Sebastian Vettel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sebastian Vettel
Sebastian Vettel, GP van Maleisië, 2015
Sebastian Vettel, GP van Maleisië, 2015
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Geboorteplaats Heppenheim
Geboortedatum 3 juli 1987
Formule 1-carrière
Actieve jaren 2007-heden
Teams BMW Sauber (2007)
Scuderia Toro Rosso (2007-2008)
Red Bull Racing (2009-2014)
Scuderia Ferrari (2015-heden)
Aantal races 220 (219 starts)
Kampioenschappen 4 (2010, 2011, 2012, 2013)
Overwinningen 52
Aantal podia 110
Totaal punten 2727
Aantal polepositions 55
Aantal snelste rondes 35
Eerste grand prix Verenigde Staten 2007
Eerste overwinning Italië 2008
Laatste overwinning België 2018
Laatste grand prix Brazilië 2018
Portaal  Portaalicoon   Sport
Autosport

Sebastian Vettel (Heppenheim, 3 juli 1987) is een Duitse autocoureur. Hij debuteerde in 2007 in de Formule 1. Vettel werd wereldkampioen in 2010, 2011, 2012 en 2013. In 2015 verruilde hij het team van Red Bull Racing voor dat van Ferrari.

Carrière[bewerken]

Vettel was vanaf de Grand Prix van Turkije 2006 de derde rijder voor het Formule 1-team van BMW Sauber. Met zijn deelname aan de vrijdag-trainingen van de Turkse Grand Prix in 2006 werd Vettel toen met een leeftijd van 19 jaar en 53 dagen meteen de jongste Formule 1-coureur ooit die aan een Grand Prix deelnam. Vettel werd de jongste F1-coureur ooit die een boete kreeg in zijn carrière, nadat hij na amper 9 seconden al een boete ontving van $1.000 voor het overschrijden van de maximale snelheid in de pitstraat.

Vettel werd op 14 november 2010 voor het eerst wereldkampioen, op 9 oktober 2011 voor de tweede maal, op 25 november 2012 voor de derde keer en op 27 oktober 2013 voor de vierde maal op rij. Hij werd in 2010 de jongste wereldkampioen Formule 1 ooit. Met 23 jaar en 134 dagen verbrak hij het vorige record van Lewis Hamilton toen deze in 2008 wereldkampioen werd. Ook werd hij de jongste tweevoudig wereldkampioen Formule 1 ooit. Met 24 jaar en 98 dagen verbrak hij dat record van Fernando Alonso, die 25 jaar en 85 dagen was toen hij in 2006 wereldkampioen werd. Op 25 november 2012 werd Vettel de jongste drievoudige wereldkampioen én één van drie coureurs die drie of meer keer achter elkaar wereldkampioen werden, na Juan Manuel Fangio en Michael Schumacher. Hij werd in 2013 de eerste coureur ooit die zijn eerste vier aaneengesloten titels won.

2007[bewerken]

In de GP van Amerika mocht Vettel Robert Kubica vervangen die in de GP van Canada zwaar crashte en om medische redenen niet mocht deelnemen. Vettel pakte meteen zijn eerste punt en werd daarmee de jongste F1-coureur die een WK-punt pakte, een record dat inmiddels is verbeterd door zowel Daniil Kvyat als Max Verstappen. Vanaf de GP van Hongarije verving hij Scott Speed die bij Toro Rosso weg was gestuurd. In de GP van China behaalde hij vijf punten en hij beëindigde het seizoen op de veertiende plaats met zes punten.

2008[bewerken]

In 2008 werd Vettel tweede coureur bij Toro Rosso naast viervoudig Champ Car kampioen Sébastien Bourdais. Hij viel echter de vier eerste races uit, maar daarna kwam de ommekeer. Hij scoorde eerst twee vijfde plaatsen en pakte als toentertijd jongste coureur uit de geschiedenis zijn eerste overwinning in Monza. In de GP van Brazilië pakte hij nog een vierde plaats. Hij overklaste teamgenoot Bourdais en beëindigde het seizoen op de achtste plaats met 35 punten.

