leipzig, Saksen. De club werd opgericht in 2009. De onstuimige groei van de club is te danken aan monetaire injecties van hoofdsponsor Red Bull. De inwoners van Leipzig waren eerst ook gekant tegen de ploeg, maar zijn dan toch voor de ploeg gaan supporteren omdat de economische kloof tussen Oost- en West-Duitsland nog steeds niet gedicht is en de clubs met een oude voetbaltraditie niet het geld hebben om zelf terug naar de top te klimmen.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De club werd opgericht in juni 2009. Hoofdsponsor is Red Bull die het voetbal in Leipzig een nieuwe impuls wilde geven.[bron?] FC Sachsen Leipzig en Lokomotive Leipzig hebben sinds de hereniging van Duitsland geen voetbalgeschiedenis meer geschreven en in het Zentralstadion, dat verbouwd werd voor het WK 2006, waren er meer lege plaatsen dan gevulde. Toch nam Red Bull niet een van deze twee clubs over maar werd een nieuwe club opgericht. Vanwege de Duitse wetgeving, die bedrijfsnamen in een clubnaam verbiedt (de enige uitzonderingen zijn clubs als Bayer 04 Leverkusen, FC Carl Zeiss Jena en SV Wacker Burghausen, die in het verleden zijn opgericht als bedrijfsvoetbalclub, net als PSV) kon de club niet Red Bull Leipzig heten, maar werd er voor RasenBallsport Leipzig (RB Leipzig) gekozen.

RB Leipzig nam de licentie over van vijfdeklasser SSV Markranstädt en hoefde zo dus niet onderaan de voetballadder te beginnen. De club speelde het eerste seizoen nog in het stadion van Markranstädt en verhuisde in 2010 naar het Zentralstadion. SSV Markranstädt speelt sindsdien als RB Leipzig II in de bezirkliga Leipzig. Het doel van de club was om op tien jaar tijd naar de Bundesliga door te stoten, waar na de degradatie van Energie Cottbus in 2009-10 geen enkele club uit Oost-Duitsland meer speelde.

De club schoot goed uit de startblokken en bleef het niveau het hele seizoen volhouden. In de derby tegen Lokomotive Leipzig daagden er in het Zentralstadion 11.486 fans op, wat zeer hoog is voor de vijfde klasse. Het merendeel van de supporters stond echter aan de kant van Lokomotive. Op de 25ste speeldag stond de titel en een daaraan gekoppelde promotie naar de Regionalliga Nord al vast. In de Regionalliga bleek de tegenstand al meteen sterker te zijn met drie gelijke spelen op rij, maar deze werden gevolgd door drie overwinningen waardoor de club opnieuw aan de top kwam. RB bleef het goed doen, maar het was toch Chemnitzer FC dat de competitie domineerde, aan het einde van het eerste seizoen in de Regionalliga stond Leipzig op een respectabele vierde plaats. In het tweede seizoen streed de club lange tijd om de titel met Hallescher FC en Holstein Kiel en moest uiteindelijk genoegen nemen met een derde plaats.

In 2013 werd de Regionalliga uitgebreid naar vijf reeksen. RB nam van meet af aan de leiding en werd onder leiding van trainer-coach Alexander Zorniger overtuigend kampioen met veertien punten voorsprong op FC Carl Zeiss Jena. De uitbreiding van de Regionalliga betekende wel dat de kampioenen niet meer rechtstreeks konden promoveren. Leipzig moest tegen Sportfreunde Lotte van de Regionalliga West spelen. Voor 30.104 toeschouwers (een record voor een wedstrijd op het vierde niveau) kon RB de thuiswedstrijd met 2-0 winnen, de terugwedstrijd werd gelijkgespeeld waardoor de club weer promotie kon afdwingen.

In het seizoen 2013-2014 liep alles meteen van een leien dakje voor RB Leipzig. Na een goede start kwam het al snel op de tweede plaats, die recht gaf op rechtstreekse promotie naar 2. Bundesliga. RB Leipzig heeft die positie niet meer afgegeven tot aan het einde van seizoen. Op 3 mei 2014 verzekerde RB Leipzig zich van promotie naar 2.Liga door voor een recordaantal van 42.713 toeschouwers met 5-1 te winnen van 1.FC Saarbrücken. Die Roten Bullen deden zelf tot op de laatste speeldag mee voor de titel maar moesten nipt de duimen leggen voor 1. FC Heidenheim. Door de promotie komt er voor het eerst sinds 1998 een voetbalclub uit Leipzig uit in de tweede divisie in Duitsland.

