Daniel Ricciardo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Daniel Ricciardo
Daniel Ricciardo, 2019
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Australië Australië
Vlag van Italië Italië
Geboren 1 juli 1989
Perth
Formule 1-carrière
Jaren actief 2011-heden
Teams HRT (2011)
Toro Rosso (2012-2013)
Red Bull (2014-2018)

Renault (2019-2020)
McLaren (2021-heden)

Races 209 (209 starts)
Overwinningen 8
Podiums 32
Punten 1274
Polepositions 3
Snelste rondes 16
Eerste race Groot-Brittannië 2011
Eerste overwinning Canada 2014
Laatste overwinning Italië 2021
Laatste race Saoedi-Arabië 2021
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Daniel Joseph Ricciardo (Engels: /rᵻˈkɑːrdoʊ/; Perth, West-Australië, 1 juli 1989) is een Australisch-Italiaans autocoureur die in het seizoen 2021 voor McLaren uitkomt. Tot en met 2018 reed hij voor Red Bull Racing en hier behaalde hij zeven overwinningen. Ricciardo was kampioen in het seizoen 2009 in het Britse Formule 3-kampioenschap.

Formule 1[bewerken | brontekst bewerken]

2010-2011[bewerken | brontekst bewerken]

Ricciardo in Monza 2011

Ricciardo was in het Formule 1 seizoen 2010 reservecoureur voor de Formule 1 teams Red Bull Racing en Scuderia Toro Rosso naast Brendon Hartley.[1] Ook in 2011 was hij testrijder voor beide teams en mocht hij voor Toro Rosso op de vrijdagen voor de races deelnemen aan vrije trainingen, waarbij hij om en om Sébastien Buemi en Jaime Alguersuari mocht vervangen.

Op 30 juni 2011 werd officieel bekendgemaakt dat Ricciardo vanaf de Grand Prix van Groot-Brittannië van dat jaar in Formule 1-races mocht rijden bij HRT.[2] Een van de vaste coureurs van dat team, Narain Karthikeyan, moest hierdoor plaatsmaken voor de jonge Australiër. De Indiër mocht later dat jaar nog wel de eerste Formule 1 race ooit in zijn thuisland rijden. Ricciardo hoefde hiervoor echter niet zijn plaats af te staan, maar zijn teamgenoot Vitantonio Liuzzi moest plaatsmaken voor Karthikeyan. Uiteindelijk eindigde Ricciardo als 27e in het WK zonder punten, één plaats voor hekkensluiter Karun Chandhok, die slechts de GP van Duitsland reed.

2012[bewerken | brontekst bewerken]

In 2012 was Ricciardo coureur voor het team van Scuderia Toro Rosso, zijn teamgenoot was Jean-Éric Vergne.[3] In zijn eerste race voor het team in Australië behaalde hij ook meteen zijn eerste punten met een negende plaats. Hier bleef het lange tijd bij, pas in de Grand Prix van België behaalde hij opnieuw een negende plaats. Vervolgens eindigde hij tussen de GP's van Singapore en Korea driemaal achter elkaar in de punten.

2013[bewerken | brontekst bewerken]

Ricciardo reed in 2013 opnieuw voor Toro Rosso. Vergne is nog steeds zijn teamgenoot.[4] De eerste twee races moest hij opgeven door problemen met zijn uitlaat, maar in de derde race in China behaalde hij zijn beste Formule 1-resultaat met een zevende plaats, na ook als zevende gestart te zijn. Naarmate het jaar vorderde, behaalde Ricciardo steeds betere resultaten, waaronder een vijfde plaats in de kwalificatie van de GP van Groot-Brittannië en de zesde kwalificatietijd in het daaropvolgende raceweekend in Duitsland. Hiermee kwam hij nadrukkelijk in beeld voor het tweede zitje bij het Red Bull-team, waar tweede coureur Mark Webber aan het eind van 2013 zou stoppen.

2014[bewerken | brontekst bewerken]

Ricciardo in Singapore.

Op 2 september 2013 werd bekendgemaakt dat Ricciardo vanaf 2014 voor Red Bull Racing ging rijden.[5] Hij kreeg hier startnummer 3. Zijn teamgenoot was Sebastian Vettel.

In zijn eerste race voor Red Bull in zijn thuisrace op het Albert Park Street Circuit wist Ricciardo meteen op de tweede plaats achter Nico Rosberg te eindigen. Hij werd hiermee de eerste Australiër die in zijn thuisrace op het podium stond. Na afloop van de race werd hij echter gediskwalificeerd omdat zijn brandstofconsumptie hoger was dan toegestaan.[6]

In de zevende race op het Circuit Gilles Villeneuve behaalde Ricciardo zijn eerste overwinning in de Formule 1, nadat de Mercedes-coureurs Nico Rosberg en Lewis Hamilton problemen kregen met hun auto's. Hamilton viel eerder uit en Rosberg werd met drie ronden te gaan ingehaald door Ricciardo, die zo zijn eerste zege op zijn naam mocht schrijven. In Hongarije behaalde hij zijn tweede overwinning van het seizoen door in de laatste ronden de Mercedes van Lewis Hamilton en de Ferrari van Fernando Alonso in te halen.