2009[bewerken]

Door zijn goede prestaties promoveerde Vettel in 2009 van Toro Rosso naar het zusterteam Red Bull. Hij scoorde de eerste twee races geen punten maar sloeg in de daaropvolgende race keihard terug. Hij domineerde de GP van China en pakte zijn tweede zege uit zijn carrière. Hij behaalde 4 polepositions, waaronder die in Turkije en Engeland. Na vanaf pole gestart te zijn behaalde hij de overwinning in de GP van Engeland. Nadat hij in Singapore slechts een vierde plaats behaalde, was de achtervolging op WK-leider Jenson Button bijna tot stilstand gekomen, en werd de kans om in 2009 wereldkampioen te worden erg klein. In Japan behaalde Vettel echter zijn derde overwinning van het seizoen en eindigde Button slechts als achtste. De achterstand van Vettel op Button bedroeg met nog twee races te gaan 16 punten, zodat er nog steeds een kleine kans bestond om wereldkampioen te worden. Deze droom verviel echter in Brazilië, waar Jenson vlak achter Sebastian eindigde maar toch voldoende punten behaalde om wereldkampioen te worden. Vettel sloot zijn seizoen met glans af, door te winnen op het splinternieuwe circuit van Abu Dhabi.

2010[bewerken]

De eerste race van het seizoen was in Bahrein, deze begon goed voor Vettel hij nam pole en teammate Mark Webber kwalificeerde slechts zesde. Vettel had een goede start en behield de eerste plaats. Midden in de race kreeg Vettel een los of power. Fernando Alonso kon Vettel passeren en niet veel later Massa ook. Hamilton kon Vettel ook nog passeren waardoor hij vierde finishte.

In Australië kon Vettel opnieuw pole nemen Webber werd tweede waardoor Red Bull Racing de eerste rij bezette. In de race spinde hij van de baan door een remprobleem, nadat hij opnieuw soepel aan de leiding lag. Vettel zat vast in de grindbak en aangezien zijn remmen niet meer werkte, trok Vettel zich terug van de race. Geen punten dus.

In de Grand Prix van Maleisië nam Vettel voor de eerste keer dit seizoen geen pole. Hij kwalificeerde zich derde met teammate Webber op pole. Vettel had een goede start en kon Rosberg en Webber voorbij steken waardoor hij nu de leiding had. Na alle problemen in Bahrein en in Australië nam Vettel dit keer wel de overwinning. Zijn eerste van het seizoen.

In de Grand Prix van China nam Vettel opnieuw pole. Red Bull had nu in vier races vier poles genomen. Vettel verloor de leiding aan de start aan Alonso. Alonso had echter niet gewacht tot de lichten uit waren en kreeg een penalty omdat hij vroeger gestart was. In de race speelde het weer een grote rol, Vettel moest hierdoor een inhaalrace beginnen en finishte zesde. Vettel was nu vijfde in het rijderskampioenschap achter Button, Rosberg, Alonso en Hamilton.

Race 5 was in Spanje. Eerste race in Europa betekent veel upgrades bij de meeste teams. Qua kwalificatie bleef het hetzelfde. Webber naam pole en Vettel kwalificeerde tweede. Bij de start kon Vettel geen plaats opmaken en bleef tweede. Door Hamiltons pitstop verloor Vettel een plaats en was nu derde. Vettel kreeg een platte band midden in de race en verloor nog een positie. Hij klaagde later dat de auto naar rechts reed, maar het team zei dat hij moest volhouden. Door Hamilton zijn platte band kon Vettel toch nog een positie winnen en werd uiteindelijk derde.

Na Spanje keerde Formule 1 terug, naar waarschijnlijk wel de bekendste race van Formule 1, Monaco. Vettel kwalificeerde derde, terwijl teammate Webber opnieuw pole nam. Monaco staat bekend om het weinige overtaken. Vettel kon Kubica toch passeren waardoor hij plaats twee kreeg. Webber won de race en Vettel werd tweede. In het kampioenschap waren Vettel en Webber nu op een gelijk aantal punten, 78. Alosno die derde stond had maar drie punten achterstand.

In de Grand Prix van Turkije kwalificeerde Vettel zich opnieuw derde met Webber opnieuw op pole. Midden in de race botste Vettel met Webber, waardoor Vettel uit de race lag. Vettel was kwaad en Red Bull was duidelijk niet tevreden. Webber kon nog door racen en werd nog derde.

Na de botsing van de vorige race wou Vettel terugkomen in Canada. De eerste niet Red Bull pole was een feit, Hamilton nam pole. Vettel kwalificeerde derde, achter Webber. Vettel startte wel voor Webber, doordat hij een grid penalty had gekregen door zijn gearbox te vervangen. Vettel verloor posities door een slechte pitstop. Hij finishte uiteindelijk vierde voor Webber. Vettel viel terug naar de vijfde plek in het kampioenschap met 19 punten achterstand op Hamilton die eerste staat.

