George Russell (autocoureur)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
George Russell op het podium op de Red Bull Ring in 2018.

George Russell (King's Lynn, 15 februari 1998) is een Brits autocoureur. Sinds 2017 is hij onderdeel van het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Mercedes. Dat jaar werd hij ook kampioen in de GP3 Series. In 2018 stapte hij over naar de Formule 2, waar hij eveneens kampioen werd. Vanaf 2019 komt hij uit in de Formule 1 als coureur bij Williams.

Carrière[bewerken]

Karting[bewerken]

Russell begon zijn autosportcarrière in het karting in 2006, waarin hij in 2009 de cadet-klasse bereikte. Dat jaar werd hij Brits kampioen in zowel het MSA- als het Open-kampioenschap. In 2010 stapte hij over naar de Rotax Mini Max-klasse, waar hij Brits kampioen werd in de Super One en de Formula Kart Stars, terwijl hij ook de Kartmasters British Grand Prix won. In 2011 klom hij op naar de KF3-klasse, waar hij de SKUSA Supernationals won en kampioen werd in het CIK-FIA European Championship, een titel die hij in 2012 succesvol verdedigde. In 2013 eindigde hij als negentiende in het KF1 CIK-FIA World Championship.

Formule Renault[bewerken]

In 2014 maakte Russell zijn debuut in het formuleracing, waarbij hij in de Formule Renault 2.0 Alps ging rijden. Oorspronkelijk zou hij rijden voor het Prema Powerteam, maar enkele dagen voor de start van het seizoen wisselde hij naar Koiranen GP. Ondanks dat hij een raceweekend miste vanwege ziekte, eindigde hij als vierde in het kampioenschap, met een tweede plaats op de Red Bull Ring als beste resultaat.

Ook nam Russell als gastrijder deel aan twee raceweekenden van de Eurocup Formule Renault 2.0 in 2014. Op de Moscow Raceway reed hij voor Koiranen naar de 15e en 22e plaats in de races. Tijdens het laatste raceweekend van het seizoen op het Circuito Permanente de Jerez stapte hij over naar Tech 1 Racing en won de laatste race van het seizoen, nadat hij in de eerste race van het weekend als vijfde eindigde.

Formule 4[bewerken]

In 2014 nam Russell ook deel aan het BRDC Formule 4-kampioenschap, rijdend voor het team Lanan Racing, de regerend kampioen. In het eerste raceweekend op Silverstone behaalde hij twee overwinningen en voegde hier op Brands Hatch en Oulton Park nog twee overwinningen aan toe. Tijdens de laatste race van het seizoen op het Snetterton Motor Racing Circuit was hij met teamgenoot Arjun Maini en HHC Motorsport-coureurs Sennan Fielding en Raoul Hyman nog in de strijd om het kampioenschap. Hij startte deze race van pole position en won de race, waardoor hij met slechts drie punten voorsprong op Maini de titel won. Als prijs voor deze titel mocht hij voor Arden Motorsport testen in een GP3-auto op het Yas Marina Circuit na afloop van het seizoen. In december werd Russell de jongste winnaar ooit van de McLaren Autosport BRDC Award, waarbij hij £100.000 en een test in een Formule 1-auto van McLaren kreeg.

Formule 3[bewerken]

Russell maakte in 2015 zijn Formule 3-debuut in het Europees Formule 3-kampioenschap voor het team Carlin. In de tweede race van het eerste raceweekend op Silverstone won hij meteen zijn eerste race in het kampioenschap. Dit bleek later zijn enige overwinning van het jaar te zijn en stond enkel op Spa-Francorchamps en de Norisring nog op het podium. Uiteindelijk eindigde hij als zesde in het kampioenschap met 203 punten. Hiernaast nam hij dat jaar deel aan de Masters of Formula 3, waarin hij achter Antonio Giovinazzi als tweede eindigde.

In 2016 keerde Russell terug in de Europese Formule 3 bij het eveneens terugkerende team HitechGP. Hij won twee races op het Circuit de Pau-Ville en op Spa-Francorchamps en stond in acht andere races ook op het podium. Hierdoor werd hij achter Lance Stroll en Maximilian Günther derde in de eindstand met 264 punten. Aan het eind van het seizoen debuteerde hij in de Grand Prix van Macau, waarin hij, eveneens rijdend voor Hitech, als zevende eindigde.

GP3[bewerken]

In 2017 maakte Russell de overstap naar de GP3 Series, waarin hij uitkwam voor het team ART Grand Prix. Tevens werd hij, naast Pascal Wehrlein en Esteban Ocon, opgenomen in het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Mercedes. Hij won races op de Red Bull Ring, Silverstone, Spa-Francorchamps en het Autodromo Nazionale Monza. Tijdens het voorlaatste raceweekend in Jerez werd hij uitgeroepen tot kampioen in deze klasse, nadat hij genoeg punten verzamelde zodat zijn titelrivaal en teamgenoot Jack Aitken hem niet meer in kon halen in de eindstand.

Formule 2[bewerken]

In 2018 maakte Russell de overstap naar de Formule 2, waar hij, net als Jack Aitken, zijn samenwerking met ART Grand Prix voortzette. Hij won in totaal zeven races op het Baku City Circuit, het Circuit de Barcelona-Catalunya, het Circuit Paul Ricard, de Red Bull Ring, het Autodromo Nazionale Monza, het Sochi Autodrom en het Yas Marina Circuit. In vier andere races stond hij ook op het podium, waardoor hij in de voorlaatste race in Yas Marina gekroond werd tot kampioen in de klasse. Met 287 punten had hij 68 punten voorsprong op Lando Norris, de nummer twee in de eindstand.

Formule 1[bewerken]

In 2017 mocht Russell tijdens de laatste twee Formule 1-races van het seizoen in Brazilië en Abu Dhabi in actie komen in de eerste vrije training bij het team van Force India.[1]

In 2018 is Russell de officiële reservecoureur van Mercedes. In 2019 maakt hij zijn racedebuut in de Formule 1 als coureur bij Williams.[2]

Totale Formule 1-resultaten[bewerken]

Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Pos Punten
2017 Sahara Force India F1 Team Force India VJM10 Mercedes M08 EQ Power+ V6 AUS CHN BHR RUS SPA MON CAN AZE OOS GBR HON BEL ITA SIN MAL JPN VST MEX BRA
TC
ABU
TC
- -