Olympische Winterspelen 2010

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
XXIe Olympische Winterspelen
Olympische Winterspelen 2010
Locatie Vlag van Canada Vancouver, Canada
Deelnemende landen 82
Deelnemende atleten 2632
Evenementen 86 onderdelen in 7 sporten
Openingsceremonie 12 februari 2010
Sluitingsceremonie 28 februari 2010
Officiële opening door Michaëlle Jean
Atleteneed Hayley Wickenheiser
Juryeed Michel Verrault
Olympische vlam Wayne Gretzky
Vorige Spelen 2006: Turijn (Italië)
Volgende Spelen 2014: Sotsji (Rusland)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport
De Inuksuk waarop het logo van de Spelen is gebaseerd

De XXIe Olympische Winterspelen werden gehouden in Vancouver van 12 tot en met 28 februari 2010. Enkele onderdelen vonden plaats in het naburige Whistler en Richmond. Op de 115e IOC-zitting in Praag op 2 juli 2003 werd Vancouver verkozen boven Pyeongchang en Salzburg. Het was na de Olympische Zomerspelen 1976 in Montreal en de Olympische Winterspelen 1988 in Calgary, de derde maal dat Canada de Olympische Spelen organiseerde.

De Spelen werden georganiseerd door het Vancouver Organizing Committee (VANOC) en werden officieel geopend door de Gouverneur-Generaal Michaëlle Jean. De Olympische vlam werd door de Canadese ijshockeyer Wayne Gretzky aangestoken.

Geschiedenis[bewerken]

De fakkel op 23 november 2009 in Moncton

Toewijzing[bewerken]

De Canadian Olympic Committee verkoos Vancouver boven Calgary, nadat het Quebec niet was gelukt om de Spelen van 2002 binnen te halen. Er waren naast Vancouver aanvankelijk zeven andere kandidaten, te weten: Andorra la Vella (Andorra), Bern (Zwitserland), Harbin (China), Jaca (Spanje), Pyeongchang (Zuid-Korea), Salzburg (Oostenrijk) en Sarajevo (Bosnië en Herzegovina). Bern viel al vroeg af, nadat een referendum in Zwitserland had uitgewezen dat de bevolking een kandidatuur niet steunde. Na een selectie bleven Pyeongchang, Salzburg en Vancouver over. Op de 115e IOC-zitting in Praag op 2 juli 2003 werd met een stand van 56-53 de Canadese stad verkozen. Salzburg was met slechts 16 stemmen al in de eerste ronde afgevallen.

Voorbereiding en kosten[bewerken]

Het BC Place Stadium, waar de opening en sluiting plaatsvinden, werd voor ruim 150 miljoen dollar gerenoveerd. In totaal werden er 580 miljoen dollars besteed aan het bouwen en upgraden van de accommodaties. Daaronder valt ook de 178 miljoen Canadese dollar kostende Richmond Olympic Oval, waar het onderdeel schaatsen plaats had.

Met de voltooiing van het Vancouver Olympic/Paralympic Centre in februari 2009 waren alle stadions precies één jaar van tevoren voltooid.

Marketing[bewerken]

De mascottes (v.l.n.r. Quatchi, Miga en Sumi)

Het logo van de Olympische Winterspelen werd op 23 april 2005 onthuld en kreeg de naam Ilanaaq de Inunnguaq. Ilanaaq betekent "vriend" in het Inuktitut. Het logo is gebaseerd op de Inuksuk, die voor de Expo 86 werd gebouwd en tegenwoordig bij de English Bay Beach staat.

De mascottes werden op 27 november 2007 geïntroduceerd aan het publiek. Er zijn twee mascottes voor de Olympische Spelen, één voor de Paralympische Spelen en er is één sidekick. Dit zijn:

  • Miga - een mythologische beer
  • Quatchi - een bigfoot
  • Sumi - een orka-achtig diertje

Fakkeltocht[bewerken]

De fakkeltocht van de Olympische Winterspelen 2010 ging op 30 oktober 2009 van start in de Griekse stad Olympia en werd ontstoken door de Griekse actrice Maria Nafpliotou. De fakkeltocht is met 106 dagen, 1036 deelnemende steden en 12.000 lopers de langste binnenlandse fakkeltocht in de olympische geschiedenis.[1]

Verslag[bewerken]

De openingsceremonie

Vrijdag 12 februari - openingsceremonie[bewerken]