Voor race negen keerde ze terug naar Spanje. Alleen niet voor de Spaanse Grand Prix, maar voor de Europese Grand Prix. Red Bull introduceerde hier hun versie van de F-duct. Deze upgrade werkte duidelijk, want Vettel nam zijn eerste pole in vier races. Webber kwalificeerde tweede voor Hamilton en Alonso. Vettel startte goed en behield de leiding. Webber crashte zwaar in het begin van de race, maar was onverwacht helemaal oké. Hierdoor kwam safety car naar buiten. Vettel won de race vlotjes en kon zo terug punten opmaken, hij werd derde met nog maar 12 punten achterstand op Hamilton.

In Groot-Brittannië bracht Red Bull opnieuw een upgrade, een nieuwe voorvleugel. Tijdens de vrije training brak de voorvleugel bij Vettel en werd daarom de reservoorvleugel van Webber gebruikt, hier kwam dan ook veel opspraak over. In de kwalificatie was hier echter niks van te merken. Vettel nam pole met Webber op plaats twee. Vettel kreeg bij de start een platte band door een aanraking met Hamilton. Vettel moest helemaal achteraan aansluiten en kon toch nog zevende eindigen, Webber won de race voor Hamilton en Rosberg.

Ronde elf was voor Vettel zijn thuisrace. Vettel stond door de winst van Webber, van in Silverstone, achter hem in het kampioenschap. Dat wou hij natuurlijk omdraaien hier in Duitsland. Vettel nam pole maar met maar twee duizendsten voorsprong op Alonso. Massa kwalificeerde derde en Webber vierde. Vettel had een minder goeie start en verloor de leiding aan Massa en verloor nog een plaats aan Alonso. Vettel kon dit niet meer opmaken en finishte derde.

In Hongarije was er veel opspraak over hoe Red Bull en Ferrari flexibele voorvleugels gebruikten. Veel teams vonden dat dit de regels overschreed, omdat ze dan sneller zouden gaan. Ze waren bijna een seconde sneller dan hun rivalen dus waren er nog meer beschuldigingen. Vettel had pole, Webber tweede en Alonso derde. Vettel had een goede start en kon zijn eerste plaats behouden. Door debri op track kwam er een safety car en Vetttel kon nog maar net pitten. Vettel verloor zijn koppositie wel aan Webber. Door het ongeluk van Vettel bij de safety car door niet dicht genoeg te blijven bij de volgende auto kreeg van een drive throug penalty, Vettel liet zijn frustraties hierover duidelijk horen over de radio. Hierdoor werd Vettel slechts derde, terwijl Webber won. Vettel bleef derde in het kampioenschap met Webber op nummer één.

Ronde 13 vond plaats in België. Webber nam pole voor Hamilton en Kubica, Vettel was vierde. Vettel had een slechte start en verloor een positie aan Jenson Button. Door een fout van Kubica kon Vettel bijna een positie goedmaken, maar Kubica duwde hem op het gras, althans dat beweerde Vettel. Vettel kon uiteindelijk Kubica passeren en was derde. Vettel was gefocust om Button voorbij te steken, maar verloor het en raakte Button. Vettel kon nog pitten en kon terug racen, maar Button was uit de race. Later raakte hij een Force India en daar kwam ook contact van, Vettel had een platte band en moest opnieuw pitten. Vettel finishte uiteindelijk nog 15e.

In Italië waren er door Vettel zijn race in België geruchten dat hij de druk niet aankon. In de kwalificatie was Vettel pas zesde. Hij kon zich nog naar voor werken en finishte vierde.

Na Italië en Alonso zijn overwinning op Ferrari’s thuisbasis kwam Formule 1 terug naar Singapore. Met nog vijf races te gaan waren er nog vijf rijders in de strijd om het kampioenschap. Vettel kwalificeerde tweede achter Alonso. Hoe hard Vettel ook probeerde druk te zetten op Alonso, brak Alonso niet. Alonso won voor Vettel.

De Grand Prix van Japan ging zoals gewoonlijk door op Suzuka. Vettel nam pole voor Webber en Kubica. Vettel had een goede start en zijn race win kwam nooit in gevaar. Vettel won de Grand Prix en daardoor kwamen zijn kampioenschapkansen terug dichter.

