Red Bull Racing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Aston Martin Red Bull Racing
Formule 1-team
Max Verstappen won 2017 Malaysian GP.jpg
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Basis Milton Keynes, Buckinghamshire, Verenigd Koninkrijk
Oprichter(s) Dietrich Mateschitz
Leiding Christian Horner
Technisch directeur Adrian Newey
Actieve jaren 2005 - heden
Vorige naam Jaguar Racing
Sportieve prestaties
Aantal F1-races 256
Coureurs-kampioenschap(pen) 4 (2010, 2011, 2012, 2013)
Constructeurs-kampioenschap(pen) 4 (2010, 2011, 2012, 2013)
Overwinningen 58
Aantal podia 154
Totaal punten 3511,5
Aantal polepositions 59
Aantal snelste rondes 61
Eerste Grand Prix Australië 2005
Eerste overwinning China 2009
Laatste overwinning Oostenrijk 2018
Laatste Grand Prix Hongarije 2018
Formule 1 in 2018
Coureurs 3. Vlag van Australië Daniel Ricciardo
33. Vlag van Nederland Max Verstappen
Testcoureurs Vlag van Zwitserland Sébastien Buemi
Chassis Red Bull RB14
Motor Renault
Banden Pirelli
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Aston Martin Red Bull Racing is een Oostenrijks Formule 1-team dat actief is sinds 2005.

Aan het eind van 2005 werd Jaguar Grand Prix verkocht aan Red Bull. Na de slechte cijfers van moederbedrijf Ford besloot de directie wereldwijd vele duizenden banen te schrappen. Het viel volgens diezelfde directie niet te verantwoorden dat vele duizenden werknemers hun baan gingen verliezen, maar dat er nog wel honderden miljoenen dollars in het weinig succesvolle F1-project gepompt zouden blijven worden. Het team reed in het eerste jaar van zijn bestaan nog wel met een Cosworthmotor, hoewel ook Cosworth door Ford verkocht was.

In het seizoen 2005 had Red Bull Racing vier coureurs in dienst. De eerste coureur was de van McLaren afkomstige David Coulthard. Als tweede coureur wisselden Christian Klien en Vitantonio Liuzzi elkaar af. Daarnaast nam de Amerikaanse GP2-coureur Scott Speed bij enkele Formule 1-grand-prixwedstrijden de rol van vrijdag- en reservecoureur op zich. Christian Horner was teambaas.

Scuderia Toro Rosso[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Scuderia Toro Rosso voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 2005 kocht Red Bull ook het Brits-Italiaans Formule 1-team van Minardi op. In 2006 ging het team van Minardi daarom verder onder de naam Scuderia Toro Rosso, wat Italiaans is voor 'Team Red Bull'. Dit team wordt gebruikt als juniorteam van het 'grote' Red Bull Racing. Het was in 2008 bij Scuderia Toro Rosso dat Sebastian Vettel zijn eerste overwinning (ook de eerste overwinning voor het team) pakte in Italië. Hij zou het jaar daarop naar grote broer Red Bull Racing verhuizen.

Geschiedenis[bewerken]

2006[bewerken]

In 2006 kwam David Coulthard samen met Christian Klien wederom voor het Red Bull Racing team uit. Robert Doornbos kreeg de rol als testrijder. Daarnaast maakte het team vanaf dit seizoen gebruik van Ferrarimotoren. Halverwege het seizoen werd Adrian Newey (bekend van Williams en McLaren) aangetrokken voor het ontwerp van een nieuwe wagen. Voor de laatste drie races van het seizoen werd Christian Klien vervangen door Robert Doornbos.

2007[bewerken]

Adrian Newey, chief technical officer van Red Bull Racing

Voor 2007 had Red Bull Racing als coureurs David Coulthard en Mark Webber bevestigd. Ze reden in de eerste door Adrian Newey ontworpen Red Bull wagen. Deze werd aangedreven door een Renaultmotor en Bridgestonebanden. Officieel werd deze auto niet door het team zelf maar door de dochteronderneming Red Bull Technology ontworpen. Het team toonde op 26 januari 2007 op het Circuit de Catalunya bij Barcelona de nieuwe wagen voor het seizoen 2007, de RB3.

2010[bewerken]

Het was een moeilijk jaar voor Red Bull. De ontworpen auto zat zover op de limiet dat hij regelmatig (vooral met oververhitte motoren) uitviel. Het seizoen werd uiteindelijk beslist in de laatste race in Abu Dhabi. Sebastian Vettel werd daar wereldkampioen Formule 1 met 256 punten, met slechts 3 punten voorsprong op Fernando Alonso. De tweede Red Bull Coureur, Mark Webber, werd 3e met 242 punten.