Vlak voor de officiële opening van de Olympische Winterspelen in het BC Place Stadium verongelukte de Georgische rodelaar Nodar Koemaritasjvili tijdens een training in Whistler Sliding Centre.[2] De Georgiër vloog met meer dan 140 kilometer per uur uit de bocht en botste tegen een betonnen pilaar. Reanimatie mocht niet meer baten en Koemaritasjvili overleed kort erna. Koemaritasjvili was de vierde sporter die gedurende de geschiedenis van de Olympische Winterspelen om het leven kwam.[3][4] Ondanks het ongeval besloot het Georgische team mee te lopen tijdens de openingsceremonie, de Georgiërs droegen wel rouwbanden. Ze werden door het publiek gesteund met staande ovatie. De ceremonie begon om zes uur 's avonds (lokale tijd) in het BC Place Stadium en het was de eerste maal dat een olympische openingsceremonie in een volledig overdekt stadion plaatsvond. Gouverneur-Generaal Michaëlle Jean opende de 21e editie van de Olympische Winterspelen en de Olympische eed werd door Hayley Wickenheiser en Michel Verrault afgelegd. De olympische vlam werd door de paralympiër Rick Hansen binnengereden en het vuur werd in het stadion ontstoken door Catriona LeMay-Doan, Steve Nash, Nancy Greene en Wayne Gretzky. Na afloop liep Gretzky weer naar buiten om een tweede vlam bij het Vancouver Convention Centre aan te steken. De organisatie droeg de ceremonie op aan de overleden atleet Nodar Koemaritasjvili. Tijdens de ceremonie werd een aantal keer stil gestaan bij zijn overlijden. Er werd een minuut stilte gehouden waarbij de Canadese en olympische vlag halfstok hingen, IOC-voorzitter Jacques Rogge betuigde namens de olympische familie zijn medeleven. De voorzitter van het organisatiecomité Vanoc, John Furlong, riep de atleten op om de olympische droom van de Georgiër op hun schouders mee te dragen en deel te nemen met zijn ziel in het hart.[5]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Lijst van vlaggendragers op de Olympische Winterspelen 2010
De Olympische ringen in het Burrard Inlet, bij het Stanley Park

Zaterdag 13 februari - dag 1[bewerken]

Vanwege de slechte weersomstandigheden werd de afdaling van het Alpineskiën voor mannen uitgesteld van 13 februari naar 15 februari.[6] De andere onderdelen konden wel doorgang vinden.

Op de normale schans bij het schansspringen behaalde de Zwitser Simon Ammann de gouden plak door 105 en 108 meter ver te springen. 's Middags (lokale tijd) ging het onderdeel 5000 meter bij het schaatsen van start, alwaar Sven Kramer een olympisch record reed en daarmee ook de gouden medaille op zijn naam kon schrijven. Kramer is de eerste atleet op de Spelen in Vancouver die een olympisch record verbreekt. Later op de middag won de Amerikaanse Hannah Kearney de mogulswedstrijd voor vrouwen. De 7,5 kilometer sprint vrouwen bij het biatlon werd gewonnen door de Slowaakse Anastasiya Koezmina, dit was de eerste Slowaakse gouden medaille op een Olympische Winterspelen. Lee Jung-su won goud op het onderdeel 1500 meter mannen bij het shorttrack.

Zondag 14 februari - dag 2[bewerken]

Op dag twee won de Franse Vincent Jay de sprint bij het biatlon. Alexandre Bilodeau uit Canada won het onderdeel moguls bij de mannen en de Duitser Felix Loch pakte het goud op het onderdeel mannen enkel van het rodelen. De overwinning op de Gundersen normale schans bij de Noordse combinatie werd in de wacht gesleept door de Fransman Jason Lamy-Chappuis, hij versloeg met 0,4 secondes de Amerikaan Johnny Spillane, het kleinste verschil ooit. De Tsjechische Martina Sáblíková won de drie kilometer bij het schaatsen.

Een ijsdweilmachine van het merk Olympia, die voor problemen zorgde

Maandag 15 februari - dag 3[bewerken]

De afdaling bij de mannen (alpineskiën) werd gewonnen door de Zwitser Didier Défago met een tijd van 1:54.31, nummers twee en drie werden de Noor Aksel Lund Svindal en de Amerikaan Bode Miller. De overwinning op de tien kilometer langlaufen (vrije stijl) bij de dames werd door de Zweedse Charlotte Kalla in de wacht gesleept. De 15 kilometer bij de heren werd gewonnen door de Zwitser Dario Cologna; het was de eerste gouden medaille voor de Zwitsers die werd gewonnen met het langlaufen.