De droom om snel in de eerste Bundesliga te komen kreeg net na de promotie een ferme knauw toen de licentie voor de tweede voetbalklasse geweigerd werd door DFL. Het clublogo van RB Leipzig verwijst volgens DFL te veel naar het merklogo van de frisdrankengigant Red Bull. Verder voldeed de club niet aan de eisen van de 51%-regel. De 51%-regel werd ingevoerd in de Duitse voetbalcompetities om ervoor te zorgen dat investeerders nooit een meerderheid kunnen krijgen bij een voetbalclub. Door aanpassingen te doen aan het clublogo en garanties te geven tot aanpassingen aan de structuur van de club werd uiteindelijk een licentie verkregen.

Op 8 mei 2016 verzekerde RB Leipzig zich met een 2-0-zege op Karlsruher SC van een plek bij de eerste twee in de 2. Bundesliga en daarmee promotie naar de Bundesliga. In zeven seizoenen werden vijf niveaus overstegen. De promotie betekende dat er voor het eerst sinds 1994 een club uit Leipzig op het hoogste niveau uit zou komen en voor het eerst sinds 2009 een club uit het voormalige Oost-Duitsland. De club nam een goede start met zeges en gelijke spellen en won dan acht wedstrijden op rij waardoor ze alleen aan de leiding kwamen. Op de veertiende speeldag werd de stormram gestopt, uitgerekend tegen rode lantaarn FC Ingolstadt 04 werd met het kleinste verschil verloren. Door een zware overwinning van Bayern München moest de club de leiding afstaan aan de Rekordmeister. Twee speeldagen later ging RB met 3-0 de boot in tegen Bayern en werd nu op achtervolgen aangewezen. Door enkele nederlagen op rij werd de kloof met Bayern groter maar na vier overwinningen op rij kon de club zich vijf speeldagen voor het einde al verzekeren van minstens de voorronde van de Champions League, twee speeldagen voor het einde was de Champions League echter al een zekerheid. De club werd derde in de groepsfase van de Champions League waardoor ze doorstroomden naar de 1/16 finale van de Europa League. De club bereikte uiteindelijk de kwartfinales en werd daar uitgeschakeld door Olympique Marseille. In de competitie leek de club het aanvankelijk even goed te doen maar de club eindigde uiteindelijk op een zesde plaats.

Red Bull arena, Leipzig von oben Zentralstadion.jpg

RB Leipzig II[bewerken | brontekst bewerken]

Het tweede elftal startte in 2010 en nam een groot deel van de spelers over van ESV Delitzsch alsook de startplaats in de Bezirksliga. Op de voorlaatste speeldag werd de titel behaald. Er werd gedacht dat RB II de Oberligaplaats van het failliete Sachsen Leipzig zou overnemen, ze steeg gewoon één klasse, naar de Sachsenliga. Voorlopig speelde de club nog steeds op de terreinen van ESV Delitzsch. Het tweede elftal werd in het seizoen 2013/2014 kampioen van de Sachsenliga en promoveerde naar de Oberliga. Het team werd direct kampioen in de Oberliga en kwam in het seizoen 2015/2016 uit in de Regionalliga Nordost. In 2017 werd de club vierde maar na dit seizoen hield het tweede elftal op te bestaan, een fenomeen dat wel vaker voorkomt de laatste jaren dat grotere clubs geen tweede elftal meer in de competitie opstellen.[1]

Sponsoring[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds de oprichting in 2009 is Red Bull de vaste shirtsponsor. In 2009 werd de kledingsponsor Adidas. In 2014 veranderde dat naar Nike.

