Naar inhoud springen

Lindsey Vonn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Lindsey Vonn
Lindsey Vonn
Persoonlijke informatie
Naam Lindsey Vonn
Geboortedatum 18 oktober 1984
Geboorteplaats Saint Paul (Minnesota)
Nationaliteit Verenigde Staten
Sportieve informatie
Discipline Alpineskiën
Onderde(e)l(en) Allround
Club Ski and Snowboard Club Vail
Olympische Spelen 2002, 2006, 2010, 2018, 2026
Debuut 2000
Medailleoverzicht
EvenementGoudZilverBrons
Olympische Winterspelen102
Wereldkampioenschappen232
Totaal (10 medailles)334
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Sport
Lindsey Vonn na het winnen van de olympische afdaling in Vancouver (2010)
Lindsey Vonn tijdens de slalom in Aspen (2006)
Lindsey Vonn (2010) met acht kristallen bokalen en haar twee olympische medailles
Lindsey Vonn in 2017)

Lindsey Caroline Vonn, geboren Kildow, (Saint Paul (Minnesota), 18 oktober 1984) is een Amerikaanse alpineskiester. In het seizoen 2007-2008 won zij de algemene wereldbeker en die op de afdaling. Ze behaalde een gouden medaille op de afdaling op de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver. Op 24 januari 2016 won ze haar 75e wereldbekerwedstrijd, een verbetering van het record van Annemarie Moser-Pröll.

Vonn maakte haar wereldbekerdebuut op 18 november 2000 in Park City. In december 2001 scoorde ze in Val d'Isère haar eerste wereldbekerpunten. Tijdens de Olympische Winterspelen 2002 in eigen land in Salt Lake City eindigde de Amerikaanse als zesde op de combinatie en als 32e op de slalom. In januari 2004 behaalde Vonn in Cortina d'Ampezzo haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Op 3 december 2004 in Lake Louise won zij haar eerste wereldbekerwedstrijd, tevens haar eerste podiumplaats, op de afdaling. In de daarop volgende twee maanden zou ze nog vijfmaal het wereldbekerpodium halen. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2005 in Bormio eindigde ze als vierde op zowel de afdaling als de supercombinatie en als negende op de Super G, maar op de reuzenslalom finishte ze niet. Tijdens de Olympische Winterspelen 2006 in Turijn eindigde ze als achtste op de afdaling nadat ze een dag eerder nog ten val was gekomen tijdens de training. Op de combinatie viel ze uit. Daarna behaalde ze nog een zevende plaats op de Super G en een veertiende op de slalom.

In het seizoen 2006-2007 behaalde Vonn drie zeges, twee op de afdaling en één op de Super G. Op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2007 in het Zweedse Åre won zij op zowel de afdaling als de Super G de zilveren medaille, op de supercombinatie werd ze gediskwalificeerd. Het seizoen daarna, 2007-2008, won Vonn zes wereldbekerwedstrijden. Vijf keer op de afdaling en één op de supercombinatie. Aan het eind van het seizoen mocht de Amerikaanse zowel de algemene wereldbeker als die op de afdaling in ontvangst nemen. In het seizoen 2008-2009 behaalde Vonn negen zeges waarvan vier op de Super G, twee op de slalom, twee op de afdaling en één op de supercombinatie. In Val d'Isère nam ze deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2009. Op dit toernooi behaalde de Amerikaanse op de openingsdag haar eerste wereldtitel, op de Super G, een paar dagen later gevolgd door de wereldtitel op de afdaling. Vonn deed ook mee op de andere evenementen zoals de slalom en de combinatie. Dat ging niet goed, omdat Vonn haar duim had opengesneden aan een champagnefles. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver veroverde ze de gouden medaille op de afdaling, daarmee was ze de eerste Amerikaanse vrouw die de olympische afdaling won, en de bronzen medaille op de Super G. Op de overige drie onderdelen, slalom, reuzenslalom en supercombinatie wist ze niet te finishen. In het seizoen 2009/2010 prolongeerde ze de eindzege in de algemene wereldbeker, daarnaast won zo ook de klassementen op de afdaling, de Super G en de supercombinatie.