In het Pacific Coliseum werd intussen de gouden plak voor het paarrijden (kunstrijden) gewonnen door het Chinese duo Zhao Hongbo en Shen Xue, met een totale score van 216,57 kreeg het Chinese paar het wereldrecord in handen. De snowboardcross bij de mannen werd gewonnen door de Amerikaan Seth Wescott. Zuid-Korea behaalde voor het eerst in de geschiedenis een gouden medaille bij het langebaanschaatsen; de 500 meter heren werd door Mo Tae-Bum gewonnen. De schaatswedstrijd werd door defecte ijsdweilmachines vertraagd met ruim drie kwartier.[7] Van de twee dweilmachines was er maar één operationeel. De organisatie werd nog eens voor schut gezet, toen bleek dat een derde machine, die het euvel zou moeten verhelpen, verkeerd ingesteld was. Na dreigementen om de schaatscompetitie te staken, werd besloten om een machine uit Calgary over te laten vliegen.[8] De problemen werden waarschijnlijk veroorzaakt door mankementen in de elektrische systemen. De organisatie werd bekritseerd, omdat het niet de gebruikelijke ijsdweilmachines gebruikte (van het merk Zamboni), maar de milieu-vriendelijkere elektrische machine van het merk Olympia, die geleverd werden door een hoofdsponsor.[9]

Het onderdeel achtervolging bij de heren op dag vier

Dinsdag 16 februari - dag 4[bewerken]

Op de vierde dag werd het onderdeel achtervolging bij de vrouwen van het biatlon gewonnen door de Duitse Magdalena Neuner, de achtervolging bij de heren werd gewonnen door de Zweed Björn Ferry. Het dames enkel bij het rodelen werd gewonnen door de Duitse Tatjana Hüfner. Op het onderdeel snowboardcross bij de vrouwen mocht de Zwitserse Mellie Francon de overwinning op haar naam schrijven. Evenals op de dag ervoor won een Zuid-Koreaan de 500 meter, maar ditmaal was het bij de dames; Lee Sang-Hwa won in 76,09. Eerder op de dag was de Zamboni-ijsdweilmachine vanuit Calgary aangekomen,[10] er deden zich tijdens de wedstrijd geen noemenswaardige problemen meer voor.

De ceremonie na de afdaling vrouwen van het alpineskiën

Woensdag 17 februari - dag 5[bewerken]

Lindsey Vonn uit de Verenigde Staten won de gouden medaille op de afdaling van het alpineskiën. De Rus Nikita Krjoekov won met een tijd van 3:34.57 de sprintwedstrijd van het langlaufen, de sprint bij de vrouwen werd gewonnen door de Noorse Marit Bjørgen. De dubbel bij het rodelen werd gewonnen door Andreas en Wolfgang Linger. Zij prolongeerden hun titel uit Turijn en kregen met een tijd van 41,332 secondes in de tweede run het baanrecord in handen. De Chinese Wang Meng won de 500 meter vrouwen bij het shorttracken. De halfpipe mannen bij het snowboarden werd gewonnen door de Amerikaan Shaun White. De houder van het wereldrecord, de Amerikaan Shani Davis, won de 1000 meter bij de heren.

Donderdag 18 februari - dag 6[bewerken]

Op dag 6 werd Maria Riesch uit Duitsland winnares op de combinatie voor vrouwen van het alpineskiën. Noorwegen kwam in het bezit van twee gouden medailles door de overwinningen van Emil Hegle Svendsen en Tora Berger op het mannen en vrouwen individueel bij het biatlon. De Amerikaan Evan Lysacek pakt de gouden plak op het onderdeel mannen enkel van het kunstrijden. Nummer twee, Jevgeni Ploesjenko, beklaagt zich over de jurering, omdat hij naar eigen zeggen een moeilijker element uitvoerde in zijn kür. Torah Bright uit Australië won de halfpipe vrouwen van het snowboarden. De Canadese Christine Nesbitt pakt de eerste gouden schaatsmedaille op de Vancouverse Spelen, ze wint met een tijd van 1.16,56 de 1000 meter bij de vrouwen, daarmee versloeg ze met twee honderdste van een seconde de Nederlandse Annette Gerritsen.

Vrijdag 19 februari - dag 7[bewerken]

Het onderdeel Super G voor mannen van het alpineskiën wordt gewonnen door de Noor Aksel Lund Svindal, die eerder al een zilveren plak verdiende op de afdaling voor mannen. De 15 km achtervolging voor vrouwen van het langlaufen wordt ook door een inwoner uit Noorwegen gewonnen, Marit Bjørgen blijft de concurrentie met 8,9 secondes voor. De gouden medaille voor het mannen enkel van skeleton komt in handen van de Canadees Jon Montgomery. De Britse Amy Williams is de winnares bij de vrouwelijke variant.