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
2009–2014 adidas Red Bull
2014– Nike

In Europa[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van RB Leipzig voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

RB Leipzig speelt sinds 2017 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

2017/18, 2019/20, 2020/21
2017/18, 2018/19

Bijzonderheden Europese competities:

Bijzonderheid Datum Tegenstander Uitslag Plaats Naam Aantal
Hoogste overwinning 26-7-2018 Vlag van Zweden BK Häcken 4-0 Leipzig
Hoogste nederlaag 12-04-2018 Vlag van Frankrijk Olympique Marseille 2-5 Marseille
Speler met meeste wedstrijden 13-12-2018 Vlag van Frankrijk Jean-Kévin Augustin 22
13-12-2018 Vlag van Portugal Bruma 22
Speler met meeste doelpunten 19-02-2020 Vlag van Duitsland Timo Werner 11

UEFA Club Ranking: 46 (26-11-2019)

Seizoensoverzichten[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie 2019/20[bewerken | brontekst bewerken]

No. Naam Nationaliteit Geboortedatum Interlands Vorige club
Keepers
1 Péter Gulácsi Vlag van Hongarije Hongarije 06-05-1990 31 Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
28 Yvon Mvogo Vlag van Zwitserland Zwitserland 09-06-1994 2 Vlag van Zwitserland Young Boys
32 Tim Schreiber Vlag van Duitsland Duitsland 24-04-2002 Eigen Jeugd
33 Philipp Tschauner Vlag van Duitsland Duitsland 03-11-1985 Vlag van Duitsland Hannover 96
Verdedigers
3 Angeliño Vlag van Spanje Spanje 04-01-1997 Vlag van Engeland Manchester City FC (gehuurd)
4 Willi Orban Aanvoerder Vlag van Duitsland Duitsland 03-11-1992 10 Vlag van Duitsland 1. FC Kaiserslautern
5 Dayot Upamecano Vlag van Frankrijk Frankrijk 27-10-1998 Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
6 Ibrahima Konaté Vlag van Frankrijk Frankrijk 25-05-1999 Vlag van Frankrijk FC Sochaux
16 Lukas Klostermann Vlag van Duitsland Duitsland 03-06-1996 8 Vlag van Duitsland VfL Bochum
22 Nordi Mukiele Vlag van Frankrijk Frankrijk 01-11-1997 Vlag van Frankrijk Montpellier HSC
23 Marcel Halstenberg Vlag van Duitsland Duitsland 27-09-1991 6 Vlag van Duitsland FC St. Pauli
26 Ethan Ampadu Vlag van Wales Wales 14-09-2000 13 Vlag van Duitsland FC St. Pauli
Middenvelders
7 Marcel Sabitzer Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 17-03-1994 42 Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
8 Amadou Haidara Vlag van Mali Mali 31-01-1998 15 Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
10 Emil Forsberg Vlag van Zweden Zweden 23-10-1991 49 Vlag van Zweden Malmö FF
14 Tyler Adams Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 14-02-1999 10 Vlag van de Verenigde Staten New York Red Bulls
18 Christopher Nkunku Vlag van Frankrijk Frankrijk 14-11-1997 Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
25 Dani Olmo Vlag van Spanje Spanje 07-05-1998 1 Vlag van Kroatië GNK Dinamo Zagreb
27 Konrad Laimer Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 27-05-1997 7 Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
44 Kevin Kampl Vlag van Slovenië Slovenië 09-10-1990 28 Vlag van Duitsland Bayer 04 Leverkusen
53 Tom Krauß Vlag van Duitsland Duitsland 22-06-2001 Eigen Jeugd
Aanvallers
9 Yussuf Poulsen Vlag van Denemarken Denemarken 15-06-1994 43 Vlag van Denemarken Lyngby BK
11 Timo Werner Vlag van Duitsland Duitsland 06-03-1996 29 Vlag van Duitsland VfB Stuttgart
17 Ademola Lookman Vlag van Engeland Engeland 20-10-1997 Vlag van Engeland Everton FC
19 Hannes Wolf Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 16-04-1999 Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
21 Patrik Schick Vlag van Tsjechië Tsjechië 24-01-1996 22 Vlag van Italië AS Roma (gehuurd)
Trainers
T Julian Nagelsmann Vlag van Duitsland Duitsland 23-07-1987 Vlag van Duitsland TSG 1899 Hoffenheim
AT Robert Klauß Vlag van Duitsland Duitsland 01-12-1984 Vlag van Duitsland Jeugdtrainer RB Leipzig
AT Moritz Volz Vlag van Duitsland Duitsland 21-01-1983 geen

Stand: 31-01-2020

Bekende (ex-)spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Overzichtslijsten[bewerken | brontekst bewerken]

Topscorers[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2017/18: Vlag van Duitsland Timo Werner (13)
  • 2018/19: Vlag van Duitsland Timo Werner (16)


Trainers[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie lijst van trainers van RB Leipzig voor het hoofdartikel over dit onderwerp.


Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]