De derde laatste race van het seizoen is in Korea. Er waren nog vijf rijders die kans maakte op de titel: Hamilton, Button, Vettel, Webber en Alonso. Vettel begon de strijd goed en nam pole voor Webber, Alonso en Hamilton. Button was pas zevende. De race begon achter de safety car door de regen en na een lange vertraging kon de race dan toch beginnen. Door een crash van Webber kwam de safety car opnieuw naar buiten. Vettel had een motorprobleem en moest zich terugtrekken uit de race. Door Vettel zijn DNF had Red Bull een dubbele DNF. Alonso nam uiteindelijk de overwinning en had nu de leiding in het kampioenschap.

De voorlaatste race van het seizoen was in Brazilië. Vettel moest terugkomen door zijn DNF in Korea. Vettel kwalificeerde tweede achter Nico Hülkenberg. Vettel maakte een betere start dan Hülkenberg en greep de leiding. Vettel gaf dit niet meer af en won de race voor Webber en Alonso. Door deze 1-2 finish won Red Bull hun eerste constructeurskampioenschap. Het rijderskampioenschap ging echter pas beslist worden in de laatste race van het seizoen.

De laatste race van het seizoen. De beslissende race voor het rijderskampioenschap. De race vond plaats in Abu Dhabi. Na Brazilië waren er nog maar vier rijders die kans maakte op de titel: Alonso, Webber, Vettel en Hamilton. Vettel nam pole voor Hamilton en Alonso. Webber was pas vijfde. Alonso had een trage start en werd vierde. Vettel behield de leiding voor Hamilton. Door een slechte strategie van Ferrari kwam Alonso slecht op de baan en kwam achter veel verkeer waardoor het tijd verloor. Dit kon hij helaas niet doen en doordat Vettel de race won won Vettel zijn eerste wereldtitel. Alonso werd zevende dus won Vettel de titel met vier punten, Vettel had 256 punten en Alonso 252 punten.

2011[bewerken]

Vettel reed uitstekend in de eerste acht races van 2011. Hij won zes races en in de andere races eindigde hij als tweede achter respectievelijk Hamilton en Button. Hierna won hij drie races niet, maar vervolgens won hij weer drie races. In de Grand Prix van Japan prolongeerde Vettel zijn wereldtitel met een derde plaats met nog vier races te gaan.

2012[bewerken]

Pas in de vierde race van het jaar in Bahrein behaalde Vettel zijn eerste overwinning van 2012. Tot de Grand Prix van Italië eindigde hij slechts viermaal op het podium, waarna hij achtereenvolgend de Grands Prix van Singapore, Japan, Korea en India won. In de laatste race van het seizoen in Brazilië behaalde hij de titel door als zesde te eindigen. Fernando Alonso eindigde de race als tweede, maar kwam hierdoor drie punten tekort op Vettel.

Er ontstond veel ophef rond deze laatste wedstrijd. Vettel zou andere rijders hebben ingehaald onder gele vlag. Normaal krijg je hier dan een straf voor, waardoor uiteindelijk Alonso wereldkampioen zou geworden zijn. Ferrari diende klacht in, maar deze werd verworpen.

2013[bewerken]

Vettel startte de eerste twee races van 2013 vanaf pole position, waarin hij in de eerste race in Australië als derde eindigde en in Maleisië won. In Maleisië kreeg hij echter de orders van zijn team om achter zijn teamgenoot Mark Webber te blijven. Deze negeerde hij en haalde Webber in. In eerste instantie bood hij zijn excuses aan, maar enkele weken later zei Vettel dat Webber de overwinning niet verdiende. Later dat jaar won hij voor het eerst zijn thuisrace op de Nürburgring door Kimi Räikkönen nipt achter zich te houden. Vettel is voor de vierde keer wereldkampioen geworden, nadat hij de Grote Prijs van India in de wacht sleepte door te eindigen voor Rosberg en Grosjean. In de Grand Prix van de Verenigde Staten verbetert Vettel met zijn achtste overwinning op een rij het record van Michael Schumacher en Alberto Ascari, die beiden zeven races op een rij wisten te winnen.

2014[bewerken]

In 2014 worden er vaste startnummers geïntroduceerd. Sebastian Vettel heeft gekozen voor het nummer 5, maar als regerend kampioen mocht hij dit seizoen rijden met startnummer 1 op zijn bolide. Mark Webber heeft eind 2013 afscheid genomen van de Formule 1 en is vervangen door zijn landgenoot Daniel Ricciardo, die met startnummer 3 reed. Hij kende een moeilijk seizoen waarin hij tot de Grand Prix van Singapore slechts driemaal op het podium stond, terwijl Ricciardo drie Grands Prix wist te winnen. Tijdens de Grand Prix van Japan maakte hij bekend dat hij aan het eind van het jaar zou vertrekken bij Red Bull.[1] Hij wordt in 2015 vervangen door de jonge Rus Daniil Kvyat.

2015[bewerken]

Voorafgaand aan de laatste race van 2014 in Abu Dhabi werd bekend dat Vettel in 2015 de plaats van de vertrekkende Fernando Alonso inneemt bij Ferrari, waar hij een driejarig contract tekende. Hij wordt de teamgenoot van Kimi Räikkönen.[2]

Vettel won de tweede race in Maleisië, zijn eerste overwinning voor Ferrari. Dit was in een periode waarin Mercedes domineerde.

2016[bewerken]

Vettel startte het seizoen met een derde plaats in Australië. Het leek een beloftevol seizoen te worden want er volgden nog enkele podiumplaatsen, maar het kwam nooit tot een overwinning. Het tweede deel van het seizoen verliep desastreus slecht. Vettel eindigde uiteindelijk als vierde in het kampioenschap met 212 punten, achter beide Mercedes wagens en Daniel Ricciardo. Dat Ferrari de Mercedessen voor zich moest laten kwam voornamelijk door een gebrek in motorkracht. Voor Ferrari en Vettel was het vooral een jaar om uit te leren en conclusies uit te trekken.

2017[bewerken]

Voor het seizoen van 2017 werden enkele ingrijpende reglementsveranderingen ingevoerd. Deze wijzigingen hadden te maken met de afmetingen van de auto's. Na de eerste race van het seizoen werd duidelijk dat Ferrari goede zaken had gedaan met het nieuwe reglement. Het seizoen begon dus heel goed voor Vettel, hij stond de eerste zes races steeds op het podium. De tweede helft van het seizoen verliep veel minder goed. In de laatste negen races haalde hij tweemaal niet de eindstreep en stond hij slechts vijf maal op het podium. Zijn rivaal, Lewis Hamilton, zat te veel punten voor in het kampioenschap om nog te kunnen winnen. Vettel won in 2017 in Australie, Bahrein, Monaco, Hongarije en Brazilië en eindigde als tweede in het wereldkampioenschap.

2018[bewerken]

Vettel begon sterk aan het seizoen met twee overwinningen in de eerste twee races. In Canada behaalde hij opnieuw de overwinning, de vijftigste in zijn Formule 1 carrière.[3]

Formule 1-carrière[bewerken]

Jaar/Jaren Team
2007 BMW Sauber
2007 t/m 2008 Toro Rosso
2009 t/m 2014 Red Bull Racing
2015 t/m heden Ferrari
2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018* Totaal
Aantal races 8 18 17 19 19 20 19 19 19 21 20 20 219
Aantal zeges 0 1 4 5 11 5 13 0 3 0 5 5 52
Aantal pole-positions 0 1 4 10 15 6 9 0 1 0 4 5 55
Aantal snelste ronden 0 0 3 3 3 6 7 2 1 3 4 2 34
Aantal podiumplaatsen 0 1 8 10 17 10 16 4 13 7 13 11 110
Aantal WK-punten 6 35 84 256 392 281 397 167 278 212 317 302 2727
Eindstand WK 14 8 2 1 1 1 1 5 3 4 2 2

Totale Formule 1-resultaten[bewerken]