2011[bewerken]

Een zeer succesvol jaar voor Red Bull, Sebastian Vettel werd met overmacht wereldkampioen (392 punten), met 122 punten voorsprong op de nummer 2, Jenson Button, terwijl Mark Webber wederom derde werd met 258 punten.

2012[bewerken]

Door de strengere regels die dat jaar werden toegepast, had Red Bull een moeilijke start. De eerste 7 wedstrijden werden door verschillende coureurs gewonnen, en Fernando Alonso was de eerste die twee overwinningen wist te pakken dat jaar. Maar, net als in de jaren daarvoor, kwam de Red Bull RB8 steeds meer op gang richting het einde van het jaar. Wederom zou het kampioenschap beslist worden in de laatste race, dit keer in Brazilië. Daar had Vettel een slechte start, (teamgenoot Webber had tegen verwachting in een goede start) en werd aangetikt in bocht 4 en moest achteraan beginnen. Door moeilijke weersomstandigheden en een strakke strategie, wist Vettel toch 6e te eindigen, wat genoeg was om zijn voorsprong op Alonso vast te houden en daarmee zijn 3e wereldkampioenschap te pakken. Webber werd 6e met 179 punten.

2013[bewerken]

In juni 2013 werd bekend dat Mark Webber aan zijn laatste seizoen als coureur bij Infiniti Red Bull Racing in de Formule 1 actief zal zijn. Hij zal zijn autosportcarrière voortzetten in het WEC bij het fabrieksteam van de Duitse autofabrikant Porsche. 2013 was waarschijnlijk het meest succesvolle jaar voor Red Bull, Sebastian Vettel won dat jaar 13 races en won het kampioenschap uiteindelijk met 397 punten. (155 punten voorsprong op de nummer 2: Alonso). Mark Webber werd 3e met 199 punten.

2014[bewerken]

Het rijdersduo voor 2014 bestond uit Sebastian Vettel en Daniel Ricciardo. Op 2 september 2013 werd bekendgemaakt dat Ricciardo in 2014 voor Red Bull zal rijden. Door de nieuwe regelgeving, zoals de nieuwe 1,6 liter V6-turbomotoren, verging het Red Bull dit jaar stukken minder dan de jaren ervoor. Het Mercedes-team was oppermachtig. Sebastian Vettel wist geen race te winnen, in tegenstelling tot zijn nieuwe teamgenoot Daniel Ricciardo die drie Grands Prix wist te winnen.

2015[bewerken]

In 2015 rijden Daniel Ricciardo en Daniil Kvyat voor het team van Red Bull. Het was het slechtste seizoen voor Red Bull Racing sinds 2008. Door vele problemen met de motor hadden ze een matige seizoensstart, en vochten ze vaak met de middemoters. ze behaalden 3 podiumplekken, namelijk een 2de en 3rde plek in Hongarije en een 2de plek in Singapore, maar ze behaalde geen overwinning in 2015. Ze konden niet meedoen met de top en eindigde als 4de in de constructeurs.

2016[bewerken]

Na veel moeilijkheden met de Renaultmotor in 2015, bleef het team toch met deze krachtbron actief in de Formule 1. Wel kreeg de motor de naam van sponsor TAG Heuer. Op 5 mei werd bekend dat Max Verstappen per direct voor Red Bull ging rijden. Vanaf de vijfde Grand Prix van het seizoen vond dit plaats. Tot dan reed hij de eerste vier races van dit seizoen voor het opleidingsteam van Red Bull, Toro Rosso. Hij nam de plaats in van Daniil Kvyat die terugkeerde naar het team van Toro Rosso.[1] Verstappen won op 15 mei 2016 in zijn eerste race voor Red Bull Racing de Grand Prix van Spanje op het Circuit de Barcelona-Catalunya. Hij was daarmee de jongste coureur en de eerste Nederlander ooit die een Formule 1-race won. In Monaco lag Ricciardo lange tijd aan de leiding, maar werd uiteindelijk tweede nadat het team bij zijn pitstop niet klaarstond met nieuwe banden. Ricciardo won wel de Grand Prix van Maleisië nadat raceleider Lewis Hamilton uit moest vallen vanwege motorproblemen. In totaal werden er zestien podiumplaatsen behaald en eindigde het team achter Mercedes als tweede in het constructeurskampioenschap.