Mark Tuitert na zijn overwinning op de 1.500 meter

Zaterdag 20 februari - dag 8[bewerken]

De Super G voor vrouwen werd gewonnen door Oostenrijkse Andrea Fischbacher. De Zweed Marcus Hellner won de gouden medaille op de 30 kilometer achtervolging voor mannen. Bij het shorttracken werden de gouden medailles verdeeld onder de Chinese Zhou Yang, die de 1500 meter voor vrouwen won, en de Zuid-Koreaan Lee Jung-Su, die de snelste was op de 1000 meter voor mannen. Beide schaatsers reden het oude olympische record stuk. Op de grote schans bleek de Zwitser Simon Ammann wederom de beste, eerder won hij al op de kleine schans. Na die overwinning tekende de Oostenrijkse equipe protest aan bij de organisatie; Ammann zou een onreglementaire aanpassingen hebben gedaan aan zijn skibindingen, de FIS zag echter geen problemen en keurde Ammanns ski's goed. Acht jaar eerder, tijdens de Spelen in Salt Lake City won de Zwitser ook al beide onderdelen, maar tijdens de editie in Turijn presteerde Ammann beduidend slechter.

Favoriet op de 1500 meter voor mannen van het schaatsen, de Amerikaan Shani Davis, wist niet de beste tijd neer te zetten op dat onderdeel. De Nederlander Mark Tuitert ging er, met een tijd van 1.45,57 (een baanrecord), met de gouden plak vandoor.

De Amerikaanse tweemansbob

Zondag 21 februari - dag 9[bewerken]

Bode Miller, een Amerikaanse alpineskiër, werd winnaar op het onderdeel combinatie voor de mannen. Bij het biatlon wonnen de Rus Jevgeni Oestjoegov en de Duitse Magdalena Neuner op de onderdelen massastart mannen en massastart vrouwen. Het Duitse duo André Lange en Kevin Kuske kregen de gouden medaille voor de tweemansbob bij het bobsleeën in bezit. Bij het freestyleskiën, op het onderdeel ski cross, won de Zwitser Michael Schmid. De Canadees Christopher Del Bosco, die een lange tijd afstevende op een bronzen plak, kwam vlak voor de finish ten val en moest toezien hoe de Noor Audun Grønvold derde werd. Evenals één dag eerder wordt de 1500 meter (ditmaal voor vrouwen) gewonnen door een Nederlander, Ireen Wüst won met een tijd van 1.56,89.

Maandag 22 februari - dag 10[bewerken]

Op dag tien kreeg het Noorse team, bestaande uit Øystein Pettersen en Petter Northug op het onderdeel teamsprint voor mannen van het langlaufen de gouden plak in handen. Bij de dames werd dat onderdeel door Evi Sachenbacher-Stehle en Claudia Nystad uit Duitsland gewonnen. Het onderdeel ijsdansen bij het kunstrijden wonnen de Canadezen Tessa Virtue en Scott Moir. De landenwedstrijd van het schansspringen werd gewonnen door het Noorse team, dat bestond uit Anders Bardal, Tom Hilde, Johan Remen Evensen en Anders Jacobsen.

Het Zweedse team tijdens het onderdeel curling

Dinsdag 23 februari - dag 11[bewerken]

De 10 kilometer voor mannen werd, na de diskwalificatie van favoriet Sven Kramer, door de Koreaan Lee Seung-Hoon gewonnen met een nieuw olympisch record. Kramer, die een snellere tijd leek te gaan realiseren, werd gediskwalificeerd vanwege een fout bij het wisselen van de baan. Hierdoor kreeg de Rus Ivan Skobrev de zilveren medaille om zijn nek gehangen en de Nederlander Bob de Jong de bronzen. De ski cross van de dames werd gewonnen door de Canadese Ashleigh McIvor. De Zwitser Carlo Janka verdiende de gouden plak op de reuzenslalom van het alpineskiën. Het onderdeel estafette vrouwen van het biatlon werd door de Russinnen gewonnen, Svetlana Sleptsova, Anna Bogali-Titovets, Olga Medvedtseva en Olga Zajtseva kregen de gouden medaille omgehangen. De landenwedstrijd bij de noordse combinatie werd door het Oostenrijkse team gewonnen, dat bestond uit Bernhard Gruber, David Kreiner, Felix Gottwald en Mario Stecher.

Woensdag 24 februari - dag 12[bewerken]

Op dag 12 werd de 5000 meter voor vrouwen gewonnen door de Tsjechische Martina Sáblíková, die werd gezien als favoriet voor de titel. De relay voor vrouwen van het shorttracken werd gewonnen door het Chinese team, bestaande uit Sun Linlin, Wang Meng, Zhang Hui en Zhou Yang. De ploeg zette een nieuw wereldrecord neer. De Australische freestyleskiester Lydia Lassila won het onderdeel aerials voor vrouwen. Het Canadese duo Kaillie Humphries en Heather Moyse waren het snelst op de tweemansbob voor vrouwen. Ze verbraken tijdens hun eerste drie runs driemaal het baanrecord. Het Zweedse team won de estafette van het langlaufen. Daniel Rickardsson, Johan Olsson, Anders Södergren en Marcus Hellner kregen de gouden plak omgehangen.

Het Amerikaanse damesijshockeyteam in actie

Donderdag 25 februari - dag 13[bewerken]

Op dag 13 werd het onderdeel reuzenslalom van het alpineskiën door de Duitse Viktoria Rebensburg gewonnen. De overwinning op de estafette van het langlaufen voor vrouwen ging naar het Noorse team, bestaande uit Vibeke Skofterud, Therese Johaug, Kristin Størmer Steira en Marit Bjørgen. Ook het kunstrijden worden de medailles bij de vrouwen verdeeld, de Zuid-Koreaanse Kim Yu-Na zette tevens een wereldrecord neer. De finale van het onderdeel aerials van het freestyleskiën werd gewonnen door de Wit-Rus Aleksei Grishin. De overwinning van de damesfinale van het ijshockey werd door het Canadese team afgedwongen, dat met een 2-0 stand won van het Amerikaanse team. Op grote schans van de noordse combinatie was de Amerikaan Bill Demong de beste.

Vrijdag 26 februari - dag 14[bewerken]

Nederland behaalde op dag 14 voor de 100e maal een gouden medaille op de Olympische Spelen; snowboardster Nicolien Sauerbreij won tijdens haar derde deelname aan de Winterspelen op het onderdeel parallelreuzenslalom. De Duitse Maria Riesch won de slalom van het alpineskiën. Ole Einar Bjørndalen won als lid van de Noorse estafetteploeg op de biatlon zijn zesde gouden medaille, dit deed hij samen met Halvard Hanevold, Tarjei Bø en Emil Hegle Svendsen. De curlingfinale tussen Zweden en Canada met 7-6 werd gewonnen door Kajsa Bergström, Anna Le Moine, Cathrine Lindahl, Eva Lund en Anette Norberg uit het Scandinavische land. Op het onderdeel shorttrack werden drie finales verreden; de overwinning op de 500 meter voor mannen ging naar de Canadees Charles Hamelin, de duizend meter voor vrouwen ging naar de Chinese Wang Meng en 5000 meter estafette voor mannen werd gewonnen door de Canadezen Guillaume Bastille, Charles Hamelin, François Hamelin, Olivier Jean en François-Louis Tremblay.

De Richmond Olympic Oval, waar het langebaanschaatsen plaatsvond

Zaterdag 27 februari - dag 15[bewerken]

Op zaterdag won de viermansbob van het Amerikaanse team voor het eerst sinds 1948 de gouden medaille. De bob werd bemand door Steven Holcomb, Steve Mesler, Curtis Tomasevicz en Justin Olsen. De slalom voor mannen werd gewonnen door de Italiaan Giuliano Razzoli. De Poolse Justyna Kowalczyk won de gouden plak op de 30 kilometer klassieke stijl voor vrouwen. De finale van het mannen curling werd door het Canadese team, bestaande uit Kevin Martin, John Morris, Marc Kennedy, Ben Hebert en Adam Enright, gewonnen. De Canadese snowboarder Jasey-Jay Anderson won de parrallelreuzenslalom. Op het onderdeel ploegenachtervolging werden in Richmond de medailles voor de heren en de dames verdeeld. Bij de mannen kregen de Canadezen Mathieu Giroux, Lucas Makowsky, Denny Morrison de gouden medaille, hoewel de Nederlandse ploeg het snelst was en een nieuw olympisch record reed. De Duitse schaatssters Daniela Anschütz-Thoms, Stephanie Beckert, Anni Friesinger en Katrin Mattscherodt wonnen bij de vrouwen.

Zondag 28 februari - dag 16[bewerken]

Op de laatste dag bleek de Noor Petter Northug het snelst op de 50 kilometer klassieke stijl voor mannen. De finale van het ijshockeytoernooi voor mannen werd gespeeld tussen het team uit de Verenigde Staten en de Canadese ijshockeyploeg, na verlenging waren de Canadezen het snelst met een stand van 3-2. In de namiddag werd gestart met de sluitingsceremonie, waarin onder andere de olympische vlag aan de burgemeester van de Russische stad Sotsji werd overgedragen. Daarnaast traden ook vele Canadese artiesten op.

Accommodaties[bewerken]

De snowboardpiste op Cypress Mountain
Plaats Accommodatie Functie Capaciteit
Sportaccommodaties
Vancouver Canada Hockey Place IJshockey (primaire accommodactie) 18.630
Doug Mitchell Thunderbirdsportcentrum IJshockey (secundaire accommodactie) 7.200
Pacific Coliseum Kunstrijden en Shorttrack 14.239
Vancouver Olympic/Paralympic Centre Curling 6.000
Richmond Richmond Olympic Oval Schaatsen 8.000
West Vancouver Cypress Mountain Resort Freestyleskiën en Snowboarden 8.000
Whistler
Whistler Creekside Alpineskiën 7.600
Whistler Olympic Park Biatlon, Langlaufen, Schansspringen en Noordse combinatie 6.000
Whistler Sliding Centre Bobsleeën, Rodelen en Skeleton 12.000
Overige accommodaties
Vancouver BC Place Stadium Openings- en sluitingsceremonie en Medal Plaza
Vancouver Olympic Village Olympisch dorp
Vancouver Convention Centre Mediacentrum
Whistler Whistler Olympic and Paralympic Village Olympisch dorp
Whistler Media Centre Mediacentrum
Whistler Olympic Celebration Plaza Ceremoniepodium en medaille Medal Plaza

Disciplines[bewerken]

Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 wordt er gesport in zeven takken van sport. In vijftien disciplines staan 86 onderdelen op het programma.

Ol. sport Discipline Onderdelen
Biatlon individueel (m)
individueel (v)
sprint (m)
sprint (v)
achtervolging (m)
achtervolging (v)
massastart (m)
massastart (v)
estafette (m)
estafette (v)
Bobsleesport Bobsleeën 2-mans (m) 4-mans (m) 2-mans (v)
Skeleton mannen vrouwen
Curling mannen vrouwen
Rodelen mannen vrouwen dubbel
Schaatssport Kunstrijden mannen vrouwen paren ijsdansen
Schaatsen 500 m (m)
500 m (v)
1000 m (m)
1000 m (v)
1500 m (m)
1500 m (v)
5000 m (m)
3000 m (v)
10.000 m (m)
5000 m (v)
achtervolging (m)
achtervolging (v)
Shorttrack 500 m (m)
500 m (v)
1000 m (m)
1000 m (v)
1500 m (m)
1500 m (v)
5000 m aflossing (m)
3000 m aflossing (v)
Skisport Alpineskiën afdaling (m)
afdaling (v)
slalom (m)
slalom (v)
reuzenslalom (m)
reuzenslalom (v)
super-g (m)
super-g (v)
combinatie (m)
combinatie (v)
Freestyleskiën aerials (m)
aerials (v)
moguls (m)
moguls (v)
skicross (m)
skicross (v)
Langlaufen sprint (m)
sprint (v)
vrij, 15 km (m)
vrij, 10 km (v)
achtervolging (m)
achtervolging (v)
klassiek, 50 km (m)
klassiek, 30 km (v)
teamsprint (m)
teamsprint (v)
estafette (m)
estafette (v)
Noordse combinatie normale schans (m) grote schans (m) team grote schans (m)
Schansspringen normale schans (m) grote schans (m) team grote schans (m)
Snowboarden cross (m)
cross (v)
halfpipe (m)
halfpipe (v)
parallelreuzenslalom (m)
parallelreuzenslalom (v)
IJshockey mannen vrouwen

Op 28 november 2006 besloot het IOC om skicross toe te voegen als nieuw olympisch onderdeel binnen het freestyleskiën.[11]

De volgende disciplines werden op diezelfde bijeenkomst door het IOC afgewezen om toegevoegd te worden aan het programma.

Kalender[bewerken]

De volgende tabel geeft het programma van de Spelen per dag. Een blauw vakje betekent dat er die dag een of meerdere onderdelen op het programma staan, maar dat er nog geen medailles verdeeld worden. Een geel vakje geeft aan dat er die dag medailles zijn te winnen. Elke medaille in de tabel staat voor een bepaald onderdeel. [12]

 ●  Openingsceremonie   Wedstrijden Goud Wedstrijden met medailles  ●  Gala  ●  Sluitingsceremonie
Februari 12
V
13
Z
14
Z
15
M
16
D
17
W
18
D
19
V
20
Z
21
Z
22
M
23
D
24
W
25
D
26
V
27
Z
28
Z
Totaal
Ceremoniën
Alpineskiën 1 2 Afdaling, mannen 3 Afdaling, vrouwen Combinatie, vrouwen Super-G, mannen Super-G, vrouwen Combinatie, mannen 4 Reuzenslalom, mannen Reuzenslalom, vrouwen Slalom, vrouwen Slalom, mannen 10
Biatlon Sprint, vrouwen Sprint, mannen Achtervolging, vrouwenAchtervolging, mannen Individueel, vrouwenIndividueel, mannen Massastart, mannenMassastart, vrouwen Estafette, vrouwen Estafette, mannen 10
Bobsleeën Tweemansbob, mannen Tweemansbob, vrouwen Viermansbob, mannen 3
Curling Vrouwen Mannen 2
Freestyleskiën Moguls, vrouwen Moguls, mannen Skicross, mannen Skicross, vrouwen Aerials, vrouwen Aerials, mannen 6
IJshockey Vrouwen Mannen 2
Kunstrijden Paren Mannen IJsdansen Vrouwen  ●  4
Langlaufen 10 km individueel, vrouwen15 km individueel, mannen Sprint individueel, mannenSprint individueel, vrouwen 2x7,5 km achtervolging, vrouwen 2x15 km achtervolging, mannen Teamsprint, mannenTeamsprint, vrouwen 4x 10 km estafette, mannen 4x 5 km estafette 30 km massastart, vrouwen 50 km massastart, mannen 12
Noordse combinatie 10 km individueel, normale schans 4x5 km team 10 km individueel, grote schans 3
Rodelen Individueel, mannen Individueel, vrouwen Dubbel, mannen 3
Schaatsen 5.000 m, mannen 3.000 m, vrouwen 500 m, mannen 500 m, vrouwen 1.000 m, mannen 1.000 m, vrouwen 1.500 m, mannen 1.500 m, vrouwen 10.000 m, mannen 5.000 m, vrouwen Teamachtervolging, mannenTeamachtervolging, vrouwen 12
Schansspringen Normale schans (K90) Grote schans (K120) Team, grote schans 3
Shorttrack 1500 m, mannen 500 m, vrouwen 1500 m, vrouwen1000 m, mannen 3000 m estafette, vrouwen 500 m, mannen1000 m, vrouwen5000 m estafette, mannen 8
Skeleton MannenVrouwen 2
Snowboarden Snowboard cross, mannen Snowboard cross, vrouwen Halfpipe, mannen Halfpipe, vrouwen Parallelle reuzenslalom, vrouwen Parallelle reuzenslalom, mannen 6
Totaal 5 5 5 6 7 6 4 6 6 4 5 6 5 7 7 2 86
Februari 12
V
13
Z
14
Z
15
M
16
D
17
W
18
D
19
V
20
Z
21
Z
22
M
23
D
24
W
25
D
26
V
27
Z
28
Z

1 Op deze dag stond de afdaling bij de mannen gepland
2 Op deze dag stond de combinatie bij de vrouwen gepland

3 Op deze dag stond de combinatie bij de mannen gepland
4 Op deze dag stond de reuzenslalom bij de mannen gepland

Mutaties[bewerken]

Sport Nieuw Verdwenen (t.o.v. 2006) Wijzigingen/Opmerkingen
Freesyleskiën skicross (m)
skicross (v)
Nu 6 onderdelen
2 0 0

Deelnemende landen[bewerken]

Deelnemende landen. Blauw: debuterend land op de Zomerspelen. Groen: al eerder deelgenomen aan de Zomerspelen.

Een recordaantal van 82 landen nam aan de Spelen deel. Dit waren er twee meer dan bij de vorige editie. Zeven landen debuteerden; Colombia, Ghana, de Kaaimaneilanden, Montenegro, Pakistan, Peru en Servië. Jamaica, Marokko en Mexico maakten hun rentree. Ten opzichte van de vorige editie ontbraken de Amerikaanse Maagdeneilanden, Costa Rica, Kenia, Luxemburg, Madagaskar, Thailand en Venezuela. Servië-Montenegro was ondertussen uiteengevallen in twee onafhankelijke landen.