  • Races vetgedrukt betekent pole positie, Races cursief betekent snelste ronde
Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Pos Punten
2006 BMW Sauber F1 Team BMW Sauber F1.06 BMW P86 2.4 V8 4 Series BHR MAL AUS SMR EUR SPA MON GBR CAN VST FRA DUI HON TUR
TC
ITA
TC
CHN
TC
JPN
TC
BRA
TC
- -
2007 BMW Sauber F1 Team BMW Sauber F1.07 BMW P86/7 2.4 V8 AUS
TC
MAL
TC
BHR SPA MON CAN VST
8
FRA GBR EUR 14 6
Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR2 Ferrari 056 2.4 V8 HON
16
TUR
19
ITA
18
BEL
DNF
JPN
DNF
CHN
4
BRA
DNF
2008 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR2B Ferrari 056 2.4 V8 AUS
DNF
MAL
DNF
BHR
DNF
SPA
DNF
TUR
17
8 35
Toro Rosso STR3 MON
5
CAN
8
FRA
12
GBR
DNF
DUI
8
HON
DNF
EUR
6
BEL
5
ITA
1
SIN
5
JPN
6
CHN
9
BRA
4
2009 Red Bull Racing Red Bull RB5 Renault RS27 V8 AUS
13
MAL
15
CHN
1
BHR
2
SPA
4
MON
DNF
TUR
3
GBR
1
DUI
2
HON
DNF
EUR
DNF
BEL
3
ITA
8
SIN
4
JPN
1
BRA
4
ABU
1
2 84
2010 Red Bull Racing Red Bull RB6 Renault RS27 2.4 V8 BHR
4
AUS
DNF
MAL
1
CHN
6
SPA
3
MON
2
TUR
DNF
CAN
4
EUR
1
GBR
7
DUI
3
HON
3
BEL
15
ITA
4
SIN
2
JPN
1
KOR
DNF
BRA
1
ABU
1
1 256
2011 Red Bull Racing Red Bull RB7 Renault RS27-2011 2.4 V8 AUS
1
MAL
1
CHN
2
TUR
1
SPA
1
MON
1
CAN
2
EUR
1
GBR
2
DUI
4
HON
2
BEL
1
ITA
1
SIN
1
JPN
3
KOR
1
IND
1
ABU
DNF
BRA
2
1 392
2012 Red Bull Racing Red Bull RB8 Renault RS27-2012 2.4 V8 AUS
2
MAL
11
CHN
5
BHR
1
SPA
6
MON
4
CAN
4
EUR
DNF
GBR
3
DUI
5
HON
4
BEL
2
ITA
22
SIN
1
JPN
1
KOR
1
IND
1
ABU
3
VST
2
BRA
6
1 281
2013 Infiniti Red Bull Racing Red Bull RB9 Renault RS27-2013 2.4 V8 AUS
3
MAL
1
CHN
4
BHR
1
SPA
4
MON
2
CAN
1
GBR
DNF
DUI
1
HON
3
BEL
1
ITA
1
SIN
1
KOR
1
JPN
1
IND
1
ABU
1
VST
1
BRA
1
1 397
2014 Infiniti Red Bull Racing Red Bull RB10 Renault Energy F1-2014 1.6 V6 AUS
DNF
MAL
3
BHR
6
CHN
5
SPA
4
MON
DNF
CAN
3
OOS
DNF
GBR
5
DUI
4
HON
7
BEL
5
ITA
6
SIN
2
JPN
3
RUS
8
VST
7
BRA
5
ABU
8
5 167
2015 Scuderia Ferrari Ferrari SF15-T Ferrari 059/4 V6 AUS
3
MAL
1
CHN
3
BHR
5
SPA
3
MON
2
CAN
5
OOS
4
GBR
3
HON
1
BEL
12
ITA
2
SIN
1
JPN
3
RUS
2
VST
3
MEX
DNF
BRA
3
ABU
4
3 278
2016 Scuderia Ferrari Ferrari SF16-H Ferrari 061 V6 AUS
3
BHR
DNS
CHN
2
RUS
DNF
SPA
3
MON
4
CAN
2
EUR
2
OOS
DNF
GBR
9
HON
4
DUI
5
BEL
6
ITA
3
SIN
5
MAL
DNF
JPN
4
VST
4
MEX
5
BRA
5
ABU
3
4 212
2017 Scuderia Ferrari Ferrari SF70H Ferrari 062 V6 AUS
1
CHN
2
BHR
1
RUS
2
SPA
2
MON
1
CAN
4
AZE
4
OOS
2
GBR
7
HON
1
BEL
2
ITA
3
SIN
DNF
MAL
4
JPN
DNF
VST
2
MEX
4
BRA
1
ABU
3
2 317
2018 Scuderia Ferrari Ferrari SF71H Ferrari 062 EVO V6 AUS
1
BHR
1
CHN
8
AZE
4
SPA
4
MON
2
CAN
1
FRA
5
OOS
3
GBR
1
DUI
DNF
HON
2
BEL
1
ITA
4
SIN
3
RUS
3
JPN
6
VST
4
MEX
2
BRA
6
ABU 2* 302*

* Seizoen loopt nog.

Voorganger:
2009:
Jenson Button
Formule 1 Wereldkampioen
2010, 2011, 2012, 2013
Opvolger:
2014:
Lewis Hamilton