2017[bewerken]

In 2017 begon het seizoen opnieuw met problemen met de Renaultmotor. Zowel Ricciardo als Verstappen konden geen goede resultaten behalen, al werd Verstappen wel derde tijdens de tweede Grand Prix van het seizoen in China. Ricciardo won vanaf de tiende startplaats de eerste Grand Prix van Azerbeidzjan nadat andere coureurs uitvielen of terugzakten door crashes of andere problemen. Later in het seizoen werden wel regelmatig podiumplaatsen behaald, al vielen Ricciardo en Verstappen respectievelijk zes en zeven keer uit vanwege motorproblemen of crashes. Verstappen behaalde nog wel twee dominante zeges in Maleisië en Mexico. Uiteindelijk werd het team achter Mercedes en Ferrari derde in het constructeurskampioenschap.

2018[bewerken]

In 2018 kent Red Bull zowel betere betrouwbaarheid als betere snelheid, al werd er vroeg in het seizoen al tweemaal een dubbele uitvalbeurt genoteerd. In Bahrein viel Ricciardo al snel uit met een elektrisch probleem, terwijl Verstappen na een aanrijding met Lewis Hamilton te veel schade opliep. In Azerbeidzjan kwamen de beide coureurs met elkaar in aanraking, waardoor zij de race niet uit konden rijden. Ricciardo won wel de Grands Prix in China en Monaco, waarbij hij de laatste race vanaf pole position startte. Daarnaast won Verstappen in Oostenrijk.

2019[bewerken]

In juni 2018 maakte Red Bull bekend dat het in 2019 overstapt van een Renault- naar een Hondamotor, nadat zusterteam Toro Rosso in 2018 al deze overstap had gemaakt.[2]

Red Bull Junior Team[bewerken]

Sinds 2001 heeft Red Bull het Red Bull Junior Team. Dit team koopt zich in bij een bestaand team dat onder de oude naam doorgaat, alleen staat er grote Red Bull-sponsoring op. Coureurs van het team worden gesponsord door Red Bull in juniorkampioenschappen. Bekende coureurs die uit dit programma zijn voortgekomen zijn onder anderen Sebastian Vettel en Daniel Ricciardo.

Resultaten[bewerken]

Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver 2e plaats
Brons 3e plaats
Groen Gefinisht, in punten
Blauw Gefinisht, geen punten
Paars Niet gefinisht (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blank Niet deelgenomen
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken/Niet deelgenomen (ND)
Vet Poleposition
Schuin Snelste ronde
Jaar Chassis Motor Banden Coureurs 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Punten WK-plaats
2005 RB1 Cosworth TJ2005 V10 M AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
BHR
Vlag van Bahrein
SMR
Vlag van San Marino
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
EUR
Vlag van Europa
CAN
Vlag van Canada
USA
Vlag van Verenigde Staten
FRA
Vlag van Frankrijk
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
DUI
Vlag van Duitsland
HON
Vlag van Hongarije
TUR
Vlag van Turkije
ITA
Vlag van Italië
BEL
Vlag van België
BRA
Vlag van Brazilië
JPN
Vlag van Japan
CHN
Vlag van China
34 7e
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Coulthard 4 6 8 11 8 DNF 4 7 DNS 10 13 7 DNF 7 15 DNF DNF 6 9
Vlag van Oostenrijk Christian Klien 7 8 DNS 8 DNS DNF 15 9 DNF 8 13 9 9 9 5
Vlag van Italië Vitantonio Liuzzi 8 DNF DNF 9
2006 RB2 Ferrari 056 V8 M BHR
Vlag van Bahrein
MAL
Vlag van Maleisië
AUS
Vlag van Australië
SMR
Vlag van San Marino
EUR
Vlag van Europa
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
CAN
Vlag van Canada
USA
Vlag van Verenigde Staten
FRA
Vlag van Frankrijk
DUI
Vlag van Duitsland
HON
Vlag van Hongarije
TUR
Vlag van Turkije
ITA
Vlag van Italië
CHN
Vlag van China
JPN
Vlag van Japan
BRA
Vlag van Brazilië
16 7e
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Coulthard 10 DNF 8 DNF DNF 14 3 12 8 7 9 11 5 15 12 9 DNF DNF
Vlag van Oostenrijk Christian Klien 8 DNF DNF DNF DNF 13 DNF 14 11 DNF 12 8 DNF 11 11
Vlag van Nederland Robert Doornbos 12 13 12
2007 RB3 Renault RS27 V8 B AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
BHR
Vlag van Bahrein
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
USA
Vlag van Verenigde Staten
FRA
Vlag van Frankrijk
GBR
Vlag van Duitsland
EUR
Vlag van Europa
HON
Vlag van Hongarije
TUR
Vlag van Turkije
ITA
Vlag van Italië
BEL
Vlag van België
JPN
Vlag van Japan
CHN
Vlag van China
BRA
Vlag van Brazilië
24 5e
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Coulthard DNF DNF DNF 5 14 DNF DNF 13 11 5 11 10 DNF DNF 4 8 9
Vlag van Australië Mark Webber 13 10 DNF DNF DNF 9 7 12 DNF 3 9 DNF 9 7 DNF 10 DNF
2008 RB4 Renault RS27 V8 B AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
BHR
Vlag van Bahrein
ESP
Vlag van Spanje
TUR
Vlag van Turkije
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
FRA
Vlag van Frankrijk
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
EUR
Vlag van Europa
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
JPN
Vlag van Japan
CHN
Vlag van China
BRA
Vlag van Brazilië
29 7e
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Coulthard DNF 9 18 12 9 DNF 3 9 DNF 13 14 17 11 16 7 DNF 10 DNF
Vlag van Australië Mark Webber DNF 7 7 5 7 4 12 6 10 DNF 9 12 8 8 DNF 8 14 9
2009 RB5 Renault RS27 V8 B AUS
Vlag van Australië
MAL1
Vlag van Maleisië
CHN
Vlag van China
BHR
Vlag van Bahrein
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
TUR
Vlag van Turkije
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
EUR
Vlag van Europa
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
JPN
Vlag van Japan
BRA
Vlag van Brazilië
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
153.5 Zilver
Vlag van Australië Mark Webber 12 6 2 11 3 5 2 2 1 3 9 9 DNF DNF 17 1 2
Vlag van Duitsland Sebastian Vettel 13 15 1 2 4 DNF 3 1 2 DNF DNF 3 8 4 1 4 1
2010 RB6 Renault RS27 V8 B BHR
Vlag van Bahrein
AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
CHN
Vlag van China
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
TUR
Vlag van Turkije
CAN
Vlag van Canada
EUR
Vlag van Europa
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
JPN
Vlag van Japan
KOR
Vlag van Zuid-Korea
BRA
Vlag van Brazilië
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
498 Goud
Vlag van Duitsland Sebastian Vettel 4 DNF 1 6 3 2 DNF 4 1 7 3 3 15 4 2 1 DNF 1 1
Vlag van Australië Mark Webber 8 9 2 8 1 1 3 5 DNF 1 6 1 2 6 3 2 DNF 2 8
2011 RB7 Renault RS27-2011 V8 P AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
CHN
Vlag van China
TUR
Vlag van Turkije
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
EUR
Vlag van Europa
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
JPN
Vlag van Japan
KOR
Vlag van Zuid-Korea
IND
Vlag van India
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
BRA
Vlag van Brazilië
650 Goud
Vlag van Duitsland Sebastian Vettel 1 1 2 1 1 1 2 1 2 4 2 1 1 1 3 1 1 DNF 2
Vlag van Australië Mark Webber 5 4 3 2 4 4 3 3 3 3 5 2 DNF 3 4 3 4 4 1
2012 RB8 Renault RS27-2012 V8 P AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
CHN
Vlag van China
BHR
Vlag van Bahrein
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
EUR
Vlag van Europa
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
JPN
Vlag van Japan
KOR
Vlag van Zuid-Korea
IND
Vlag van India
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
USA
Vlag van Verenigde Staten
BRA
Vlag van Brazilië
460 Goud
Vlag van Duitsland Sebastian Vettel 2 11 5 1 6 4 4 DNF 3 5 4 2 22† 1 1 1 1 3 2 6
Vlag van Australië Mark Webber 4 4 4 4 11 1 7 4 1 8 8 6 20† 11 9 2 3 DNF DNF 4
2013 RB9 Renault RS27-2013 V8 P AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
CHN
Vlag van China
BHR
Vlag van Bahrein
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
KOR
Vlag van Zuid-Korea
JPN
Vlag van Japan
IND
Vlag van India
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
USA
Vlag van Verenigde Staten
BRA
Vlag van Brazilië
596 Goud
Vlag van Duitsland Sebastian Vettel 3 1 4 1 4 2 1 DNF 1 3 1 1 1 1 1 1 1 1 1
Vlag van Australië Mark Webber 6 2 DNF 7 5 3 4 2 7 4 5 3 15† DNF 2 DNF 2 3 2
2014 RB10 Renault Energy F1-2014 V6 t P AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
BHR
Vlag van Bahrein
CHN
Vlag van China
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
AUT
Vlag van Oostenrijk
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
JPN
Vlag van Japan
RUS
Vlag van Rusland
USA
Vlag van Verenigde Staten
BRA
Vlag van Brazilië
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
405 Zilver
Vlag van Duitsland Sebastian Vettel DNF 3 6 5 4 DNF 3 DNF 5 4 7 5 6 2 3 8 7 5 8
Vlag van Australië Daniel Ricciardo DSQ DNF 4 4 3 3 1 8 3 6 1 1 5 3 4 7 3 DNF 4
2015 RB11 Renault Energy F1-2015 V6 t P AUS
Vlag van Australië
MAL
Vlag van Maleisië
CHN
Vlag van China
BHR
Vlag van Bahrein
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
AUT
Vlag van Oostenrijk
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
JPN
Vlag van Japan
RUS
Vlag van Rusland
USA
Vlag van Verenigde Staten
MEX
Vlag van Mexico
BRA
Vlag van Brazilië
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
187 4e
Vlag van Australië Daniel Ricciardo 6 10 9 6 7 5 13 10 DNF 3 DNF 8 2 15 15† 10 5 11 6
Vlag van Rusland Daniil Kvyat DNS 9 DNF 9 10 4 9 12 6 2 4 10 6 13 5 DNF 4 7 10
2016 RB12 TAG Heuer F1-2016 V6 t P AUS
Vlag van Australië
BHR
Vlag van Bahrein
CHN
Vlag van China
RUS
Vlag van Rusland
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
EUR
Vlag van Azerbeidzjan
AUT
Vlag van Oostenrijk
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
HUN
Vlag van Hongarije
GER
Vlag van Duitsland
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
MAL
Vlag van Maleisië
JPN
Vlag van Japan
USA
Vlag van Verenigde Staten
MEX
Vlag van Mexico
BRA
Vlag van Brazilië
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
468 Zilver
Vlag van Australië Daniel Ricciardo 4 4 4 11 4 2 7 7 5 4 3 2 2 5 2 1 6 3 3 8 5
Vlag van Rusland Daniil Kvyat DNS 7 3 15
Vlag van Nederland Max Verstappen 1 DNF 4 8 2 2 5 3 11 7 6 2 2 DNF 4 3 4
2017 RB13 TAG Heuer F1-2017 V6 t P AUS
Vlag van Australië
CHN
Vlag van China
BHR
Vlag van Bahrein
RUS
Vlag van Rusland
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
AZE
Vlag van Azerbeidzjan
AUT
Vlag van Oostenrijk
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
MAL
Vlag van Maleisië
JPN
Vlag van Japan
USA
Vlag van Verenigde Staten
MEX
Vlag van Mexico
BRA
Vlag van Brazilië
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
368 Brons
Vlag van Australië Daniel Ricciardo DNF 4 5 DNF 3 3 3 1 3 5 DNF 3 4 2 3 3 DNF DNF 6 DNF
Vlag van Nederland Max Verstappen 5 3 DNF 5 DNF 5 DNF DNF DNF 4 5 DNF 10 DNF 1 2 4 1 5 5
2018 RB14 TAG Heuer F1-2018 V6 t P AUS
Vlag van Australië
BHR
Vlag van Bahrein
CHN
Vlag van China
AZE
Vlag van Azerbeidzjan
ESP
Vlag van Spanje
MON
Vlag van Monaco
CAN
Vlag van Canada
FRA
Vlag van Frankrijk
AUT
Vlag van Oostenrijk
GBR
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GER
Vlag van Duitsland
HUN
Vlag van Hongarije
BEL
Vlag van België
ITA
Vlag van Italië
SIN
Vlag van Singapore
RUS
Vlag van Rusland
JPN
Vlag van Japan
USA
Vlag van Verenigde Staten
MEX
Vlag van Mexico
BRA
Vlag van Brazilië
ABU
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
223* Brons*
Vlag van Australië Daniel Ricciardo 4 DNF 1 DNF 5 1 4 4 DNF 5 DNF 4
Vlag van Nederland Max Verstappen 6 DNF 5 DNF 3 9 3 2 1 15† 4 DNF
Jaar Chassis Motor Banden Coureurs 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Punten WK-plaats

* Seizoen loopt nog.

1 De Grand Prix van Maleisië in 2009, is voortijdig beëindigd vanwege hevige regenval. Aangezien er nog geen 75% van de race was afgelegd zijn er maar halve punten uitgereikt.

† De rijder was niet in staat de race uit te rijden maar werd toch gekwalificeerd omdat hij meer dan 90% van de race heeft gereden.

Externe link[bewerken]