Tijdens het winterseizoen 2010-2011 won Vonn het wereldbekerklassement in zowel de afdaling, super G als supercombinatie. Ze verloor de overall wereldbeker aan Maria Höfl-Riesch. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2011 in Garmisch-Partenkirchen sleepte Vonn de zilveren medaille in de wacht op de afdaling, daarnaast eindigde ze als zevende op de Super G en wist ze niet te finishen op de supercombinatie. Op 22 oktober 2011 boekte de Amerikaanse haar eerste wereldbekerzege op de reuzenslalom. Hiermee werd ze na Petra Kronberger, Pernilla Wiberg, Janica Kostelić en Anja Pärson de vijfde skiester die op alle vijf de onderdelen van het alpineskiën een wereldbekerwedstrijd heeft gewonnen. Tijdens het seizoen 2011/2012 haalde Vonn in totaal 1.980 punten. Daarmee verbrak ze het oude record van Janica Kostelić, die 1.970 punten in een seizoen had behaald. Op 5 februari 2013, tijdens de wedstrijd op de Super G van de wereldkampioenschappen alpineskiën in Schladming, kwam ze na een sprong verkeerd terecht, waarbij ze haar rechterknie ernstig blesseerde.[1] Haar olympische titel kon ze dus niet verdedigen.

Op 18 januari 2015 won ze haar 62e wereldbekerwedstrijd, een evenaring van het record van Annemarie Moser-Pröll, een dag later verbrak ze het record met haar 63e wereldbekerzege. Op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2015 in Beaver Creek behaalde Vonn de bronzen medaille op de Super G. Op de afdaling eindigde ze als vijfde en op de reuzenslalom als veertiende. In het seizoen 2014/2015 won ze de wereldbeker op zowel de afdaling als de Super G. In het seizoen 2015/2016 won de Amerikaanse voor de achtste maal in haar loopbaan de wereldbeker op de afdaling. In Sankt Moritz nam ze deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017. Op dit toernooi sleepte ze de bronzen medaille in de wacht op de afdaling, daarnaast eindigde ze als vijfde op de alpine combinatie en bereikte ze de finish niet op de Super G. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang veroverde Vonn de bronzen medaille op de afdaling, daarnaast eindigde ze als zesde op de Super G en wist ze niet te finishen op de alpine combinatie. Op 14 maart 2018 boekte ze in Åre haar 82e wereldbekerzege.

Afscheid en terugkeer

[bewerken | brontekst bewerken]

Op het WK 2019 in Åre nam Vonn afscheid van het wedstrijdskiën vanwege knieproblemen. Ze ging ze op de Super-G hard onderuit, waarna ze met een gekneusde rib naar het brons gleed op de afdaling.[2][3] In april 2024 onderging ze een knieoperatie waarbij ze een halve kunstknie kreeg. Bevrijd van pijn kon ze in het seizoen 2024-2025 weer terugkeren op het hoogste niveau. In het Amerikaanse Sun Valley stond ze voor het eerst weer op het podium.[4] In december 2025 werd ze de oudste winnares in de wereldbeker, door haar 83e zege binnen te halen.[5] Dankzij goede prestaties met vijf podiumplekken op afdaling of super-G in de kwalificatieperiode, plaatste Vonn zich voor de Olympische Winterspelen 2026. Met Aksel Lund Svindal, haar coach en olympisch kampioen op de afdaling en super-G, bereid ze zich voor op de wedstrijden in Cortina d'Ampezzo. Daar won ze al twaalf wereldbekerwedstrijden.[6] Een week voor de spelen kwam Vonn hard ten val tijdens de wereldbekerwedstrijd in Crans-Montana, waarbij ze opnieuw haar knie blesseerde. Hierna werd de wedstrijd gestaakt, wegens te gevaarlijke omstandigheden.[7] Ondanks een gescheurde kruisband startte ze op de olympische afdaling.[8] Vonn kwam echter zwaar ten val en werd in een brancard door een helikopter naar het ziekenhuis vervoerd.[9][10]

Lindsey Vonn had mede door vele zware valpartijen veel blessures gedurende haar lange carrière. Een overzicht:

  • februari 2006: zware kneuzingen en open wonden
  • februari 2007: ingescheurde banden van rechterknie
  • december 2009: zware kneuzing linkerbovenarm
  • februari 2010: zware kneuzing rechterscheenbeen
  • februari 2011: zware hersenschudding
  • november 2012: hersenschudding
  • februari 2013: breuk in rechterbeen en gescheurde kruisband rechterknie
  • augustus 2015: gebroken linkerenkel
  • februari 2016: breuken in linker- en rechterknie
  • november 2016: gebroken arm
  • januari 2026: gescheurde voorste kruisband, botschade en schade aan de meniscus

In 2007 trouwde ze met de Amerikaanse skiër Thomas Vonn, van wie ze de familienaam overnam. Na hun scheiding in 2013 besloot ze deze naam te blijven gebruiken.[11]

Van 2013 tot 2015 had ze een relatie met golflegende Tiger Woods. Als glamour couple baarden ze veel opzien. Rond 2019 had ze een relatie met P.K. Subban, de Canadese NHL-ster.[12]

Op 6 mei 2018 streedt ze tegen Gus Kenworthy voor de gouden trofee in het Amerikaanse televisieprogramma Drop the Mic.

  • Overall wereldbeker - 2008, 2009, 2010, 2012
  • Olympisch kampioene afdaling - 2010
  • Wereldkampioene afdaling - 2009
  • Wereldkampioene super G - 2009
  • Amerikaans kampioene super G - 2004
  • Amerikaans kampioene slalom - 2004, 2008, 2009
  • Afdaling wereldbeker - 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013
  • Super G wereldbeker - 2009, 2010, 2011, 2012
  • Combined wereldbeker - 2010, 2011, 2012

Olympische Spelen

[bewerken | brontekst bewerken]
JaarPlaatsResultaten
2002Vlag van Verenigde Staten Salt Lake City6e Combinatie
32e Slalom
2006Vlag van Italië Turijn7e Super G
8e Afdaling
14e Slalom
DNF Combinatie
2010Vlag van Canada VancouverGoud Afdaling
Brons Super G
DNF Supercombinatie
DNF Slalom
DNF Reuzenslalom
2018Vlag van Zuid-Korea PyeongchangBrons Afdaling
6e Super G
DNF Alpine combinatie
2026Vlag van Italië Cortina d'Ampezzo DNF Afdaling

Wereldkampioenschappen

[bewerken | brontekst bewerken]
JaarPlaatsResultaten
2005Vlag van Italië Bormio4e Combinatie
4e Afdaling
9e Super-G
DNF Reuzenslalom
2007Vlag van Zweden ÅreZilver Afdaling
Zilver Super-G
DSQ Super-Combinatie
2009Vlag van Frankrijk Val-d'IsèreGoud Afdaling
Goud Super-G
DNFSlalom
DSQ Super-Combinatie
2011Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenZilver Afdaling
7e Super-G
DNS(2) Supercombinatie
2013Vlag van Oostenrijk SchladmingDNF1 Super G
2015Vlag van Verenigde Staten Beaver CreekBrons Super G
5e Afdaling
14e Reuzenslalom
DNF2 Alpine combinatie
2017Vlag van Zwitserland Sankt MoritzBrons Afdaling
5e Alpine combinatie
DNF1 Super G
2019Vlag van Zweden ÅreDNF1 Super G
Brons Afdaling
2025Vlag van Oostenrijk Saalbach15e Afdaling
16e Teamcombinatie
DNF Super G
Eindklasseringen
SeizoenAlgmADSLRSSGSC
2001/200293e41e--35e-
2002/2003118e47e----
2003/200430e14e38e45e26e-
2004/20056e5e28e35eBrons5e
2005/20065eZilver9e49e4eBrons
2006/20076eBrons37e-Brons7e
2007/2008GoudGoud32e13e6eZilver
2008/2009GoudGoudBrons8eGoudZilver
2009/2010GoudGoud14e28eGoudGoud
2010/2011ZilverGoud19e12eGoudGoud
2011/2012GoudGoud20eZilverGoudGoud
2012/20138eGoud-20e4e-
2013/201468e36e--25e-
2014/2015BronsGoud-29eGoud-
2015/2016ZilverGoud43e18eBrons5e
2016/201719e4e--12e-
2017/201810eZilver--9e10e
2018/201983e32e----
2024/202529e19e--13e
Wereldbekerzeges
NrDatumPlaatsOnderdeel
13 december 2004Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
23 december 2005Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
317 december 2005Vlag van Frankrijk Val-d'IsèreAfdaling
43 maart 2006Vlag van Noorwegen HafjellSuper G
52 december 2006Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
620 december 2006Vlag van Frankrijk Val d'IsèreAfdaling
728 januari 2007Vlag van Italië SansicarioSuper G
81 december 2007Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
921 december 2007Vlag van Oostenrijk St. AntonAfdaling
1022 december 2007Vlag van Oostenrijk St. AntonSuper Combinatie
1119 januari 2008Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoAfdaling
129 februari 2008Vlag van Italië SestriereAfdaling
138 maart 2008Vlag van Zwitserland Crans-MontanaAfdaling
1415 november 2008Vlag van Finland LeviSlalom
155 december 2008Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
1617 januari 2009Vlag van Oostenrijk Altenmarkt-ZauchenseeSuper Combinatie
1730 januari 2009Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenSlalom
181 februari 2009Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenSuper G
1922 februari 2009Vlag van Italië TarvisioSuper G
201 maart 2009Vlag van Bulgarije BanskoSuper G
2111 maart 2009Vlag van Zweden ÅreAfdaling
2212 maart 2009Vlag van Zweden ÅreSuper G
234 december 2009Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
245 december 2009Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
2518 december 2009Vlag van Frankrijk Val d'IsèreSuper-Combinatie
268 januari 2010Vlag van Oostenrijk Haus im EnnstalAfdaling
279 januari 2010Vlag van Oostenrijk Haus im EnnstalAfdaling
2810 januari 2010Vlag van Oostenrijk Haus im EnnstalSuper G
2922 januari 2010Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoSuper G
3023 januari 2010Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoAfdaling
3131 januari 2010Vlag van Zwitserland Sankt MoritzSuper G
326 maart 2010Vlag van Zwitserland Crans-MontanaAfdaling
3312 maart 2010Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenSuper G
345 december 2010Vlag van Canada Lake LouiseSuper G
3518 december 2010Vlag van Frankrijk Val d'IsèreAfdaling
3619 december 2010Vlag van Frankrijk Val d'IsèreSuper-Combinatie
378 januari 2011Vlag van Oostenrijk Altenmarkt-ZauchenseeAfdaling
3821 januari 2011Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoSuper G
3923 januari 2011Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoSuper-G
4026 februari 2011Vlag van Zweden ÅreAfdaling
416 maart 2011Vlag van Italië TarvisioSuper G
4222 oktober 2011Vlag van Oostenrijk SöldenReuzenslalom
432 december 2011Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
443 december 2011Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
454 december 2011Vlag van Canada Lake LouiseSuper G
467 december 2011Vlag van Verenigde Staten Beaver CreekSuper G
4715 januari 2012Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoSuper G
4827 januari 2012Vlag van Zwitserland Sankt MoritzSupercombinatie
4928 januari 2012Vlag van Zwitserland Sankt MoritzAfdaling
504 februari 2012Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenAfdaling
5126 februari 2012Vlag van Bulgarije BanskoSuper G
529 maart 2012Vlag van Zweden ÅreReuzenslalom
5314 maart 2012Vlag van Oostenrijk SchladmingAfdaling
5430 november 2012Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
551 december 2012Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
562 december 2012Vlag van Canada Lake LouiseSuper G
578 december 2012Vlag van Zwitserland Sankt MoritzSuper G
5819 januari 2013Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoAfdaling
5926 januari 2013Vlag van Slovenië MariborReuzenslalom
606 december 2014Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
6120 december 2014Vlag van Frankrijk Val-d'IsèreAfdaling
6218 januari 2015Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoAfdaling
6319 januari 2015Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoSuper G
6425 januari 2015Vlag van Zwitserland Sankt MoritzSuper G
658 maart 2015Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenSuper G
6618 maart 2015Vlag van Frankrijk MéribelAfdaling
6719 maart 2015Vlag van Frankrijk MéribelSuper G
684 december 2015Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
695 december 2015Vlag van Canada Lake LouiseAfdaling
706 december 2015Vlag van Canada Lake LouiseSuper G
7112 december 2015Vlag van Zweden ÅreReuzenslalom
729 januari 2015Vlag van Oostenrijk Altenmarkt-ZauchenseeAfdaling
7310 januari 2015Vlag van Oostenrijk Altenmarkt-ZauchenseeSuper G
7423 januari 2016Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoAfdaling
7524 januari 2016Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoSuper G
766 februari 2016Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenAfdaling
7721 januari 2017Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenAfdaling
7816 december 2017Vlag van Frankrijk Val-d'IsèreSuper G
7920 januari 2018Vlag van Italië Cortina d'AmpezzoAfdaling
803 februari 2018Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenAfdaling
814 februari 2018Vlag van Duitsland Garmisch-PartenkirchenAfdaling
8214 maart 2018Vlag van Zweden ÅreAfdaling
8312 december 2025Vlag van Zwitserland Sankt MoritzAfdaling
8410 januari 2026Vlag van Oostenrijk Altenmarkt-ZauchenseeAfdaling
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Lindsey Vonn van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.