Vlag van Albanië Albanië
Vlag van Algerije Algerije
Vlag van Andorra Andorra
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Armenië Armenië
Vlag van Australië Australië
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan
Vlag van België België
Vlag van Bermuda Bermuda
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Bulgarije Bulgarije
Vlag van Canada Canada
Vlag van Chili Chili
Vlag van China China
Vlag van Chinees Taipei Chinees Taipei
Vlag van Colombia Colombia

Vlag van Cyprus Cyprus
Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Estland Estland
Vlag van Ethiopië Ethiopië
Vlag van Finland Finland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Georgië Georgië
Vlag van Ghana Ghana
Vlag van Griekenland Griekenland
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van Hongkong Hongkong
Vlag van Ierland Ierland
Vlag van IJsland IJsland
Vlag van India India
Vlag van Iran Iran

Vlag van Israël Israël
Vlag van Italië Italië
Vlag van Jamaica Jamaica
Vlag van Japan Japan
Vlag van Kaaimaneilanden Kaaimaneilanden
Vlag van Kazachstan Kazachstan
Vlag van Kirgizië Kirgizië
Vlag van Kroatië Kroatië
Vlag van Letland Letland
Vlag van Libanon Libanon
Vlag van Liechtenstein Liechtenstein
Vlag van Litouwen Litouwen
Vlag van Macedonië Macedonië
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Moldavië Moldavië
Vlag van Monaco Monaco

Vlag van Mongolië Mongolië
Vlag van Montenegro Montenegro
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nepal Nepal
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van Oekraïne Oekraïne
Vlag van Oezbekistan Oezbekistan
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Pakistan Pakistan
Vlag van Peru Peru
Vlag van Polen Polen
Vlag van Portugal Portugal
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Rusland Rusland

Vlag van San Marino San Marino
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van Servië Servië
Vlag van Slovenië Slovenië
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Tadzjikistan Tadzjikistan
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van Turkije Turkije
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Zwitserland Zwitserland

Medaillespiegel[bewerken]

De Belgische equipe tijdens de openingsceremonie
De Nederlandse ploeg tijdens de openingsceremonie
Nuvola single chevron right.svg Zie medaillespiegel van de Olympische Winterspelen 2010 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op 86 onderdelen worden medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top 10. Het gastland heeft een blauwe achtergrond. Vetgedrukt is het grootst aantal medailles per categorie.

 Plaats  Land NOC Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Canada Canada CAN 14 7 5 26
2 Vlag van Duitsland Duitsland GER 10 13 7 30
3 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten USA 9 15 13 37
4 Vlag van Noorwegen Noorwegen NOR 9 8 6 23
5 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea KOR 6 6 2 14
6 Vlag van Zwitserland Zwitserland SUI 6 0 3 9
7 Vlag van China China CHN 5 2 4 11
7 Vlag van Zweden Zweden SWE 5 2 4 11
9 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk AUT 4 6 6 16
10 Vlag van Nederland Nederland NED 4 1 3 8

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen
  1. Gedoe om kangoeroevlag, NOS Headlines, 6 februari 2010
  2. Rodelaar overleden na crash op Olympische baan, NRC Handelsblad, 12 februari 2010
  3. Georgisch rodeltalent verongelukt, De Limburger, 12 februari 2010. "In Innsbruck 1964 verongelukten een Engelse rodelaar en een jeugdige Australische skiër na een trainingsongeluk. In 1992 kwam de Zwitserse speedskiër Nicholas Bochatay in Albertville door een botsing met een rupsvoertuig om het leven (...)."
  4. Twee doden bij de Winterspelen van 1964, sportgeschiedenis.nl, 12 februari 2010. "Enkele uren voor aanvang van Vancouver 2010 is rodelaar Nodar Koemaritasjvili verongelukt. In 1964 waren er in Innsbruck al twee sporters overleden voordat de openingsceremonie was begonnen."
  5. (en) "Winter Olympics 2010: Nodar Kumaritashvili's death overshadows opening ceremony", Telegraph.co.uk, 13 februari 2010
  6. Olympic event postponement: Mens alpine skiing downhill competition postponed to February 15 due to adverse weather, Vancouver 2010, 13 februari 2010
  7. Dweilproblemen 500 meter, NOS, 16 februari 2010
  8. Defecte dweilmachine zorgt voor slapstick in Vancouver, De Standaard, 16 februari 2010
  9. IJsmeester: Dit zijn zware dagen, De Telegraaf, 16 februari 2010
  10. Komst Zamboni zorgt voor grote opluchting, AD, 17 februari 2010
  11. (en) "Olympic programme updates" op de site van het IOC, d.d. 28 november 2006
  12. (en) Vancouver 2010 Olympic Winter Games Competition Schedule. VANOC