2015[bewerken | brontekst bewerken]

2015 was een moeilijk seizoen voor Ricciardo. Hij had veel betrouwbaarheidsproblemen met de Renault-motor, die qua vermogen toch al niet op kon tegen Mercedes en Ferrari. Ricciardo finishte het seizoen uiteindelijk op plek 8 met 92 punten, met als hoogtepunten podia in Hongarije en Singapore.

2016[bewerken | brontekst bewerken]

Ricciardo behaalde acht podiumplaatsen in de Red Bull, met als uitschieter een overwinning in Maleisië. In Monaco had Ricciardo pole position en reed lang aan de leiding totdat hij een pitstop moest maken. Toen hij aankwam in de pits stonden de monteurs nog niet klaar met de nieuwe banden en moest hij wachten, wat hem zijn eerste plaats kostte.

2018[bewerken | brontekst bewerken]

Ricciardo kende in 2018 een ongelukkig jaar, acht keer viel hij uit. Hij wist wel twee keer een Grand Prix te winnen, in China en in Monaco. Deze twee overwinningen waren zijn enige podiumplekken van 2018 en de overwinning in de straten van Monaco was zou zijn laatste podium zijn voor Red Bull, hij werd dat seizoen op een straatlengte achterstand gezet door zijn teamgenoot Max Verstappen, die naast minder uit te vallen ook veel vaker op het podium stond. Op 3 augustus 2018 werd bekend dat Ricciardo vanaf 2019 voor het fabrieksteam van Renault gaat rijden. Hij is hierbij een contract voor twee jaar aangegaan.[7]

2020[bewerken | brontekst bewerken]

Op 14 mei werd bekend dat Ricciardo vanaf 2021 voor het team van McLaren gaat rijden.[8] Lando Norris is zijn teamgenoot.

Op 11 oktober behaalde Ricciardo zijn eerste podium voor Renault tijdens de Grand Prix van de Eifel op de Nürburgring.

Formule 1-carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar/Jaren Team
2011 HRT
2012 - 2013 Toro Rosso
2014 - 2018 Red Bull Racing
2019 - 2020 Renault
2021 - heden McLaren
2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Totaal
Aantal races 11 20 19 19 19 21 20 21 21 17 21* 209 (209 starts)*
Aantal zeges 0 0 0 3 0 1 1 2 0 0 1* 8*
Aantal pole-positions 0 0 0 0 0 1 0 2 0 0 0* 3*
Aantal snelste ronden 0 0 0 1 3 4 1 4 0 2 1* 16*
Aantal podiumplaatsen 0 0 0 8 2 8 9 2 0 2 1* 32*
Aantal WK-punten 0 10 20 238 92 256 200 170 54 119 115* 1274*
Eindstand WK 27 18 14 3 8 3 5 6 9 5 8*

* Seizoen loopt nog.

Formule 1-resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Niet gefinisht (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde
Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Pos Punten
2011 Scuderia
Toro Rosso
Toro Rosso STR6 Ferrari 056 2.4 V8 AUS
TC
MAL
TC
CHN
TC
TUR
TC
SPA
TC
MON
TC
CAN
TC
EUR
TC
27 0
Hispania Racing F1 Team Hispania F111 Cosworth CA2011 2.4 V8 GBR
19
DUI
19
HON
18
BEL
DNF
ITA
NC
SIN
19
JPN
22
KOR
19
IND
18
ABU
DNF
BRA
20
2012 Scuderia
Toro Rosso
Toro Rosso STR7 Ferrari 056 2.4 V8 AUS
9
MAL
12
CHN
17
BHR
15
SPA
13
MON
DNF
CAN
14
EUR
11
GBR
13
DUI
13
HON
15
BEL
9
ITA
12
SIN
9
JPN
10
KOR
9
IND
13
ABU
10
VST
12
BRA
13
18 10
2013 Scuderia
Toro Rosso
Toro Rosso STR8 Ferrari 056 2.4 V8 AUS
DNF
MAL
18†
CHN
7
BHR
16
SPA
10
MON
DNF
CAN
15
GBR
8
DUI
12
HON
13
BEL
10
ITA
7
SIN
DNF
KOR
19†
JPN
13
IND
10
ABU
16
VST
11
BRA
10
14 20
2014 Infiniti
Red Bull Racing
Red Bull RB10 Renault Energy F1-2014 1.6 V6 AUS
DSQ
MAL
DNF
BHR
4
CHN
4
SPA
3
MON
3
CAN
1
OOS
8
GBR
3
DUI
6
HON
1
BEL
1
ITA
5
SIN
3
JPN
4
RUS
7
VST
3
BRA
DNF
ABU
4S
3 238
2015 Infiniti
Red Bull Racing
Red Bull RB11 Renault Energy F1-2015 V6 AUS
6
MAL
10
CHN
9
BHR
6
SPA
7
MON
5S
CAN
13
OOS
10
GBR
DNF
HON
3S
BEL
DNF
ITA
8
SIN
2S
JPN
15
RUS
15†
VST
10
MEX
5
BRA
11
ABU
6
8 92
2016 Red Bull Racing Red Bull RB12 TAG Heuer F1-2016 V6 AUS
4S
BHR
4
CHN
4
RUS
11
SPA
4
MON
2P
CAN
7
EUR
7
OOS
5
GBR
4
HON
3
DUI
2S
BEL
2
ITA
5
SIN
2S
MAL
1
JPN
6
VST
3
MEX
3S
BRA
8
ABU
5
3 256
2017 Red Bull Racing Red Bull RB13 TAG Heuer F1-2017 V6 AUS
DNF
CHN
4
BHR
5
RUS
DNF
SPA
3
MON
3
CAN
3
AZE
1
OOS
3
GBR
5
HON
DNF
BEL
3
ITA
4S
SIN
2
MAL
3
JPN
3
VST
DNF
MEX
DNF
BRA
6
ABU
DNF
5 200
2018 Aston Martin
Red Bull Racing
Red Bull RB14 TAG Heuer F1-2018 V6 AUS
4S
BHR
DNF
CHN
1S
AZE
DNF
SPA
5S
MON
1P
CAN
4
FRA
4
OOS
DNF
GBR
5
DUI
DNF
HON
4S
BEL
DNF
ITA
DNF
SIN
6
RUS
6
JPN
4
VST
DNF
MEX
DNFP
BRA
4
ABU
4
6 170
2019 Renault F1 Team Renault R.S.19 Renault E-Tech 19 V6 AUS
DNF
BHR
18†
CHN
7
AZE
DNF
SPA
12
MON
9
CAN
6
FRA
11
OOS
12
GBR
7
DUI
DNF
HON
14
BEL
14
ITA
4
SIN
14
RUS
DNF
JPN
DSQ
MEX
8
VST
6
BRA
6
ABU
11
9 54
2020 Renault F1 Team Renault R.S.20 Renault E-Tech 20 V6 OOS
DNF
STI
8
HON
8
GBR
4
70J
14
SPA
11
BEL
4S
ITA
6
TOS
4
RUS
5
EIF
3
POR
9
EMI
3
TUR
10
BHR
7
SAK
5
ABU
7S
5 119
2021 McLaren McLaren MCL35M Mercedes-AMG
F1 M12 E Performance V6 t
BHR
7
EMI
6
POR
9
SPA
6
MON
12
AZE
9
FRA
6
STI
13
OOS
7
GBR
5
HON
11
BEL
4 ‡
NED
11
ITA
***1S
RUS
4
TUR
13
VST
5
MXS
12
SAP
DNF
QAT
12
SAU
ABU
8 ^ 115 ^
Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Pos Punten
  • *** Derde in de sprintkwalificatie.
  • ‡ Halve punten werden toegekend tijdens de GP van België 2021 omdat er minder dan 75% van de wedstrijd was afgelegd door hevige regenval.
  • ^ Seizoen loopt nog.

Overwinningen[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Grand Prix Team
1 Vlag van Canada Grand Prix van Canada 2014 Vlag van Oostenrijk Red Bull-Renault
2 Vlag van Hongarije Grand Prix van Hongarije 2014 Vlag van Oostenrijk Red Bull-Renault
3 Vlag van België Grand Prix van België 2014 Vlag van Oostenrijk Red Bull-Renault
4 Vlag van Maleisië Grand Prix van Maleisië 2016 Vlag van Oostenrijk Red Bull-TAG Heuer
5 Vlag van Azerbeidzjan Grand Prix van Azerbeidzjan 2017 Vlag van Oostenrijk Red Bull-TAG Heuer
6 Vlag van China Grand Prix van China 2018 Vlag van Oostenrijk Red Bull-TAG Heuer
7 Vlag van Monaco Grand Prix van Monaco 2018 Vlag van Oostenrijk Red Bull-TAG Heuer
8 Vlag van Italië Grand Prix van Italië 2021 Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes